Tibetan
་སྦྱོར་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ཡེ་ཤེས། སྣང་བ་རིག་པའི་དབང་དུ་འདུས་པས་ཐབས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་དགེ་བཅུ་དེ། བྱ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ནི། ཕྲེང་བ་རིན་པོ་ཆེ་ལས། །རིག་པའི་ངོ་བོ་དམིགས་མེད་པས། །བཏང་བཞག་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་རྫོགས། །རང་རིག་རྣམ་རྟོག་དྲི་མེད་པས། །མ་སྒྲིབ་ཚུལ་ཁྲིམས་རང་ལུས་ཡིན། །ཆོས་སྐུ་གདངས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །བསྒོམས་པས་རྒྱུ་མེད་བཟོད་པ་ཉིད། །འབྲལ་མ་མྱོང་བས་རིག་པ་ལ། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཡེ་ནས་རིག་ཅིང་བསམ་བྲལ་བས། །ཡོན་ཏན་རང་རྫོགས་བསམ་གཏན་ཉིད། །ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་ཐོག་མེད་པས། །ཐོག་མེད་གསལ་བའི་རིག་པ་ཉིད། །ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་རིག་པ་ལ། །ཆོས་སྐུ་རང་རྫོགས་སྟོབས་དང་ལྡན། །ཡེ་ནས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་པས། །མ་བཏབ་རང་རྫོགས་སྨོན་ལམ་ཉིད། །སྟོང་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་པས། །འཛིན་མེད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྒྱུར་བས། །སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ཐབས་དང་ལྡན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་གཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྫོགས་པར་ཐག་ཆོད་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །འདི་མན་ལྡིང་མ་སྙིང་ཐིག་གི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགོངས་ཉམས་ལས་སོ། ། གཉིས་པ་ལམ་དུ་རྫོགས་པ་ཏིང་འཛིན་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་དག་ལ༔ གཙོ་ཆེར་མཉམ་བཞག་ཏུ་ལ་བཟླ་བ་དང་༔ མཉམ་རྗེས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཐོག་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལོ༔ དང་པོ་ནི༔ རྣལ་འབྱོར་བས་མཉམ་བཞག་ཡེངས་མེད་ཀྱི་དགོངས་པའི་ངོ་བོ་ལ་བརྩི་བ་སྟེ༔ རྟེན་དང་དམིགས་པ་གང་ལའང་འཛིན་ཆགས་མེད་པ་སྦྱིན་པ༔ ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས་དང་བཅས་གྲོལ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས༔ སྣང་བ་མ་འགགས་པར་མཁྱེན་ཀྱང་རྟོག་ཞེན་མེད་པར་ཡུལ་གྱི་མི་གཡོ་བས་བཟོད་པ༔ བླ་མས་ངོ་སྤྲད་ཅིང་རང་གི་རྟོགས་པས་ཡེ་ཤེས་དེའི་དོན་ལ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སོམ་ཉི་སྤངས་བས་བརྩོན་འགྲུས༔ ཐུན་མཚམས་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི་རྟོག་པས་བར་མ་ཆོད་པའི་དོན་རང་བྱུང་སྒྲོན་མའི་སྐུ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་མངོན་པར་སྣང་བ༔ ཡུལ་སེམས་རང་རྒྱས་ཐེབས་པས་ཐབས༔ རྒྱས་འདེབས་ཏིང་འཛིན་གྱི་ཆེད་དུ་མ་བཀག་ཀྱང་བློའི་མདུན་ན་མི་གནས་པར་ཞི་བས་ཞེ་འདོད་བྲལ་བའི་སྨོན་ལམ༔ ཡིན་སྙམ་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས༔ མེད་དོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའི་སོགས་བཟའ་གཏད་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ༔ རང་བྱུང་གི་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་འབྱམས་ཀླས་པའི་དོན་དུ༔ དེ་ཉིད་རྩལ་རྫོགས་ལས༔ འཛིན་ཆགས་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ཡུལ་ལས་འདས༔ དྲི་མ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག༔ རྟོག་ཞེན་མེད་པའི་བཟོད་པ་ཡུལ་ལས་འདས༔ སོམས་༼ སོམ་དཔྱད། ༽ཉི་སྤངས་བས་བརྩོན་འགྲུས་ངང་ལས་འབྱུང་༔ ཐུན་མཚམས་མེད་པས་བསམ་བཏན་སྣང་མཐའ་ཡས༔ མངོན་སྣང་སྐུ་ཡིན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན༔ ཡུལ་དང་སེམས་མེད་ཐབས་ཀྱི་ངང་ལ་གནས༔ ཞེ་འདོད་བྲལ་བའི་སྨོན་ལམ་རང་ལ་རྙེད༔ དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕ་རོལ་ཕྱིན༔ བཟའ་གཏད་མེད་པའི་སྟོབས་ལ་རྣམ་པར་གནས༔ བྱ་བྲལ་རྫོགས་པས་ས་ལ་ཀུན་ཏུ་ཆུབ༔ ཞེས་སོ༔ གཉིས་པ་མཉམ་རྗེས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཐོག་གཏོད་པའི་འགགས་བསྡམ་པ་ནི༔ འཁོར་བའི་ཞེན་ཆགས་ཐོང་བ༔ གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་འདུག་པ༔ སྣང་བ་ཐད་ཀར་རང་གྲོལ་དུ་ཆོད་པ༔ རྟོག་མེད་རང་བྱུང་ཆེན་པོར་ཅི་གནས་སུ་བཞག་པས་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་བསྲེ་བ་དང་༔ སྣང་བ་ཅོག་བཞག་མཉམ་པའི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པ༔ རིག་གསལ་ཆོས་སྐུ་སྣང་སྟོང་དབྱིངས་ཡེ་མཉམ་གདལ་དུ་དག་པ༔ སྣང་བ་རེས་འཇོག་སྤངས་ལེན་བྲལ་དུ་དང་༔ རིག་པ་ཅོག་བཞག་ཆེན་པོ༔ ཏིང་འཛིན་རྒྱས་འདེབས༔ རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་གསལ་སྟོང་ཆེན་པོ་འགགས་བཅིང་བ་སྟེ༔ དེ་ལྟར་ཡང་༔ དེ་ཉིད་ལས༔ ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ རིག་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་འདུས༔ བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ སྒྲོན་མ་ཅོག་བཞག་ཉིད་ལ་འདུས༔ བརྩོན་འགྲུས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ རྟོག་མེད་རང་བྱུང་དོན་ལ་འདུས༔ བཟོད་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ སྣང་བ་ཐད་ཀར་ཆོད་ལ་འདུས༔ ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་འདུག་ལ་འདུས༔ སྦྱིན་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ འཁོར་བའི་འཛིན་ཆགས་ཆོད་ལ་འདུས༔ སྨོན་ལམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ སྣང་བ་རེས་འཇོག་མེད་ལ་འདུས༔ ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ རིག་པ་ཅོག་བཞག་ཉིད་ལ་འདུས༔ སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ འཁྲུལ་སྣང་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས་ལ་འདུས༔ ཡེ་ཤེས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ༔ རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་སྣང་བར་འདུས༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་ཟུང་འཇུག་ཏུའམ༔ ཡང་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དང་༔ ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་དབང་བཙན་གྱི་སྦྱར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་གསུངས་ཀྱང་༔ འདིར་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལྟར་སྦྱོར་བའོ༔ ཡང་གཞི་རྐྱང་བས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ལ་སྦྱར་ཚུལ་ཀྱང་མཐོང་ངོ་༔ རྩལ་རྫོགས་ཆེན་པོ་ལས༔ དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དོན༔ རང་བཞིན་ཀུ
Chinese
因结合无离而生智慧，显现融入觉性之权，故为度母之彼岸，超越世间之十善，行作方法之门皆圆满，即： 《宝鬘论》云： 觉性之体性无所缘， 故无取舍之布施圆满。 自觉无垢无分别， 故无染戒律即自性。 法身离言之故， 修亦无因之安忍。 未曾分离故于觉性， 无有变动之精进也。 本自明觉离思虑， 功德自圆禅定也。 如缕不断本无始， 无始明觉之觉性。 觉性不可征服， 法身自圆具威力。 本来自性任运成， 无需造作自圆祈愿。 空性智慧自安住， 无执光明之智慧自。 觉性智慧得自在， 心性空性具方便。 如是，十度之基自然成就，于圆满决定之状态中入定。 此乃曼丁玛心髓之金刚萨埵之意修。 第二，道中圆满，禅定神变清净，主要于入定中反复，于入定后之双运中开始之方式。 第一，瑜伽士于入定无散乱之意之体性上重视，即：于所依与所缘任何皆无执著为布施，烦恼分别业及解脱为戒律，显现未断绝而知然无分别执著于境之不动为安忍，上师指示且自之证悟于智慧之义上是否之犹豫断除为精进，无有座间之禅定乃分别未间断之义自生灯之身观之智慧显现，境心自生稳固故为方便，稳固禅定之故虽未遮止然于心前不住而寂灭离欲之祈愿，是耶之想及心识之所缘无有之智慧，非有之想等无所依靠之威力入于佛之身，自生之法身任运大圆满无边之
