Tibetan
་མེད་པར་འདོད་པའང་ལྟ་དང་བལྟ་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཙོ་བོར་བཟུང་བས་དགོངས་པར་ངེས་སོ། །ཡང་ཉན་རང་གི་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་རྩོད་ལ་ཆགས་པར་མཛད་པ་ལས་མ་མཐོང་བས། རགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་རྟོགས་བྱས་ཀྱང་རུང་ཙམ། ཕྲ་བ་མ་རྟོགས་པས་མ་རྟོགས་བྱས་པ་ལས། དོན་དུ་རྩོམ་གཞི་དེ་མ་རྟོགས་ན་དེས་བརྩོམས་པ་ལ་གནོད་ཀྱང་མེད་དེ་མ་འཕྲོད་ཙམ་ལས་ཚངས་བར་ཡོད་པས་རྟོགས་ལ། དཔེར་ན་རྩིད་པ་ཡོད་ཀྱང་རེ་ལྡེར་མ་ཚོགས་ཙམ་གྱི་ཆོས་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་ཤེས་སོ། །ཡང་དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་དང་ཐོབ་རྫས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དུ་ཆོས་བདག་ལས་ཀྱང་གདགས་གཞི་མེད་པ་ལ་འཛིན་པ་གཞིག་ཏུ་མེད་པའི་བཏགས་འཛིན་ཞིག་ལ་བློ་ཆགས་པས་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས་ཕྲ་བའི་དངོས་འཛིན་ཡོད་པར་ཐེ་མི་ཚོམ། ཡང་རྡུལ་ཕྲན་དེ་འདྲ་ཡོད་མི་སྲིད་པས་ན་ཆོས་བདག་དོན་གྱིས་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཐེག་ཆེན་ན་འབེབ་ཆུང་ངུ་ཁྲི་ཁར་འདོན་ཀྱང་གང་ཟག་མི་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་ལས་དོན་དུ་གནས་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་བདེན་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་པར་ཡེ་ནས་གནས་པའི་མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོར་བས་ན། སེམས་ཅན་གྱིས་ཡོད་པར་བཟུང་ཡང་དཔྱད་ན་གཅིག་དུ་མར་ཡོད་མི་སྲིད་པས་ན་ཡང་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཐལ་ལོ། །དེ་ཡང་གྲུབ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲན་ཡོད་པར་བཟུང་ཡང་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་གོ་ཆོད་ན། རགས་པ་ཡོད་པར་བཟུང་ཡང་ཡོད་མི་སྲིད་པས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དུ་ཐབས་ཙམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཕགས་ཆོས་སུ་བཀོད་པའང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་སོགས་ལས་ཀྱང་དེ་འབའ་ཞིག་ལས་གཞན་ཁྱད་པར་མེད་ན། སྤྱོད་པའི་སྒོ་མ་གཏོགས་པས་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་རྩོད་པ་ཅི་ལ་མཛད། ཡང་ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབུ་མའི་འཕགས་ཆོས་ཀྱང་ངག་འཁྱལ་ཙམ་ལས་ཀུན་ལ་ཡོད་པས་མཉམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་རིགས་མཉམ་ན། སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་འཛིན་དོན་མེད་པས་དེ་ཡང་བྱེ་མདོ་སོགས་ཀྱི་ཅི་ཡང་མ་ཉེས་བཞིན་དབུ་སེམས་ཀྱི་རིག་པ་ཐམས་ཅད་གལ་འཛུག་འབའ་ཞིག་གི་ཆོས་སྤངས་ནི་སུས་ཀྱང་བསྐྱུར་འཚལ། ནས་དང་འབྲས་ཀྱི་འབྲུ་བཟུང་བ་དང་ཕྱེ་དང་རྩམ་པ་བཟུང་བ་ལ་ཡང་བདག་འཛིན་ཆེ་ཆུང་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ་ཕྲ་བས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་རྫོགས་ཆེན
Chinese
认为无有，也是因为没有区分能见和所见，而主要执著于法界，所以可以确定其密意。还有，声闻缘觉要证悟法无我，这是不行的。如果那样，就没有见过像龙树菩萨那样参与辩论。证悟粗大的无自性，可以算是证悟了；因为没有证悟微细的，所以算是没有证悟。实际上，如果不证悟那个造作的基础，那么造作也不会有损害，只是不相应而已，因为本来就存在，所以要证悟。比如，虽然有毛发，但就像没有聚集在羊毛毡上一样，可以知道没有证悟法无我。还有，对于三时实有和所获得之物等等，实际上，相对于法无我，也是因为执著于没有施设处的不可破的假立执著，所以也没有证悟无自性，因此无疑有微细的实执。还有，因为不可能有那样的微尘，所以实际上证悟了法无我，即使在大乘中把小小的东西放在高高的位置上，也只是不让人害怕的方便，实际上并非如此。如果那样是真的，那么轮回的一切法实际上本来就安住于无有的离边大中观中。众生虽然执著为有，但如果分析，既不可能是一个，也不可能是多个，因此也同样会变成证悟无我。那也是成立的，即使执著微尘为有，也知道不可能有，那么执著粗大的为有，为什么不行呢？因为仅仅是方便，才把大乘的圣法安立为大自在的根本等等，除此之外没有其他差别。除了行持方面，从见解方面来说，为什么要争论呢？还有，因为我没有承诺，所以我才是没有过失的。像这样不可思议的中观圣法也只是空谈，因为大家都有，所以是相同的。如果像这样远离一切承诺的大证悟相同，那么执著刹那和微尘就没有意义了，因此，就像毗婆沙和经部等没有什么过失一样，谁都会舍弃大中观和唯识的一切增益之法。执著青稞和大米的种子，以及执著面粉和糌粑，也会因为细微而导致我执的大小。特别是大圆满。
