Tibetan
་གྱི་བར་ན་གནས་པས༔ སྤྱན་བར་སྣང་དུ་བལྟའོ༔ མགྲིན་པ་ཅུང་ཟད་གཅུ་སྟེ༔ དཔུང་པའི་ཁར་ཨོག་མ་བཞག་གོ༔ རྩ་གསུམ་རླུང་གི་རྒྱུ་སྲང་བཅད་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ ལོབ་པའི་ཚད་ནི༔ ལུང་སྟོན་རིམ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན༔ བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ལས༔ དངོས་དང་འབྱུང་བའི་སྒྲ་ལ་བརྟེན༔ དེ་ཡིས་ངེས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ གཉིས་པ་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཉམས་ལེན་ནི༔ རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པའི་རྒྱུད་ལས༔ དེ་རིམ་བྱེ་བྲག་འདི་ལྟ་བུ༔ ཁྲིགས་ཆགས་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་བླངས༔ ལྟ་བ་ལ་རྒྱུན་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །བདག་པོ་བཞི་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི༔ དོན་གྱི་ངོ་བོ་བཞི་ཡང་ཟུང་༔ སྤྱོད་པ་སྣང་བ་ལ་དབང་བསྒྱུར། བསྒོམ་པ་ཉིན་མཚན་ཉིད་ཁ་སྦྱོར། ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད། འབྲས་བུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། དེ་ཡི་ཡུལ་རིག་རྣམ་བཞི་ཡིས༔ འདི་ལྟར་སྣང་བའི་སྐྱེ་རྒྱུན་གཅོད༔ བཞག་ཐབས་སྣང་བ་ཅེར་བཞག་གི་ཐབས། རི་བོ་ཅོག་བཞག་གི་ཐབས། རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་ཐབས། རིག་པ་ཅོག་བཞག་གི་ཐབས་དགོངས་པའོ། །མན་ངག་རྣམ་བཞི་ཡི༔ རིག་པ་གཏད་མེད་གནས་སུ་བཞག༔ དེ་དོན་དགོངས་པ་སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ། ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ། སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ། སྣང་བ་ཅོག་བཞག་གི་མན་དག་གོ །རྣམ་བཞི་ཡིས༔ སྣང་སྲིད་ཆོས་རྣམས་བདར་ཤ་གཅད༔ དུས་ཚོད་གདམས་ངག་ཆོས་ཟད་པའི་དུས། ཆོས་ལ་གནས་པའི་དུས། ཆོས་བོར་བའི་དུས། ཆོས་ལས་འདས་ཤིང་གྲོལ་བའི་དུས་སོ། །རྣམ་བཞི་ཡི༔ ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་རང་བྱན་ཆུབ༔ དག་ལུགས་ཉོན་མོངས་གནས་བསྒྱུར། གནས་དག་རྒྱས་གདབ། ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་ལོ། །གྲོལ་བའི་གནད་བཞི་ཡི༔ ཉོན་མོངས་རྣམས་ལ་དབང་བསྒྱུར་རོ༔ དེ་ཡིས་རང་གི་ཚད་འབེབས་པས༔ དཔེ་བཞིའི་ཡིད་ཆེས་རང་ངོ་བསྟན༔ མི་འགྱུར་ལྟ་བའི་གདེང་ཆེན་བཞིའི༔ མི་ལྡོག་ཡེ་ཤེས་ཚད་ཀྱང་བཟུང་༔ འདི་ལ་གོམས་པར་སུས་བྱས་པ༔ རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ༔ འདི་ཡིས་རེག་གོ་ས་མ་ཡཱ༔ ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་གྱི་ས་ཁོངས་སུ་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་གོང་བཤད་རྣམས་ནི་ཕར་བསྡུ་ཚུལ་ཡང་ཡོད་ཀྱང་དོན་གཅིག་སྟེ༔ འདིས་ཀྱང་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པའི་རང་རྐྱ་ཐུབ་པ་དང་༔ མ་ཟད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པར་ཡང་རྒྱུན་བྱེད་བཞི་པོ་འདི་གཏོགས་པས༔ དེ་ལྟ་ན་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་དང་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་དཀའ་བས་ཕལ་པའི
Chinese
于其间安住，眼睛望向虚空。颈部稍微弯曲，下巴放在肩膀上。三脉气流的通道被截断。如是说。学习的次第是，预言依次出现。从上师、本尊、空行母处，依靠事物和产生的音声，由此在相续中生起定解。如是说。第二，所缘境有境之差别修法是，在《宝积经》中说：那次第的差别是这样，整齐地进行修持。有持续修持见解的瑜伽士，以及修禅、行持和果持续不断的瑜伽士。以四主的方式，四种意义的自性也结合。行持掌控显现，禅修日夜结合，见解断绝城市延续，果不退转。以那四种境智，如此断绝显现的生起延续。安住的方法是，显现明摆着的安住方法，山王巍然安住的方法，大海清澈的方法，觉性明摆着的安住方法之意。四种口诀，觉性安住在无所依处。那意义的意是，显有立于基的意，三界完全解脱的意，三有本来清净的意，显现明摆着的口诀。以四种，显有诸法辨别精华。时间诀窍是，法穷尽之时，安住于法之时，舍弃法之时，超越且解脱于法之时。以四种，于一切法皆得自在。清净之理是，烦恼转为安住处，安住清净广大，从烦恼中解脱。解脱的四个要点是，掌控烦恼。由此确定自己的程度，四种比喻的信任显示自性。不变见解的四大把握，不退转智慧的程度也掌握。谁对此习惯，于自性大圆满中，由此触及萨玛雅（samaya，梵文：समय，梵文罗马拟音：samaya，汉语字面意思：誓言）。如是说，这些在意义的范围内，见修行以上所说那些也有往回收摄的方式，但意义相同。以此也能独自完成见修行，而且如来藏的意中也包含这四种持续。如果这样，与自显的智者难以区分，所以是凡夫的
English
In between, one dwells, eyes gazing into space. The neck is slightly bent, the chin resting on the shoulder. The channels of the three nadis are severed. Thus it is said. The measure of learning is that prophecies occur in sequence. From the Guru, Yidam, and Dakini, relying on the sound of objects and arising, certainty arises in the continuum. Thus it is said. Secondly, the practice of differentiating the object-oriented mind is as follows: In the "Heap of Jewels Tantra," it says: That sequential distinction is like this, practice it in an orderly manner. There are yogis who continuously practice view, as well as yogis who continuously practice meditation, conduct, and result. In the manner of the four lords, the four natures of meaning are also combined. Conduct masters appearance, meditation