Tibetan
ལར་ཐེག་ཆེན་པས་སྐུ་གསུམ་དང་ཁྱད་པར་ལོངས་སྐུའི་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་དུ་བཞེད་བཞིན་དུ༔ དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་བརྒྱུད་ཆུ་འདྲེན་པ་ཡང་མ་གོ༔ ཡང་ན་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཞི་རུ་གསུངས་པའི་རྣམ་དབྱེ་ཙམ་ཡང་ཡིད་ལ་མ་ངེས་པར༔ གཞི་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དོན་དམ་ཡིན་ན་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ལས་ཟག་མེད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་གཞི་མེད་པའི་དབྱེ་བའི་ཚིག་འཁྱལ་ཙམ་དུ་སོང་པའི་གང་ཟག་ལ༔ ཉེས་པ་འདི་དག་རང་གི་ལྟག་ཆོད་དུ་ཆེད་དུ་གཉེར་བ་སྟེ༔ འོན་ཀྱང་འདི་ཡིན་ཏེ༔ ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པ་དང་༔ དོན་དམ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ༔ སྣང་སྟོང་ལ་འཁོར་འདས་བདེན་གཉིས་སུ་བཞག་པ་གཙོ་ཆེ་བ་མཚན་ཉིད་པས་འདོད་པ་ལྟ་བུ་དཔྱད་ན་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་དང་ཚུལ་གཅིག་པའི་མེད་དགག་ཞིག་དང་༔ སྣང་ཆ་དེ་ལའང་གནས་སྣང་དག་མ་དག་གི་ཁྱད་པར་ལས༔ ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་གནས་ཚུལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆེན་པོ༔ ཤར་ཆོས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔ་དང་༔ འཆར་གཞི་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དེ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་མའི་ལྟ་བའི་ཡུལ་གནས་ཚུལ་དག་པ་ཆེན་པོའི་གཞི་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་ཆོས་ཉེར་ལྔར་བཤད་པ་ཐ་སྙད་རྣམ་དག་གི་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་དེ་ཡང་༔ སྣང་སྟོང་ལ་བདེན་གཉིས་སུ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བསམ་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་གྲགས་པ་ལས་དངོས་དབང་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོས་ནས་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་མྱང་འདས་མཚན་མའི་དངོས་པོ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དུ་བྱང་ཆུབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ༔ མན་ངག་འཕྲུལ་ལྡེ་ལས༔ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་བདེན༔ གང་གི་ཕྱོགས་ནས་གྲགས་པ་ཡིན༔ སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣང་སྲིད་ཆོས༔ གང་གི་ཕྱོགས་ནས་གྲགས་པ་ཡིན༔ གསང་བའི་བདག་པོས་བསྟན་དུ་གསོལ༔ གསང་བའི་བདག་པོས་ཡང་གསུངས་པ༔ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་བདེན༔ སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣང་སྲིད་ཆོས༔ བསམ་དབང་ཕྱོགས་ནས་གྲགས་ཤིང་སྣང་༔ དངོས་དབང་ཕྱོགས་ནས་དེ་མི་བདེན༔ ཞེས་སོ༔ བདུན་པ་༼ དགུུ་པ། དཔྱད། ༽དབྱེར་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་དུ་དོན་འདུས་པར་བསྟན་པ་ནི༔ དེ་ལྟར་དབྱིངས་ནང་གསལ་གྱི་སྐུ་གསུམ༔ གཅིག་ཏུ་བྱས་ཡེ་ཤེས་ཕྱི་གསལ་
Chinese
总的来说，大乘认为法身、报身、化身三身，特别是报身具有五种决定的恒常性，但却不明白将此视为错误的传承是如何产生的。或者，对于果的三身，甚至连其自性和四种差别的分类都不清楚。如果基和果的一切显现都是胜义谛，那么除了空性之外，无漏的法身和智慧就没有区分的基础，只是徒劳地使用区分的词语。对于这样的人，这些过失是他们自己故意造成的。然而，如果认为是世俗谛，就不能完全涵盖错误；如果认为是胜义谛，就不能完全涵盖一切显现都是空性。就像自宗派（指中观宗）认为显现和空性在轮回和涅槃中被设定为二谛一样，如果进行分析，就类似于名相宗的胜义谛和无遮。对于显现的方面，根据处所显现的清净与不清净的差别，世俗的错误状态，法身和智慧完全清净，显现为五种：显现的法身、语、意、功德和事业；以及显现的基础，即离戏论的法界和任运成就的智慧，这被称为胜义谛的七宝。如果将此视为任运成就，那么二谛双运的伟大密法，即非遮的空性，是后一种观点的对象，即清净的伟大状态的本体，成为具有二种清净的清净基础，并被解释为二十五种果法。这也被称为名言完全清净的胜义谛七宝。如果将显现和空性视为二谛，那么从思维的角度来看，它被称为世俗谛，但从实相的角度来看，在空性胜义谛的层面上，它没有在任何自性中成立，并且安住在从涅槃相的实有中解脱的三解脱门的状态中。如《口诀幻钥》所说：法身和智慧是胜义谛，从哪个方面显现？佛、有情、显现、有和法，从哪个方面显现？秘密主请开示。秘密主再次说道：法身和智慧是胜义谛，佛、有情、显现、有和法，从思维的角度显现和存在，从实相的角度则不然。第七（第九，分析）：阐述了无别的明点唯一中意义的汇集。如此，法界内明的法身三身，合一后智慧外明。
