Tibetan
་རིབ་ཀྱིས་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་ལྟ་བུ་དང་༔ དུང་ལ་སེར་པོར་སྣང་བ་ལྟ་བུར་སྣང་སྲིད་འཁོར་བ་སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་༔ སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དེ་ལས་བོག་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ཟེར་རོ༔ གཞན་དུ་སྣང་བ་འདི་བཅད་པས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་བློར་འཆོས་པ་ནི་སྣང་བ་མེད་ན་ཆད་པ་ཡིན་པས་མེད་དགག་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ངེས་ཏེ༔ དེ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཟུར་གཅིག་གོ༔ མེད་དོ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་དོན་མཐུན་དགོས་ཟེར་བའང་༔ དོན་དང་མི་མཐུན་ཏེ༔ དོན་དེ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་གྱི་མེད་རྐྱང་མ་ཡིན་པས་སོ༔ སྣང་བ་སྤངས་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི་མུ་སྟེགས་ཉི་མ་བའི་ལུགས་ཡིན་ནོ༔ ཡང་དངོས་པོར་ཞེན་ནས་རྟག་པར་བལྟ་ན་གྲངས་ཅན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཉེ་བས་དེ་ལ་དངོས་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་འཇིག་པའི་ཐོ་ལུམ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་འདི་དག་གོ༔ བདེན་སྟོང་ཙམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཅི་སྙམ་ན༔ དེས་ནི་སྣང་ཡང་བདེན་པ་མེད་པར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས༔ སྣང་བཞིན་སྟོང་པར་གྲུབ་པ༔ སྟོང་བཞིན་སྣང་བས་མི་འགགས་པ་དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོར་མི་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་དང་གཞན་ཡང་ངོ་༔ གཉིས་པ་དོན་གནད་ལ་ཕབ་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དང་༔ འཁོར་བའི་གནས་ཚུལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པས༔ དེ་ཡང་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ལ༔ མདོར་ན་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་དང་༔ ཁ་ཅིག་གི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་རང་སྟོང་ཡིན་ཟེར་ནས་གཞན་དག་ལ་རྩོད་དོ༔ ཁ་ཅིག་གིས་ཡོད་པ་རྟག་པ་ཉག་གཅིག་ཟེར་ནས་གཞན་ལ་རྩོད་དོ༔ དེ་ཡང་འཁོར་བ་མེད་སྣང་ལོག་རྟོག་གི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་གནས་ལུགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྟོང་བས་གཞན་སྟོང་ཡང་ཡིན་ལ༔ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་རང་སྟོང་ཡང་ཡིན་ཏེ༔ རང་སྟོང་ཡིན་ན་སྣང་བ་འགག་མེད་དུ་འཆར་མི་སྲིད་པ་མིན་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་རྟག་དངོས་སུ་མི་འགྱུར་བར་རང་སྟོང་དུ་བཞག་པ་དེ་རྐྱང་བ་ལ་ཁྱད་ཆོས་མེད་པ་དང་༔ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རུང་བ་དང་༔ གཞན་སྟོང་ཡིན་ན་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་དུ་མི་གནས་པས་ཐ་ཚིག་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་ན༔ ཡབ་མེས་ཀྱི་ལུགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་རྟག་ཆད་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ༔ དེ་ཡང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འགོག་པ་མེད་པར་སྣང་བས་ཆད་མཐའ་སེལ༔ དེ་ཉིད་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་རྟག་མཐའ་སེལ༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་གིས་ཚུལ་གྱི་མཁྱེན་པ་མ་འགགས་ཀྱང་༔ བློ་དེ་ཡང་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ན༔ ཡུལ་དེར་མི་རྟག་པར་བཞག་ཏུ་མི་བཏུབ་ངེས་པ་ཅན་ཞིག་སྟེ༔ མི་རྟག་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཁྱེན་དུས་གཉིས་སྣང་མེད་པར་བཞག་མི་བཏུབ་ཀྱང་ཡོད་པ་ནི་མིན་པས་མཁྱེན་ཚུལ་ཞིག་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་རང་སྣང་ལོངས་སྐུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ཞེས་པ་དང་༔ གཞན་སྟོང་ཞེས་པ་ཙམ་ཚིག་གི་སྤུ་རིས་ལས་དོན་དུ་ཐ་དད་མེད་པའི་གནད༔ སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་འདིའི་བཟུང་བ་དང་༔ སྟོང་པ་དབྱིངས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་འགགས་མེད་དོན་དམ་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི་དབྱིངས་མ་ཟད་ཀྱི་བར་ལ་འགགས་མི་སྲིད་པ་དང་༔ གལ་ཏེ་འགགས་ན་སྟོང་རྐྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་འཇིག་པས་ན་རྟག་པའང་ཡིན་ལ༔ སོ་སྐྱེས་ཀྱི་ངོར་སྐྱེ་བར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་དོན་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ༔ འགགས་པར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སོགས་ཀྱི་གནད་ལ་གཏུག་པར་བྱ་ཡི༔ གདོང་གཏད་རེ་རེ་བས་ཕྱོགས་ཀྱིས་བཟུང་བས་འདོད་ཞེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པའི་ཕྱོགས་ལས་རིང་བར་གྱུར་པ་ཞིག་གོ༔ དེ་ཡི་ཕྱིར་བར་དོ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོང་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རང་གཞན་གྱི་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ཡེ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་སྟོང་ཐ་དད་པས་ལྡོག་ཆ་ནས་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་དཔྱིས་སུ་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར༔ གྲུབ་མཐའ་རེ་ལ་ཞེན་ཆ་རེ་ཡོད་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་བཅད་པར་ཚུལ་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ་པར་གྱིས་ཤིག༔ དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབས་པའི་རྙེད་དོན་ལ་མེད་པས་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ༔ སྟོང་བཞིན་ཏུ་སྣང་བ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབས་པའི་རྙེད་དོན་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་༔ དེ་གཉིས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཏུ་འུབ་ཆུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་རྙེད་དོན་ལ་གཅིག་པུའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་ལ༔ ཡེ་ནས་འཁོར་བ་སྤངས་མི་དགོས་པར་ཀ་ནས་དག་པ་དང་༔ མྱང་འདས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དངོས་གཅིག་ངོ་བོ་ཉིད་དུ
Chinese
如眼翳所见的毛发飘落，如海螺显现黄色一般，显现世间轮回，显现的同时即是空性，空性的同时即是显现，此乃双运大中观之实相，若能了知此不可分割之大离戏，则可谓证悟了见解。否则，若断灭此显现，矫饰为离戏之心，若无显现则成断灭，故当确认为无遮遣之名言胜义谛，此乃实相之一隅。所谓“认为无有之执着需与实义相符”，亦与实义不符，因实义乃离戏，而非仅是无有。舍弃显现之空性乃是外道日面派之宗义。又，若执着实有而视作常有，则近于数论派之边，对此，实有与非实有皆坏灭之铁锤，即是这些幻化之譬喻。若问仅是了知真性空与此有何差别？彼仅是安立显现却无有真实，然显现即是空性，空性不妨碍显现，此二者未能证悟双运大离戏，故有此差别。此外，二者将要义归纳，即轮回之诸显现皆是无有而显现之显空双运，轮回之状态乃是身与智慧任运成就，故此亦是显空双运，总之，未成立丝毫非显空双运之法，某些人说成是荡然无存之自空，并与他人争论，某些人说成是唯一存在之常有，并与他人争论，此乃轮回无有显现颠倒分别之影像，其状态任运成就，以空性之故亦是他空，任运成就之法性，其自性是空性之要点，故亦是自空，若自空则不可能无碍显现，故不转变为仅是有身与智慧之常实，安立为自空，则无有单独之特点，若身与智慧无常，则极为不应理，若他空则自性不住于空性，故语句亦不成立，因此，祖先之宗规，究竟之佛陀密意，即是不落于有无、是非、常断、一异任何一边。
English
Like the falling of hairs seen due to cataracts, and like the appearance of yellowness on a conch shell, the phenomenal world of samsara appears while being empty, and is empty while appearing. This is the nature of the great Madhyamaka union, and if one understands this great freedom from elaboration that cannot be separated from it, it is said that one has realized the view. Otherwise, if one cuts off this appearance and pretends to have a mind free from elaboration, it is nihilism because if there is no appearance, there is cessation. Therefore, one should be certain that it is a definitive truth of the nature of non-affirming negation, which is one aspect of reality. Even the saying that "the apprehension of thinking 'it does not exist' must be in accordance with the meaning" is not in accordance with the meaning, because the meaning is freedom from elaboration, not just non-existence. Emptiness that abandons appearance is the doctrine of the Tirthika Niyama school. Furthermore, if one clings to things as real and views them as permanent, one is close to the side of the Samkhya school. For them, the hammer that destroys both real and unreal things is these examples of illusion. If one asks what the difference is between merely understanding emptiness of inherent existence and this, it is that they only posit that appearance exists but is not real. However, they do not realize the great freedom from elaboration of union, where appearance is established as emptiness, and emptiness does not obstruct appearance. Therefore, there is a difference and also others. Secondly, to bring it down to the essential point, all the appearances of samsara are the union of appearance and emptiness, where things appear even though they do not exist. The state of samsara is that the body and wisdom are spontaneously accomplished. Therefore, this is also the union of appearance and emptiness. In short, not even a little bit of dharma that is not the union of appearance and emptiness is established. Some people say that it is self-emptiness where nothing exists and argue with others. Some people say that it is the only existing permanent thing and argue with others. This is also the spontaneously accomplished state of the image of the non-existent appearance of mistaken thought of samsara. Because of emptiness, it is also other-emptiness. The nature of spontaneously accomplished dharmata, the key point that its essence is emptiness, is also self-emptiness. If it is self-emptiness, it is impossible for appearance to arise without obstruction, so it does not become a permanent reality of just body and wisdom. Establishing it as self-emptiness has no special characteristics on its own. If body and wisdom are impermanent, it is extremely inappropriate. If it is other-emptiness, then the essence does not abide in emptiness, so even the statement is not established. Therefore, the tradition of the ancestors, the ultimate intention of the Buddha, is not on any side of existence or non-existence, affirmation or negation, permanence or annihilation, one or many.
