Tibetan
གེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་པས་རྗེས་སུ་ཟིན་ནས་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་བསལ་སྟོབས་ནི་མ་གཏོགས་རང་ཚོད་འོལ་དཔག་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བ་ནི༔ མདོ་ལས༔ དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ༔ ཞེས་བྱུང་བས་མཚོན་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ༔ དེ་ལྟར་དུ་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མ་ཟད་ས་བཅུ་པ་ན་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཚན་མོའི་གཟུགས་ལྟ་བུ་ལས་མངོན་སུམ་ཇི་བཞིན་པར་མི་མཐོང་བར་གསུངས་ཏེ༔ མྱང་འདས་ལས༔ མདོ་སྡེ་འདི་མ་གསུང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུ་གནས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་གྱི་རང་བཞིན་མི་མཐོང་བ་ནི་དེ་དང་འདྲའོ༔ ཞེས་དང༔ རྒྱུད་བླ་མ་ལས༔ སངས་རྒྱས་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དང༔ སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཏེ༔ དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མིན༔ འདི་ནི་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན༔ ཞེས་དང་༔ བཙས་པའི་ཁྱིམ་ན་བུ་ཆུང་གིས༔ ཉི་མའི་གཟུགས་བཞིན་འཕགས་པས་ཀྱང་༔ ཞེས་སོགས་གསུངས༔ མདོ་ཆེན་པོ་ལས༔ དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི༔ མིག་གི་དབང་པོས་རབ་བརྟགས་ན༔ སྙིང་པོ་གང་དེ་མི་རྟོགས་ཀྱི༔ འོད་ཟེར་ཚོགས་ཀྱིས་མིག་རྫི་ལ༔ དེ་བཞིན་བྱིས་དང་བློ་ཞན་པས༔ སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང་༔ གསང་བའི་སྙིང་པོ་མི་མཐོང་གི༔ བློ་ཞན་བྱིས་པ་ཀ་ཆད་རྒྱུ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ཡང་འཕགས་པས་མི་མཐོང་བར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཙམ་གཅིག་པུ་རིགས་ཁམས་ཡིན་ན་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་ན༔ འདི་རང་བཞིན་ལོངས་སྐུའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ནས་རྟག་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་རང་སྣང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་བ་ལས་གཞན་ལ་བཞག་པར་དཀའ་བའི་ཚུལ་ཇི་བཞིན་དུ་བསམ་པར་བྱའོ༔ ཡང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡུལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་ས་བོན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་ཙམ་གྱི་རིགས་ལ་ཅི་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་དཔྱད་བཟོད་མི་སྲིད་ཅིང་རྗེས་དཔག་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་འཕགས་པའི་བྱང་ཆེན་ལ་བསྐུར་འདེབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སུས་ཁུ་གདབས༔ འོ་ན༔ ཡང་དག་བླང་བ་མཆོག་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་པས་རྒྱས་འགྱུར་ཙམ་ས་བོན་གྱིས་འབྲས་བུ་ཤིང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ལས་ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་གནས་པའི་རིགས་ཡོད་པར་མ་གསུངས་བར་འཆོས་ཀྱང་༔ དེ་ནི་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པའི་ངེས་ཚིག་གིས་དེ་ཙམ་དུ་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་གཞི་མཐར་ཐུག་ནི་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་དེ༔ འདི་གཉིས་གཞི་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ཀྱང་༔ འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་རྒྱུ༔ ཞེས་མདོ་ལས་དགོས་དབང་གིས་ལྡེམ་པོར་གསུངས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་གསུངས་ཤིང་༔ གསང་སྔགས་ལས་ནི་འབྲས་བུ་རང་ཆས་སུ་བཤད་དེ༔ ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་དང་༔ དགྱེས་རྡོར༔ གསང་སྙིང་སོགས་ལས༔ རང་སེམས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ སེམས་ཉིད་ལ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ༔ ཞེས་དང་༔ སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ ཅེས་དང༔ བརྟག་གཉིས་ལས༔ སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབ༔ དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་དངོས༔ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་གསུངས་པ་གང་ལྟར་ཡང་དོན་དུ་ཆོས་ཅན་གྱི་གནས་རིགས་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་དོན་ལས་ཡིན༔ ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུ་སོགས་མཐོང་བ་ནི་གཉིས་སྣང་གི་སེལ་ཞུགས་ཏེ་ཇི་བཞིན་པའི་རིགས་ཁམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རང་སྣང་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་བས་གཞན་དུ་བཞག་གོ༔ གཉིས་པ་ནི༔ ལུང་ཚད་མ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ༔ ཆགས་ཐོགས་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་༔ ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་༔ སྲོག་གི་ཕྱིར་དང་༡ཀུར་སྟིའི་དོན་༢ལོངས་སྤྱོད་༣ མི་ཤེས་པས་བཤད་པ་༤རྫུན་གྱི་རྒྱུ་བཞི་ཟད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུངས་ཡིན་པས༔ བསྔགས་བསྟོད་ལས༔ བཅོམ་ལྡན་དུས་ཀུན་རྟོགས་པའི་ཆོས༔ རྣམ་ཀུན་འབྱུང་གནས་ཐམས་ཅད་ནི༔ ལག་མཐིལ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་ལྟར༔ ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འགྱུར༔ ཆོས་རྣམས་གཡོ་དང་མི་གཡོ་བཅས༔ གཅིག་དང་སྣ་ཚོགས་སོ་སོ་ལ༔ མཁའ་ལ་རླུང་དག་རྒྱུ་བ་བཞིན༔ ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་དག་ཐོགས་མི་མངའ༔ ཞེས་དང་༔ མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་དང་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲྭ་མཐུན་པར༔ ལུང་མ་རྟོགས་པའི་རྟོག་གེ་ཡིས༔ ཆོས་གཞན་རྣམ་དག་གནས་མ་ཡིན༔ དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ན་ཡང་༔ དེ་ཡང་ལུང་ནི་སྔོན་དུ་གཏོང༔ ཞེས་སོ༔ དེས་ན་ལུང་དང་བྲལ་བས་རང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་གང་ཡང་མི་བྱ་སྟེ༔ མ་རྟོག་ལོག་རྟོག་ཕྱོགས་རྟོག་གི་དྲི་མས་བསྒྲིབ་པས་ཡང་དག་མིན་པར་སྨྲས་ན་དམྱལ་བའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ལྕེ་ལ་ཞིང་རྨོ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ༔ སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་མན་ངག་དྲུག་ཅུ་པ་ལས༔ གང་དག་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོ
Chinese
如果不是依靠殊胜善知识的摄受和加持来消除障碍，就无法凭自己的臆测而见到法性。如经中所说：“不亲近恭敬善知识，即使具有佛性也无法见到。”这表明了下面将要讲到的内容。像这样，不仅是具有所有束缚的凡夫俗子，甚至连安住于十地菩萨也无法像夜晚的形色那样如实地见到。如《涅槃经》中所说：“如果不宣说这部经，那么从圆满菩萨的波罗蜜多到安住于十地之间，也无法见到佛性，就像那样。”又如《宝性论》中所说：“佛界与佛菩提，佛法与佛事业，清净有情亦非思，此乃引导者境域。”又说：“在出生的家中，就像小孩子一样，就像太阳的形象一样，连圣者也是如此。”《大经》中说：“譬如太阳的轮廓，如果用眼睛仔细观察，也无法理解它的精髓，因为光芒会使眼睛昏花。同样，愚蠢和智慧低下的人，无论如何考察精髓的意义，也无法看到秘密的精髓，愚蠢的孩子会中断。”也就是说，如果圣者所不能见的法性仅仅是普遍存在的种姓，那么从获得初地开始就不可能不现量证悟空性。因此，应当如实地思考，这唯有在获得自性报身果位，并且五种永恒的自显现没有显现时，才难以安立在其他地方。此外，如果一切智的对境是现量的，那么对于仅仅是从种子中产生果实的可能性而言，有什么可以现量见到的呢？即使仅仅是这种推测，也会对圣者的伟大菩提心造成诽谤，谁敢对薄伽梵下蛆呢？因此，“正确的接受是最好的。”即使有人认为种子像树一样产生果实，从而扩大了种子，但经典中并没有说存在自性存在的种姓。这只是用因乘的词义来解释，而不是佛陀的意图。
English
If it is not through the blessings and guidance of a truly virtuous spiritual friend that obscurations are removed, one cannot see the nature of reality through one's own presumptions and estimations. As it says in the sutras: "Without attending to and honoring a virtuous spiritual friend, even if one possesses the nature of the Buddha, one cannot see it." This illustrates what will be discussed below. Thus, not only ordinary individuals bound by all fetters, but even bodhisattvas abiding on the tenth bhumi cannot see it clearly, just like forms in the night. As it says in the Nirvana Sutra: "If this sutra is not spoken, then even those who have perfected the paramitas of a bodhisattva and abide on the tenth bhumi cannot see the nature of the Buddha, just like that." And as it says in the Uttaratantra: "The Buddha-dhatu and Buddha-bodhi, the Buddha-dharma and Buddha-karma, even pure beings cannot conceive of them; this is the realm of the guides." And: "Like a small child in the house where he was born, even the noble ones are like the image of the sun." The Great Sutra says: "For example, the orb of the sun, if carefully examined by the power of the eye, one cannot understand its essence, because the multitude of rays dazzles the eye. Likewise, the foolish and those of weak intellect, no matter how they examine the meaning of the essence, they will not see the secret essence; foolish children will be cut off." That is to say, if the dharmata that the noble ones cannot see is merely the all-pervading gotra, then it is impossible not to directly realize emptiness from the moment one attains the first bhumi. Therefore, one should contemplate how this is difficult to place anywhere else other than the attainment of the svabhavikakaya and the non-manifestation of the five certainties. Furthermore, if the object of omniscience is directly perceived, then what can be directly seen in the gotra, which is merely the potential for a fruit to arise from a seed? Even such an inference would be a slander against the great bodhicitta of the noble ones; who would dare to put maggots on the Bhagavan? Therefore, "correct acceptance is supreme." Even if one thinks that the seed produces the fruit like a tree, thus expanding the seed, the scriptures do not say that there is a svabhava-existing gotra. This is merely an explanation using the etymology of the cause-vehicle, and not the intention of the Buddha.
