Tibetan
ས་འཛིན་མེད་ཁྱད་པར་འཕགས༔ རིན་ཆེན་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་ཡང་༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མིན་ཡོད་མེད་སྲིད༔ ངེས་དོན་གདམས་ངག་སྟོན་པ་པོ༔ སྐལ་ལྡན་ཅན་ལ་ཁྱད་པར་འཕགས༔ ཆུ་ཤེལ་གཟུགས་བརྙན་གསལ་གྱུར་ཀྱང༔ ཁ་དོག་རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་ཕྱིར་འཁྲུལ༔ ཆོས་སྐུ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་ནི༔ འགྱུར་མེད་གསལ་བས་ཁྱད་པར་འཕགས༔ ཞེས་སོ༔ བདུན་པ་འབོད་སྐད་ནི༔ གསལ་རིག་གི་གཤིས་སམ་ངང༵་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ༵་བོ༵་ཞེས་བརྗོད༔ གསལ་བའི་མུ་ཡིན་ཕྱིར་ར༵ང་བཞི༵ན་ལ༔ སྟོང་གསལ་གྱི་བྱིན་རླབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག༵་ཉིད༵་དམ་ཐུགས༵་རྗེ༵་ཟེར་རོ༔ ཡང་གཉིས་འཛིན་དང་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པས་ཀ་དག༔ མཚན་མའི་ལུས་ལྔའི་མ་བསྒྲུབ་པས་ཟང་ཐལ༔ བེམ་སྟོང་ཕྱང་མ་ཆད་པར་ནང་གསལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལྔས་བརྒྱན་པས་ཆོས་སྐུའི་རིག་པ༔ རིག་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་དང་དེའི་རང་མདངས་ལྔ་མཚན་སོ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ཡངས་པ་ཉིད་མ་བྱས་རང་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་ལ་ལོངས་སྐུའི་རིག་པར་བཏགས༔ རང་ངོར་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་མཁྱེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པ་དང་༔ གཞན་དོན་དུ་དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་མཁྱེན་པས་གདུལ་བའི་ཐབས་དང་འདུལ་བྱེད་སྤྲུལ་པའི་འབྲེལ་འབྱུང་བ་དང༔ སྣང་སྟོང་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རོལ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལམ་སྤྲུལ་བ་ཡིན་པའི་འབྲེལ་ལས་ཐུགས་རྗེ་ལ་སྤྲུལ་སྐུའི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ཀློང་གསལ་ལས༔ སྟོང་པ་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཟེར༔ གསལ་བ་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཟེར༔ འོད་སྣང་དེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཟེར༔ ཞེས་དང་༔ དོན་གསལ་དང་ཐལ་འགྱུར་ལས༔ ངང་དྭངས་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་དེ༔ མ་བཅོས་པས་ན་ངང་ཞེས་བྱ༔ གསལ་བར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དང་༔ དབྱེར་མེད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའོ༔ ཞེས་དང་༔ དུར་ཁྲོད་ཕུང་པོ་འབར་བ་ལས༔ ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་དང་༔ ངང་དྭངས་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་དོ༔ ཞེས་དང་༔ ཀ་དག་ཟང་ཐལ་འགགས་མེད་ལ༔ ཆོས་སྐུའི་རིག་པར་མིང་དུ་བཏགས༔ གསལ་མདངས་ལྷུན་གྲུབ་ཀུན་ཁྱབ་ལས༔ ལོངས་སྐུའི་རིག་པར་མིང་དུ་བཏགས༔ མ་འགགས་རང་བྱུང་ཤར་བ་ལ༔ སྤྲུལ་སྐུའི་རིག་པར་མིང་དུ་བཏགས༔ ཆོས་སྐུའི་རིག་པ་སྟོང་པ་ཡིན༔ ལོངས་སྐུའི་རིག་པ་གསལ་བ་ཡིན༔ སྤྲུལ་སྐུའི་རིག་པ་ཁྱབ་བརྡལ་ལོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་སྐད་དུའང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ལས༔ གཞི་ལ་མི་མཐུན་མང་དུ་བཤད༔ ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་དང་༔ མཚན་ཉིད་མཐུན་དཔེ་སོགས་ཀྱིས་བཤད༔ ངོ་བོ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཡིན༔ ངེས་ཚིག་གཞི་ལ་རྩལ་རྫོགས་པས༔ ཀུན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱའོ༔ ཞེས་དང་༔ མཚན་ཉི
Chinese
无地殊胜极，珍宝功德皆具足，非是化身有或无，宣说真实口诀者，于具缘者尤殊胜，水精影像虽明澈，然因颜色之缘故而迷乱，法身无有内外者，以不变光明而殊胜。如是说。第七呼唤之声者：明觉之自性或本性，是故称之为本体（藏文：ངོ་བོ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）。是明之延续故，于自性（藏文：རང་བཞིན་，梵文天城体：प्रकृति，梵文罗马拟音：prakṛti，汉语字面意思：本性），是空明之加持故，称之为自性（藏文：བདག་ཉིད，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自我）或大悲（藏文：ཐུགས་རྗེ，梵文天城体：करुणा，梵文罗马拟音：karuṇā，汉语字面意思：慈悲）。又，无有二取与烦恼识之垢染故，本初清净。未修证名相五身故，本来清净。不间断有质碍之空性，以内明智慧五智之身庄严故，法身之觉性。觉性之自性光明，及其自光五相三十五功德之门广大，未作而自生之自性，名为了义身之觉性。于自显现如所有尽所有之智之坛城广大，及为利他，以彼二者双运之智，以调伏之方便与所调化之化身之关联生起，与显空大平等之戏幻或化身之关联，由悲心而名之为化身之觉性。如《虚空光明》云：空性彼者名为本体，光明彼者名为自性，光芒彼者名为大悲。如是，于《义明》与《理聚》云：性净自性自性体，未作故名之为性，显现光明之自性，与无别大自性也。如是，于《尸林尸体燃烧》云：本体自性与大悲，性净自性自性体。如是，于本初清净本来清净无有阻碍，名之为法身之觉性。光明任运成就周遍中，名为了义身之觉性。无有阻碍任运生起中，名之为化身之觉性。法身之觉性是空性，报身之觉性是光明，化身之觉性是周遍广大。如是说。如是，于《龙钦饶降》中云：于基多说不相同，本体定义差别与，体性相似比喻等而说。本体明点唯一也，定义于基功德圆满故，名为一切之基也。如是与，体性
