Tibetan
ཕྱི་ཡུལ་གྱི༔ རིག་པ་ཐུག༵ས་རྗེ༵་ཀུན༵་ཁྱབ༵་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་ནང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་སོང་བ་སྟེ༔ ངེས་དོན་འདུས་པར༔ ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་༔ འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་༔ རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིའོ༔ ཞེས་པའོ༔ དེ་ཡང་འདྲ་ཆོས་མཐུན་པ་ཡོད་པའི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད་ཀྱི༔ གཞན་དུ་མི་རྟ་བཞིན་ཐ་དད་པས་ནོར་བ་མི་འབྱུང་བས༔ ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་དང་ཡུལ་ལ་རིག་རྟོག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་༔ འོད་ལྔ་དང་ལུས་ཁ་དོག་སོགས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་༔ སེམས་དང་རིག་པ་ཐུགས་རྗེ་མཁྱེན་པའི་ཆ་འདྲ་བས་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད་པ་དང་བཅས་པར༔ དེ་ཉིད་ལས༔ ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད༔ རིག་མེད་སྟོང་པར་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར༔ འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད༔ ཁ་དོག་ལ་སོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར༔ རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད༔ ཤེས་པའི་མཁྱེན་ཆ་མ་འགགས་ཕྱིར༔ ཞེས་སོ༔ ཡང་ངོ་བོ་སྐུར་བཞུགས་པས་ལུས་ཀྱི༔ རང་བཞིན་འོད་དུ་ཡོད་པས་ཡུལ་གྱི༔ ཐུགས་རྗེ་མཁྱེན་ཆར་ཡོད་པས་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད་དེ༔ འཇོག་ཚུལ་མི་འདྲའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ཀྱིས་གཟུགས་མེད༔ རང་བཞིན་གསལ་བས་གཟུགས་ཁམས༔ ཐུགས་རྗེ་ལས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འཁྲུལ་གཞིར་སོང་ངོ་༔ དེ་དག་གི་ལྟར་ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ལས༔ འོ་ན་གང་ཞེ་ན༔ རིག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་སངས་རྒྱས་ཏེ༔ ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ༔ ཕའི་རྒྱུ་དང་མའི་རྐྱེན་ལས་མ་བྱུང་སྟེ༔ རང་བྱུང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ༔ སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱིངས་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དེ་ནི་འཁྲུལ་བའི་གཞིའོ༔ འཁྲུལ་གཞི་ལས་འཁྲུལ་བ་དང་༔ མ་འཁྲུལ་བ་བྱུང་བ་ནི༔ སེམས་ཅན་འཁྲུལ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ་གནས་པའི་དུས་ནའང་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའོ༔ རྟོག་མེད་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཐར་ཕྱིན་ཀྱང་༔ ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འཁོར་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ༔ སྒོ་ལྔ་ཡིད་དང་དྲུག་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ཡིད་ཀྱི་ཐོག་མར་རྟོག་བྱས་སུ་མ་བྱུང་༔ རྟོག་མེད་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་༔ ཡིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ༔ དོན་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལས༔ འཁོར་བ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཞེ་ན༔ འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པ་ལས་འཁྲུལ་བ་བྱུང་སྟེ༔ ཆོས་སྐུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས༔ ངོ་བོ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ༔ དེ་ཡང་ཕྱོགས་སུ་རྒྱ་ཆད་པ་མེད་པས༔ སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཁྱབ་བརྡལ་དུ་གནས་པ་ལས༔ ཡིད་འགྲོགས་ཏེ་འདི་ལས་ང་བྱུང་ངམ༔ ང་ལས་འདི་བྱུང་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དེ་ཙམ་བྱུང་བ་ལས༔ སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ༔ དེ་ཡང་འཁྲུལ་གཞི་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ༔ ནང་གི་འཁྲུལ་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ༔ ཕྱིའི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཆོས་སྐུ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་སོ༔ ནང་དུ་ཆོས་ཀྱིས་སྐུ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་བ་མ་རིག་པའོ༔ ཕྱིའི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཁྲུལ་བ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་བལྟའོ༔ ཞེས་པས་ཆོས་དབྱིངས་ཡུམ་ལྔའི་རང་བཞིན་ལ་ཡུལ༔ རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་ཁམས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་དུག་གསུམ་སོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་ཡང་གྱུར་བ་ནི༔ ཐག་ཁྲ་སྦྲུལ་གྱི༔ དཀར་པོ་སེར་པོའི༔ རྩི་ཤིང་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་སོང་བ༔ ཤེས་པ་རྩིང་བ་དང་༔ བད་ཀན་དང་༔ དྷ་དྷི་ར་ཟོས་པ་ལས་གྱུར་པ་བཞིན་ཡིན་པས་ཕྱིར་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་འཁྲུལ་གཞི་དེ་དག་ཀྱང་༔ ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ༔ དངོས་པོ་མཚན་མ་ཅན་དུ་བཟུང་༔ ཞེས་ཀློང་གསལ་ལས་བྱུང་བའོ༔ མདོར་དྲིལ་ན་ངོ་བོ་སྟོང་བས་གོ་ཕྱེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ངེས་པ་མེད་པ་ལ་དག་མ་དག་གི་སྒོ་བྱུང་བ༔ ཐུགས་རྗེ་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་ལོག་པར་ཤར་ཏེ་མ་རིག་པ་བྱུང་སྟེ་འཁྲུལ་པ་བདག་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་ལན་པར་དོན་འདུས་པ་སྟེ༔ མུ་ཏིག་ཕྲེང་བར༔ འཁྲུལ་གཞི་རྣམ་པ་མང་བཤད་ཀྱང་༔ ལྷུན་གྲུབ་དང་ནི་ཐུགས་རྗེའོ༔ ཞེས་དང་ཀློང་གསལ་ལས༔ འཁྲུལ་གཞི་རྣམ་པ་མང་བཤད་ཀྱང་༔ ལྷུན་གྲུབ་དང་ནི་ཐུགས་རྗེའོ༔ ཞེས་དང་༔ མཛེས་ལྡན་དུ༔ གཞི་མི་འགྱུར་བ་ལས༔ ཐུགས་རྗེ་རང་བཞིན་མ་འགགས་པར་ཤར་ནས༔ ཐུགས་རྗེ་མ་ངེས་པ་ལས་མ་རིག་པ་བྱུང་སྟེ༔ དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ༔ གློ་བུར་དུ་སྤྲིན་བྱུང་བ་དང་འདྲ་བར༔ གཞི་ལ་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་ཅང་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཐུགས་རྗེ་ལྟར་ཤར་བ་ལས་མ་རིག་པ་བྱུང་སྟེ༔ གཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་ཆགས་སོ༔ དེ་ཡང་མ་ངེས་པའི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ངེས་སོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ཡང་འཁོར་འདས་རྒྱུ༵་གཅི༵ག་པ༵་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པས་བསླད་པའི་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུར་བྱུང་༔ ཡིག༵་འབྲུའི༵་ཚུལ༵་རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བསླད་དེ་འཁྲུལ་རྐྱེན་དུ་བྱུང་༔ བྱིན༵་གྱི༵་བརླབ༵ས་སུ་བྱུང་བ་ཐུགས
Chinese
外境的，智慧、慈悲、周遍的觉性，大自在，三身无别的法身，乃是内心迷乱之基。究竟的密意是，法性是境的迷乱之基，五光是身的迷乱之基，觉性是心的迷乱之基。是这样说的。也就是说，有相似之处才能成为迷乱之基，否则就像人和马一样，因为不同，所以不会产生错觉。因为法性虚空和境没有分别念，五光和身体的颜色等相似，心和觉性慈悲智慧的部分相似，所以才能成为迷乱之基。因此，在那里面说，法性是境的迷乱之基，因为无分别的空性在法上是相似的；五光是身的迷乱之基，因为颜色等等在法上是相似的；觉性是心的迷乱之基，因为觉知的智慧部分没有止息。又是，本体安住于身，所以是身的；自性存在于光中，所以是境的；慈悲存在于智慧中，所以是心的迷乱之基。安立的方式不同。同样，本体无分别所以无色，自性光明所以是色界，慈悲转为欲界之迷乱之基。关于这些，《明点普贤王如来》中说：那么是什么呢？觉性普贤王如来成佛，本体、自性、慈悲三者安住，不是从父亲的因和母亲的缘而生，是自生任运成就的。佛和众生体性相同，这叫做迷乱之基。从迷乱之基产生迷乱和不迷乱，众生迷乱而安住于身语意三者的时候，也没有超出本体、自性、慈悲三者的法性。无分别的佛身语意达到究竟，也没有超出本体、自性、慈悲三者的法性。这样，法身的眷属是自生智慧，五根和意六者叫做自生智慧，意的最初没有产生分别，因为是无分别而产生的，所以意叫做自生智慧。道理是这样，既然是佛，那么轮回是如何产生的呢？从存在迷乱之基而产生迷乱，从法身无实有，本体显现为影像