English
To believe in non-existence is also due to not distinguishing between the seer and the seen, and mainly clinging to the dharmadhatu, so its intention can be determined. Furthermore, it is not permissible to assert that the Hearers and Solitary Realizers realize the absence of self of phenomena. If that were the case, we would not have seen great masters like Nagarjuna engaging in debates. Realizing the non-inherent existence of the coarse is almost like realizing it. Since the subtle is not realized, it is like not realizing it. In reality, if the basis of fabrication is not realized, then fabrication will not be harmed, it is merely incongruous, because it inherently exists, so it should be realized. For example, even though there is hair, it is like not being gathered on felt, so it is known that the absence of self of phenomena is not realized. Furthermore, those such as the three times as substances and the obtained substances, in reality, even more than the absence of self of phenomena, it is because of clinging to an irremovable imputation, which clings to what has no basis for imputation, so there is no doubt that there is subtle clinging to reality because non-inherent existence is not realized. Furthermore, since such atoms cannot exist, therefore the absence of self of phenomena is realized in meaning, even if a small thing is placed on a high throne in the Great Vehicle, it is merely a skillful means to not frighten beings, but it is not actually the case. If that were true, then all phenomena of samsara would inherently abide in the great Madhyamaka free from extremes. Even though sentient beings cling to existence, if analyzed, it is impossible for it to be either one or many, therefore it would also follow that it is similar to realizing the absence of self. That is also established, even if atoms are clung to as existing, it is understood that they cannot exist, then why not also cling to the coarse as existing? The reason is that merely as a skillful means, the sacred Dharma of the Great Vehicle is established as the root of the great self, etc., and there is no other difference besides that. Apart from the aspect of practice, why debate from the aspect of view? Furthermore, because I have no commitments, I am without fault. Such inconceivable sacred Dharma of Madhyamaka is merely empty talk, because everyone has it, so it is the same. If such great realization of complete freedom from commitments is the same, then there is no point in clinging to moments and atoms, therefore, just as there is nothing wrong with the Vaibhashikas and Sautrantikas, everyone should abandon all the superimposition of the Chittamatra and Madhyamaka. Clinging to the seeds of barley and rice, and clinging to flour and tsampa, it would also follow that there is a greater or lesser clinging to self because of the subtle. Especially Dzogchen.
