Tibetan
་ལས༔ རྒྱུན་དུ་འདའ་བར་མི་བྱའོ༔ དཔེར་ན་སྦྲུལ་གྱི་ཡན་ལག་ནི༔ ཡོད་ཀྱང་མ་གཅུན་མི་སྣང་ལྟར༔ རིག་པ་ལུས་ལ་གནས་གྱུར་ཀྱང་༔ ལུགས་གནད་མ་གཟིར་མངོན་མི་འགྱུར༔ ཕྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཡུལ་དང་འདྲ༔ ནང་དབྱིངས་རྣམ་དག་ཁྱིམ་དང་འདྲ༔ རིག་པ་ལུག་རྒྱུད་བཟུང་བ་ལ༔ ལུས་གནད་གསུམ་གཟིར་མཆོག་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་དང་༔ སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས༔ ལུས་ལ་ཁྲག་མེད་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཐམས་ཅད་ཁྱབ་ཅིང་ཁྲག་ལ་བརྟེན༔ སྐྱེས་བུ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས༔ རྩ་ལ་གཏར་ན་ཁྲག་བྱུང་ལྟར༔ ལུས་གནས་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ༔ ཞེས་དང་༔ གཞན་ལྟ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས༔ འདི་ཉིད་མ་བསྟན་བར་དུ་ནི༔ ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་མཐོང་བ་མིན༔ དམ་པའི་གདམས་ངག་འདི་བསྟན་ན༔ བ་རྣམས་ལུས་ལ་འོ་མས་ཁྱབ༔ མཁས་པས་ནུ་མ་ནས་འཐེན་ན༔ འོ་མ་དག་ནི་འབྱུང་བ་བཞིན༔ མངོན་དུ་གསལ་ཏེ་ལུས་གནད་ཀྱང་༔ རྟག་ཏུ་གོམས་དང་ཁྱད་མེད་མཐོང་༔ ཞེས་སོ༔ དེས་ལུས་རྡོ་རྗེ་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ངོ་བོར་སད་པའི་བྲལ་རྒྱུ་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་གཏེར་སྒོ་ཕྱེས་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པའོ༔ འདས་རྗེས་ལས༔ ལུས་ནི་མྱ་ངན་འདའ་འདོད་ན༔ སྐུ་གསུམ་བཞུགས་སྟངས་ཉིད་ལ་བསླབ༔ འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པ་ནི༔ དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི༔ སྐུ་ཡི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་འདའ༔ ཞེས་སོ༔ གཉིས་པ་ངག་གནད་གསུང་རྡོ་རྗེ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ལྡེ་མིག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་གཏེར་སྒོ་ཕྱེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ལ་བཟླ་བ་ལ༔ ངག་གི་གནད་གཟིར་བ་དངོས་དང་༔ དེའི་དགོས་པའོ༔ དང་པོ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ ངག་ནི་བསླབ་དང་གནས་པ་དང་༔ ལ་བཟླ་བརྟན་པར་བྱ་བའོ༔ ཞེས་པས་དང་པོ་བསླབ་པའི་རིམ་པ་ནི༔ ངག་གིས་འཁྲུལ་པའི་གཏམ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་རིམ་གྱིས་བཞག་པའི་ཐབས་སུ༔ ཆོས་སྤྱོད་འདོན་པ་སོགས་མི་སྤངས༔ གཞན་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་བར་གནས་ཤིང་སྐབས་སུ་དེས་སྐྱོན་ངག་གི་ལས་ལ་ཞེན་པ་སྦྱོང་ཕྱིར་མི་མེད་ལུང་སྟོང་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ནས་སྔ་ཕྱི་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་བཙན་ཐབས་སུ་བསླངས་ནས་སྨྱོན་པ་རང་ཚིག་རྡོལ་བ་བཞིན་སྤང་བླང་མེད་པར་བརྗོད་བརྗོད་པས་ངག་དེས་ཆད་ནས་བརྗོད་སྙིང་མི་འདོད་པ་ན་མི་བརྗོད་པ་ལ་བསླབ་པ་སྟེ༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ངག་གི་གནད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ༔ ངག་ནི་བསླབ་དང་གནས་པ་དང་༔ ལ་བཟླ་བ་རུ་བསྟན་པའོ༔ དང་པོ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི༔ དང་པོ་ཡུན་ཐུང་ཉིད་ལ་བསླབ༔ འཛབ་སོགས་འདོན་པ་མི་སྤངས་ཞིང་༔ འཁྲུལ་པའི་གཏ
Chinese