English
In general, the Great Vehicle considers the three kayas, especially the enjoyment kaya, to have the five certainties of permanence, but they do not understand how the transmission that considers this to be mistaken arises. Or, they do not even understand the mere distinction between the nature of the three kayas of the result and the fourfold division. If all appearances of the basis and the result are ultimately true, then apart from emptiness, there is no basis for distinguishing between the uncontaminated kaya and wisdom, and they merely use the words of distinction in vain. For such people, these faults are deliberately sought out as their own downfall. However, it is not the case that if it is conventional truth, it is necessarily mistaken; nor is it the case that if it is ultimate truth, it is necessarily emptiness in all respects. Like the characteristic school (referring to the Madhyamaka school) which mainly posits appearance and emptiness as the two truths in samsara and nirvana, if analyzed, it is similar to the ultimate truth of the nominalists and a negation that does not affirm anything. Regarding the aspect of appearance, based on the difference between pure and impure appearances of the place, the conventional state of being mistaken, the great purity of the kaya and wisdom, manifests as five: the appearing dharmakaya, speech, mind, qualities, and activities; and the basis of appearance, the dharmadhatu free from elaboration and the spontaneously accomplished wisdom, which are taught as the seven treasures of ultimate truth. If this is considered spontaneously accomplished, then the great secret mantra of the union of the two truths, the non-affirming negation of emptiness, is the object of the latter view, the very basis of the great state of purity, becoming a pure basis with two purities, and is explained as twenty-five result dharmas. This is also called the seven treasures of ultimate truth of completely pure terminology. If appearance and emptiness are taught as the two truths, then from the perspective of thought, it is called conventional truth, but from the perspective of reality, on the level of ultimate truth of emptiness, it is not established in any self-nature, and abides in the state of the three doors of liberation from the real entity of nirvana-like characteristics. As it says in the "Key to the Magical Instructions": The kaya and wisdom are ultimate truth, from which aspect do they appear? Buddhas, sentient beings, appearances, existence, and dharmas, from which aspect do they appear? Secret Lord, please explain. The Secret Lord said again: The kaya and wisdom are ultimate truth, Buddhas, sentient beings, appearances, existence, and dharmas, appear and exist from the aspect of thought, but they are not true from the aspect of reality. Seventh (Ninth, Analysis): It is explained that the meaning is gathered into the single indivisible bindu. Thus, the three kayas of the inner clarity of the dharmadhatu, when unified, the wisdom is outer clarity.