English
Wisdom arises from the inseparable union, and appearance is subsumed under the power of awareness, hence the perfection of the mother transcends the ten virtues of the world. All the doors of action and method are perfected, as it says in the Garland of Jewels: Since the essence of awareness is without object, Giving is perfected without acceptance or rejection. Since self-awareness is stainless and without concept, Morality is unclouded, the very body itself. Since the dharmakaya is free from expression, Endurance is causeless through meditation. Since awareness has never been separated, Effort is unchangeable. Since it is primordially aware and beyond thought, Meditation is the self-perfected quality. Since the continuum has no beginning, Awareness itself is primordially clear. Since awareness is unconquerable, The dharmakaya is self-perfected, endowed with power. Since it is primordially spontaneously accomplished, Aspiration is self-perfected without cultivation. Since the wisdom of emptiness abides in itself, Wisdom itself is clear without grasping. Since the wisdom of awareness is empowered, Mind itself is empty, endowed with skillful means. Thus, the ten perfections are spontaneously accomplished as the basis, and one rests in equipoise with certainty of completion. This is from the mind-experience of Vajrasattva in the Mandingma Heart Essence. Second, perfection on the path, pure samadhi and miraculous powers: mainly repeating in equipoise, and the way to begin in the union of equipoise and post-equipoise. First: The yogi values the essence of the thought of unwavering equipoise: Giving is without attachment to any support or object; morality is freedom from afflictions, concepts, karma, and so on; patience is unmoving in the face of objects, knowing that appearances are unceasing but without conceptual attachment; diligence is abandoning doubt as to whether the meaning of that wisdom is true or not, through the lama's introduction and one's own realization; meditation without interruption is the manifestation of the wisdom of insight, the meaning uninterrupted by concepts, the body of the self-arisen lamp; skillful means is the spontaneous growth of object and mind; aspiration is without desire, pacified without blocking for the sake of stable samadhi, though it does not remain before the mind; wisdom is without the object of thinking "it is so" and mental discrimination; power is entering the body of the Buddha without reliance, such as thinking "it is not so"; the self-arisen dharmakaya is vast and boundless in the great spontaneous perfection.