。因此，不要经常超越（这个界限）。例如，就像蛇的肢体，即使存在，如果不用力控制，也难以察觉。同样，即使觉性安住于身体中，如果不施加姿势的要诀，也不会显现。外在的虚空类似于地方，内在的清净类似于家。对于觉性如同控制绵羊的血脉，施加三种身体姿势的要诀是最好的。正如《明灯显现》中所说：身体并非没有血液，一切都遍布并依赖于血液。有能力的人，如果刺破脉搏，血液就会流出。身体安住的智慧也是如此。正如（经文）所说：其他宗派的瑜伽士，如果未被指示这一点，无论如何探究也无法见到。如果指示了这殊胜的口诀，就像母牛的身体遍布乳汁，智者从乳房中挤出，乳汁就会涌出一样。身体的要诀也会显现，并且总是能毫不费力地见到。因此，身体被唤醒为金刚化身，为了分离束缚，获得了开启宝藏之门的名称。在《逝后》（的经文中）说：如果身体想要进入涅槃，就应该学习三身的安住方式。谁这样做，三世诸佛都将在他的身体的虚空中进入涅槃。第二，语要诀，用不可言说的语金刚之钥，开启圆满受用身的宝藏之门，并在涅槃的法界中进行持诵。语要诀的施加，以及它的必要性。第一部分有四点：在《彻底改变》中说：语言需要学习、安住、持诵和稳固。因此，第一步是学习的次第：舍弃所有由语言产生的迷惑之语，为了逐渐安住于不可言说的状态，不要放弃念诵修行等。安住于什么也不说，有时为了消除语言的过失和对语言行为的执着，去到无人之境等地方，强行唤起对过去、现在、未来三时的一切好坏念头，像疯子一样，不加取舍地说出来，通过这样说，语言就会停止，当不想说的时候，就学习不说。正如《无边》中所说：语要诀是这样的：语言需要学习、安住和持诵。第一步是学习，首先要学习短时间的不说。不要放弃念诵咒语等，迷惑的谈
English
. Therefore, one should not constantly transgress (this limit). For example, like the limbs of a snake, even if they exist, they are difficult to perceive if not forcefully controlled. Similarly, even if awareness abides in the body, it will not manifest if the key points of posture are not applied. The outer emptiness is like a place, the inner purity is like a home. For awareness, like controlling the veins of a sheep, applying the key points of the three bodies is the best. As it says in "The Lamp That Illuminates": The body is not without blood; everything is pervaded and relies on blood. A capable person, if he pierces the pulse, blood will flow out. The wisdom that abides in the body is the same. As it says: Yogis of other sects, if they are not shown this, will not see it no matter how they investigate. If this sublime instruction is shown, just as the body of a cow is pervaded with milk, and the wise man draws it from the udder, milk will flow forth. The key points of the body will also become clear, and one will always see them effortlessly. Therefore, the body is awakened as the Vajra Body of Emanation, and in order to separate the bonds, it obtains the name of opening the treasure door. In "After Death" (it says): If the body wants to enter Nirvana, it should learn the way of abiding in the three bodies. Whoever does this, all the Buddhas of the three times will enter Nirvana in the expanse of his body. Second, the key point of speech, using the unspeakable Vajra Key of Speech, opening the treasure door of the Sambhogakaya, and reciting in the realm of Nirvana. The application of the key points of speech, and its necessity. The first part has four points: In "Complete Transformation" it says: Speech needs to be learned, abided in, recited, and stabilized. Therefore, the first step is the order of learning: Abandon all deluded speech arising from language, and in order to gradually abide in the unspeakable state, do not abandon reciting practices, etc. Abide in saying nothing, and sometimes in order to eliminate the faults of speech and attachment to the actions of speech, go to uninhabited places, etc., and forcefully arouse all good and bad thoughts of the past, present, and future, and speak them out without acceptance or rejection, like a madman. By speaking in this way, speech will cease, and when one does not want to speak, one learns not to speak. As it says in "The Boundless": The key point of speech is like this: Speech needs to be learned, abided in, and recited. The first step is to learn, first learning not to speak for a short time. Do not abandon reciting mantras, etc., deluded talk