Chinese
也应知未成立。那也是因为身和智慧无碍显现，故断除断边；其自性成立为空性之故，故断除常边；佛的境与有境二者无别，虽以智慧自明的方式的了知未断绝，但那个心识也不是无常的，在那境上不能安立为无常，是具有决定性的；以无常故，众生界不能安立为佛的遍知的了知时二显现皆无，但也不是有，如有了知的方式一般，自显现报身是具足五决定的，以及仅仅是“他空”的词句差别外，意义上没有差别的要点；此显空双运的执著，以及空性与法界无离合的无碍胜义谛身和智慧，直到法界穷尽之间也不可能断绝，如果断绝，则会堕入单空的一边，所以也是常有的；在凡夫面前显现生的时候，实际上没有生；显现灭的时候等要点应当归结于此；以各自的对立面执取，以贪执而远离了佛陀的密意的一方；因此，中阴六相的自性显现身和智慧与空性胜义谛二谛无别，自性无自性的自他空性的法界，本来无离合的自生智慧的显空，以不同而从反体来说，除此之外，就不能彻底通达远离戏论的实相；对每个宗派都有执著，请如理地确定断除此大圆满的障碍；如是，在确定了轮回与涅槃的一切法之自性成立为空性之后，对于所获得的意义，称为证悟无有之实相；在确定了空性的同时，显现身和智慧任运成就之后，对于所获得的意义，称为证悟任运成就之实相；以及确定了那二者也是大自在自生智慧一体圆融之后，对于所获得的意义，称为证悟唯一之实相；本来无需断除轮回，从一开始就是清净的；无需成就涅槃，任运成就，是唯一实相自性中。
English
It should also be known that it is not established. That is because the body and wisdom appear without obstruction, hence cutting off the extreme of nihilism; since its essence is established as emptiness, hence cutting off the extreme of eternalism; the realm of the Buddha and the possessor of the realm are non-dual, although the knowledge in the manner of self-awareness of wisdom is not interrupted; but that mind is not impermanent either; it cannot be established as impermanent in that realm, it is something that is certain; because of impermanence, the realm of sentient beings cannot be established as the knowledge of the omniscient knowledge of the Buddha, where the two appearances are absent, but it is not that it exists, just as there is a way of knowing, the self-appearing enjoyment body is said to possess the five certainties, and the key point that there is no difference in meaning except for the difference in words of "other-emptiness"; the grasping of this union of appearance and emptiness, and the unobstructed ultimate body and wisdom that are inseparable from emptiness and the realm of reality, are impossible to interrupt until the end of the realm of reality; if it is interrupted, it will collapse into the side of mere emptiness, so it is also eternal; in the face of ordinary beings, at the very time when it appears to be born, there is actually no birth; the key points such as the very time when it appears to cease should be referred to this; by grasping with each opposing side, attachment becomes distant from the side of the Buddha's intention; therefore, the nature of the six states of intermediate existence, the appearance of body and wisdom, and the emptiness of the two truths of ultimate reality are inseparable, the realm of emptiness of selflessness of self and other, the appearance of emptiness of the self-born wisdom that is originally inseparable, is different in terms of opposition, but apart from that, it will not thoroughly understand the reality that is free from elaboration; there is attachment to each philosophical system, please properly determine and cut off the obstacles of this Great Perfection; thus, after determining that the nature of all phenomena of samsara and nirvana is established as emptiness, the meaning of what is attained is called realization of the reality of non-existence; while being empty, after determining that the appearance of body and wisdom is spontaneously accomplished, the meaning of what is attained is called realization of the reality of spontaneous accomplishment; and after determining that those two are also integrated into one great self-born wisdom, the meaning of what is attained is called realization of the reality of oneness; originally, there is no need to abandon samsara, it is pure from the beginning; there is no need to accomplish nirvana, it is spontaneously accomplished, in the nature of the one reality.