combines day and night, view cuts off the continuity of the city, and result is irreversible. With those four realms of awareness, thus cut off the continuity of the arising of appearances. The methods of abiding are: the method of abiding with appearances clearly present, the method of abiding like a mountain king, the method of the clear ocean, the intention of the method of abiding with awareness clearly present. The four pith instructions are: awareness abides in a place without support. The intention of that meaning is: the intention of phenomena and existence established as the basis, the intention of the three realms completely liberated, the intention of the three existences being primordially pure, and the pith instruction of appearances clearly present. With the four, phenomena and existence, all phenomena, distinguish the essence. The timing instructions are: the time when the Dharma is exhausted, the time when one abides in the Dharma, the time when one abandons the Dharma, and the time when one transcends and is liberated from the Dharma. With the four, one becomes master of all phenomena. The method of purification is: transforming afflictions into a place of abiding, expanding the pure abode, and liberating from afflictions. The four key points of liberation are: mastering afflictions. By this, one determines one's own measure, and the confidence of the four examples reveals one's own nature. The four great assurances of unchanging view, also grasp the measure of irreversible wisdom. Whoever becomes accustomed to this, in the Great Perfection of self-nature, by this, one touches Samaya. Thus it is said, these within the scope of meaning, the view, meditation, and conduct mentioned above also have ways of being gathered back, but the meaning is the same. By this, one can also independently accomplish view, meditation, and conduct, and moreover, these four continuities are also included in the intention of the Tathagatagarbha. If so, it is difficult to distinguish from the self-appearing wise one, so it is an ordinary person's.
Tibetan
་སེམས་འཛིན་དང་༔ ཐེག་ཆེན་གྱི་བསམ་གཏན་རྐྱང་བའང་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་གྱི་ཉམས་ལེན་ཡིན་པས་མ་ངེས༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་བཅས་པའང་འདིའི་ཉམས་ལེན་ཡིན་པར་མ་ངེས༔ དེ་བས་ན་བསྒོམ་པའི་དགོངས་པ་གཅིག་པུ་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་བདག་པོ་དེ་ལ༔ ཐབས་དགོངས་པ༔ དག་ལུགས༔ གྲོལ་ལུགས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་གཞན་ལའང་དེའི་འགྲེས་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཁོ་བོས་ཁྱད་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ༔ ཡང་འདི་རང་གི་སྒོམ་མེད་དུ་སླེབ་པའི་དུས་ཀྱང་ཡོད་ལ༔ གཞན་པོ་དེའི་སྒོམ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་པས་བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་ཤས་ཆེ་ཆུང་གིས་ཁོ་བོའི་འདིར་སྡེབ་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་དགོས༔ དེ་ལ་ས་ལམ་ཐོད་རྒལ་བའང་ཡོད་ན་ལྟ་བའི་ཐབས་རྫོགས་པར་དུས་གཅིག་དུ་བསྟན་པ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་དགོས་མི་དགོས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས༔ མཐའ་དྲུག་ཚུལ་བཞིས་བཅིངས་བའི་རྒྱུན་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་དངོས་ཤུགས་ཟུར་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མར་འདྲེན་དུ་ཡོད་པས་ཨ་འཐས་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ༔ དོན་གཉིས་པ་རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་བསྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་འཆད་པ་ནི༔ དགོངས་པ་བློ་འདས་བྱར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་དང་༔ དེ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚུལ་བློའི་རྩལ་འཕང་ཞན་པ་ལ་གནད་བསྡུས་པ་དང་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི༔ རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི༔ ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ༔ དེ་ལ་གོམས་པར་གྱུར་ན་ཡང་༔ ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལྷུག་པར་འཆར༔ ཡང་དག་ལམ་ཡང་དེ་བཞིནནོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར༔ མི་འགྱུར་གསང་བའི་ནམ་མཁའ་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་སྟེ༔ དེ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་ཚིག་སྤྱི་ལ་མ་ལུས་པར་བླ་མའི་མན་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པ་དེ་ལ་ཆེད་དུ་རྩོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཏད་སོས་འཛིན་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་གྲོལ་བའི་དགོངས་པའི་ངང་ལས་མ་བཅོས་རྣལ་བཞག་ཆེན་པོར་མི་གཡོ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ༔ ཇི་སྐད་དུ༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི༔ དབྱིངས་རིག་གཉིས་ལས་མ་འདས་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ རང་ཤར་ལས༔ འཛིན་མེད་ཡུལ་ལ་དེ་བཞིན་གནས༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ལ༔ སྐྱེ་དང་བྲི་ལ་མེད་པའོ༔ དེ་ཡང་གྲོལ་ལུགས་གང་ཞེ་ན༔ གདམས་ངག་དོན་གྱི་
Chinese
执持心和，大乘的禅定仅仅是具有对境之心的修行，这并不确定。如来（梵文：Tathāgata）的圆满证悟也未必是此修行。因此，对于仅仅是禅修之见解，具有从上到上之修行方式的主人，以方便见解、清净之理、解脱之理而达到究竟的方式次第而行，如同其他的瑜伽士也应以此类推而知晓，这是我所区分的。并且，此法自身也有达到无修之时，而其他法门也有存在有修之时，因此应知晓以有修无修的比重来衡量我在此的组合方式。对此，即使有顿超地道，但为了完整地展示见解之方便，是否需要依赖续部也不一定。因此，对于以六边四相束缚的常续见解，可以从直接、间接、旁敲侧击等多种方式引导，不要过于执着。第二，具有自显智慧之心的人修持的方式，宣说大无修之如来（梵文：Tathāgata）见解：领悟见解是超越心识、无作任运大圆满的体性，以及如何安住于此而无须修持的方式，以及为心力弱者浓缩要点，这三者。首先：从《智慧自生大续》中说：如来（梵文：Tathāgata）的见解是，应于虚空之界中知晓，若能习惯于此，则智慧之光明将自然显现，真实之道亦是如此。如是说，于不变秘密虚空法界智慧无二大之义中安住，即是如来（梵文：Tathāgata）的见解。此亦是于离戏论之总词中无余，以上师口诀之力，于当下自心中现量认识，对此不以勤作而追求所修之境与希求之执着，即使微尘许亦无有，于解脱见之状态中，不造作安住于大安稳中不动摇。如是说：如来（梵文：Tathāgata）的见解，未曾超出法界与智慧二者。以及，《自生》中说：无执着于对境而如是安住，于如来（梵文：Tathāgata）的见解中，无有生与灭。那么，何为解脱之理呢？口诀之义的
English
Holding the mind and, the mere meditation of the Great Vehicle is also the practice of those with minds focused on objects, which is not certain. The complete realization of the Tathāgata is also not necessarily this practice. Therefore, for the master who has the manner of going from higher to higher in the single view of meditation, the way to proceed gradually with the means-view, the pure way, and the way of liberation to reach the ultimate state, just as other yogis should also understand by analogy, this is what I have distinguished. Furthermore, there are times when this itself reaches a state of no meditation, while others may have meditation, so one should understand how I combine things here by the proportion of having or not having meditation. In this regard, even if there is a breakthrough of the grounds and paths, it is not certain whether it is necessary to rely on the tantras to fully show the means of view at once. Therefore, for the continuous view bound by the six extremes and four modes, it is possible to lead in many ways, directly, indirectly, and obliquely, so one should not be attached to it. Secondly, the way in which those with self-arisen wisdom minds practice, explaining the view of the great non-meditation Tathāgata: Recognizing the nature of the view as beyond mind, uncreated, and spontaneously perfect, and how to abide in it without meditation, and condensing the key points for those with weak mental abilities, these three. First: From the Tantra of the Great Self-Arisen Awareness, it says: The view of the Tathāgata is, it should be known in the expanse of the sky, if one becomes accustomed to it, then the light of wisdom will freely arise, the true path is also the same. As it is said, abiding in the meaning of the unchanging secret sky, the great indivisibility of the dharmadhatu and wisdom, is the view of the Tathāgata. This is also without exception in the general words free from elaboration, by the power of the guru's instructions, directly recognizing it in one's own mind, without the slightest effort to strive for what is to be accomplished and the clinging to hope, without even a particle, in the state of liberated view, abiding unmoving in the great uncorrected natural state. As it is said: The view of the Tathāgata is, it does not go beyond the two, dharmadhatu and wisdom. And, from Self-Arisen: Abiding in the objectless realm as it is, in the view of the Tathāgata, there is no birth or decay. So, what is the way of liberation? The meaning of the instructions