Tibetan
མ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤངས༔ ཚིག་ནི་ཞག་རིས་ཉུང་བར་བཏང་༔ དེ་ནས་ཡུན་རིང་ཉིད་ལ་བསླབ༔ སྐབས་སུ་བརྗོད་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་བརྗོད༔ ཅེས་སོ༔ གཉིས་པ་གནས་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི༔ ལུས་ཀྱི་བརྡའ་ཙམ་གཞན་ལ་བྱ་བ་མ་གཏོགས་ངག་གིས་འཁྲུལ་བའི་ཚིག་སྤངས་ནས་སྔགས་དང་ཁ་ཏོན་ཙམ་མི་བཀག་པར་བརྗོད་མེད་ལ་གནས་པ་སྟེ༔ དེས་བསླབ་ཚུལ་ནི་རབ་འབྱམས་ལས༔ དེ་ནས་གནས་པར་བྱ་བ་ནི༔ ཕྱག་བསྐོར་མདོ་བཟླས་ཀུན་སྤངས་ལ༔ སྔགས་ཀྱི་བརྗོད་པ་བཀག་མི་བྱ༔ གཞན་དང་ཚིག་ཟུར་ག་ལ་བརྗོད༔ ལུས་ཀྱིས་བརྡའ་ཉིད་བྱ་བ་སྟེ༔ ཞེས་སོ༔ གསུམ་པ་ལ་བཟླ་བ་ནི༔ སྔགས་ལ་སོགས་པ་ངག་གི་བརྗོད་པ་མཐའ་དག་བཀག་པར་བྱས་ལ་ལྐུགས་པ་བཞིན་དུ་གནས་ཤིང༔ སེམས་ཀྱི་བརྡའ་ཙམ་ལས་བརྗོད་མེད་དུ་བཞག་པའོ༔ བཞི་བ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི༔ དེ་ལྟར་བཞག་པའི་གཉུག་བསྲིང་བའི་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་ཏེ༔ ཡུལ་སེམས་དང་ལུས་སེམས་སྦྲེལ་བའི་ངག་གི་རྩ་བ་ལས་ཀྱི་རླུང་རང་བབས་སུ་ཞི་ནས༔ ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་རིམ་གྱིས་དག་པའོ༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ དེ་ནས་བརྟན་ཞིང་ལ་བཟླ་བ༔ བརྗོད་པ་མཐའ་དག་བཀག་བྱས་ལ༔ ལྐུགས་པ་ལྟ་བུར་གནས་པར་བྱའོ༔ ལུས་ཀྱི་བརྡའ་ཡང་མི་བྱ་ཞིང༔ སེམས་ཀྱིས་བརྡའ་ཙམ་བྱ་བའོ༔ ངག་གི་བྱ་བ་འདི་ཆོད་ན༔ རྣལ་འབྱོར་བྱ་བའི་ཆོས་ཕྱེད་ཡིན༔ བརྗོད་མེད་དོན་ཉིད་རྒྱུད་ལ་འཆར༔ མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་གལ་མདོའོ༔ ཞེས་སོ༔ དེའི་དགོས་པ་ནི་ལར་ངག་གི་གཏམ་བྱེད་ཀྱང་ཁ་ནས་བརྗོད༔ སེམས་ཀྱིས་བསམ་པ་གཉིས་ཀ་ཤུགས་ལ་འབྱུང་བས་སྒོ་གསུམ་འཇུག་པ་གཅིག་དྲིལ་ཞིག་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་ངག་གཟིར་བས་ལུས་སེམས་ཀྱང་འབྱོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ༔ དེས་ན་ཐུན་མོང་དུ་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འཇུག༔ ངག་གི་བདེན་ཚིག་གྲུབ་ནས་མི་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱང་བརྡའ་འཕྲད་ཅིང་གཏམ་ཟེར་འབྱུང་ལ༔ སེམས་སུ་སྔར་མེད་པའི་མངོན་ཤེས་དུམ་བུ་བ་སོགས་འཆར་བ་དང་༔ མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་དོན་རྒྱུད་ལ་ཤར་ནས་ཡུལ་སེམས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་རང་ཞི་ཞིང་རྣམ་རྟོག་གི་འཕྲོ་འདུ་ཆད་པ་དང་༔ མཐར་ཐུག་གསུང་གི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའང་༔ གསང་བ་སྤྱོད་པ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས༔ ངག་ནི་ཇི་ལྟར་ལྐུགས་པ་བཞིན༔ སུ་དང་བརྡའ་ཙམ་ཉིད་མི་བྱ༔ འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པའི་མི༔ སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་རང་ཆོད་དོ༔ ཞེས་དང་༔ འདས་རྗེས་ལས་ཀྱང་༔ ངག་ནི་བསླབ་བྱའི་རིམ་པ་དང་༔ གནས་པ་བརྟན་ཞིང་ལ་ཡང་བཟླ༔ དེ་ལས་མི་འདའ་
Chinese
舍弃所有母亲般的（言语），言辞要简短扼要，之后要长期修习。有时即使不该说也要说。这是第一点。第二，安住的方法是：除了用身体的示意与他人交流外，舍弃因言语而产生的错误，不禁止念诵咒语和经文，安住于无言之中。关于修习的方法，《广大经》中说：之后安住的方法是：舍弃顶礼、绕转、念经等，不禁止念诵咒语，何况与他人交谈？只能用身体示意。这是第二点。第三，反复修习是：禁止所有言语的表达，像哑巴一样安住，除了用心的示意外，不作任何表达。第四，稳固的方法是：像这样安住，习惯于保持本初状态，使连接外境之心和身体之心的言语之根，即业风自然平息，从而逐渐净化心的活动。《广大经》中说：之后稳固并反复修习，禁止一切言语的表达，像哑巴一样安住。身体的示意也不要作，只能用心示意。如果断绝了言语的活动，就完成了一半的瑜伽修行。无言的真义会在相续中显现，迅速成佛是关键。这是第四点。其必要性是，一般来说，言语的表达是通过口说，心中的思考也会随之产生，因此身口意三门的活动是合一的。通过约束言语，身心自然也会得到调伏。因此，普遍来说，身体会得到佛、菩萨、勇士、空行母的加持；言语的真实语会成就，甚至能与非人交流；心中会生起前所未有的片段神通等；最殊胜的成就，即无言的意义会在相续中显现，从而使外境之心和执着自然平息，念头的散乱也会断除；最终在语的法界中证得涅槃。《秘密行持种子续》中说：言语要像哑巴一样，不与任何人作任何示意。像这样修行的人，心中的散乱自然会断除。以及，《过去之后》中也说：言语有修习的次第，即安住、稳固和反复修习，不要超越这些。
