Tibetan
་འདས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་བ་སྟེ༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ཆོས་རྣམས་ཟད་པའི་སྣང་བ་ནི༔ རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་གྱུར་ནས༔ བློ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ཟད་པ་ཡིན༔ ཡིན་ཡང་སྣང་བ་གཏན་ལ་འབེབས༔ ཞེས་དང་༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་པར་སླེབས་པའི་རྟགས༔ འཕེལ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟད་དུས་གསལ༔ ཞེས་དང་༔ ཆོས་རྣམས་ཟད་པའི་སྣང་བ་ཡིས༔ ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་གཅེར་གྲོལ་ཉིད༔ སྟོང་པས་སྟོང་བའི་ཚད་ཟིན་ཏེ༔ གྲུབ་མཐའི་ཞེན་པ་དུས་གཅིག་ཆོད༔ འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མེད་པའོ༔ འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སར་དག༔ ཆུ་ཡི་སྣང་བ་དྲི་མ་མེད༔ ཀུན་ཁྱབ་ཆེན་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད༔ མེ་ཡི་སྣང་བ་རང་བྱུང་བས༔ རང་གསལ་ཆེན་པོའི་སྟོང་པ་རྙེད༔ རླུང་གི་སྣང་བ་རང་སངས་བས༔ བསྐྱོད་པ་ཆེན་པོའི་སྟོང་པ་རྙེད༔ ནམ་མཁའི་སྣང་བ་ཡེ་སངས་བས༔ དག་པ་ཡུལ་གྱི་སྟོང་བ་རྙེད༔ ཅེས་དང་༔ དུམ་དུམ་ཁྲིག་གི་མན་ངག་ལས༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ནི༔ ས་སྲ་བ་མེད་པའི་འོད་སེར་པོ༔ ཆུ་གཤེར་བ་མེད་པའི་སྡུད་པའི་དཀར་པོ༔ མེ་ཚ་བ་མེད་པའི་འོད་དམར་པོ༔ རླུང་གཡོ་བ་མེད་པའི་འོད་ལྗང་གུ༔ ནམ་མཁའི་ཁྱབ་པ་མེད་པའི་མདངས་ཅན་མཐིང་ཀ་ཆེན་པོ་དང་ལྔ༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་དབྱིངས་སུ་རང་དག་པའི༔ ཞེས་སོ༔ གཉིས་པ་ཟད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ༔ ངོ་བོ༔ ངེས་ཚིག༔ དབྱེ་བ༔ ཟད་ཚུལ༔ མཚན་ཉིད༔ སྣང་བ༔ རྟགས་ཚད༔ ཟད་པའི་ཡོན་ཏན༔ མ་ཟད་པའི་སྐྱོན༔ རང་དབང་དང་བཅུ་ལས༔ དང་པོ་ངོ་བོ་ནི༔ ཆོས་ཅན་འཁོར་བས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་༔ ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བསྡུས་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱི་གསལ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་རང་དབྱིངས་སུ་འདུས་པ་སྟེ༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ཆོས་རྣམས་ཟད་པའི་སྣང་བ་ནི༔ ཐམས་ཅད་རང་གི་རིག་པར་འདུས༔ རིག་པ་དགག་སྒྲུབ་ཉིད་དང་བྲལ༔ ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་ཡིན༔ རང་རིག་ངོ་བོ་རྗེན་པ་ཡིན༔ དཔེ་བྲལ་མཚོན་དུ་མེད་པ་ཡིན༔ འདི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་མེད་ལ༔ ཐ་སྙད་ཚིག་གི་གཞི་མར་ཤར༔ ཚིག་བརྗོད་རིམ་པ་རྣམ་དག་པས༔ ད་ལྟ་བརྗོད་མེད་རང་ལ་གནས༔ དེ་ཕྱིར་ཚིག་མཐའ་ཟད་པའོ༔ ཞེས་སོ༔ གཉིས་པ་ནི༔ ཆོས་ཞེས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱི་གསལ་གྱི་སྣང་ཆ་སྟེ༔ ཉིད་ཅེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་སུ༔ ཟད་ཅེས་པ་འབྱུང་བ་མ་ལ་ཞ་བའི་དོན་ཡིན་པས་ན༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ངེས་པའི་ཚིག༔ ཆོས་ཤེས་ཚོགས་ཤིང་འདུས་པ་ལ༔ བྱ་བ་བྱེད་དང་མཚན་ཉིད་འཛིན༔ རང་སྣང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ༔ སོ་སོའི་རིགས་རྣམས་འཛིན
Chinese
是超越的解脱之相，从《无边》中说：诸法穷尽之显现，是智慧达到极限之后，心之诸法穷尽。虽然如此，却能确定显现。又说：到达法性穷尽的征兆，是所有增长都在穷尽之时显现。又说：以诸法穷尽之显现，一切境相皆是赤裸解脱。以空性达到空性的极限，宗派的执着顿时断绝。轮回与涅槃无二。一切生起皆归于自处，水之显现无垢染，是普遍大空性。火之显现是自生的，证得自明大空性。风之显现是自解脱的，证得大动之空性。虚空之显现是原始清净的，证得清净境之空性。又说：从顿顿赤的口诀中说：法性穷尽的显现，在任何处都不成立，是地无坚硬之黄色光，水无湿润之凝聚白色，火无热力之红色光，风无动摇之绿色光，虚空无遍布之光彩灿烂的深蓝色，此五者，在法性穷尽的界中是自清净的。如是。第二，广说穷尽之方式，有自性、词义、分类、穷尽方式、体相、显现、证量、穷尽之功德、未穷尽之过患、自在等十种。第一，自性是：有法轮回所摄的一切，以及法性涅槃所摄的色身和智慧的显现，所有外在显现都融入自性原始清净的自性界中。从《无边》中说：诸法穷尽之显现，一切都融入自己的觉性中，觉性远离破立之自性，一切诸法皆是自明，自明之自性是赤裸的，是无例证、不可比拟的。如此，对于不可言说的法性，名言词语的基础显现，词语表达次第清净，现在不可言说安住于自身，因此词语的边际穷尽。如是。第二是：法是指轮回和涅槃的外在显现部分，性是指其自性胜义原始清净的界，穷尽是指生起融入母体的意思，因此，从《现观庄严论》中说：如是法性确定的词义，法是指聚集和汇合，具有作用和体相，显现自相，执持各自的种类。
