Tibetan
དགུ །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་སྣང་། །རིམ་པ་དགུ་ཡི་ངོ་བོ་ཡི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རྟོགས། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང་། །ཡེ་ནས་རྟོགས་པའི་ངོ་གང་ལ། །མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རོལ་བ་ཙམ། །རིག་པ་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། བློ་སྐྱོན་ཀ་ནས་དག་ཏུ་རྫོགས་པའང་སོ་སོར་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་པའི་སྟོན་ཚུལ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱང་ཟུར་དངོས་ཤུགས་ཀྱིས་སྟོན་པ་གཞུང་གཅིག་ཏུ་ཡི་གེ་ལ་འཇིགས་འབྲས་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ། ཡེ་དག་བྱ་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར། །རྫོགས་ཆེན་ལྟ་བ་མ་ལུས་རྫོགས། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་པས། །ཨ་ནུའི་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །སྣང་སྟོང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད། །མ་ཧཱའི་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །རིགས་ལྔའི་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྐྱེ་འགགས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་། །ཡང་ཀྲི་ཡོག་ལྟར་སྤུན་དང་གྲོགས་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཀྱང་ཡོ་གའི་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །མར་སྤྱོད་ཡར་ལྟའི་རྩེ་གཉིས་མེད། །ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཡ་ཆར་དུ་འགལ་བ་མེད་པས། ཨུ་པའི་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །དག་གསུམ་རིགས་གསུམ་མགོན་གྱི་ལྷ་མེད་པས། །གདོད་མ་ནས་ཕྱི་དག་ནང་དག་ཐམས་ཅད་དག་པས་ཀྲ་ཡའི་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཐ་དད་དུ་ཡེ་ནས་མེད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བློའི་ཀྱང་གཉིས་སུ་མི་བལྟ་བས། །དབུ་མའི་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མི་བལྟ་བས། །སེམས་ཙམ་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པ་ཕྲ་བའང་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པས་བློའི་གྲུབ་པར་མི་བལྟ་བས། རང་རྒྱལ་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། བདག་མེད་པའི་ཡུལ་རྡུལ་གྱི་གཟུང་འཛིན་ཕྲ་བ་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ཤིང་གང་ཟག་གི་ཕྱོགས་ཆ་མི་འདོད་པས། །ཉན་ཐོས་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བས། །མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་མ་འདྲེས་རྫོགས། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་བློ་སྐྱོན་ཡོད་པ་རྣམས་འདིས་བཅད་པས་གང་དུའང་མི་བལྟ་ལ། །དེ་དག་གི་རྟོགས་རིག་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་རྣམས་གང་ཡང་མ་འདྲེས་པར་ཡར་ལྡན་གྱི་ཚུལ་དུ་འདིར་རྫོགས་ཤིང་། །འདྲེས་དང་མ་འདྲེས་རྫོགས་མ་རྫོགས། །གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་བས། །ཆོས་རྣམས་མ་འདྲེས་སྤྱི་ཏིར་རྫོགས། །ཞེས་སྒྲོན་མ་བརྩེགས་པ་དང་། སྣང་གསལ་སྤུ་གྲི་དང་། ཉི་ཟླ་འོད་འབར་སོགས་ལས་གསུངས། དེ་ལྟ་བུའི་བསྐྱེད་རྫོགས་སྣང་སྟོང་ཐབས་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་མཐར་ཐུག་པའི་ཐོག་ཏུ་ལ་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཡོད་ན་གཅིག་ལས་མེད་པ་ལ། །བྱུང་ནི་ཐེག་པ་རིམ་དགུར་བྱུང་། །འདུས་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་འདུས། །ཡིན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ཐབས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་དེ་དག་གི་རྫུ་འཕྲུལ་འདུས་པར་ཐག་བཅད་པ་ལ། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོས་ནས་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་དང་། ཀ་དག་གི་ངོས་ནས་ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཐག་བཅད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕར་ཕྱིན་དང་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། གང་རྫོགས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། ཇི་ལྟར་རྫོགས་པའི་དབྱིངས་འཇལ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་དང་དགེ་ཆོས་སྡུད་པ་ལ་འདུ་བ་ལྟར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་དབྱིངས་གཅིག་པས་དེ་དག་གཞི་སེམས་ཉིད་རང་གི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ལམ་རྣལ་འབྱོར་བ་མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་ཡར་ལྡན་དུ་རྫོགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ནི། གཞི་ནས་རྫོགས་པ་སེམས་ཉིད་རྫུ་འཕྲུལ་ལྷུན་གྲུབ། ལམ་དུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་དག་གོ ། དང་པོ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་དམིགས་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་མེད་པར་ཡེ་ནས་གྲུབ་པས་སྦྱིན་པ། ཀ་ནས་དག་པས་རྣམ་རྟོག་ཉོན་མོངས་དྲི་བྲལ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཆོས་སྐུ་གདངས་དང་བྲལ་བས་རང་དུ་མ་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་དེ། དེ་སླད་གཏད་འཛིན་གྱི་བསྒོམ་པས་རྒྱུ་མེད་པར་བཟོད་པ་རང་ལ་རྫོགས་པ་དང་། མི་བཟོད་པས་ཡུལ་འཆིང་བྱེད་རྣམ་པར་དག་པས་སླད་ནས་བཟློག་མི་དགོས་པས་སོ། །འབྲལ་མེད་བྱ་བྱེད་འབད་འདས་ཀྱི་རིག་པ་འགྱུར་བ་མི་གནས་པས་བརྩོན་འགྲུས། རིག་ཅིང་བསམ་དུ་བྲལ་བས་ཡོན་ཏན་རང་རྫོགས་པའི་བསམ་གཏན། ཤེས་རབ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་ཡོད་ཅིང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ཤེས་རབ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པར་རྫོགས་པས་ན་ཤེར་ཕྱིན། ཆོས་སྐུ་རང་རྫོགས་ཉོན་མོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པར་སླར་འཇོམས་པས་སྟོབས། སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གདོད་ནས་གྱུར་ཅིང་སླད་ནས་ཐོབ་ཏུ་རེ་བའི་མྱང་འདས་མཚན་ཞེན་མེད་པས་སྨོན་ལམ། རང་གནས་སྟོང་གསལ་འཛིན་པ་བྲལ་ཞིང་བྱིན་རླབས་ཁ