English
Of the outer realm, the wisdom, compassion, all-pervading awareness, the great self, the Dharmakaya inseparable from the three kayas, is the basis of delusion of the inner mind. In the definitive meaning of the union, the Dharmata is the basis of delusion of the realm, the five lights are the basis of delusion of the body, and awareness is the basis of delusion of the mind. That is what is said. That is to say, it is fitting to be a basis of delusion when there are similar qualities; otherwise, like humans and horses, because they are different, there will be no error. Because the Dharmata space and the realm have no conceptualization, and the five lights and the body's colors are similar, and the mind and awareness, the compassionate and knowing aspects are similar, therefore it is fitting to be a basis of delusion. Therefore, in that itself, it says: Dharmata is fitting as the basis of delusion of the realm, because the non-conceptual emptiness is similar in Dharma; the five lights are fitting as the basis of delusion of the body, because colors and so on are similar in Dharma; awareness is fitting as the basis of delusion of the mind, because the knowing aspect of knowledge is unceasing. Again, because the essence abides in the body, it is of the body; because the nature exists as light, it is of the realm; because compassion exists in the knowing aspect, it is fitting as the basis of delusion of the mind. The way of establishing it is different. Similarly, because the essence is non-conceptual, it is formless; because the nature is clear, it is the form realm; compassion turns into the basis of delusion of the desire realm. Regarding these, in the Kunzang Tigle it says: Well, what is it? Awareness, Samantabhadra, becomes enlightened; the essence, nature, and compassion abide in three; it does not arise from the father's cause and the mother's condition; it is self-arisen and spontaneously accomplished. Buddhas and sentient beings have the same essence, this is called the basis of delusion. From the basis of delusion arise delusion and non-delusion; when sentient beings are deluded and abide in body, speech, and mind, they do not go beyond the Dharmata of essence, nature, and compassion. Even when the non-conceptual Buddha's body, speech, and mind reach the ultimate, they do not go beyond the Dharmata of essence, nature, and compassion. Thus, the retinue of the Dharmakaya is self-arisen wisdom; the five senses and the sixth, mind, are called self-arisen wisdom; the mind did not arise conceptually in the beginning; because it arose non-conceptually, the mind is called self-arisen wisdom. The meaning is thus, since it is Buddha, how does samsara arise? Delusion arises from the existence of a basis of delusion; from the Dharmakaya, which is without substance, the essence appears as an image.
