Tibetan
་དང་༔ ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་ལུས་ང་དེས་ཁྱབ་བམ་མི་ཁྱབ༔ ཁྱབ་ན་ང་ཡི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིན་དུས་ཀྱི་ལུས་འདི་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རམ༔ མི་ཁྱབ་ན་དེའི་བདེ་སྡུག་ཉེ་བར་ལེན་མི་འོས་པའམ༔ ཡང་ན་འདིའང་དེ་ལྟར་མ་ཁྱབ་པར་རུང་བའམ༔ ལུས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ལུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་ཐ་དད་པས༔ དེ་རེ་རེ་ནས་ཁྱབ་པས་ང་དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་མང་པོ་མེད་དེ༔ དེ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས༔ གཅིག་གིས་མང་པོར་ཁྱབ་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ༔ ཡོད་དེ་ལན་ཚྭ་རྡོག་གཅིག་ཆུ་ཕོར་གང་ཁྱབ་པ་འདྲ་ན་སྙམ་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ༔ ལྕེའི་ལྡག་ངོས་གཅིག་གི་ཚའི་རོ་དེས་ཕོར་བ་ཐམས་ཅད་གང་ན་མི་སྲིད་པས་རྡུལ་ཤིན་ཕྲ་མང་པོ་ཡོད་པར་རིགས་སོ༔ འོ་ན་ང་དེ་མགྱོགས་པས་རྒྱུག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན༔ ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ༔ བར་གྱི་རྡུལ་དེ་དག་བརྒལ་བ་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དང་༔ སྟོད་སྨད་ལྷུན་ཅིག་ཏུ་སེན་མོའི་རྩེན་པ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དང་༔ ནང་ནས་ཁོང་སྟོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མེད་པས་དང་༔ ཕྱི་ན་འགྲོ་བའི་ཤུལ་དུ་ལུས་སེམས་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བས་ཕྱིར་ཡང་མི་འཐད་དོ༔ ལུས་ལ་མི་གནས་ན༔ ངག་སྟོང་བ་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་དང་༔ སེམས་སྟོང་ཉིད་ལ་རི་རྭ་ལ་མོ་གཤམ་གྱི་བུས་ཉལ་པོ་བྱ་བ་ནི་མཚར་རོ༔ དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལུས་ལ་གནས་ན༔ ངག་དང་སེམས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་ཡང་མི་ཐང་ན་དེ་ཡང་འཛིན་པས་མི་འཐད་དོ༔ གཉིས་པ་གནས་ཚུལ་ལ་བརྟགས་པ་ནི༔ འོན་ཀྱང་ད་དུང་བདག་དེ་གནས་ན༔ ལུས་སོགས་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་དུ་གནས་བརྟགས་ན༔ གཅིག་ཏུ་གནས་ན་མི་འཐད་དེ༔ ལུས་ཤི་བའི་དུས་བདག་མེད་པར་འགྱུར་བའམ༔ ཡང་ན་ནི་འཆི་བ་མེད་པར་གྱུར་རམ་ལུས་བེམ་པོ་ལྟ་བུ་ལ་ང་གཅིག་ན་བེམ་པོར་གདོད་མི་ཟ་བ་དང་ང་དངོས་མེད་བརྟགས་ཡོད་དང་གཅིག་པས་ལུས་དངོས་མེད་དུ་གྱུར་བའམ༔ ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི༔ དུ་མ་གྲངས་མེད་པ་དང་གཅིག་པས༔ ང་དེ་གྲངས་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་༔ ཆ་མེད་ཀྱི་ང་དང་གཅིག་པས་ན་ལུས་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་༔ ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་གི་རྐྱེན་གློ་བུར་བ་ལས་བྱུང་བས་ཕྱིར་ང་དེ་འཕྲལ་བྱུང་དུ་འགྱུར་བ་དང་༔ སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་དང་༔ ངག་སྐད་ཅིག་མའི་སྒྲ་དང་ནི་གཅིག་པ་མ་ཡིན་དེ་དཔྱད་ན་དེ་དག་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་མི་འཐད་དོ༔ འོན་ཀྱང་སེམས་དང་གཅིག་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན༔ བློ་ཆོས་ཚོར་འདུ་སེམས་པ་གང་དང་གཅིག་ཡིན་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་ཡོད་དགོས་པ་དང་༔ བཟུང་ཡང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་གང་དང་གཅིག་གི་ངོས་བཟུང་དགོས་ལ༔ དེ་ལྟ་ནའང་ཚོགས་པའི་ལུས་སེམས་ལ་བཏགས་སོ་སྙམ་པ་ཞིག་བྱུང་ན༔ དེ་ལྟ་ན་ང་མེད་པར་ཟད་དེ༔ མིང་གི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཕྲེང་བ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ༔ དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་ཤིང་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་པས་ཤིང་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན༔ དེ་ནི་དེ་འདྲ་སྟེ་མིང་ཙམ་ལས་སྤྱིའི་ཤིང་ཞེས་པས་རྣམ་དབྱེའི་གཞི་ཞིག་ཡོད་ཚེ༔ དངོས་པོ་སྣང་རུང་ལ༔ མ་དམིགས་པས་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡོད༔ དེས་ན་ཤིང་ཡང་མང་པོའི་སྤྱི་མིང་ཡིན་གྱི༔ དོན་མིན་པས་ན་རིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་༔ མིང་སྒྲ་སྤྱི་དངོས་མེད་རྟ་ཡི་རྭ་དང་འདྲ་བ་ལས་གྲུབ་པ་མེད་པས་ང་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཙམ་དེ་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་ལུས་སེམས་ཚོགས་པ་ལ་ང་ཞེས་བཏགས་པས་གོམས་ཏེ་ང་བློ་འབྱུང་བ་ནི་དཔེར་ན་མི་ཞིག་ལ་གུ་ཧྱ་ཨ་བྷྱ་ཡ་དང་ཀརྨ་སོགས་བཏགས་ཀྱང་ཁོ་རང་གི་སྟེང་ནས་གང་ཡང་མིན་ལ་ཡིན་པར་ཞེན་ནས་ཨ་ལན་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ༔ འོན་ཏེ་གཅིག་ཏུ་མི་རིགས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་ཡོད་སྙམ་ན༔ ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་དེ༔ ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན་སྔ་མའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ༔ རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་འབྲེལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་གཅིག༔ བདེ་སྡུག་ཉེར་ལེན་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་གཉིས༔ ལུས་ལ་རྨ་སྲོལ་གཏོད་པ་དང་༔ མཚང་འབྲུ་བ་ཐམས་ཅད་ང་ལ་དོན་མ་མཆིས་ཏེ༔ ལྷ་སྦྱིན་དང་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱུད་ཐ་དད་པས་སོ༔ འོན་ཀྱང་ང་ཡི་ལུས་ཡིན་པས་སྙམ་ན༔ གཞན་གྱིས་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་ནས་ཐོབ་པ་ཞིག་གམ༔ ཁྱོད་ཀྱི་གནས་རྟེན་ཞིག༔ སྔ་མ་ནི་མ་ཡིན་སུས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་མ་བྱས་པས་མ་བྱིན་བླང་བར་གྱུར་ལ༔ རྟེན་ཁང་པ་དང་འདྲ་ན་སྐྱོན་སྔར་བཞིན་ནོ༔ འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་གནས་མི་ཤེས་ཀྱང་ང་ཡོད་ན༔ ལུས་དང་ཕྱི་ནང་དུ་ཡོད་དམ༔ སྟེང་འོག་ཏུ་ཡོད་དམ༔ བསྒྲིགས་ནས་སམ༔ གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་ལམ་བདག་པོར་ཡོད་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་གནས་ཚུལ་འདི་འདྲར་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པ་ན༔ ཕྲག་དོག་གིས་ལུས་སེམས་བརྒྱང་བ་ངོ་མཚར་ཡ་མཚན་པས་ལྟ་བའི་དོན་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས་པ་ཁ་ཅིག་གི་ང་ཡོད་དེ༔ ངས་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཟེར་ཡང་༔ འཇིག་རྟེན་རྒན་པོའི་ངོར་བདག་མེད་བཞིན་བདག་འཛིན་འབྱུང་བའི་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་གྱི༔ སྣང་ཚུལ་དེ་མ་ཐག་པ་ནས་འགགས་འགྲོ་དགོས་ན༔ ཁྱོད་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་དོ་སྙམ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ་བརྒྱུད་ཆུ་ཐོག་ཏུ་འཁྲིད་པ་འདི་མ་གོ་བའམ༔ ཡང་ན་སུན་ཅི་ཕྱིན་གྱི་ཚིག་དོན་ལ་ཐུགས་གཏད་དམ༔ རིག་པས་བཟློག་རིན་མི་ཆོག་གོ༔ གསུམ་པ་གནས་པ་རང་གི་ངོ་བོའམ་མཁན་པོ་ལ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ༔ མིག
Chinese
还有，梦中的身体，那个“我”是否遍及一切？如果遍及一切，那么“我”的一部分，也就是白天的身体，就会消失吗？如果不遍及一切，那么就不应该接受它的苦乐吗？或者，这个身体也可以不遍及一切吗？既然遍及所有身体的每个身体微粒都是不同的，那么，既然每个微粒都遍及一切，为什么“我”不是很多不同的呢？为什么不明白这一点呢？一个不可能遍及多个。如果有人认为，就像一粒盐遍及一整杯水一样，那是不合理的。因为舌头舔舐一处的咸味不可能充满整个杯子，所以应该认为有很多非常小的颗粒。如果认为“我”是因为快速移动而遍及一切，那是非常不合理的。因为没有经历过穿过中间的颗粒，并且上下同时感受到指甲的触碰，并且没有从内部进入空虚的道路，并且在外部行走的地方，身体和心灵不会分离，所以这也是不合理的。如果不驻留在身体里，那么空洞的言语就像山谷的回声，心灵的空性就像兔子在山羊角上睡觉一样，真是可笑。即使那样，如果驻留在身体里，也不应该执着于言语和心灵为“我”，如果执着，那也是不合理的。第二，考察存在的方式：然而，如果“我”仍然存在，那么考察它与身体等是一体还是他体。如果是一体，那是不合理的。因为身体死亡时，“我”就会消失，或者变得不死亡。或者，如果“我”与像尸体一样的身体是一体，那么尸体就不会吃东西，并且“我”与被认为不存在的东西是一体，那么身体就会变成不存在的东西。所谓身体，是众多且无数的，因此，“我”就会变成无数的，并且与无分之“我”是一体，因此身体就会消失，并且由于父母的精血等偶然因素而产生，因此“我”就会变成偶然产生的，并且与刹那的心念之流，以及刹那的声音不是一体，如果考察，那些也不会成立，所以是不合理的。然而，如果认为与心是一体，那么必须能够确定与智慧、法、感觉、思想中的哪一个是一体，即使确定了，也必须确定与前后刹那中的哪一个是一体。即使那样，也只是在聚合的身体和心灵上假立而已。