English
Supreme beyond the earth, possessing all precious qualities, whether or not it is an emanation body is uncertain, the one who teaches the definitive meaning of the oral instructions, is especially superior to those with fortune. Although the image in crystal clear, it is mistaken because it changes due to the condition of color. The Dharmakaya, without inside or outside, is especially superior because of its unchanging clarity. Thus it is said. The seventh, the calling sound, is: Because it is the nature or essence of clear awareness, it is called essence (Tibetan: ངོ་བོ་, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhāva, Chinese literal meaning: self-nature). Because it is the continuation of clarity, it is called nature (Tibetan: རང་བཞིན་, Sanskrit Devanagari: प्रकृति, Sanskrit Romanization: prakṛti, Chinese literal meaning: nature). Because it is the blessing of emptiness and clarity, it is called self (Tibetan: བདག་ཉིད, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self) or compassion (Tibetan: ཐུགས་རྗེ, Sanskrit Devanagari: करुणा, Sanskrit Romanization: karuṇā, Chinese literal meaning: compassion). Furthermore, because it is without the defilement of dualistic grasping and afflictive knowledge, it is primordially pure. Because the five bodies of characteristics have not been cultivated, it is originally pure. Without severing the fundamental emptiness, the Dharmakaya's awareness is adorned with the five wisdom bodies of inner clarity and wisdom. The clear nature of awareness, and its five inherent lights, the nature of spontaneously arising without effort, with the vast door of the thirty-five qualities of the five aspects, is named the awareness of the Sambhogakaya. The mandala of knowledge, as it is and how it is, is vast in its own manifestation, and for the benefit of others, the arising of the connection of the means of taming and the emanation that is tamed, through the knowledge of the union of these two, and the magical display or emanation of the great equality of appearance and emptiness, is called the awareness of the Nirmanakaya through compassion. As it is said in "Vast Expanse of Clarity": Emptiness is called essence, clarity is called nature, radiance is called compassion. And in "Meaning Clarity" and "Consequence": Nature is pure, self-nature is self, because it is unmade, it is called nature, the nature that appears clearly, and the great self that is inseparable. And in "Burning Corpses in the Charnel Ground": Essence, nature, and compassion, nature is pure, self-nature is self. And in primordially pure, originally pure, unobstructed, it is named the awareness of the Dharmakaya. In clear radiance, spontaneously accomplished, all-pervading, it is named the awareness of the Sambhogakaya. In unceasing, spontaneously arising, it is named the awareness of the Nirmanakaya. The awareness of the Dharmakaya is emptiness, the awareness of the Sambhogakaya is clarity, the awareness of the Nirmanakaya is all-pervading. Thus it is said. Likewise, in "Longchen Rabjam": Many disagreements are explained in the ground, essence, definition, difference, and characteristics, similar examples, etc., are explained. Essence is the single bindu, definition is because the qualities are perfected in the ground, it is called the basis of all. Thus, and characteristics