Tibetan
གྱི་སྐུ་གཉིས་ཏེ༔ སོ་སོར་བགྲང་སྐུ་གསུམ་ལས་ཕྱེ་བའི་འབྲས་ཆོས་མཐའ་དག་གཅིག་གམ་ཐ་དད་སྙམ་ན༔ དངོས་དབང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོས་ནས་ཟག་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པའི་གྲྭ་ཟུར་དང་བྲལ་བའི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པ་ལ་མ་འདུས་པ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་དང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས༔ དོན་དམ་བདེན་མཛད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི༔ ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཚན་ཀུན་དང་བྲལ༔ ཞེས་དང་༔ ཐལ་བ་ནག་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་ཡང་༔ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་༔ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་འདུས་པ་ཡིན༔ ཞེས་སོ༔ ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས༔ མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་ལ་ཆོས་མེད་དེ༔ གང་ཕྱིར་དེ་མེད་ནམ་ཡང་མེད་མི་འགྱུར༔ རྟོག་ཅན་དག་ནི་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ༔ དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་མི་འགྱུར༔ ཞེས་སོ༔ འོན་ཀྱང་བསམ་དབང་ཆོས་ཅན་རྣམ་དག་གི་ངོས་ནས༔ ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཆེན་པོར་ཡོད་པས༔ སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་གཟུགས་སྐུ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་བས་གཅིག་པའང་མ་ཡིན་ལ༔ ཡང་སངས་རྒྱས་རང་ངོས་ནས་དགོངས་པའི་རང་སྣང་ནང་གསལ་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་ཞིང༔ ཕྱི་གསལ་དུ་གདུལ་བྱ་ལ་མི་སྣང་བས་ཆོས་སྐུ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ༔ ཕྱི་གསལ་གྱི་སྐུ་གཉིས་གཞན་སྣང་དང་འབྲེལ་བས་སྣང་རུང་གི༔ གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ལ༔ ངོ་བོ་ལ་དབྱེར་མེད་པས་ཐ་དད་དུ་མི་འཐད་དེ༔ དེས་ན་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ བང་མཛོད་འཕྲུལ་ལྡེ་ལས༔ བསམ་དབང་འཁྲུལ་བའི་ཕྱོགས་ནས་མི་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱང་༔ གཉིས་མེད་དངོས་དབང་ཕྱོགས་སུ་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་གཅིག༔ ཅེས་དང་༔ མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་༔ ཟག་མེད་དབྱིངས་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས༔ མཁའ་ལྟར་ལུས་ནི་མེད་པ་དང་༔ སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་བསྒྲང་༼ འབྲང་དཔྱད། ༽པའི་ཕྱིར༔ སངས་རྒྱས་གཅིག་མིན་ཐ་དད་མིན༔ ཞེས་སོ༔ གསུམ་པ་དོན་གྱི་མཇུག་སྡུད་པ་ལ༔ འབྲས་ཆོས་ལྔའི༔ དབྱེ་བསྡུའི་གྲངས་ཀྱི༔ འཆད་ཚུལ་དགོངས་པའི༔ མཁའ་གསལ་སྤྱིའི་མཇུག་སྡུད་པ་དང་བཞི་ལས༔ དང་པོ་ནི༔ དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་དེ་ལའང་སྐུ་གསུམ་དགུ་སྤྲུགས་སུ་དབྱེ་བས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ལྔའི་ངེས་པ་དང་༔ སྐུ་གསུམ་གྱི་འབྲས་ཆོས་བཅོ་ལྔའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་འཆད་ཚུལ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་དང་༔ འབྲི་གུང་ཟངས་ཤོག་ཅན་གྱི་འགྲེལ་བ་ལས་སྨོས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་༔ ཡང་སངས་རྒྱས་མཐར
Chinese
关于二身，如果认为分别计算从三身中分离出来的所有果法，是一还是异？从实权法性的角度来说，无漏自性的法身，是远离戏论边际的唯一明点，没有不包含在具有智慧的明点中，就像虚空和虚空的自性不可分割一样。如《宝性论》所说：“如来是真谛，如虚空般，远离一切因。”又如《黑灰续》所说：“五身五智也融入自性智和自性身中。”《三摩地王经》中说：“涅槃之法无法，因其无故永不灭，有分别者说有与无，如是观察痛苦不息。”然而，从意权法性清净的角度来说，由于存在普遍的大悲，凭借与先前愿望相关的力量，色身以各种不同的形式显现，因此也不是一。而且，从佛陀自身来说，意之自显内在明澈的法界不会动摇，外在显现对于所化众生来说是不可见的，因此是法身一的自性。外在显现的二身与他显相关联，因此是可显现的，但不能成为一，并且由于本体上没有差别，因此不适合成为异。因此，被称为远离一异之边。如《宝藏幻钥》所说：“从意权迷乱的角度来说，不是一也不是异，但在二无实权的角度来说，一切无别一。”《经庄严论》中也说：“无漏界中诸佛，如虚空般无身，因追随先前之身，佛非一亦非异。”第三，总结要义，分为果法五种，分类归纳的数量，解说方式的意趣，虚空明澈总体的总结四部分。第一部分是：像这样的果，也分为三身九种，具有五种圆满的决定，以及三身果法十五种的安立等等的解说方式，要知道如同《现观庄严论》及其《直贡铜页笺释》中所说的那样。又是佛陀的究竟
