Tibetan
བསྒོམ་མུན་རྡོའི་གཟེབ༔ མི་རྟོགས་ལྟེང་བོའི་གཟེབ་རྣམས་ཞི་གནས་སྟོང་བས་གོལ་ས་བཅད་པས་ཆོད་ལ༔ གནད་མེད་སྡུག་སྒུར་གྱི་གཟེབ་ནི༔ ལྷག་མཐོང་གསལ་བའི་གོལ་ས་ཆོད་དེ་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་རང་ངོ་འཕྲོད་པའི་ཐོག་ཏུ་ཕོག་པས་ཆོད་དེ༔ དེས་ན་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དག་གི་ལྡོག་པ་སྤྱིའི་ཁྱབ་པའི་ཞི་ལྷག་གི་དགྲ་གཉིས་བསལ་བས་གོལ་ཤོར་ཆོད་དེ༔ ཕན་ཚུན་བཟློས་བསྒོམ་གྱི་ལྡོག་པའི་ཞི་ལྷག་སྒྲུབ་པ་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གཅོད་དུ་ཁོ་བོས་བྱས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ༔ དྲི་མེད་ཀ་དག་གི་རྒྱུད་ལས༔ མི་རྟོག་པ་ཡི་དགྲ་རྒོད་པས༔ གསལ་བའི་དགྲ་ཡང་བྱིང་བས་བསལ༔ བྱ་བ་བཏང་ལ་དལ་བར་བསྡད༔ དབང་པོ་ལྔ་ཡི་སྒོ་མི་བཅད༔ བློ་འཕང་བསྟོད་ལ་རྒོད་པ་ན༔ མི་ཡེངས་མི་བསྒུལ་བཞག་པར་བྱ༔ དབུགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཟུང་སྟེ༔ འོག་སྒོ་ལྷོད་ལ་བློ་འཕང་སྨད༔ གྲང་སར་མི་བསྡད་ཆང་བཟང་པོར༔ མི་བཟི་ཙམ་ཡང་བཏུང་ཐུན་བཟུང་༔ རྐུན་མ་གཉིས་པོ་མེལ་ཚེས་བསྲུང་༔ མ་ཚོར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡི༔ དགོངས་པ་རང་སར་བསྐུལ་བ་ནི༔ ཡིད་རྟོག་རྐུན་བུས་མི་རྟོག་བརྐུ༔ འོན་ཏིང་དགོངས་པ་དངོས་པོའི་གཤིས༔ དེ་ནི་བསྒོམ་པས་བསླབས་ཐབས་སོ༔ མ་བཅོས་ངང་གིས་དེ་ལ་གནས༔ བྱིང་རྒོད་མ་ཤོར་རང་བཞིན་ནོ༔ གསལ་ལ་མི་རྟོག་དེ་ཉིད་མི་འབྱེད་པའི༔ བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རང་རིག་རྒྱལ་པོར་བཞག༔ སྐུ་གསུམ་རང་བཞིན་རིན་ཆེན་འོད་གསལ་བ༔ དེ་ཡི་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ཡིན༔ ཞེས་པའི་ཚུལ་དུ་བསལ་ལོ༔ གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་བདུད་བསལ་བ་ནི༔ ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་དང་༔ ཤེས་བྱ་ཡོན་ཏན་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་དང་༔ རྒྱུ་འབྲས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཆེད་དུ་འཛིན་པ༔ ཉོན་མོངས་རང་གར་བའི་ཡུལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་འདོད་དབང་གི་ཚུལ་འཆོས་ཀྱི་བསྙེན་བསྐུར་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་སྟེ༔ ཆེད་འཛིན་རང་བྱུང་རང་ཞི་ལ་གྲོལ་བའི་གདེང་བཙལ་བས་སྤྱོད་བདུད་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་ཏེ༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ གང་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་དེ༔ བདུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ༔ ཆེད་འཛིན་མེད་ན་བདུད་མི་འབྱུང་༔ སྤྱོད་པའི་བདུད་བདུན་གང་ལ་ཡང་༔ རང་བྱུང་རང་སྣང་རང་གྲོལ་གནད༔ ཅེས་སོ༔ བཞི་པ་འབྲས་བུའི་གོལ་ས་བསལ་བ་ནི༔ འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྔར་བཤད་པ་དང་༔ གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སླད་ནས་བསྟན་པ་དག་གིས་ཤེས་སོ༔ གཉིས་པ་འགགས་བསྡམས་པའི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི༔ རི
Chinese
禅修昏暗如石块，不领悟昏沉之障，以止观空性断绝错谬之处而得解脱；无意义的痛苦弯曲之障，以胜观明晰断绝错谬之处，觉性金刚链自生之明灯，于自面目相遇之处击中而得解脱；因此，剩余二者也以彼等之违品，总的遍及止观之二敌消除，错谬失误得以断绝；互相交替禅修之违品的止观修持，我已如断绝河流般做到，应知晓；无垢本来清净之续部中说：不领悟之敌猖獗时，明晰之敌亦以沉没而消除，放下诸事安住于平静，五根之门不关闭，心识高昂而兴奋时，不散乱不摇动安住于此，气息也稍微屏住，下门放松心识向下，不住于寒冷之地，于上好之酒，不醉之量亦可饮用少许，守护二盗如守护火星，未觉察时于意所作意，令觉性于自处苏醒，意念之盗子偷窃不领悟，然而觉性乃事物之本性，此乃禅修之修习方法，不作矫饰自然安住于此，不堕入沉没兴奋乃自性，明晰而不领悟，不区分彼二者，大自在自明智安住于国王位，三身自性珍宝光明，彼之显现即是，如是般消除。第三，消除行为之魔：于受用特意执着，于所知功德特意执着，于因果显现贪执而特意执着，烦恼任其自然之境，以遮破建立而特意执着，欲求自在之仪轨，以伪装之承侍而特意执着，于特意执着自生自灭中寻求解脱之把握，一切行为之魔于自处解脱，一切光明中说：于何者特意执着，彼乃一切魔之总集，无有特意执着则魔不生，于行为之七魔，自生自显自解脱乃关键。第四，消除果之错谬之处：果位三身菩提心任运成就，如前所说，以及非他之如是性其后所说，应知晓。第二，以阻断封闭之门而摄集显示：
English
