Tibetan
སྟན་པ་ཉིད་དེ༔ འདི་གཉིས་གཞི་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ཀྱང་༔ འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་རྒྱུ༔ ཞེས་མདོ་ལས་དགོས་དབང་གིས་ལྡེམ་པོར་གསུངས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་གསུངས་ཤིང་༔ གསང་སྔགས་ལས་ནི་འབྲས་བུ་རང་ཆས་སུ་བཤད་དེ༔ ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་དང་༔ དགྱེས་རྡོར༔ གསང་སྙིང་སོགས་ལས༔ རང་སེམས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ སེམས་ཉིད་ལ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ༔ ཞེས་དང་༔ སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ ཅེས་དང༔ བརྟག་གཉིས་ལས༔ སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབ༔ དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་དངོས༔ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་གསུངས་པ་གང་ལྟར་ཡང་དོན་དུ་ཆོས་ཅན་གྱི་གནས་རིགས་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་དོན་ལས་ཡིན༔ ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུ་སོགས་མཐོང་བ་ནི་གཉིས་སྣང་གི་སེལ་ཞུགས་ཏེ་ཇི་བཞིན་པའི་རིགས་ཁམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རང་སྣང་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་བས་གཞན་དུ་བཞག་གོ༔ གཉིས་པ་ནི༔ ལུང་ཚད་མ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ༔ ཆགས་ཐོགས་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་༔ ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་༔ སྲོག་གི་ཕྱིར་དང་༡ཀུར་སྟིའི་དོན་༢ལོངས་སྤྱོད་༣ མི་ཤེས་པས་བཤད་པ་༤རྫུན་གྱི་རྒྱུ་བཞི་ཟད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུངས་ཡིན་པས༔ བསྔགས་བསྟོད་ལས༔ བཅོམ་ལྡན་དུས་ཀུན་རྟོགས་པའི་ཆོས༔ རྣམ་ཀུན་འབྱུང་གནས་ཐམས་ཅད་ནི༔ ལག་མཐིལ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་ལྟར༔ ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འགྱུར༔ ཆོས་རྣམས་གཡོ་དང་མི་གཡོ་བཅས༔ གཅིག་དང་སྣ་ཚོགས་སོ་སོ་ལ༔ མཁའ་ལ་རླུང་དག་རྒྱུ་བ་བཞིན༔ ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་དག་ཐོགས་མི་མངའ༔ ཞེས་དང་༔ མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་དང་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲྭ་མཐུན་པར༔ ལུང་མ་རྟོགས་པའི་རྟོག་གེ་ཡིས༔ ཆོས་གཞན་རྣམ་དག་གནས་མ་ཡིན༔ དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ན་ཡང་༔ དེ་ཡང་ལུང་ནི་སྔོན་དུ་གཏོང༔ ཞེས་སོ༔ དེས་ན་ལུང་དང་བྲལ་བས་རང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་གང་ཡང་མི་བྱ་སྟེ༔ མ་རྟོག་ལོག་རྟོག་ཕྱོགས་རྟོག་གི་དྲི་མས་བསྒྲིབ་པས་ཡང་དག་མིན་པར་སྨྲས་ན་དམྱལ་བའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ལྕེ་ལ་ཞིང་རྨོ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ༔ སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་མན་ངག་དྲུག་ཅུ་པ་ལས༔ གང་དག་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མངོན་བརྩོན་པས༔ ལུང་དག་ཀུན་ཏུ་སྤངས་ནས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ༔
Chinese
本座即是，此二者讲述基的方式也是， “所有这些有情众生都将成佛” ，如经部中所说，以必要的力量委婉地说，说有情众生仅仅是圆满佛陀的因；而在密咒中，则说果是自性具足的，如《一切秘密续》和《喜金刚》、《秘密藏》等中所说： “自心即是圆满佛” ， “于心性中当证悟” ，以及“心性即是圆满佛” ，以及《二观察》中所说：“有情众生即是佛，然为忽然而来之垢染所遮蔽，若除彼则为真佛” 等等，无论如何都说为真佛，但实际上是法性的处所、种姓、蕴等，未显现佛陀等处所之理的意义。见到半化身、报身等，是二取显现的融入，因为如实之种姓界自然成就，未将自显现融为一体，所以安立为他。第二是，圣言量没有错谬，因为已经圆满地断除了贪执、障碍、耽著的障碍，并且已经如实、尽所有地获得了证悟，以及为了生命，一、为了恭敬的意义，二、为了享受，三、因不了解而说，四、断尽了虚妄的四种原因的佛陀所说，所以在《赞颂赞》中说： “薄伽梵恒时证悟之法，一切种类生处皆是，如掌中庵摩罗果，变为汝之意行境。诸法动与不动俱，一与众多各各别，如空中诸风运行般，汝之意念无有阻碍。” 以及《经庄严论》中与《文殊幻网》一致地说：“以未证圣言之分别念，他法清净不住立，纵然智者知晓亦，彼亦圣言先导引。” 因此，不依圣言，无论为了自他之利益，讲说、辩论、写作三者都不要做，因为被未证、邪证、偏执的垢染所遮蔽，如果说不真实的话，那么地狱的狱卒们会用他的舌头来耕地，如阿阇黎圣天的《六十正理论》中说：“何者为自他之利益而精进，切莫舍弃一切圣言而宣说。”
English
This seat itself, the way these two express the ground is also: "All these sentient beings will become Buddhas," as stated in the sutras, speaking euphemistically with the power of necessity, saying that sentient beings are merely the cause of perfect Buddhahood; while in the secret mantras, it is said that the result is naturally present, as stated in the 《All Secrets Tantra》 and 《Hevajra》, 《Guhyagarbha》, etc.: "One's own mind is the perfect Buddha," "In the nature of mind, one should realize," and "The nature of mind is the perfect Buddha," and as stated in the 《Two Examinations》: "Sentient beings are indeed Buddhas, but are obscured by sudden