Chinese
九、那也仅仅是显现为形象而已，是九次第的体性，却未证悟自生智慧之义。于显现之自性显现中，胜义与世俗二者，并非他体而是一味之状态。于本来证悟之面目中，无论生起何种有相之分别念，一切皆是智慧之游舞。于一觉性上诠释诸义，显现为三身佛陀之体性。如是。功德任运成就，以及智慧之过失从根本上清净圆满，各自经续之决定教示方式虽不可思议，然以直接、间接、隐喻的方式，于一部经中以文字之怖畏果的方式而归摄宣说。本来清净无为法身中，大圆满见解无余圆满。由于法界与智慧无二，阿努之见解无杂圆满。显空、方便与智慧无二，玛哈之见解无杂圆满。五部佛之三十七尊，生灭无二，又如克里亚瑜伽般兄弟与朋友无二，因此瑜伽之见解无杂圆满。下行享用与上观之顶峰无二，其见行上下不违背，邬波瑜伽之见解无杂圆满。清净三者、三部怙主之本尊不存在，由于从本初之外清净、内清净一切皆清净，因此扎瑜伽之见解无杂圆满。世俗与胜义之二谛，本来就无有二者之差别，瑜伽士之智慧也不观待为二，因此中观之见解无杂圆满。由于本来无有成立，因此不观待境与心为二，因此唯识之见解无杂圆满。十二缘起与极细微之阿赖耶识之执着，也本来无有成立，因此不观待为智慧所成立，因此自生自灭之见解无杂圆满。无我之境微细之所取与能取，未证悟为空性，且不欲人我之边际，因此声闻之见解无杂圆满。解脱常断二边之二取，因此外道之见解无杂圆满。如是，其他乘之智慧过失皆以此断除，故不观待任何处。彼等之证悟智慧功德之分，任何也无有混杂，而以增上的方式在此圆满。混杂与不混杂、圆满与不圆满，二者皆是无二自解脱，诸法无杂普
English
Nine. That also appears merely as an image, it is the nature of the nine stages, but the meaning of self-originated wisdom is not realized. In the appearance of the nature of appearance, ultimate and conventional are two aspects, not different but in a state of oneness. In the face of original realization, no matter what conceptual thoughts of characteristics arise, all are merely the play of wisdom. Explaining meanings on one awareness, it appears as the nature of the three-bodied Buddhas. Thus. Qualities are spontaneously accomplished, and the flaws of intelligence are completely purified from the root. Although the definitive teachings of the respective tantras are inconceivable, they are taught directly, indirectly, and metaphorically, summarized and taught in one scripture with the fear of letters. In the originally pure, actionless Dharmakaya, the view of Dzogchen is completely fulfilled without remainder. Because space and wisdom are non-dual, the view of Anu is completely fulfilled without mixture. Appearance and emptiness, skillful means and wisdom are non-dual, the view of Maha is completely fulfilled without mixture. The thirty-seven deities of the five families are without duality of arising and ceasing, and like Kriya Yoga, brothers and friends are without duality, therefore the view of Yoga is completely fulfilled without mixture. There is no duality of downward enjoyment and upward gazing, and the view and conduct of Kye are not contradictory, therefore the view of Upa is completely fulfilled without mixture. There are no deities of the three purifications, the three families, and the protectors, because from the beginning, outer purification, inner purification, all are pure, therefore the view of Tra Yoga is completely fulfilled without mixture. The two truths of conventional and ultimate, originally without difference, and the wisdom of yogis does not regard them as two, therefore the view of Madhyamaka is completely fulfilled without mixture. Because there is no establishment from the beginning, there is no regard for object and mind as two, therefore the view of Cittamatra is completely fulfilled without mixture. The twelve links of dependent origination and the subtle clinging of Alaya-vijnana are also not established from the beginning, therefore they are not regarded as established by wisdom, therefore the view of Svatantrika is completely fulfilled without mixture. The subtle grasping and apprehended of object-dust of selflessness, not realizing emptiness, and not desiring the partiality of person, therefore the view of Sravaka is completely fulfilled without mixture. Liberated from the extremes of permanence and annihilation, not falling into duality, therefore the view of Tirthika is completely fulfilled without mixture. Thus, the flaws of intelligence of other vehicles are cut off by this, so there is no regard for anything. The aspects of realization, wisdom, and qualities of those are not mixed in any way, but are completely fulfilled here in an increasing manner. Mixture and non-mixture, completion and non-completion, both are non-dual self-liberation, all dharmas are unmixed and universal.
Chinese
于寂静中圆满。如《灯鬘论》、《明光宝剑》和《日月光焰》等中所说。如是生圆、显空、方便智慧，当于无二无别的究竟之处修持。如《普作续》云：若有则无一之外，生则生于九乘次第，合则合于大圆满，是则乃菩提心也。二是于方便大圆满中，决断彼等之神变聚集。从任运成就的方面，决断功德圆满；从本来清净的方面，决断体性无成。初者，有波罗蜜多和金刚乘两种方式。初者，何者圆满则为神变之体性，如何圆满则为衡量法界。初者，如声闻和缘觉之戒律融入菩萨之律仪和摄善法，如是为成办菩提之诸方便，以六波罗蜜多之体性一味，彼等基心自性之体性和，道瑜伽士于等持后得之见解上增上圆满。二是如何圆满之理，从基圆满，心性神变任运成就。于道圆满，三摩地神变清净。初者，于自生之智慧，无有执著之相而本自成就故为布施。从本初清净故，无有分别念烦恼垢染之戒律。法身离戏论故，自性不解脱不可能，是故无有系缚之修持，无因之安忍于自性圆满，不容忍则境束缚，极清净故，其后无需遮止也。无离无合勤作已逝之觉性，不住于变异故为精进。觉且离思故，功德自圆满之禅定。智慧如缕不断之体性现前，且自生智慧之力量，智慧四种等无有滞碍而圆满故为般若。法身自圆满，不为烦恼所胜而反摧伏故为力。三身果位之体性，从本初即已成办，其后不需期望获得之涅槃，无有相执故为愿。自处空明离执且加持
English
It is perfected in stillness. As stated in works such as "Garland of Lights," "Clear Light Razor," and "Sun and Moon Blazing Light." Such generation and completion, appearance and emptiness, skillful means and wisdom, should be practiced inseparably at the ultimate point. As the "All-Creating King" says: If there is, there is nothing but one; if it arises, it arises in the nine successive vehicles; if it merges, it merges into the Great Perfection; it is the mind of enlightenment. Secondly, in the Great Perfection of skillful means, it is decided that the magical powers of these are gathered together. From the perspective of spontaneous accomplishment, it is decided that qualities are perfected; from the perspective of original purity, it is decided that there is no accomplishment in essence. The first has two aspects: the Paramita and the Vajrayana. The first has two aspects: what is perfected is the essence of magical power, and how it is perfected is the measure of the sphere of reality. The first is that the discipline of the Hearers and Solitary Buddhas is like the vows of Bodhisattvas and the collection of virtuous dharmas, so all the means of accomplishing enlightenment are of one essence in the six Paramitas, and these are the essence of the ground mind itself, and the path yogi is increasingly perfected in the view of equanimity and subsequent attainment. The second is how it is perfected: from the ground, the mind itself is the magical power of spontaneous accomplishment. Perfected on the path, the samadhi is the magical power of complete purity. The first is that generosity is accomplished from the beginning because the self-born wisdom has no characteristics of clinging to objects. Discipline is free from the defilement of conceptual thoughts and afflictions because it is pure from the beginning. Because the Dharmakaya is free from radiance, it is impossible for it not to be self-liberated, so patience is perfected in itself without the cause of meditation that clings to objects, and because intolerance binds objects and is completely pure, there is no need to reverse it later. Diligence is because the awareness of inseparable action and effort has passed away and does not abide in change. Samadhi is the self-perfection of qualities because it is aware and free from thought. Wisdom is the perfection of the uninterrupted nature of wisdom, and the power of self-born wisdom, such as the four wisdoms, is unobstructed, so it is Prajnaparamita. The Dharmakaya is self-perfected, and strength is because it is not overcome by afflictions but subdues them again. Aspiration is because the nature of the three bodies of fruition has been accomplished from the beginning, and there is no clinging to the characteristics of Nirvana that one hopes to attain later. The blessing of being in one's own state of emptiness and clarity, free from clinging,