English
It is the aspect of transcendence and liberation. From the 'Infinite': The appearance of the exhaustion of all phenomena, is when wisdom reaches its limit, the phenomena of mind are exhausted. Yet, the appearance is established. It also says: The sign of reaching the exhaustion of reality, is that all growth becomes clear at the time of exhaustion. It also says: With the appearance of the exhaustion of all phenomena, all object appearances are nakedly liberated. By emptiness, the measure of emptiness is attained, and the clinging to philosophical tenets is cut off at once. Samsara and nirvana are not two. All elements return to their own place, the appearance of water is without impurity, it is the great all-pervading emptiness. The appearance of fire is self-arisen, the great self-luminous emptiness is found. The appearance of wind is self-liberated, the great moving emptiness is found. The appearance of space is primordially pure, the emptiness of the pure realm is found. It also says: From the instructions of Dum Dum Thrig: The appearance of the exhaustion of reality, which is not established anywhere, is the yellow light of earth without solidity, the white of water without moisture, the red light of fire without heat, the green light of wind without movement, and the great dark blue with radiance of space without pervasiveness, these five are self-pure in the realm of the exhaustion of reality. Thus. Secondly, to explain the manner of exhaustion in detail, there are ten aspects: essence, definition, classification, manner of exhaustion, characteristics, appearance, proof, benefits of exhaustion, faults of non-exhaustion, and independence. First, the essence is: all that is included in the phenomena of samsara, and the appearance of the form body and wisdom included in the reality of nirvana, all external appearances are merged into the self-essence of the primordially pure essence. From the 'Infinite': The appearance of the exhaustion of all phenomena, everything is merged into one's own awareness, awareness is free from the nature of affirmation and negation, all phenomena are self-aware, the essence of self-awareness is naked, it is without example, incomparable. Thus, for the inexpressible reality, the basis of nominal words arises, the order of verbal expression is completely pure, now the inexpressible abides in itself, therefore the limit of words is exhausted. Thus. Secondly: Dharma refers to the external appearance aspect of samsara and nirvana, reality refers to its own nature, the realm of ultimate primordially pure, exhaustion refers to the meaning of arising dissolving into the mother, therefore, from the 'Ornament of Clear Realization': Thus, the definite meaning of reality, dharma refers to gathering and assembling, having action and characteristics, manifesting self-appearance, holding each of the categories.