stains; if these are removed, then they are truly Buddhas," etc. In any case, it is said to be the true Buddha, but in reality, it is the meaning of the dharma's place, lineage, aggregates, etc., the principle of the place of the Buddha, etc., not being manifested. Seeing half-emanations, enjoyment bodies, etc., is the entry of the dissolution of dualistic appearances, because the spontaneously accomplished lineage realm is not transformed into a single taste of self-appearance, it is established as other. The second is: the valid word has no error, because it is perfect in having abandoned the obscurations of attachment, obstruction, and absorption, and because it has truly attained the realization of knowing as it is and knowing as much as there is; and because it is the speech of the Buddha who has exhausted the four causes of lying, one, for the sake of life, two, for the meaning of respect, three, for enjoyment, four, speaking out of ignorance; therefore, in the 《Praise of Praise》 it says: "Bhagavan, the dharma of constant realization, all kinds of sources are all, like an amalaka fruit placed in the palm of the hand, it becomes the object of your mind's activity. All dharmas, moving and unmoving, one and many, each and every one, like winds moving in the sky, your mind has no obstruction." And in the 《Ornament of the Sutras》, it is in accordance with the 《Manjushri Illusion Net》, saying: "With the speculation of not understanding the word, other pure dharmas do not abide; even if the sages know, they also send the word first." Therefore, without relying on the word, one should not do any of the three, speaking, debating, or writing, for the sake of oneself or others, because one is obscured by the stains of non-understanding, wrong understanding, and biased understanding; if one speaks untruthfully, then the hell guardians will use his tongue to plow the field, as it says in Acharya Aryadeva's 《Sixty Stanzas of Reasoning》: "Whoever strives diligently for the benefit of self and others, should not speak after abandoning all the words."
Tibetan
ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་མིན་པས་སྨྲ་གྱུར་ན༔ ལྟུང་འགྱུར་ལྕགས་བསྲེགས་བརྒྱ་ཕྲག་ལྕེ་ལ་འདེབས༔ ཞེས་སོ༔ ཡང་ལུང་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པར་གང་ཟག་ལ་་རྟོན་པ་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་རིག་སྟེ༔ དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས༔ དེ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་གཏི་མུག་ཅན་ནོ༔ དེ་ལ་སེམས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའོ༔ ཞེས་སོ༔ མདོ་ལས༔ ནམ་མཁའ་ས་གཞིར་འགྱུར་བའམ༔ ས་གཞིར་ནམ་མཁར་འགྱུར་ཡང་སྲིད༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ལ༔ གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དོ༔ རི་རབ་གནས་ནས་འཕོ་བའམ༔ ཉི་ཟླ་ཐང་ལ་ལྷུང་ཡང་སྲིད༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ལ༔ གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དོ༔ ཅེས་སོ༔ ལར་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་གང་ལ་ཡང་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཚད་མ་གསུམ་ཀ་དགོས་པར༔ ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དབུ་མ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས༔ བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་ལུང་དང་ནི༔ རིགས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ལ༔ བླ་མའི་གདམས་ངག་དང་ལྡན་པར༔ བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་འོས༔ ཞེས་དང་༔ བཤད་རྒྱུད་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལས༔ ལུང་དང་རིགས་པ་མན་ངག་གི༔ ཚད་མ་དག་གིས་གང་གཞལ་བས༔ ཤེས་བྱ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར༔ ཞེས་དང་༔ འགྲེལ་ཆུང་ལས༔ ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་གསང་བའི་འགྲེལ་པ་འདི༔ ལུང་དང་མན་ངག་རིགས་པས་གཏན་ལ་དབབ༔ ཅེས་སོ༔ དོན་གསུམ་པ་ལུང་སོ་སོའི་དགོངས་པས་ཁྱབ་པའི་ངེས་པ་སྙིང་ལ་བཅག་ཚུལ་ལ༔ ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཡང་གསང་གི་ལུང་བཞིའི་དགོངས་པ་སྟེ་བཞི་ལས༔ དང་པོ་ནི་ཕྱི་ལྟར་བཀའ་བར་བ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པས་བདག་གཉིས་དང་ལམ་དང་གཉེན་པོ་ལ་ཞེན་པ་གཅོད་པའི་ཆེད་དུ་དང༔ དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་གཙོ་ཆེར་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དུ་གཏན་ཚིགས་གིས་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གནས་རིགས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དོན་སྟོན་པ་དང་དབྱིངས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་ཉན་རང་གི་བདག་མེད་ཀྱང་རིགས་དེ་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ༔ མགོན་པོ་བྱམས་པས༔ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར༔ རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན༔ ཞེས་དང་༔ ཐེག་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ༔ མྱང་འདས་ལས༔ སྔོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་དྲངས་པའི་ཕྱིར་བཤད་ཀྱི་ཡང་དག་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉག་གཅིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས༔ ག
Chinese
如果说了不真实的话，堕落的铁烧红百次会落在舌头上。又，不相信经文而依赖个人，要知道那是魔的加持。在《宝云经》中说：所有不相信经文的都是魔的加持，是愚痴者。对此相信的心是佛所摄持的。经中说：天空变成大地，大地变成天空也是有可能的。如来所说的话，不可能改变。须弥山从原地移动，日月掉落到平地也是有可能的。如来所说的话，不可能改变。总的来说，闻思修三者都需要普遍的三种量。龙树在《中观宝鬘论》中说：什么是禅修，不违背经文和道理，具有上师的教言，那样的禅修才适合禅修。又，《大释续金刚镜》中说：用经文和道理以及口诀的量来衡量，就能通达所知。又，《释小》中说：这部心之明灯秘密的注释，是用经文、口诀和道理来确定的。第三个意义是，如何将各自经文的意义普遍地铭刻于心。外、内、秘密、极秘密四种经文的意义，即四种意义。第一种是，从外在的角度来看，通过佛语和论疏，为了断除对二我和道与对治的执着。不仅如此，主要是通过因果、自性、本体三种解脱之门，以论证的方式确定，从而揭示法性、自性、实相、种姓、离戏的意义，并且由于是法界的一个方面，因此声闻和独觉的无我也解释了那个种姓。慈氏菩萨说：因为法界没有分别，所以种姓不可能不同。为了显示三乘为一。在《涅槃经》中说：以前在《般若波罗蜜多》的开示中，我说一切法都是空性，那是因为小孩子们执着于我而引导出来的，但实际上如来藏才是唯一的胜义谛。又，《华严经》中说：
English
If one speaks untruthfully, hundreds of red-hot irons will fall on the tongue, causing downfall. Furthermore, relying on individuals instead of trusting the scriptures should be recognized as the blessings of demons. As stated in the "Cloud of Jewels Sutra": "All those who do not believe in the scriptures are deluded, blessed by demons. The mind that believes in them is held by the Buddhas." The Sutra says: "The sky may turn into earth, or the earth may turn into sky. But what the Tathagata has spoken cannot be changed. Mount Meru may move from its place, or the sun and moon may fall to the plain. But what the Tathagata has spoken cannot be changed." In general, all three types of valid cognition are necessary for listening, contemplating, and meditating. Nagarjuna says in the "Precious Garland of the Middle Way": "Whatever meditation does not contradict the scriptures and reasoning, and is endowed with the instructions of the guru, that meditation is worthy of practice." Also, in the "Great Explanatory Tantra Vajra Mirror": "By measuring with the valid cognitions of scripture, reasoning, and oral instructions, one will comprehend the knowable." Furthermore, in the "Small Commentary": "This secret commentary, the Lamp of the Mind, is established by scripture, oral instructions, and reasoning." The third meaning is how to impress upon the heart the certainty that pervades the meaning of each scripture. Among the meanings of the four scriptures—outer, inner, secret, and most secret—the first is that, from the outer perspective, the Buddha's words and commentaries are intended to sever attachment to the two selves, the path, and the antidotes. Moreover, mainly through the three doors of liberation—cause and effect, essence, and nature—it is established through reasoning, thereby revealing the meaning of dharmata, nature, reality, lineage, and freedom from elaboration. And because it is one aspect of the dharmadhatu, the selflessness of hearers and solitary realizers also explains that lineage. Lord Maitreya says: "Because there is no distinction in the dharmadhatu, lineages cannot be different." It is to show the three vehicles as one. In the Nirvana Sutra, it says: "Formerly, in the explicit teachings of the Perfection of Wisdom, I said that all phenomena are emptiness, which was taught because children are manifestly attached to self, but in reality, the Tathagatagarbha alone is the ultimate truth." Also, in the Flower Ornament Sutra: