Tibetan
འཆི་བདག་གི་བདུད་འཇོམས་ལ༔ ཁྲོ་བོས་ལྷ་བདུད་དང་ཕུང་བོ་འཇོམས་སོ༔ ཡང་ཞི་བས་ཐོགས་བཅས་དང་ཐོགས་མེད་འཇིགས་སྐྲག་དང་༔ ཁྲོ་བོས་དགའ་བྲོད་དང་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་བདུད་འཇོམས༔ ཞི་བས་ལྷག་མཐོང་དང་ཐབས༔ ཁྲོ་བོས་ཞི་གནས་དང་ཤེས་རབ༔ དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པའོ༔ གཉིས་པ་གསུང་ལ་སེམས་བཟུང་བ་ཨ་དཀར་བོ་བྲི་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་འཛིན་ཉེར་གཅིག་གི་ཡི་གེ་རྣམས་སམ་དང་པོ་བདུན་གྱི་གཟུགས་བྲི་བའམ་དེ་ལ་གཏད་པས་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ནས་གསུངས་པ་ཐོབ་པའོ༔ ཡང་མཆོད་རྟེན་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཟོས་ནས་གཏད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་མ་གོམས་བར་དུ་གཏད་དོ༔ ཡང་ན་གོང་གི་རྟེན་བཀྲམ་པ་དེ་འདྲ་བ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམ་པ་དང་༔ ལུས་ཀྱི་དབུས་སུ་རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་ལྔ་པ་ཕྱག་མཚན་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་༔ སྐུ་དང་༔ གསུང་དང་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སེམས་གཞོལ་བའོ༔ དེ་དག་གོམས་པ་ན༔ སེམས་གང་དུའང་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན༔ ནམ་མཁའི་སྒྲ་ལ་སེམས་སྦྱོང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ༔ ནམ་མཁའ་སུམ་སྤྲུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ༔ སེམས་ཕྱིའ་ནམ་མཁར་དྭངས་པ་ལ་བསྲེ་འཕོ་ཟུང་འཇུག་བྱས་ནས༔ རྟོག་པ་བཙན་ཐབས་སུ་གཅོད་པར་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ཡིས་ཀྱང་གསུངས༔ རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མཐར་ཐུག་གི་རྒྱུད་བཅུ་བདུན་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་བཞིན་སེམས་བཟུང་བ་དང་བཅས་པ་དག་ཀྱང་༔ ཞལ་ཤེས་ལྟར་ཕྱག་ལེན་ལ་ཐེབ་པ་གལ་ཆེའོ༔ ངག་གི་གནད་ནི་བཟང་ངན་བར་གསུམ་གྱི་ངག་ཐམས་ཅད་སྤངས་བ་དང་༔ ཐ་ན་རླུང་འབྱུང་རྔུབ་ཀྱང་སྒྲ་མི་ཐོས་བར་མཆུ་སོ་མ་རེག་པའི་བར་ནས་བྱ་བའམ་སྣ་ནས་དབྱུང་རྔུབ་བྱ༔ སེམས་ཀྱི་གནད་ནི་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་ལ་རྟེན་དེ་ལ་འཛིན་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་མི་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་དང་༔ དྲན་པས་དམིགས་རྣམ་ལ་སེམས་བཟུང་ཞིང་མི་བརྗེད༔ ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡེངས་མ་ཡེངས་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཡུན་བསྲིང་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་ལེ་ལོ་སྒྱིད་ལུགས་མི་བྱའོ༔ གཉིས་པ་གྲུབ་པ་མི་ཉམས་པར་གོང་དུ་སྤེལ་བ་ལ༔ རྣམ་རྟོག་རྒོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སྔར་གྱི་དྲན་པའི་དམིགས་རྣམ་ལས་ཡེངས་ན༔ ཡང་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་དང་༔ རྒྱུན་བསྲིང་ནས་འཇོག་པ་དང་༔ ཕྱིར་འཕྲོ་ན་སེམས་བརླན་ཏེ་འཇོག་པ༔ ཤེས་བཞིན་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྟོག་དཔྱོད་བྱ་ར་བྱས་ཏེ་ཕྱི་ཕྱིར་བརྟུན་ཏེ་འཇོག་པ༔
Chinese
对于死主的降伏，以忿怒尊降伏天魔和蕴；又以寂静尊降伏有碍和无碍的恐惧，以忿怒尊降伏喜悦和傲慢的分别念魔；以寂静尊降伏胜观和方便，以忿怒尊降伏止观和智慧；加持令法界和智慧双运的自性显现，具有特殊的必要。 第二，心专注于音声，书写白色“阿”字等二十一种心执持的文字，或者书写最初七个字形，或者专注于此，从而获得日月交合中所说的各自功德。 又，塑造佛塔等的形象并专注于此，在未熟练之前一直专注于此。 或者，将上述陈设的供物等在心中观想，并进行禅修；身体的中央，三脉五轮，细微手印瑜伽，以及身、语、明点细微瑜伽上专注于心。 当这些熟练后，将心安住于任何不作分别之处，这是特殊的方法；也称为训练心于虚空之声；也称为虚空三摇的见解；将心与外在虚空的清澈相混合、转移和双运，莲花戒也说要强制性地切断分别念。 如金刚持的究竟续部十七续中所说，所有与心执持相关的，按照口诀付诸实践至关重要。 语之要点是舍弃好、坏、中三种语言，甚至呼吸时，也在嘴唇不接触牙齿的情况下进行，听不到声音，或者用鼻子呼吸。 心之要点是，除了专注于止观之外，不生起其他分别念；以正念将心专注于所缘境，不忘记；以正知觉察是否散乱，并通过精进延长修习时间，不懒惰懈怠地修习禅定。 第二，为了使已获得的成就不会退失，并且更进一步地提升，如果被散乱的分别念所控制，从先前的正念所缘境中散乱，那么再次将心安住于此；持续不断地安住；向外散乱时，收摄心而安住；通过正知反复地进行观察和觉察，不断地努力安住。
