Tibetan
་ལ་བཅུ་གཅིག་ཡོད་པས༔ དེའང་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཡིད་ལ་བྱ༔ ཡང་སེམས་འཕྲོ་ན་ཞི་གནས་ལ་བཞག་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཅུང་ཟད་རེ་ཡིད་ལ་བྱ༔ རྣམ་རྟོག་མཆེད་ན་མི་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱ༔ མི་རྟོག་པའི་དོན་ལས་མི་ཡེངས་བར་ཡིད་ལ་བྱ༔ ཡང་གསལ་ངར་དང་བཅས་པའི་ལྷག་མཐོང་ཡིད་ལ་བྱ༔ དེའི་ཚེ་གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཡིད་ལ་བྱ༔ དེ་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིད་ལ་བྱ༔ ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིད་ལ་བྱ༔ ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡིད་ལ་བྱ༔ ཟུང་འཇུག་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡིད་ལ་བྱ༔ བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས༔ རྟེན་ཞི་གནས་དབྱིངས་ཀྱི་བྲལ་རྒྱུ་ལ༔ ལྷག་མཐོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྲལ་རྒྱུ་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གྲུབ་པའང་ཅུང་ཟད་གོམས་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བས་དྲི་མ་ཅན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་༔ བདག་འཛིན་དང་གྱ་ནོམ་ལྷར་ཞེན་སྦྱོང་བ་ལ་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་པ་དང་༔ འདིའི་ལྷག་མཐོང་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་དེ་སྟོང་བ་ཆེན་པོའམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དངོས་རྒྱུའང་ཡིན་པས་སྦྲེལ་ཏོ་རྫོགས་པའི་རིམ་པས་སྦུབས་ནས་དོན་པས་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷ་སྐུའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་ཡང་གྱུར་པ་དང་༔ བླ་མས་བརྩེ་བར་གདམས་པས་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དང་༔ བདག་གིས་གཏན་ལ་ཕབ་པས་མཐོང་བས་རྗེས་ལ་འཇོག་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སུ་འཇོག་པ་མི་མཐོང་བ་དང་༔ གོལ་པ་དང་༔ ཐེ་ཚོམ་མ་སྤངས་པས་ལྡོག་པ་ཡོང་བས་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པོ༔ རྗེས་སུ་བོགས་དབྱུང་བ་ནི༔ རང་གི་རྣལ་འབྱོར་རྐྱེན་དང་བསྲེ་བའང་ཡིན་ཏེ༔ རྐྱེན་གང་བྱུང་གི་སྟེང་དུ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་པའི་དྲན་འདུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ལ་བཟླས་པའི་ལྷག་མཐོང་ལ་བློ་ཆོད་དུ་ཆེ་བ་ཞིག་གོ་དང་༔ ཞི་གནས་ལ་རྟིངས་པ་མེད་བའི་བོགས་འབྱིན་ལ༔ ཡང་གཡོ་བ་མེད་པའི་ངང་ངམ་བབས་ས་ལེ་བ་ཉིད་གཙོ་བོར་བཟུང་བས༔ སེམས་གང་དུའང་མི་རྟོག་པའི་འཁོར་དུ་ལྡན་པའི་བློས་སྟོང་གི་ཡུལ་དེའི་ཡུལ་མེད་རྟོགས་བའི་སྒོམ་བྱུང་ཆ་འདྲའི་སྟོབས་ཀྱི་མི་གནོད་པར་མ་ཟད༔ དབང་པོ་མ་འགགས་པར་བཞག་པས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་བ་དང་༔ ཡུལ་སྟོང་གི་བློ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པར་གྲྭ་ཟང་ངེར་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྒོམ་བྱུང་ཆ་འདྲའི་གང་ལ་ཡང་རྟིངས་པ་མེད་པར་བོགས་འབྱིན་ནོ༔ ཡང་རྟིངས་ན་ལྷག་མཐོང་ལ་རྩལ་སྦྱ
Chinese
有十一種。那也是，對於空性緣起的意義，要用心思維。又，如果心散亂，就安住在止（奢摩他）上，稍微用心思維。如果生起分別念，就用心不分別。對於不分別的意義，要不散亂地用心。又，要用心明朗而堅定的勝觀（毗婆舍那）。那時，要用心明空無二的止觀雙運。對於此，要用心極其執著的原因。要用心止的原因。要用心觀的原因。要用心雙運的原因。要用心捨的原因。通過這樣的方式，對於作為所依的止的境界的解脫之因，以及作為勝觀智慧的解脫之因，二身的修持在雙運中成就，稍微習慣後，生起次第和圓滿次第等金剛乘的修持，所有這些都不要被分別念的動搖所染污。並且，對於淨化我執和傲慢，以及對本尊的執著，這是甚深而究竟的。此處的勝觀明空雙運，離戲論，也是大空性或金剛般的真實因，因此與圓滿次第相連，從內部顯現，也成為雙運本尊的條件。上師慈悲地教導，因此有聽聞的智慧。自己確定，因此有見而隨之安住，如果不依賴這些，而是將覺性普遍地傾注，就無法看見，會出錯，並且，由於沒有消除懷疑，會產生退轉，因此非常深刻。之後的增長是：自己的瑜伽也與外緣相結合，也就是說，在任何外緣發生的情況下，都要在知道如幻如夢的憶念的空性中重複，對於勝觀要有更大的決斷。對於止的無所依的增長，又要以無動搖的自然安住為主要，心中不作任何分別，以具備輪迴的念頭，在空的境界中，以無境的覺悟，禪生相似的力量不損害，而且，在不阻礙感官的情況下安住，眼和神通等會自然顯現。並且，對於空境的念頭，在其本性中沒有實質，空蕩蕩地覺悟無我，禪生相似的任何事物都不依賴而增長。又，如果依賴，就要在勝觀上練習。