English
Abandon all mother-like (speech), words should be concise, and then practice for a long time. Sometimes, even if it shouldn't be said, say it. This is the first point. Second, the method of abiding is: except for communicating with others through bodily gestures, abandon the errors arising from speech, do not prohibit the recitation of mantras and scriptures, and abide in silence. Regarding the method of practice, the "Extensive Sutra" says: Then the method of abiding is: abandon prostrations, circumambulations, reciting scriptures, etc., do not prohibit the recitation of mantras, let alone talking to others? Only bodily gestures should be used. This is the second point. Third, repeated practice is: prohibit all verbal expressions, abide like a mute, and do not make any expressions except for mental gestures. Fourth, the method of stabilization is: abide in this way, become accustomed to maintaining the original state, so that the root of speech connecting the external mind and the body-mind, that is, the karma wind naturally subsides, thereby gradually purifying the activities of the mind. The "Extensive Sutra" says: Then stabilize and repeatedly practice, prohibit all verbal expressions, and abide like a mute. Bodily gestures should also not be made, only mental gestures should be made. If the activity of speech is cut off, then half of the yogic practice is completed. The true meaning of silence will appear in the continuum, and quickly attaining Buddhahood is the key. This is the fourth point. Its necessity is that, in general, verbal expression is through speaking, and thoughts in the mind will also arise accordingly, so the activities of body, speech, and mind are unified. By restraining speech, the body and mind will naturally be tamed. Therefore, universally speaking, the body will receive the blessings of Buddhas, Bodhisattvas, heroes, and dakinis; the true words of speech will be accomplished, and even communication with non-humans will be possible; unprecedented fragmentary psychic powers, etc., will arise in the mind; the most supreme accomplishment, that is, the meaning of silence will appear in the continuum, thereby naturally pacifying the external mind and clinging, and the scattering of thoughts will also be cut off; ultimately, liberation is attained in the dharmadhatu of speech. The "Secret Conduct Seed Tantra" says: Speech should be like a mute, not making any gestures to anyone. A person who practices like this will naturally cut off the scattering of thoughts in the mind. And, "After the Past" also says: Speech has a sequence of practice, that is, abiding, stabilizing, and repeatedly practicing, do not go beyond these.