Tibetan
་པའོ༔ ཉིད་ནི་བཅོས་པ་མེད་པ་ལ༔ ལྷུག་པར་གནས་པའི་རྣལ་མས་ཁྱབ༔ སོ་མ་གཉུག་མ་དཀྱུས་མ་ལ༔ སྒྲ་ཚིག་མིང་གི་གྲངས་ཟད་པའོ༔ ཞེས་སོ༔ དབྱེ་བ་ནི༔ སྣང་བའི་ཆོས་ཟད་པ་ཞེས་ཕྱི་ནང་གི་འབྱུང་བ་ཕྲ་རགས་དང་ཉོན་མོངས་འཁྲུལ་རྟོག་ཡུལ་ཞེན་ཀུན་ནས་ལྡང་བག་ཉལ་དང་བཅས་པས་བཅོས་མའི་སྣང་བ་ལས་འདས་ཤིང་ཟད་པ་དང་༔ སྟོང་པའི་ཆོས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་དབྱིངས་སུ་ཟད་ཅིང་ཕྱི་གསལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་སྣང་གི་སྤྲོས་པའང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་ནས་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་སྟེ༔ རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ བཅོས་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པས་ན༔ ཆོས་ཞེས་ཚིག་ཏུ་མི་གནས་སོ༔ ཞེས་དང་༔ རྟོག་པ་རགས་པས་ཁོང་འགགས་ནས༔ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་དང་༔ ཆོས་རྣམས་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་ནས༔ འབྲས་བུ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད༔ ཅེས་སོ༔ བཞི་བ་ནི༔ སྣང་བ་དང་པོ་ནས་ཐོད་རྒལ་དུ་བགྲོད་པ་ཅིག་ཆར་བ་དང་༔ སྣང་བཞི་རིམ་པར་བགྲོད་པ་རིམ་གྱིས་པའི་ཟད་ལུགས་སོ༔ ལྔ་བ་ནི་སྔར་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བའི་འཕེལ་ཚད་རྫོགས་པ་དེ་ཉིད་རིམ་པར་དང་པོའི་ས་ལ་ཐུག་པའང་ཀློང་གསལ་ལས༔ འདི་དུས་ཉམས་ཀྱི་འཕེལ་ཟད་དེ༔ སྣང་ཉམས་སྣང་ཡང་འཛིན་པ་མེད༔ ཅེས་སོ༔ ཡང་ལུས་ཀྱི་རྡོས་པ་ཟད་དེ་རྣམ་སྨིན་དང་འོད་དུ་གྲུབ་པའི་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་པར༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ རིག་པ་ཉིད་ལ་སུས་གོམས་པ༔ འདིས་ནི་རང་ལུས་རང་སར་དེངས༔ ཞེས་སོ༔ དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དང་དེའི་ཡུལ་ལྔ་ཟད་དེ་ཕྲ་རགས་འབྱུང་བ་དེངས༔ སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མཐའ་དག་ཟད་དེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྟོག་ཚོགས་རྒྱུན་ཆད༔ བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་བས་ཕྲ་བ་ཡོད། རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་བཅོམ་ཟིན་ནས་ཁྱད་པར་ལམ་དུ་མཐར་འབྲས་ལ་རེག་པའོ། །ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་བའི་ཕྲ་བ་ཙམ་ལས་མེད་པས་ལམ་གྱི་ཆོས་ཟད་པའི་འབྲས་བུ་ཅེས་བྱའོ༔ དེ་ཉིད་ལས༔ ཉམས་ལུས་དབང་པོའི་རྟོག་ཚོགས་དང་༔ ཚིག་གི་འཁྲུལ་ཞེན་ཐམས་ཅད་ཟད༔ ཅེས་སོ༔ དེའི་དུས་ན་ལྟ་བ་དང་ལྟ་ཡུལ་བསྒོམ་པ་དང་དེའི་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་དྲན་པ༔ སྤྱོད་པ་དང་སྤྱོད་པོ་སྤྱད་བྱའི་ལུས་འབྱུང་ཟད་དེ༔ ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆ་དང་བཅས་པ་བྲལ་བའི་ཚིག་དང་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་དག༔ འཁོར་འདས་ཀྱི་འཛིན་ཞེན་སངས༔ དྲན་པ་དང་དྲན་གཞི་འགྲོ་འདུག་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་དབྱིངས་སུ་ཧར་ནས་གཤེད་མ་བརྒྱས་བསྐོར་ཀྱང་ཉམས་ང་དང་བག་ཚ་མེད་པའང༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ཆོས་དབྱིངས་ཟད་པའི་སྣང་བ་ལ༔ ལྟ་བ་བྱ་བ་གཏན་ན
Chinese
也。自性乃无造作，广大安住之实相遍布。原始、本初、自然之境，言语名相等皆已穷尽。如是说。分类而言：显现之法穷尽，即内外之诸元素，粗细烦恼，错觉妄念，对境之执着，从一切生起之习气与潜意识皆已超越，并穷尽造作之显现；空性之法，心与心所，包括阿赖耶识在内，皆穷尽于法界之中，外在光明之身与智慧之道，显现之戏论亦融入法界，安住于果之法性中。此有二种形态：于“他空观”中说：因已超越造作之法，故“法”一词亦不成立。如是说。粗重之妄念阻塞心胸，身与智慧皆不存在，诸法行至穷尽之地，则认为果即是法性。如是说。第四，从最初之显现起，即刻顿超之法，以及四相次第渐超之穷尽方式。第五，先前体验之显现，其增长之程度圆满，此即次第回归最初之地，亦如《虚空光明》中所说：此时体验之增长与穷尽，显现、体验、显现，亦无执着。如是说。又，身体之粗重消尽，由业力与光明所成之显现中断。于《无边》中说：谁能熟习觉性本身？此人能使自身安住于自身之地。如是说。有形之诸根及其五境消尽，粗细之元素消尽。心与心所一切消尽，三界之妄念止息。于无间道中，所知障极其微细。于解脱道中，已降伏，于殊胜道中，最终触及果位。仅存极其微细之所知障，故称之为道之法穷尽之果。于彼经中说：体验、身体、诸根之妄念，以及言语之错觉执着，一切皆已穷尽。如是说。于彼时，能见与所见，禅修与彼之专注境，以及专注一境之忆念；行为与行者，所行之身之元素皆已穷尽；道谛与有为法之部分皆已分离，一切言语与错觉皆已消除；轮回与涅槃之执着已清净；忆念与所忆念，行走与静止等之显现融入法界，即使被百名刽子手围绕，亦无恐惧与不安。于《无边》中说：于法界穷尽之显现中，见地与行为皆
