Tibetan
མ་ལོག་པས་གདམས་ངག་ཐོབ་པའི་སྒོམ་དུ་འཆར་བ་སྟེ་༧༔ ཁྱད་པར་འཕགས་ཆོས་བདུན་པོ་དེ་ནི་བློ་ཅན་གཉིས་ལ་ཡོད་པས་སྤྱི་དམིགས་ཏེ༔ གཅིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུངས་པའི་ཆོས༔ ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་འདི་རུ་བསྟན་པ་ཡིན༔ འདི་ཉིད་གཞན་དང་མི་འདྲ་ཁྱད་པར་ཆེ༔ ཚིག་རྒྱུད་མ་ཡིན་དོན་རྒྱུད་སྙིང་པོ་ཡིན༔ བྱས་བཅོས་ཚིག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས༔ བསྐལ་པ་དཀའ་སྤྱོད་གདོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཏེ༔ འདི་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་སྟེ༔ བླ་མའི་དྲིན་ཐོབ་དབེན་པའི་གནས་ཉིད་དུ༔ ཞག་བདུན་དོན་རྟོགས་ཟླ་བདུན་ཕྱིར་མི་ལྡོག༔ མཐོང་པས་གྲོལ་དེ་ལོ་བདུན་མངོན་སངས་རྒྱས༔ ཐེག་པ་གཞན་རྣམས་སྡིག་སྤངས་དགེ་སྤེལ་ཡང་༔ སྤངས་བླང་ཆོས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་རེ༔ དོན་བརྒྱུད་འདི་ལ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་མེད༔ མཚམས་མེད་ལྔ་ཡི་ལས་བྱས་སྡིག་བཅུ་སྤྱོད༔ བསྐལ་པའི་མུན་ནག་སྒྲོན་མེ་གཅིག་འཇོམས་ལྟར༔ འདི་ཉིད་མཐོང་ན་སྡིག་མེད་མངོན་སངས་རྒྱས༔ སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་ལ་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་ཀྱང༔ ཐད་ཀའི་བདེ་ལས་འཁོར་བ་ལས་མི་འཕགས༔ དེ་ཕྱིར་འདི་ཉིད་མཐོང་བས་གྲོལ་བ་སྟེ༔ སྡིག་པ་མ་སྤངས་ཡེ་དག་ཆེན་པོ་ཡིན༔ དགེ་བ་མ་བྱས་ཡེ་རྫོགས་ཆེན་པོ་ཡིན༔ སངས་རྒྱས་མ་བསྒྲུབ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཡིན༔ ཐེག་པ་གཞན་རྣམས་གཞོན་དུས་བསྒོམས་པ་ལས༔ རྒས་ནས་མི་ནུས་བསྒོམ་པ་མི་འོང་ཟེར༔ འདི་ཉིད་ལ་ནི་ན་སོ་རྒན་གཞོན་མེད༔ རྒྱུ་བ་ལྡང་མི་ཤེས་པའི་རྒན་པོ་ཡང༔ དགོས་པས་གཏམ་དེ་ཐོས་པས་གོ་བ་བཞིན༔ འདི་ཉིད་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར༔ འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་ན་སོ་དར་གྱུར་ཀྱང་༔ བྱིས་པ་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་དོན་མ་རྟོགས༔ འདི་ཉིད་ཐོབ་ནས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད༔ དེ་ཕྱིར་འདི་ཉིད་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སྟེ༔ བསྒོམ་མི་དགོས་ཏེ་ཐོས་པ་བསྒོམ་དུ་འཆར་༔ མ་བསྒོམ་བཞག་ཀྱང་མི་གསལ་དགག་ཏུ་མེད༔ ཐོས་པ་ཙམ་གྱི་ཡེ་བསྒོམ་ཆེན་པོ་ཡིན༔ གང་གིས་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཏེ༔ རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་འགྲོ་དོན་ཕྲིན་ལས་འགྲུབ༔ དེ་ཕྱིར་འདི་ཉིད་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས༔ ཐེག་པ་གཞན་རྣམས་མིག་དང་སྣ་དང་ལྕེ༔ དབང་པོ་འགགས་ན་དོན་མེད་ཆོས་མི་འོས༔ འདི་ལ་དབང་པོ་དག་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད༔ ཅེས་སོ༔ གཉིས་པ་ནི༔ སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་དེ་ལའང་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་དང༔ རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་གཉིས་ལ་དགོངས་ནས་འབད་བཅས་དང་འབད་མེད་ཀྱི་ལམ་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་ནི༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ཨ་ཧོ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྩལ༔ ཉམས་ལེན་དངོས་གཞི་འདི་ལྟ་སྟེ༔ གཞི་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ལམ་ཐོད་རྒལ༔ འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཡོངས་རྫོགས་སོ༔ བློ་ཡི་རིམ་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས༔ དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་བླང་༔ དམིགས་པ་ཡུལ་ཅན་ལམ་རྣམས་ལ༔ སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱའི་ཐབས་རྣམས་བསྟན༔ རིག་པ་རང་སྣང་བློ་རྣམས་ལ༔ བརྟག་པའི་ཐབས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྟན༔ དེ་ཀུན་སྡོམ་ཚིག་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས༔ རིམ་པ་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཕྱེ་ནས༔ སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་འཇུག༔ འདི་ཀུན་སྣང་བ་རང་ངེས་སོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལས་སྔ་མ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཐལ་ལོ༔ ཕྱི་མ་ལ་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་པ་རང་ངོ་འཕྲོད་ཅིང༔ ལམ་ཐོད་རྒལ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་གདངས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་དགོས་ཀྱི༔ གཞན་དུ་ལུག་རྒྱུད་དངོས་པོར་གོལ་བ་དང་སྟོང་པ་མཚན་འཛིན་གྱི་གཟེབ་ལ་འཕྱན་ནས་གཟུགས་ཁམས་སུ་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་ན༔ ཇི་སྐད་དུ༔ ཁྲེགས་ཆོད་གདངས་སུ་མ་གྱུར་ན༔ ཐོད་རྒལ་ཤར་ཡང་གཉིས་འཛིན་ཅན༔ ཞེས་གསུངས་པས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་འཁོར་འདས་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུ་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད༔ ཡིན་ཐོག་ཏུ་ཐག་ཆོད༔ གྲོལ་ཐོག་ཏུ་གདངས་ཐོབ་པ་ན་ཐོད་རྒལ་ལ་གདོད་འཇུག་རན་པར་ཀློང་གསལ་ལས༔ དངོས་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཉིད་ལ་ནི༔ གནས་ས་བརྟེན་ས་འགྲོ་ས་གསུམ༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གདངས་ཐོབ་ནས༔ ཐོད་རྒལ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་སྟེ༔ ཕྱི་ནང་བྱ་བ་ཀུན་བཏང་ལ༔ འདི་ལྟར་རིམ་བཞིན་བསླབ་པར་བྱ༔ ཞེས་དང་༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ཁྲེགས་ཆོད་ཉིད་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས༔ ཐོད་རྒལ་ལམ་ལ་དེ་ལྟར་འཇུག༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ལྟར་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་སྦྱར་བས་ཁྲེགས་ཆོད་ལས་ཁྱད་པར་བདུན་གྱིས་འཕགས་པའི་མྱུར་ལམ་རྨད་དུ་བྱུང་བར་གྲུབ་པ་སྟེ༔ ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཙམ་ཉམས་སུ་ལེན་པས༔ ཆོས་སྐུའི་ལམ་བྱེད་ཙམ་ལས་གཟུགས་སྐུ་དག་པ་རབ་འབྱམས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཉམས་སུ་མི་ལོང་བའི་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ཡང་དག་ཏུ་མ་སོང་བ་ལ་འདིར་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཏུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་༡དང་༔ ཁྲེགས་ཆོད་དུ་དེ་ལྟར་ན་འཁྲུལ་སྣང་དག་པར་མ་ནུས་པས་འཁྲུལ་འཛིན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་དག་སྣང་མངོན་དུ་བྱེད་པས་འཁྲུལ་འཛིན་དང་འཁྲུལ་བ་ལས་བཙན་ཐབས་སུ་གྲོལ་བ་ཁྱད་པར་༢དང་༔ ཁྲེགས་ཆོད་དུ་དག་སྣང་མངོན་སུམ་དུ་འཆར་བའི་ཐབས་ལ་རྨོངས་པ་ལས༔ འདིར་གནད་
Chinese
未颠倒而于获得诀窍之禅修中显现，此乃第七殊胜法。此七殊胜唯具慧之二者有，故为共同之要点。于《一断一切解脱大续》中云：圆满佛陀所说之法，一切究竟皆于此处宣说。此法与他法不同，极为殊胜，非是词句传承，乃是意义传承之精髓。那些造作词句传承之法，需经劫苦行方能原始成佛，然此法仅见即解脱。获得上师之恩德，于寂静之处，七日了悟其义，七月不再退转，见即解脱，七年现证菩提。其他乘虽断恶行善，然以断舍取舍之法，期望获得成佛。此意义传承，无有善恶取舍。造作五无间罪，行持十不善业，如一灯能灭劫之黑暗，见此法即无罪，现证菩提。为成佛而行持十善，亦不超脱轮回之直接安乐。是故，此法见即解脱，未断罪恶，本初即是大清净；未行善事，本初即是大圆满；未修成佛，任运即是大成就。其他乘于年轻时修习，年老则不能，言说不能修习。然此法无有老少之分，如无法行走之老者，因需要而闻听此语即能理解，此法仅闻即得解脱。若未证悟此法，纵然年富力强，亦如孩童，未解佛陀之义。获得此法，便能现证菩提。是故，此法极为殊胜，无需禅修，闻法即显现为禅修，纵不禅修，亦无不明显之遮止。仅闻法即是本初大禅修。何者证悟，彼有情即成佛，一切胜者之利生事业皆得成办。是故，此法胜于其他。其他乘之眼、鼻、舌，若诸根衰败，则无意义，不适宜修法。然此法诸根无有利钝之分。如是说。第二者，于心髓之道路中，亦观待以所缘为境之具慧者，与以觉性自显为境之具慧者二者，而有勤作与无勤作之道，即顿超与脱噶二者。
English
Appearing as meditation upon obtaining the instruction without reversion, this is the seventh extraordinary dharma. These seven extraordinary qualities are possessed by the two with intelligence, so it is a common focus. From the tantra of "One Cut, All Liberation": The dharma spoken by all the complete Buddhas, all the ultimate points are shown here. This itself is different from others, it is very special. It is not a lineage of words, it is the essence of the lineage of meaning. Those vehicles of fabricated word lineages, attain primordial Buddhahood through eons of asceticism. This itself is liberated by merely seeing it. Having obtained the kindness of the lama, in a solitary place, understand the meaning in seven days, and in seven months there will be no turning back. Liberation through seeing, enlightenment is manifested in seven years. Other vehicles, even if they abandon evil and increase virtue, hope to attain Buddhahood through the dharma of abandonment and adoption. In this lineage of meaning, there is no abandonment or adoption of good or evil. Having committed the five inexpiable sins and practiced the ten non-virtuous actions, like a single lamp destroying the darkness of an eon, seeing this itself, there is no sin, and enlightenment is manifested. Even if one practices the ten virtues to attain Buddhahood, one will not transcend samsara from the direct bliss. Therefore, this itself is liberation through seeing. Without abandoning evil, it is the great primordial purity. Without doing good, it is the great primordial completion. Without accomplishing Buddhahood, it is the great spontaneous accomplishment. Other vehicles, from meditating in youth, say that they cannot do it when they are old, and that meditation will not come. But in this itself, there is no old or young age. Even an old person who does not know how to walk or stand, just as they understand when they hear that word because of need, this itself is liberated by merely hearing it. If this itself is not realized, even if one is in their prime, they are like a child, not understanding the meaning of Buddhahood. Having obtained this itself, one manifests enlightenment. Therefore, this itself is extraordinary. There is no need to meditate, hearing appears as meditation. Even if one leaves it without meditating, there is no obscurity or negation. Merely hearing is the great primordial meditation. Whichever sentient being realizes it becomes a Buddha, and the enlightened activity of all the conquerors is accomplished. Therefore, this itself is more extraordinary than others. Other vehicles, the eye, nose, and tongue, if the senses are blocked, then the dharma is meaningless and unsuitable. But in this, there is no sharpness or dullness in the senses. Thus it is said. Secondly, in the path of the heart essence, considering the two with intelligence who focus on objects, and the two with intelligence who focus on awareness as self-appearance, there are the paths of effort and no effort, Trekchö and Tögal.