Tibetan
་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ལས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པས་གསུངས་ཏེ་གསང་སྔགས་རྙིང་མ་ཞིག་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་འདི་ལས་འགོང་བར་མི་རིག་པ་ཞིག་ནའང་དེང་སྐབས་བུ་ཚ་ངན་པས་ཕ་ཆུས་བཤིགས་པ་དག་ནི་དམ་ལ་འཁུ་བའི་དམ་དགྲ་བསྒྲལ་ཞིང་དུ་གྱུར་པའོ། །ཧ་ཧ། འདི་རང་ཕྲ་ཞིབ་ཚད་མས་མ་ཡིན་བཞིན། །ཅུང་ཟད་གྱིས་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་བས། །རྒྱ་ཆེར་སྤྱོད་པ་ཙམ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །འགྲོ་བ་བོར་ནས་བཏང་སྙོམས་བཞག་གོ་སྐད། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་གི་བདག་མེད་ཕྱེད་དམ་གཉིས་སོགས་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཀ་དག་ཏུ་ཡར་ལྡན་དུ་འདུས་སོ། །དེ་ཡང་ཀ་དག་གི་རང་བཞིན་ལ་བདག་གཉིས་དང་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པས་སྣང་བ་ལྷར་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་ལ་འདུས་པར་ཐག་བཅད་པ་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལྔ་ཚན་ལྔ་ལ་སོགས་པས་ཡོན་ཏན་རང་བྱུང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཀུན་བྱེད་ལས། ང་ཡི་རང་བཞིན་འདི་ལ་ནི། །སྐུ་འདུས་གསུང་འདུས་དགོངས་པ་འདུས། །ཞེས་དང་། རང་ཤར་ལས། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ། །ཆུ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་བཞིན། །ཐེག་པ་རིམ་དགུར་བསྟན་པ་རྣམས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་པ་དགུ་ལས་མཚན་ཉིད་པས་བདག་མེད་གཅིག་དང་། ཕྱེད་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང་། ཕྱི་བས་ཀྱང་གནས་འགྱུར་འདོད་པས་ད་ལྟ་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང་། ནང་པས་གཞི་དཀྱིལ་ལ་ངེས་པ་ཙམ་ཞིག་མཉམ་ཀྱང་སེམས་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་འབྲས་ཆོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྗེན་ཅེར་དུ་ངོ་སྤྲད་མ་ནུས་པ་དང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་ཆ་ཕྲ་བ་ཡོད་པའི་རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཀློང་གཉིས་དང་གསང་སྐོར་མན་ཆད་ཀྱང་འོད་གསལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། འདིར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བློ་སྐྱོན་ཆ་དང་བཅས་ཀ་ནས་དག་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཚིག་ཕྱིར་ཤོར་བའི་ནེ་ཙོ་དང་འདྲ་བས་ཐེག་པ་གཞན་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཇི་བཞིན་པ་ནི་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། རྩལ་རྫོགས་ལས་ཀྱང་རིམ་རྩོལ་བློ་ཡི་ཐེག་པ་རྣམས། །དཔྱད་ཀྱང་དོན་མེད་ནེ་ཙོ་འདྲ། །བཏང་སྙོམས་ལྟེང་བོའི་མུན་པར་འཁྱམས། །བལྟས་ཀྱང་ཕྱམ་ཆད་ཡལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །གསང་སྔགས་གཅིག་ལ་ཁྱེར་སོ་
Chinese
由於沒有從所有續部中理解，所以這樣說，既然是寧瑪派的密宗，就沒有比這更殊勝的了，但現在惡劣的子孫摧毀了父親的財產，變成了違背誓言、誅殺誓言敵人的地方。哈哈。這本身不是通過精確的衡量標準來衡量的。稍微做一點也不認為是合適的。僅僅廣泛使用，就說這是佛陀捨棄了眾生並保持中立。第二個是，通過理解它們的無我，一半或兩個等等，所有的智慧都聚集在圓滿大圓滿的原始清淨中。也就是說，在原始清淨的自性中，遠離了二取和我執的所有戲論之網。金剛乘認為顯現是本性的壇城，自然而然地成就，所有這些都決定聚集於此，即五種自然成就的大智慧，以五種方式等，顯現地展示了功德自生圓滿大圓滿。正如《普賢根本續》中所說：「我的自性中，聚集了身，聚集了語，聚集了意。」以及《自生續》中所說：「例如，就像所有的支流都匯入大海一樣，所宣說的九乘，都在大圓滿中。」第二個是，在這樣的九乘中，由於名相師對一種無我、一半和世俗諦的壇城感到困惑，並且外道也想改變狀態，所以對現在安住於身和智慧的壇城感到困惑，並且內道雖然在基礎壇城上有一點相同，但卻無法赤裸裸地介紹遠離心的佛果法自然成就的自性，並且由於存在對二諦的細微執著，所以對大圓滿心部和界部以下的光明現證的意義感到困惑。在此，所有這些的智慧缺陷，連同其部分，從根本上就是清淨的，因此就像鸚鵡一樣，戲論的言語向外洩露，因此要知道在其他乘中沒有完全圓滿的究竟意義。正如《功德藏》中所說：「次第勤奮的智慧乘，即使研究也是無意義的，就像鸚鵡一樣。在平庸的昏暗中徘徊。即使觀看也會突然消失。」以及「在一個壇城中說意義，在一個密咒中掌握要點