Chinese
究竟的极点是，显示密咒金刚乘基果无别之体性。这二者陈述基的方式是：“这些有情全部皆具成佛之因。”如经部中所说，因必要而委婉地说众生只是圆满正觉之因。而在密咒中，则说果是自性本具。如《一切秘密续》和《喜金刚》、《秘密藏》等中所说：“自心即是圆满正觉，于心性中当证悟。”以及“心性即是圆满正觉”。《二观察》中说：“有情即是佛，然为忽然而来之垢染所障蔽，若除彼垢，即是真佛。”等等，无论如何都说实是佛，但实际上是说有法之处，蕴等处，尚未显现成佛等状态之义。见到半化身报身等，是二取显现的融入，尚未将如是之自性界圆满成就，转为自显一味，故作他论。第二，圣教量没有错谬，因为已经圆满断除了贪执、障碍、耽著之障蔽，并且已经如实、尽所有地获得了证悟，以及为了生命，为了狡诈之义，为了享用，因不知晓而说，四种虚妄之因已经穷尽，是佛陀所说。如赞颂中所说：“薄伽梵恒时觉悟之法，一切种类之生处，如掌中之庵摩罗果，是您心之行境。诸法动与不动，一与众多各异，如空中风之运行，您之心无有阻碍。”以及《经庄严论》与《文殊幻网》一致地说：“以未证悟圣教之分别念，其他清净之法不住立，纵然是正士知晓，然亦先导圣教。”因此，不依圣教，则讲说、辩论、写作自他之义，皆不应作，因为被未证悟、邪分别、偏颇分别之垢染所障蔽，若说非真实语，则地狱狱卒将以其舌耕田。如圣者阿阇黎之《六十颂教言》中说：“何者为自他之义
English
The ultimate point is the teaching of the inseparability of the basis and result in the Secret Mantra Vajrayana. Regarding the way these two express the basis, the sutras say, "All these beings have the potential to become Buddhas." The sutras speak of sentient beings as merely having the cause for complete enlightenment due to necessity. However, the Secret Mantra speaks of the result as being inherent. As it says in the All Secret Tantra, the Hevajra, the Guhyagarbha, and others: "One's own mind is the complete Buddha. One should realize it in the nature of mind." And, "The nature of mind is the complete Buddha." The Two Sections state: "Sentient beings are Buddhas, but they are obscured by adventitious stains. If those are removed, they are truly Buddhas." In any case, it speaks of actually being a Buddha, but in reality, it refers to the fact that the qualities of phenomena, such as the aggregates, have not yet manifested as the state of Buddhahood. Seeing emanations, sambhogakaya, etc., is the entry into the dissolution of dualistic appearance. Because the spontaneously accomplished nature of reality has not become one taste with one's own appearance, it is regarded as something other. Secondly, there is no error in the valid words of the scriptures because they are complete with the abandonment of the obscurations of attachment, obstruction, and absorption, and because they have attained the correct realization of knowing as it is and knowing as much as there is. Also, because they are the words of the Buddha who has exhausted the four causes of falsehood: for the sake of life, for the sake of cunning, for the sake of enjoyment, and speaking out of ignorance. As it says in the Praise: "Bhagavan, the Dharma that is realized at all times, all the sources of all kinds, are like an amalaka fruit placed in the palm of your hand, and become the object of your mind. All phenomena, moving and unmoving, one and many, each separate, like the winds moving in the sky, your mind has no obstruction." And, as the Ornament of the Sutras and the Manjushri Illusion Net agree: "With the speculation of not understanding the scriptures, other pure dharmas do not abide. Even if the righteous know, they still give precedence to the scriptures." Therefore, without the scriptures, one should not engage in teaching, debating, or writing for the benefit of oneself or others. If one speaks untruthfully, obscured by the stains of non-realization, wrong views, and biased views, the executioners of hell will use their tongue to plow the fields. As the Sixty Stanzas of Instruction by the noble teacher says: "Whoever for the sake of oneself and others