English
Furthermore, does the "I" of the dream body pervade everything or not? If it pervades everything, then will one aspect of "I," namely the daytime body, cease to exist? If it does not pervade everything, then shouldn't its pleasures and pains be closely embraced? Or could it be that this too does not pervade everything? Since each particle of the body that pervades all bodies is distinct, and since each of those pervades, why isn't that "I" also many distinct ones? Why is this not understood? It is impossible for one to pervade many. If one thinks that it is like a grain of salt pervading a cup of water, that is unreasonable. Because the salty taste of one lick of the tongue cannot fill the entire cup, it should be considered that there are many very fine particles. If one thinks that "I" pervades because it moves quickly, that is very unreasonable. Because one does not experience crossing the particles in between, and because one experiences the touch of fingernails simultaneously at the top and bottom, and because there is no path to go empty from within, and because the body and mind do not separate in the place where one goes outside, it is also unreasonable. If it does not reside in the body, then empty speech is like an echo in the mountains, and the mind's emptiness is like a rabbit sleeping on a goat's horn, which is ridiculous. Even so, if it resides in the body, one should not cling to speech and mind as "I," and if one clings, that is also unreasonable. Second, examining the mode of existence: However, if that "I" still exists, then examining whether it exists as one with or separate from the body and so on. If it exists as one, that is unreasonable. Because when the body dies, the "I" will cease to exist, or it will become immortal. Or, if "I" is one with a body like a corpse, then the corpse will not eat, and "I" is one with something considered non-existent, then the body will become non-existent. What is called the body is one with many and countless, therefore, "I" will become countless, and being one with the partless "I," the body will disappear, and because it arises from accidental causes such as the parents' sperm and blood, therefore "I" will become something that arises accidentally, and it is not one with the momentary stream of thoughts, and the momentary sound of speech, if examined, those will not be established either, so it is unreasonable. However, if one thinks it is one with the mind, then one must be able to identify which one it is one with among intelligence, dharma, feeling, thought, and intention, and even if identified, one must identify which one it is one with among the preceding and following moments. Even so, it is merely imputed on the aggregate of body and mind.