English
Since it is not understood from all the tantras, it is said that since it is a Nyingma secret mantra, there is nothing more supreme than this, but now the evil descendants have destroyed the father's property and turned into a place to violate vows and kill vow enemies. Haha. This itself is not measured by precise measurement standards. Doing a little bit is not considered appropriate. Just using it extensively, it is said that this is the Buddha abandoning sentient beings and remaining neutral. The second is that by understanding their selflessness, half or two, etc., all wisdom gathers in the original purity of the Great Perfection. That is, in the nature of original purity, it is free from all the networks of duality and ego-grasping. The Vajrayana considers appearance to be the mandala of nature, naturally accomplished, and all of these are determined to gather here, that is, the five great wisdoms of natural accomplishment, in five ways, etc., manifestly show the merit of self-born perfect Great Perfection. As it is said in the Kunje Gyalpo Tantra: "In my nature, the body is gathered, the speech is gathered, the mind is gathered." And as it is said in the Rangshar Tantra: "For example, just as all the tributaries flow into the great ocean, the nine vehicles that are taught are all in the Great Perfection." The second is that in such nine vehicles, because the nominalists are confused about one selflessness, half, and the mandala of conventional truth, and the outsiders also want to change the state, they are confused about now abiding in the mandala of body and wisdom, and although the insiders have a little bit the same on the basis mandala, they are unable to nakedly introduce the nature of the Buddha-fruit Dharma naturally accomplished that is separate from the mind, and because there is subtle clinging to the two truths, they are confused about the meaning of the clear light manifest realization below the Great Perfection Mind Division and Space Division. Here, the intellectual defects of all of these, along with their parts, are pure from the beginning, so like a parrot, the words of elaboration are leaked outward, so know that there is no completely perfect ultimate meaning in other vehicles. As it is said in the Gongdze: "The vehicles of gradual effort and wisdom, even if studied, are meaningless, like a parrot. Wandering in mediocre darkness. Even if viewed, it will suddenly disappear." And "Speaking meaning in one mandala, grasping the essentials in one mantra"