Chinese
以及显现。而且，由于它在各方面都没有局限，所以显现不可思议地广大遍布。从那之中，随着心识的活动，仅仅生起“从这个产生了我吗？从我产生了它吗？”这样的想法，就被称为有情。而且，迷惑的基础也有两种：内部的迷惑基础是法身；外部的迷惑基础是不异于法身的法界。在内部，由于没有认识到真正的法身，所以迷惑就是无明。外部的迷惑基础是对法界的迷惑，即视为不同的境。因此，法界是五种本性之母的境；觉性是法身的体性，自性，大悲三者，三界，身语意，三毒等的迷惑基础。比如：花色的绳子变成蛇，白色变成黄色，植物变成动物的迷惑基础一样。粗糙的知识，以及胆汁，和吃了达地拉（一种药物）后产生的情况一样，因此被称为迷惑基础。像那样，那些迷惑基础也是，体性、自性、大悲三者，被执着为具有实物的相状。这是从《虚空光明》中出现的。简而言之，体性是空性的，所以打开了空性，从任运自成、不确定的状态中产生了清净和不清净之门。大悲本身的不确定性，以颠倒的方式显现，产生了无明，由于执着于二元对立而变得迟钝，这就是要点所在。如《牟提花鬘》中所说：“迷惑基础虽然说了很多种，但实际上是任运自成和大悲。”《虚空光明》中也说：“迷惑基础虽然说了很多种，但实际上是任运自成和大悲。”《美观》中说：“从不变的基础中，大悲的自性不间断地显现，从不确定的大悲中产生了无明。例如，天空并非真正存在云朵，但就像突然出现云朵一样，基础中本来没有无明，而是像大悲一样显现，从而产生了无明，基础任运自成的状态就形成了。那也是将不确定的巨大显现确定为一个。”如是说。此外，轮回和涅槃，རྒྱུ༵་གཅི༵ག་པ༵་（藏文），eka hetu（梵文天城体），eka hetu（梵文罗马拟音），一因，体性空性的智慧，以唯一的因自性被玷污，成为迷惑之因。ཡིག༵་འབྲུའི༵་ཚུལ༵་（藏文），akṣara ākāra（梵文天城体），aksara akara（梵文罗马拟音），字形，自性光明的智慧，任运自成，被俱生所玷污，成为迷惑之缘。བྱིན༵་གྱི༵་བརླབ༵ས་（藏文），adhiṣṭhāna（梵文天城体），adhisthana（梵文罗马拟音），加持，显现为大悲。
English
And with appearance. Moreover, since it is not limited in any direction, appearance is inconceivably vast and pervasive. From that, with the movement of mind, merely the thought arises, "Did I arise from this? Did this arise from me?" and that is called sentient being. Moreover, there are two bases of delusion: the inner base of delusion is the Dharmakaya; the outer base of delusion is the Dharmadhatu, which is non-different from the Dharmakaya. Inwardly, because the true Dharmakaya is not recognized, the delusion is ignorance. The outer base of delusion is delusion about the Dharmadhatu, which is to view it as a different object. Therefore, the Dharmadhatu is the object of the five mothers of nature; awareness is the essence of the Dharmakaya, the three of nature, compassion, the three realms, body, speech, and mind, the basis of delusion for the three poisons, etc. For example: like a variegated rope becoming a snake, white becoming yellow, a plant becoming the basis of delusion for an animal. Coarse knowledge, as well as bile, and what happens after eating dhadhira (a kind of medicine), are the same, so it is called the basis of delusion. Like that, those bases of delusion are also, essence, nature, the three of compassion, are grasped as having the characteristics of objects. This comes from "Klong gsal". In short, the essence is emptiness, so emptiness is opened, and the doors of purity and impurity arise from spontaneous presence and uncertainty. The very uncertainty of compassion manifests in a reversed way, and ignorance arises, and it becomes dull by clinging to duality, which is the point. As it says in the "Mutiq Trengwa": "Although many kinds of bases of delusion are spoken of, in reality they are spontaneous presence and compassion." It also says in "Klong gsal": "Although many kinds of bases of delusion are spoken of, in reality they are spontaneous presence and compassion." And in "Beautiful": "From the unchanging ground, the nature of compassion manifests without interruption, and from uncertain compassion, ignorance arises. For example, clouds are not really present in the sky, but just as clouds suddenly appear, there is no ignorance in the ground, but it manifests like compassion, and the state of spontaneous presence of the ground is formed. That is also to determine the uncertain great appearance as one." So it is said. Furthermore, samsara and nirvana, རྒྱུ༵་གཅི༵ག་པ༵་ (Tibetan), eka hetu (Sanskrit Devanagari), eka hetu (Sanskrit Romanization), one cause, the wisdom of emptiness of essence, is defiled by the nature of one cause, and becomes the cause of delusion. ཡིག༵་འབྲུའི༵་ཚུལ༵་ (Tibetan), akṣara ākāra (Sanskrit Devanagari), aksara akara (Sanskrit Romanization), letter form, the wisdom of self-luminous nature, spontaneously present, is defiled by co-emergence, and becomes the condition of delusion. བྱིན༵་གྱི༵་བརླབ༵ས་ (Tibetan), adhiṣṭhāna (Sanskrit Devanagari), adhisthana (Sanskrit Romanization), blessing, appears as great compassion.