English
Regarding the subjugation of the Lord of Death, with wrathful deities, subjugate the gods, demons, and aggregates. Furthermore, with peaceful deities, subjugate fears with and without obstacles. With wrathful deities, subjugate the demonic thoughts of joy, arrogance, and pride. With peaceful deities, subjugate insight and means. With wrathful deities, subjugate calm abiding and wisdom. There is a special need to bless the manifestation of the nature of the union of space and wisdom. Secondly, focusing the mind on speech, such as writing the white letter "A," and so on, are the twenty-one letters of mind-holding, or writing the shapes of the first seven letters, or entrusting oneself to them, thereby obtaining the respective qualities spoken of from the union of the sun and moon. Furthermore, having created the form of stupas, etc., and entrusting oneself to them, one entrusts oneself until one is accustomed to it. Alternatively, one contemplates in the mind such offerings as those arranged above and meditates. In the center of the body, the three channels, the five chakras, the subtle hand-seal yoga, and the subtle yoga of body, speech, and bindu, one focuses the mind. When these are familiar, it is a special method to leave the mind without conceptualizing anything. It is also called training the mind in the sound of space. It is also called the view of the three shakings of space. Having mixed, transferred, and united the mind with the clarity of the outer space, Kamalashila also said to forcefully cut off conceptual thoughts. As it is also said in the seventeen ultimate tantras of Vajradhara, all those related to mind-holding, it is crucial to put them into practice according to the oral instructions. The key point of speech is to abandon all speech of good, bad, and intermediate, and even when breathing in and out, it should be done without the lips touching the teeth so that no sound is heard, or one should breathe in and out through the nose. The key point of mind is to prevent other conceptual thoughts from arising other than relying on and focusing on calm abiding alone. With mindfulness, hold the mind on the object of focus and do not forget. With awareness, discern whether one is distracted or not, and then prolong the duration of effort, and do not be lazy or indolent in meditating on samadhi. Secondly, in order to prevent the accomplishments from deteriorating and to further enhance them, if one is controlled by rampant conceptual thoughts and becomes distracted from the previous object of mindfulness, then again settle the mind on it. Continuously settle it. When scattering outward, restrain the mind and settle it. Through awareness, repeatedly observe and scrutinize, and persistently settle it again and again.