Chinese
如果产生这样的想法，那么我就不存在了，因为以名称的差别来区分，就像念珠一样。如果说这和念珠不同，就像所有称为树的东西都指代树一样，那么，如果是那样，仅仅是名称而已，如果普遍的“树”这个名称有一个区分的基础，事物才可能显现，如果没有明确的目标，有什么理由呢？因此，树也是许多事物的总称，因为它不是实体，所以不会变成一个整体。虽然名称、声音、普遍概念这些非实体就像马的角一样，无法从中产生任何事物，但“我”这个名称本身也没有自性，只是因为习惯于将身心聚合体称为“我”，所以才会产生“我”的观念。例如，给某人取名为古雅、阿毗雅、业等，但这些名字本身与他无关，只是因为执着于这些名字，所以才会做出回应。如果认为即使不是一体，也是不同的，那是非常不合理的。如果与五蕴不同，那么在之前所有过失的基础上，首先，会变得没有前后相续的关系；其次，不会产生感受苦乐；在身体上制造伤口和揭露隐私对“我”来说毫无意义，就像天施和祭祀施的相续不同一样。如果认为这是“我的身体”，那么是别人施舍给你的吗？还是你的住所？前者不是，因为没有人施舍，所以变成了不予而取；如果住所像房子一样，那么过失和之前一样。如果不知道如何存在，但“我”存在，那么是在身体的内外吗？是在上下吗？是组合在一起吗？是以朋友的身份还是以主人的身份存在？经过考察和分析，确定不存在这样的情况后，有些人因为嫉妒而使身心紧张，感到非常惊讶和奇怪，从而在相续中产生了见解，说“我”存在，如果我对你造成伤害怎么办？但这是在世俗老人的面前，像无我一样，确定了产生我执的道理。如果这种现象必须立即停止，你不明白这是把河流引到水面上，从而确定了所有事物都不存在吗？或者你专注于逊毕巴的词句含义吗？理性无法驳斥。第三，要考察存在是自己的本质还是依靠能者：眼。
English
If such a thought arises, then I would cease to exist, because distinguishing by name is like a rosary. If it is said that this is different, just as everything called a tree refers to a tree, then, if that is the case, it is merely a name, and if the general name "tree" has a basis for distinction, then things can appear, but if there is no clear target, what is the reason? Therefore, a tree is also a general name for many things, but because it is not an entity, it will not become a whole. Although names, sounds, and general concepts, these non-entities, are like the horns of a horse, and nothing can arise from them, the mere name "I" itself has no self-nature, and it is only because of the habit of calling the aggregates of body and mind "I" that the concept of "I" arises. For example, giving someone names like Guhya, Abhaya, Karma, etc., but these names themselves have nothing to do with him, it is only because of attachment to these names that a response is made. If you think that even if it is not one, it is different, that is very unreasonable. If it is different from the five aggregates, then on top of all the previous faults, firstly, there will be no relationship of continuity; secondly, there will be no feeling of pleasure and pain; creating wounds on the body and revealing secrets are meaningless to "I", just as the continuums of Devadatta and Yajnadatta are different. If you think that this is "my body", then was it given to you by someone else? Or is it your dwelling place? The former is not, because no one gave it, so it became taking what was not given; if the dwelling is like a house, then the fault is the same as before. If you don't know how it exists, but "I" exists, then is it inside or outside the body? Is it above or below? Is it put together? Does it exist as a friend or as a master? After examination and analysis, it is determined that there is no such situation, then some people, because of jealousy, tense their body and mind, feeling very surprised and strange, thereby generating views in their continuum, saying "I" exists, what if I harm you? But this is in front of the old man of the world, like no-self, determining the reason for the arising of self-grasping. If this phenomenon must stop immediately, don't you understand that this is leading the river to the surface of the water, thereby determining that all things do not exist? Or are you focusing on the meaning of Sunyata's words? Reason cannot refute it. Thirdly, it should be examined whether existence is its own essence or relies on the able one: the eye.