English
Also. The very nature is without fabrication, the vast expanse of reality abounds. In the original, primordial, and natural state, the enumeration of sounds, words, and names is exhausted. Thus it is said. The distinctions are: The exhaustion of phenomenal dharmas, that is, the subtle and coarse elements of inner and outer, afflictions, delusions, conceptualizations, attachment to objects, all arising habits and latent tendencies are transcended and exhausted from fabricated appearances; The dharmas of emptiness, mind and mental factors, including the alaya consciousness, are exhausted into the sphere of reality, and the elaboration of the outer clear body and the path of wisdom, the appearance of light, also dissolves into the sphere of reality, abiding in the nature of the fruit. There are two aspects to this: In the Madhyamaka-prasangika it says: Because it has transcended fabricated dharmas, the word "dharma" does not exist. And: Because coarse thoughts block the chest, there is no body or wisdom, and when all dharmas have reached the point of exhaustion, it is believed that the fruit is the nature of dharma. Thus it is said. Fourth, from the first appearance, the sudden transcendence, and the gradual exhaustion of the four appearances. Fifth, the previous experience of the appearance, the degree of increase is complete, which is the gradual return to the first place, as it is said in the Longchen Nyingthig: At this time, the increase and exhaustion of experience, appearance, experience, appearance, there is no clinging. Thus it is said. Again, the grossness of the body is exhausted, and the appearance of karma and light is interrupted. In the Infinite it says: Who is accustomed to awareness itself? This one will lift his own body to his own place. Thus it is said. The tangible faculties and their five objects are exhausted, and the subtle and coarse elements are lifted. All minds and mental factors are exhausted, and the conceptual aggregates of the three realms are interrupted. In the uninterrupted path, the obscuration of knowledge is extremely subtle. In the path of liberation, it has been subdued, and in the special path, it finally touches the fruit. There is only the most subtle obscuration of knowledge, so it is called the fruit of the exhaustion of the dharmas of the path. In that very text it says: The conceptual aggregates of experience, body, and faculties, and all the delusions and attachments of words are exhausted. Thus it is said. At that time, seeing and the seen, meditation and its object of focus, and the one-pointed mindfulness of the object of focus; action and the actor, the elements of the body to be acted upon are exhausted; the path truth and the conditioned part are separated, and all words and delusions are eliminated; the clinging to samsara and nirvana is purified; the appearance of memory and what is to be remembered, going and staying, etc., dissolves into the sphere of reality, and even if surrounded by a hundred executioners, there is no fear or anxiety. In the Infinite it says: In the appearance of the exhaustion of the dharmadhatu, the view and action are