The darkness of meditation is like a stone block; the obscurations of non-comprehension are severed by cutting off the straying with emptiness of calm abiding. The obscurations of meaningless suffering and contortion are severed by cutting off the straying with the clarity of insight, striking the self-arisen lamp of awareness, the vajra chain, at the point where one meets one's own face. Therefore, the remaining two are also cut off by eliminating the two enemies of calm abiding and insight, which are the opposites of those, generally pervading, so that straying and loss are cut off. The practice of calm abiding and insight, which are the opposites of alternating meditation, I have done as if cutting off a river's flow, and it should be known from that. In the tantra of stainless, primordial purity, it says: When the enemy of non-comprehension is rampant, the enemy of clarity is also eliminated by sinking. Abandon activity and sit calmly. Do not close the doors of the five senses. When the mind is elated and excited, remain without distraction or movement. Hold the breath slightly, loosen the lower gate, and lower the mind. Do not stay in a cold place, and drink a small amount of good wine, just enough to not get drunk. Guard the two thieves like guarding sparks. When you are unaware, direct your mind to what you are doing, and awaken awareness in its own place. The thief-child of mental thought steals non-comprehension. However, awareness is the nature of things. This is the method of learning through meditation. Abide in it naturally, without artifice. The nature is not to fall into sinking or excitement. Clarity and non-comprehension, without separating those two, the great self-master, self-awareness, remains as the king. The three kayas, the nature of precious luminosity, is the manifestation of that. In that way, it is eliminated. Third, eliminating the demons of conduct: Specifically clinging to enjoyment, specifically clinging to knowable qualities, specifically clinging to attachment to cause and effect, specifically clinging to the objects of afflictions left to their own, by negating and affirming, specifically clinging to the pretense of desire and power, specifically clinging to the contrived service. By seeking confidence in the self-arisen, self-pacified liberation of specific clinging, all the demons of conduct are liberated in their own place. In All-Illuminating, it says: Whatever one specifically clings to, that is the totality of all demons. If there is no specific clinging, then demons do not arise. For any of the seven demons of conduct, self-arisen, self-appearing, self-liberation is the key. Fourth, eliminating the straying of the result: The result, the three kayas, the mind of enlightenment, is spontaneously accomplished, as previously explained, and it should be known from the subsequent teachings on the suchness that is not other. Second, showing it by gathering it through the door of obstructing and binding:
Tibetan