Tibetan
ཏིང་འཛིན་དེ་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་ནས་འདུལ་བ༔ རྣམ་གཡེང་གི་ཉེས་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ༔ གཉིད་རྨུགས་སོགས་བསལ་ནས་རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ༔ མི་འཕྲོ་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ༔ དེ་ལ་མི་རྩོལ་བར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ་དགུའི་སྒོ་ནས་མི་ཉམས་གོང་འཕེལ་དུ་བྱེད་དེ་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱས་པས༔ རྒོད་འགྱོད་གནོད་སེམས་འདོད་འདུན་ཐེ་ཚོམ་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད་དོ༔ བྱིང་བ་སེལ་ཕྱིར་ཡིད་ཕྱེད་བཅུ་གཅིག་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ༔ དེའི་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཏེ༔ སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་ཟིན་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་གྱི་གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་བཏང་འགྲོ་བཞག་སྡོད་ལ་བཀོལ་དུ་བཏུབ་པ་ཞིག་མ་བྱུང་བར་དེ་བསྒོམ་པ་དེའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྟེན་ལྕོགས་ཙམ་དང་ཁྱད་པར་ཞི་རགས་རྣམ་ཅན་དུ་གོམས་པས་འདོད་ཉོན་དྲུག་སྤངས་པ་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་པ་དགུ་པ་སྤངས་ནས་བསམ་གཏན་དངོས་གཞིའི་སེམས་ཐོབ་ཕྱིན་ཆད་སྔ་མ་སྔ་མའི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཉེར་བསྡོགས་བྱེད་པ་ནས་འགོགས་པའི་བར་ཡང་འགྲོའོ༔ དེ་དག་ལས་བསམ་གཏན་མ་ཐོབ་ཀྱང་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཙམ་མེད་པར་གང་ཡང་བསྒོམ་པ་ལ་རང་མི་དབང་བས་ན་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་བར་དུ་གོམས་པར་བྱས་ལ༔ དེ་ནས་སེམས་རྟེན་མེད་གང་དུའང་མི་རྟོག་པར་བཞག་ཀྱང་སྡོད་པའི་ཚེ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ཞི་བ་དང་༔ ལྷན་ནེར་གནས་པས་ཞི་གནས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ༔ འདི་བྱང་སེམས་དང་ངེས་འབྱུང་གིས་ཟིན་ཡང་བདག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ན་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དུ་བཞག་གོ༔ སེམས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ༔ ཡུལ་གཅིག་ལས་གཞན་ལ་མི་རྟོག་པ་ནི་དེ་གྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་འཁོར་གྱི་ཚུལ་ལོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་དེ་ལ་གཞི་བྱས་ཏེ༔ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་སྦྱངས་པ་དཔེ་བཅུ་དྲུག་གི་ཚུལ་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བས་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག༔ དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་གཉིས་སྔར་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དུས་སུ་བཤད་པ་དག་ཚིག་ཏུ་མ་ལུས་པར་འདིར་ཉམས་སུ་ལོངས་བར་བྱའོ༔ འདི་དག་འོག་ཏུ་ཅུང་ཟད་འབྱུང་བས་འདིར་དེ་ཙམ་མོ༔ འོན་ཀྱང་ཞི་གནས་དེ་ལྷན་ནེར་གནས་ཆ་ཡིན་པས་དེའི་དུས་འདའ་བས་ལྷག་མཐོང་ལ་གནོད་པས་འདྲེ་རུ་གཉིད་རྨུགས་གཉིས་འབྱུང་བས་སོ་སོར་བརྟགས་པས་གང་འདུལ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ
Chinese
通过生起对禅定的欢喜来调伏；平息散乱的过患；遣除睡眠昏沉等并使其完全寂静；不散乱而一心专注；不费力地安住于此，即通过九种方式使其不退转而增长，由此平息掉举；平息掉举、后悔、损害心、贪欲、希求、怀疑等。为了遣除沉没，十一种作意应当在胜观的阶段了知。那成就的禅定是孩童近行的禅定，从心变得堪能的角度来说是这样，但在未生起能随意运用贪心、一心、舍弃、行、住、坐的能力之前，修习它仅仅是胜观的所依，并且由于习惯了寂静和粗大的行相，舍弃了欲界的六种烦恼，舍弃了近取无间第九品之后，从获得真实禅定的心开始，之前的之前的，之后的之后的近取一直到灭尽之间也是如此。那些没有获得禅定，甚至连贪心和一心都没有，无论修习什么都不能自主，因此在没有成就之前要习惯它；之后，即使将心安住在无所依，不对任何事物进行分别，但安住时，心和心所的粗大分别念寂静，并且是任运而住，因此叫做止。即使这被菩提心和出离心所摄持，但由于没有与无我的智慧相结合，因此被安立为孩童近行。心无有扩张和收缩的自性，这本身就是止的体性和主要部分，不缘于一个对境之外的其他对境，这是它成就之方便的眷属之相。像那样成就止之后，以此为基础，在世俗谛中，将一切法观修为空幻，以十六种比喻的方式修持，于自性中平等安住；在胜义谛中，于离戏如虚空般的自性中平等安住。这二者在之前抉择见解的时候已经讲过，应当将那些话语毫无遗漏地在此修持。这些在下面会稍微讲到，因此这里就讲这么多。然而，止是任运安住的状态，因此它的时间流逝会损害胜观，因此会出现昏沉和睡眠两种魔障，因此要分别观察，心中想着应当调伏哪一个。