English
Regarding the two bodies, if one wonders whether all the resultant dharmas, which are separately enumerated and distinguished from the three bodies, are one or different? From the perspective of the reality, power, and nature of phenomena, the stainless essence of the Dharmakaya, a single bindu free from the confines of elaboration, encompasses all wisdom and lacks nothing that is not included within it, just as space and the nature of space are indivisible. As stated in the Uttaratantra, 'The Tathagata is the ultimate truth, like space, devoid of all causes.' Also, as stated in the Black Ash Tantra, 'The five bodies and five wisdoms are also integrated into the wisdom of essence and the body of essence.' In the Samadhiraja Sutra, it is said, 'The dharma of Nirvana has no dharma, because it is nonexistent and will never cease. Those with discrimination say it exists or does not exist. By examining it in this way, suffering will not cease.' However, from the perspective of the pure intentional power of phenomena, due to the presence of great, all-encompassing compassion, the Rupakaya manifests in various forms due to the power associated with previous aspirations, so it is not one either. Moreover, from the Buddha's own perspective, the self-manifestation of intention, the inner clarity of the Dharmadhatu, does not waver, and the outer clarity is invisible to those to be tamed, so it is the nature of the one Dharmakaya. The two bodies of outer clarity are related to the appearance to others, so they are capable of appearing, but cannot be one. And since there is no difference in essence, it is not appropriate to be different. Therefore, it is called being free from the extremes of one and different. As stated in the Treasury of Magical Keys, 'From the perspective of the delusion of intentional power, it is neither one nor different, but from the perspective of the two non-dual realities, everything is indivisibly one.' It is also stated in the Ornament of the Sutras, 'In the stainless realm, the Buddhas, like space, have no body, and because they follow the previous body, the Buddhas are neither one nor different.' Third, summarizing the meaning, it is divided into four parts: the five resultant dharmas, the number of classifications and summaries, the intention of the mode of explanation, and the overall summary of the clarity of space. The first part is: Such a result is also divided into three bodies and nine aspects, with the determination of five perfections, and the mode of explanation of the establishment of the fifteen aspects of the three bodies' resultant dharmas, etc., should be understood as stated in the Ornament of Manifest Realization and its commentary, the Drigung Copper-Page Commentary. Again, the ultimate of the Buddha