Chinese
如是宣说：在《无边》中说：啊！菩萨金刚力，修行的真实基础是这样的：基础是切断（藏文：ཁྲེགས་ཆོད་），道是顿超（藏文：ཐོད་རྒལ），果是三身圆满。以智慧的两种次第，修持意义的自性，对于有境的道路，开示禅修和所修的方法，对于觉性自显的智慧，开示观察的方法为一。所有这些以两种总结词，分开次第差别两种，进入修行者们的智慧，所有这些显现是自决的。如是说。其中前者是真如的庄严。后者，依靠基础切断，觉性认识自面，依靠大顿超道，觉性显现，因此必须修持。否则，会陷入轮回的实物，在空性执着的盒子里徘徊，成为色界的因。如是说：如果切断没有成为觉性，即使顿超升起也是二取者。如是说，切断使轮回涅槃大空性本来清净的法身，在自处认识自面，在是处决定，在解脱处获得觉性，那么顿超才适合开始进入。《虚空光明》中说：真实的切断本身，有处所、依靠处、去处三种，身语意三获得觉性后，进入顿超本身，放下内外一切事务，像这样依次修习。以及，《无边》中说：依靠切断本身，就这样进入顿超道。如是说。这样与大光明道结合，就成就了胜过切断七种特点的快速道，真是稀奇。切断只是修持自性，只是做法身的道，而不能修持清净色身，无边一切殊胜的空性，没有修持圆满的二取道，而这里成为二身双运的瑜伽的特点一，切断中那样不能清净错觉显现，因此错觉执着没有间断是法性，而在顿超中显现清净显现，因此从错觉执着和错觉中强制解脱的特点二，切断中对于清净显现显现的方便愚昧，而这里要点
English
Thus it is said: In the 'Boundless' it says: Ah! Bodhisattva Vajra Power, the actual basis of practice is like this: the basis is Trekchö (Tibetan: ཁྲེགས་ཆོད་, cutting through), the path is Tögal (Tibetan: ཐོད་རྒལ, leap over), the fruit is the complete three bodies. With the two stages of wisdom, cultivate the essence of meaning, for the paths with objects, show the methods of meditation and what is to be meditated on, for the self-appearing wisdom, show the methods of examination as one. All these with two summary words, separate the two distinct stages, enter the minds of practitioners, all these appearances are self-determined. Thus it is said. The former is the adornment of Suchness. In the latter, relying on the basis of Trekchö, awareness recognizes its own face, relying on the great Tögal path, awareness manifests, therefore one must cultivate. Otherwise, one will fall into the object of cyclic existence, wander in the box of emptiness clinging, and become the cause of the form realm. As it is said: If Trekchö does not become awareness, even if Tögal arises, it is still dualistic. It is said that Trekchö makes the Dharmakaya of the great emptiness of samsara and nirvana, which is primordially pure, recognize its own face in its own place, decide in its own being, and gain awareness in its own liberation, then Tögal is suitable to begin entering. In 'Vast Expanse of Clarity' it says: The actual Trekchö itself, has three places: the place to stay, the place to rely on, and the place to go. When body, speech, and mind gain awareness, then enter Tögal itself, abandon all outer and inner activities, and practice in this order. And, in 'Boundless' it says: Relying on Trekchö itself, enter the Tögal path in that way. Thus it is said. Thus, by combining with the path of great luminosity, it is established as a wonderful quick path that surpasses Trekchö by seven special qualities. Trekchö only cultivates the essence, it is only the path of the Dharmakaya, but it cannot cultivate the pure Rupakaya, the boundless, all excellent emptiness, it does not cultivate the complete union path, but here it becomes the yoga of the union of two bodies, the first special quality, in Trekchö, in that way, delusional appearances cannot be purified, therefore the continuous clinging to delusion is Dharmata, but in Tögal, pure appearances are manifested, therefore the second special quality is that one is forcibly liberated from clinging to delusion and delusion, in Trekchö, one is ignorant of the means of manifesting pure appearances, but here the key point