English
By generating joy in that samadhi, one tames; pacifies the faults of distraction; eliminates sleepiness and drowsiness, making it completely peaceful; makes it single-pointed without scattering; and effortlessly abides in it. Thus, through nine aspects, one makes it non-degenerative and increasing, thereby pacifying agitation. It pacifies agitation, regret, harmful thoughts, desire, longing, doubt, and so forth. In order to eliminate sinking, the eleven applications of mind should be understood during the stage of insight. That accomplished samadhi is the samadhi of a child's initial engagement, from the aspect of the mind becoming workable. However, until one has developed the ability to willfully employ desire, single-pointedness, abandonment, going, staying, placing, and abiding, meditating on it is merely a support for insight. Moreover, by becoming accustomed to the aspects of peace and grossness, having abandoned the six afflictions of the desire realm, and having abandoned the ninth, the immediately preceding non-overcoming, from the moment one obtains the mind of actual samadhi onwards, the immediately preceding of the previous and the immediately preceding of the subsequent continue all the way to cessation. Even without having obtained samadhi from those, one cannot control oneself in meditating on anything without even a single-pointed mind of desire. Therefore, one should become accustomed to it until it is accomplished. After that, even if one places the mind without support, not conceptualizing anything, when abiding, the gross conceptual thoughts of mind and mental factors are pacified, and because it abides naturally, it is called calm abiding. Even though this is embraced by bodhicitta and renunciation, because it is not connected with meditating on the wisdom of selflessness, it is established as a child's initial engagement. The very nature of the mind, without expansion or contraction, is the essence and main part of calm abiding. Not conceptualizing anything other than a single object is the aspect of the retinue, which is the means of its accomplishment. Having accomplished such calm abiding, based on that, in the conventional truth, one trains all phenomena as illusory, practicing in the manner of the sixteen examples, and abides equally in the natural state. In the ultimate truth, one abides equally in the natural state, which is free from elaboration, like the sky. These two were explained earlier when establishing the view, and those words should be practiced here without leaving anything out. These will be explained a little below, so that's all for here. However, calm abiding is a state of natural abiding, so the passage of its time harms insight. Therefore, the two demons of drowsiness and sleepiness arise. Therefore, one should examine them separately, thinking in one's mind which one should be tamed.