English
There are eleven. That is, regarding the meaning of emptiness and dependent arising, contemplate with the mind. Also, if the mind wanders, settle in stillness (shamatha) and contemplate a little with the mind. If discursive thoughts arise, contemplate non-discrimination with the mind. Regarding the meaning of non-discrimination, contemplate without distraction with the mind. Also, contemplate the clear and firm insight (vipassanā) with the mind. At that time, contemplate the union of stillness and insight, indivisible in clarity and emptiness, with the mind. Regarding this, contemplate the reason for strongly grasping the mind. Contemplate the reason for stillness. Contemplate the reason for insight. Contemplate the reason for union. Contemplate the reason for equanimity. Through these means, for the cause of liberation from the realm of stillness as the basis, and for the cause of liberation from the wisdom of insight, the practice of the two bodies is accomplished in union. By becoming slightly accustomed, the generation stage and completion stage, etc., all the practices of the Vajrayana should not be defiled by the movement of discursive thoughts. And, for purifying self-grasping and arrogance, and attachment to deities, this is profound and ultimate. The union of clarity and emptiness, free from elaboration, of insight here, is also the great emptiness or the actual cause like a vajra, therefore it is connected to the completion stage, appearing from within, and also becomes a condition for the deity form of union. The guru compassionately instructs, therefore there is the wisdom of hearing. Oneself determines, therefore there is seeing and abiding accordingly. If one does not rely on these, but pours awareness universally, one cannot see, one will err, and because doubt is not eliminated, regression will occur, therefore it is very profound. The subsequent increase is: one's own yoga is also combined with circumstances, that is, in any circumstance that arises, one should repeat in the emptiness of the recollection of knowing as illusion and dream, and have greater decisiveness in insight. For the increase of stillness without reliance, again, mainly holding the unwavering natural abiding, without any discrimination in the mind, with the mind possessing the wheel of samsara, in the realm of emptiness, with the awareness of no realm, the power of meditation-born similarity does not harm, and also, by abiding without obstructing the senses, the eyes and clairvoyance, etc., will naturally arise. And, for the thought of the empty realm, in its essence, there is no substance, clearly realizing selflessness, the meditation-born similarity does not rely on anything and increases. Also, if one relies, one should practice skill in insight.
