Tibetan
ར་བར་འཁོར་བ་སྟེ༔ དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་དྲུག་གིས་རང་གི་སྣང་བ་ལ་བསྒྲིབས་ནས་འགྲོ་སྒོ་གཉིས་ནོར་བས་འཁྲུལ་བ་སྟེ༔ རང་ཤར་ལས༔ མ་རིག་པ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ༔ རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་༔ འཁྲུལ་བ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་༔ འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་དང་༔ འཛིན་པ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་དང་༔ བཅོས་མ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་༔ མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་༔ དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་དུ་བྱུང་སྟེ་རང་གི་སྣང་བ་མི་མཐོང་ངོ༔ ཞེས་དང་༔ མ་རིག་པའི་རོལ་པ་ལས་སེམས་བྱུང་༔ སེམས་ཀྱི་རྒྱན་ལས་ཡིད་བྱུང་༔ ཞེས་དང་༔ གཉིས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་དངོས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་རྒྱུ་དང་༔ རྐྱེན་དང་༔ དེ་ལས་འཁྲུལ་བ་དངོས་བཤད་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི༔ རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་གྱིས་བྱས་པ་སྟེ༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ༔ མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ༔ ཞེས་པས་དེ་ཡང་ངོས་འཛིན་སོ་སོའི་རྒྱུད་ཚིག་ལྟར་རིག་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་ཀྱང་ཁོ་བོས༔ ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཀ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་བདག་མེད་ཆེན་པོ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་སྲིད་པའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཕྲ་བ་དང་༔ བདག་ཡོད་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚུར་རི་ལ་ལྟོས་པའི་ཕ་རི་བཞིན་དུ་གཞིའི་རང་བཞིན་གསལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ་ཆོས་སམ་ཡུལ་དུ་རྨོངས་ཤིང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ཡིད་དུ་འགྱུས་པ་ཕྲ་བའང་འབྱུང་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་དང༔ དེ་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་ཡོད་ཕྱིན་སོ་སོར་མིང་བཏགས་དོན་བཟུང་དངོས་པོ་ལྟ་བས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཆར་སོང་བའི་མ་རིག་པ་སྟེ༔ གསུམ་པོ་དེ་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་དཔེར་ན་མིག་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཟླ་གཉིས་དང་རབ་རིབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཞིན་ཏེ༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས༔ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས༔ ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར༔ ཅེས་དང་༔ ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ལས༔ དེ་ཡང་གསུམ་ཡིན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས༔ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་ང་བདག་ཅན༔ ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ནི་གཅིག་པ་སྟེ༔ ཞེས་དང་༔ ཀློང་གསལ་ལས༔ རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གཉིས་ཚོགས་པའོ༔ རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་ལས༔ ཞེས་པ་ཀྱང་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་བདག་རྟོག་ལྷན་སྐྱེས་གཞན་རྟོག་ཀུན་བཏགས་དེར་རྟོག་གསུམ༔ བདག་པོའི་ཐུགས་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་གཞན་རྐྱེན་མ་རིག་པ་རྐྱེན་དམིགས་པའི་འོད་དང་ཤེས་པའི་རྟོག་ཆ་གཉིས་རྐྱེན༔ ཞེས་སོ༔ འདི་དང་རྒྱུད་བཅུ་བདུན་ནས་བཞག་ཚུལ་གྱི་ཚིག
Chinese
輪迴於此。如是，六種無明遮蔽自之顯現，以二行之錯謬而迷亂。自顯現中云：無明亦如此，根本心之無明，迷亂境之無明，迷亂所依之基之無明，執著分別之無明，造作道之無明，不識愚昧之無明。如是，無明現為六種，不見自之顯現。又云：從無明之嬉戲生起心，從心之莊嚴生起意。又，第二，從因緣事物之部分廣說，其中因、緣、及從彼迷亂之事物三者之第一者是，因由三種無明所作。於破除中云：迷亂之因是無明，無明有三種。如是，雖諸持明者依各自之續部詞句而造，然我等，以本性空性本初清淨之智慧，未識廣大無我之自面，故因，即自性唯一之無明，將有之根本執為我之細微者。若有我，則與彼俱生，如觀此山之彼山般，於基之自性明朗之任運成就，迷亂為法或境，且於他分別，意轉為細微者亦生，故俱生之無明。既有彼二之分別，則於各自命名、取義、視為事物，而成遍計之分之無明。此三者是造作輪迴之因，譬如眼識之迷亂，是二月與翳障之因一般。於破除中云：以自性唯一作迷亂之根，俱生之分別二者，以遍計而成境。又，於龍欽饒降中云：彼亦三，遍計、俱生與我執者，一切之因唯一者。又，於龍薩中云：因與緣二者聚合。因緣三三者。亦即自性唯一我執俱生他執遍計，彼處有三種分別。主之悲憫智慧，他緣無明，緣所緣之光與意識之分別分二緣。如是。此與十七續中所立之方式之詞。
English
Herein lies the cycle of existence. Thus, the six types of ignorance obscure one's own appearances, and delusion arises from erring in the two gateways. From Rangshar it says: Ignorance is also like this: the root ignorance of mind, the ignorance of delusion as object, the ignorance of the ground as the basis of delusion, the ignorance of grasping as conceptualization, the artificial ignorance of the path, and the ignorance of unknowing bewilderment. Thus, ignorance arises in six forms, and one does not see one's own appearances. It also says: From the play of ignorance arises mind; from the adornment of mind arises intellect. Furthermore, the second, in elaborating on the parts of cause and condition as entities, there are three aspects: cause, condition, and the actual delusion arising from them. The first of these is: the cause is made by the three ignorances. In Thalgyur it says: The cause of delusion is ignorance; ignorance is of three types. Thus, although the vidyadharas have composed according to the lineage words of individual recognitions, I say: Because one does not recognize the great selflessness of primordial purity wisdom, which is empty in essence, the cause, which is the single ignorance of self-nature, subtly clings to self as the root of existence. If there is a self, then along with it arises co-emergent ignorance. Like the far mountain in relation to the near mountain, one is bewildered by the spontaneously present clarity of the ground's nature as either dharma or object, and subtle thoughts arise in relation to others, thus there is co-emergent ignorance. Since there is conceptualization in these two, one names them separately, grasps their meaning, and views them as entities, thus becoming the ignorance of the category of complete conceptualization. These three are the cause of creating samsara, just as the delusion of eye consciousness is the cause of double moons and cataracts. In Thalgyur it says: By the single self-nature, the root of delusion is made; the two co-emergent conceptualizations become objects through complete conceptualization. Also, in Longchen Rabjam it says: That is also three: complete conceptualization, co-emergent, and self-grasping; the cause of all is the single one. Also, in Longsal it says: Cause and condition gather together; from the three sets of cause and condition. That is, the single self-nature, self-grasping, co-emergent, other-grasping, complete conceptualization, there are three conceptualizations there. The wisdom of the compassionate heart of the master, the other condition is ignorance, the condition is the light of the object of focus, and the two parts of the conceptualization of consciousness are conditions. So it is. These are the words of the way of establishing from this and the Seventeen Tantras.