Chinese
嗡（藏文）都（藏文）！彼性力圆满中，无执著的布施，超离所缘境；无垢的戒律，完全清净；无分别执着的忍辱，超离所缘境；舍弃思虑的精进，从本性中生起；无有间断的禅定，显现无边；显现是身，般若波罗蜜多；无有境与心，安住于方便的自性中；远离贪欲的愿，在自性中获得；无有对境的智慧波罗蜜多；安住于无所依赖的力量中；无有作为圆满，于地完全证悟。如是说。第二，于等后双运中，开始建立的扼要系缚是：舍弃轮回的执着；无友独处；显现直接自解脱；无分别自生大任运安住，混合等后之修持；显现任运安住于平等的自性中；明觉法身，显空界本初平等广大清净；显现轮番安住，远离取舍；觉性任运大；增长禅定；远离缘的智慧显现，明空大扼要系缚。如是也，彼性力圆满中说：般若波罗蜜多的究竟，融入明觉法身；禅定波罗蜜多的究竟，融入任运安住灯上；精进波罗蜜多的究竟，融入无分别自生义上；忍辱波罗蜜多的究竟，融入显现直接解脱上；戒律波罗蜜多的究竟，融入无友独处上；布施波罗蜜多的究竟，融入断除轮回执着上；愿波罗蜜多的究竟，融入无有显现轮番安住上；方便波罗蜜多的究竟，融入觉性任运安住上；力量波罗蜜多的究竟，融入错觉以绳索束缚上；智慧波罗蜜多的究竟，融入远离缘而显现上。如是说。如是彼三波罗蜜多，也是于等持后得双运中，或者于基道果三者和见修三者，有自在的结合方式等多种说法，但此处如前后二者结合。又见以单独的基，与自性、自性、大悲结合的方式。性力圆满大中说：如是波罗蜜多的意义，自性普
English
Oṃ du! From the perfection of that very potency, the generosity without attachment transcends the realm; the immaculate discipline is utterly pure; the patience without conceptual fixation transcends the realm; diligence arises from the state of abandoning mental scrutiny; meditation without interruption has limitless appearances; manifest appearance is the body, prajñāpāramitā; without object and mind, it abides in the nature of skillful means; the aspiration free from desire is found within oneself; the wisdom pāramitā without object; it abides completely in the power without reliance; with the completion of non-action, it is fully realized on the ground. Thus it is said. Secondly, the essential bindings that initiate the union of equipoise and post-equipoise are: abandoning attachment to samsara; dwelling alone without companions; appearances are decisively self-liberated directly; the great spontaneously arising non-conceptuality is left as it is, thus blending the practice of equipoise and post-equipoise; appearances are left as they are, abiding in the nature of equality; luminous awareness, dharmakāya, the expanse of appearance and emptiness, is primordially equal, vast, and pure; appearances are alternately placed, free from acceptance and rejection; awareness is greatly left as it is; expanding meditation; the appearance of wisdom free from conditions, the great clarity and emptiness, is the essential binding. Thus, from that very source: The ultimate of prajñāpāramitā merges into the luminous awareness dharmakāya; the ultimate of dhyāna pāramitā merges into the lamp of spontaneous abiding; the ultimate of virya pāramitā merges into the meaning of spontaneously arising non-conceptuality; the ultimate of kṣānti pāramitā merges into the decisive liberation of appearances; the ultimate of śīla pāramitā merges into dwelling alone without companions; the ultimate of dāna pāramitā merges into severing attachment to samsara; the ultimate of praṇidhāna pāramitā merges into the absence of alternating appearances; the ultimate of upāya pāramitā merges into the spontaneous abiding of awareness; the ultimate of bala pāramitā merges into the rope binding of illusory appearances; the ultimate of jñāna pāramitā merges into appearances free from conditions. Thus it is said. Thus, those three pāramitās are also in the union of equipoise and post-equipoise, or in the three of ground, path, and fruit, and the three of view, meditation, and conduct, there are various ways of combining them with mastery, but here they are combined according to the former two. Also, one sees the way of combining the single ground with essence, nature, and compassion. From the Great Perfection of Potency: Thus, the meaning of the pāramitās, the nature of all.