Tibetan
ངས༔ རྒོད་ན་ཞི་གནས་བསྒོམ་པས་བོགས་འདོན་པར་འགྱུར་རོ༔ ཡང་ཞི་གནས་མེད་པ་དང་ལྷག་མཐོང་མི་གསལ་བ་གང་ལའང་རླུང་སྦྱོར་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཀྱང་༔ འདིར་དེ་དག་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་བར་དོའི་ཉམས་ལེན་དུ་བཞག་པའི་འདིར་དང་མི་འདྲ་སྟེ༔ རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་དུ་བཞག་པར་བྱའོ༔ འོན་ཀྱང་རྟེན་བརྟན་པོའི་སེམས་གནས་ལ་ཞི་གནས་སུ་བཤད་པ་དང་༔ དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་གོ་མྱོང་གི་ཐོག་ཏུ་ཅུང་ཟད་རེ་བཞག་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ༔ ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱས་པ་འདི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་རྟེན་ཞེས་བྱའོ༔ གཉིས་པ་དེའི་རྗེས་འབྲེལ་དུ་གདམས་ངག་བསྒོམ་པ་ལ༔ སྤྱིར་འདུན་པའི་སྒོ་ནས་བར་དོ་དྲུག་སྦྱོངས་བའི་གདམས་ངག༔ བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་རང་དང་མཐུན་པའི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས༔ དང་པོ་ལ་དྲུག་ལས༔ སྐྱེ་གནས་ཀྱི་བར་དོ་འདུན་པས་སྦྱོང་པ་ལ༔ ཡུལ་སྣང་སྟོང་དུ་སྦྱང་བ་དང་༔ ཡུལ་ཅན་རིག་སྟོང་དུ་སྦྱངས་བ་སྟེ༔ དང་པོ་ནི༔ སྔ་བར་རང་གི་མདུན་དུ་མེ་ལོང་ཞིག་བཏགས་ནས་དེའི་ནང་དུ་རང་གི་ཁྱིམ་གྱི་ཀ་ཆ་དཀོར་ཆ་ཐམས་ཅད་ཤར་བར་བྱས་ཏེ༔ ལུས་པོ་གན་རྐྱལ་གྱིས་གནས་པའི་མིག་གིས་ཆེད་དུ་བལྟས་ནས་བསམ་བློ་འདི་ལྟར་བྱེད༔ ཨེ་མ༔ འདི་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ལེགས་ཤོས་ལས་བཟུང་ན་ནི༔ མཛེས་ཤིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ༔ མིག་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ཞེས་ཡང་ཡང་གོམས་པས་གཟུགས་བློ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བས་དུས་སུ་འདི་དག་ང་རང་གི་ཡིན་སྙམ་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་འཐིས་པར་བཅག༔ རེ་ཞིག་ན་ཅུང་ཟད་ཆགས་པའི་བློ་བྱུང་ངམ་མ་བྱུང་ཡང་༔ ཨ་ཡེ་ང་འཁྲུལ་བར་འདུག༔ འདི་ལ་སྟོད་སྨད་བར་གྱི་དབྱེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་མཆི་ཡི༔ བདག་འདིའི་གང་ལ་ཆགས་པར་འདུག་གམ༔ ཡང་ན་འདི་ཅི་འདྲ་བ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན༔ ལག་པས་རེག་པའི་ཚུལ་ཡང་བྱས་ལ༔ རེག་བྱ་ནི་འདི་ལ་མི་འདུག༔ ད་ཅི་ཤར་གཞི་ནི་མེ་ལོང་འདིར་འདུག༔ འཆར་བ་འདི་ཕྱི་ནང་གང་དུ་འདུག༔ གཟུགས་དང་དབྱིབས་ཁ་དོག་དུ་ནི་ངེས་པར་ཡོད་པ་འདིར༔ རེག་པ་ཙམ་མེད་པས་མེད་པར་སུས་བྱེད༔ ད་དུང་ཡང་ངེས་པར་ཡོད་སྙམ་དུ་བསྒོམ་ཞིང་༔ ཤིན་ཏུ་ཡང་བལྟ་ཐུབ་པ་དང་༔ གཟུགས་གཞན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡེངས་པས༔ ངེས་པར་གཟུགས་ལ་མགོ་མཉམ་པ་ཤིག་ནི་འོང་སླ་བས༔ དེ་ལྟར་དཔྱོད་རྟོག་གི་བསམ་བྱུང་གིས་ཡང་ཡང་སྦྱངས་སྐབས་སུ་འདི་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས༔ མི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར
Chinese
啊！如果散乱，修习止住能有所提升。还有，对于没有止住和不清晰的胜观的任何情况，也说要修习气脉。但在这里，那些被放在禅定中阴的修习中，与这里不同，应仅视为所依和能依的差别。然而，将稳固的所依之心安住处说为寂止，并在其自性、完全了知空性的体验之上稍微安放，即是胜观的智慧。这种止观双运的禅定，被称为与因明乘的道理相符的所依。第二，作为其后续，修习口诀，一般而言，有通过意愿之门来修习六中阴的口诀，以及特别地，通过与各自相应的道之门来修习两种。从第一种的六者来说，通过意愿修习生处中阴，有将外境显现修为空性和将有境觉性修为空性两种。第一种是：首先在自己面前挂一面镜子，让自己的房子的柱子、财产全部显现在里面，身体仰卧，眼睛特意看着，这样思维：唉玛！从这种显现中选取最好的，美丽且悦意，能使眼睛感到愉悦的事物，这样反复习惯，对境之念正确生起，到时会认为这些是我的，从而破除执著为我的念头。暂时，稍微生起贪恋之念，或者没有生起，也要说：啊呀，我迷惑了！此物有上下中间的差别，不可思议。我贪恋此物的哪里呢？或者想此物是什么样的，也用手触摸，但触觉并不在此物上。现在显现的基础是在这面镜子里。显现是在内外哪里呢？形象和形状颜色是确定存在的，仅仅因为没有触觉就说不存在吗？还继续思维确定存在，并且非常能够观看，对其他形象稍微也不散乱，一定会在形象上产生一致，这很容易。这样，通过分别念的思辨反复修习时，这便是影像，因此，不真实变得明显。
English
Ah! If scattered, practicing calm abiding will improve. Also, for any situation where there is no calm abiding and unclear insight, it is said to practice wind-energy. But here, those are placed in the practice of the intermediate state of meditation, which is different from here, and should only be regarded as the difference between the support and the supported. However, the stable abiding place of the mind of the support is said to be calm abiding, and placing a little on top of the experience of its nature, the complete knowledge of emptiness, is the wisdom of insight. This samadhi of the union of calm and insight is called the support that is in accordance with the reasoning of the cause-and-effect vehicle. Secondly, as a continuation of that, practicing the instructions, in general, there are the instructions for practicing the six intermediate states through the door of intention, and specifically, practicing through the door of the path that corresponds to each. From the first of the six, practicing the intermediate state of the birth place through intention, there are two: practicing the appearance of objects as emptiness and practicing the awareness of the subject as emptiness. The first is: first hang a mirror in front of yourself, and let all the pillars and property of your house appear in it, lie on your back, and look at it intentionally with your eyes, thinking like this: Ema! From this appearance, choose the best, beautiful and pleasing, something that makes the eyes feel happy, and by repeatedly getting used to it, the thought of form arises correctly, and at that time, thinking that these are mine, break the thought of clinging to them as mine. For a while, even if a slight thought of attachment arises, or does not arise, say: Alas, I am confused! This thing has unimaginable differences between top, bottom, and middle. Where am I attached to this thing? Or thinking what this thing is like, also touch it with your hand, but the sense of touch is not on this thing. Now the basis of appearance is in this mirror. Where is the appearance, inside or outside? The image and shape and color are definitely there, but just because there is no touch, who says it doesn't exist? Still thinking that it definitely exists, and being very able to look, and not being distracted by other images even a little, there will definitely be a consistency in the image, which is easy to come by. Thus, when repeatedly practicing through the speculation of analytical thought, this is an image, therefore, the untruth becomes obvious.