ག་པ་རང་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྗེན་ཅེར་བཅར་ཕོག་ཏུ་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབས་ཤིང་༔ ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་རྟོག་མཐའ་དང་བྲལ་ནས༔ དྭངས་སངས་རང་སངས་ལྟ་བའི་དགོངས་པར་ཐག་བཅད་ལ་གོལ་ས་བཅད་པ་ནི༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བར་བྱེད༔ ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་འགྱུས་པ་མེད༔ ཅེས་སོ༔ རང་སང་རང་སྣང་ས་ལེ་གཟུང་འཛིན་ཏིས་ཕུར་དུ་མ་སོང་བར་ཡངས་པ་ཁྲོལ་ཆགས་སུ་རྒྱ་དཔངས་བསྐྱེད་དེ་གཏིང་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་ལ་ཕྱལ་ཡས་པར་བཞག་པའི་བསྒོམ་པས་གོལ་ས་ཆོད་དེ༔ དེ་ཉིད་ལས༔ མ་གོལ་གནས་པའི་བསྒོམ་པ་ནི༔ དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ༔ ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་འགྱུས་པ༔ ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཡིད༔ ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་ཉིད༔ རིས་ཅན་གསལ་བར་མ་ཡིན་པར༔ གུད་བཅད་སྟོང་བར་མ་སོང་དང་༔ བདེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་མ་ཡིན་དང་༔ བཏང་སྙོམས་ལྟེང་བོར་མ་སོང་དང་༔ དྲན་རིག་གསལ་བའི་ངལ་བསོ་དང་༔ སྦྱང་པ་ལོག་ཆའི་ལམ་སོང་དང་༔ འཛིན་ཆ་ནང་དུ་འགྱུ་བདེ་དང་༔ ཆ་ལུགས་གསལ་བའི་འཛིན་ཆ་དང་༔ ཁ་དོག་ཡིག་འབྲུར་བསྒྱུར་བྱེད་རྣམས༔ དེ་རྣམས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ན༔ མ་གོལ་གནས་པའི་བསྒོམ་པའོ༔ ཞེས་སོ༔ དེའི་ངང་ནས་ཅི་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་གཏོང་བ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ༔ དེའི་གོལ་ས་བཅད་པ་ནི༔ ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་དུ་ཤར་ཞིང་གྲོལ་ཏེ༔ བར་དེར་སྤངས་གཉེན་གྱི་རྣམ་རྟོག་མ་ཞུགས༔ ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་མི་བསྒོམ༔ གང་སྣང་གི་སྣང་ཐོག་ཏུ་བཞག་པའི་རིག་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་ནས༔ གཉིས་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ལ་འཛིན་ཆ་མ་ཞུགས་པ་ཨར་སང་ལ་གཏོང་སྟེ༔ སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས༔ རྫོགས་ཆེན་འགགས་མེད་སྤྱོད་པ་ཉིད༔ བྱས་པས་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ ཆགས་མེད་རང་གྲོལ་གསུམ་ལ་ཐུག༔ ཅེས་སོ༔ འབྲས་བུ་ནི༔ རང་གནས་ཀྱི་རིག་པ་འདི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་ཤེས་པས་ཐག་ཆོད་གཅིག་གི་ས་ཟིན་དུ་བྱས་པས་གོལ་ས་ཆོད་དེ༔ དེ་ཉིད་ལས༔ རྫོགས་ཆེན་གོམས་པ་ཡེ་ཡོད་ཉིད༔ བསྒོམས་པས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ འགྱུ་མེད་བསལ་བྲལ་བཞི་ལ་ཐུག༔ རྫོགས་ཆེན་དོན་ཉིད་རྟོགས་དཀའ་བས༔ མཚོན་པའི་ཚིག་གིས་མི་རྙེད་དོ༔ གདམས་ངག་གསང་བཅུ་གཉིས་ལ་ཐུག༔ རྫོགས་ཆེན་རིག་པ་རྟོག་མེད་ཉིད༔ བསྒོམ་པས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ བསྐྱལ་ས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་ཐུག༔ རྫོགས་ཆེན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད༔ བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ ངེས་པའི་སྙིང་པོ་གཉིས་ལ་ཐུག༔ རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཆིག་ཆོད་ཉིད༔ བསྐྱེད་པས་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ ཆགས་བྲལ་མན་ངག་གསུམ་ལ་ཐུག༔ ཅེས་
Chinese
嘎（藏文种子字）巴，以赤裸直观的方式接触并确定自明本智，从思想概念的边缘解脱后，在澄澈自明的见解中做出决断并断除歧途，如《超越心意》中所说：“见之自性即显现，无有心意言词之变迁。”自明自显，不落入散乱的能所二取，广大开阔地扩展，在深邃明澈的智慧中确立，并以无偏的方式安住，以这样的禅修断除歧途，如其自身所说：“不入歧途的禅修是，诸根之门皆明澈，心之分别念不迁，以觉性本身来观察，不向外散失，不执著于有相之显现，不堕入断灭空性，不是持续不断的安乐，不是舍弃的麻木，是明觉清晰的休息，是清净错误之道的行径，执著容易向内移动，仪态清晰的执著，将颜色转化为文字等等，这些不落入任何一边，就是不入歧途的禅修。”在此状态中，任由一切显现自解脱，这就是行，断除其歧途是，杂念如闪电般生起并解脱，期间没有取舍的分别念，不修习介绍的利益，安住在任何显现的显现之上，在觉性之上解脱，不执著于二元的法，任其自然，如《狮子圆满》中所说：“大圆满无碍之行，不是通过作为而产生，而是归结于无执、自解脱三者。”果是，认识到自住的觉性是任运成就的伟大果，以一个决定的方式占据这个位置，从而断除歧途，如其自身所说：“大圆满的习气本已存在，不是通过修习而产生，而是归结于无动摇、无舍弃四者。大圆满的意义难以理解，无法用象征的语言来获得。归结于十二个秘密口诀。大圆满的觉性是无分别的，不是通过禅修来证悟，而是归结于一个伟大的转移之处。大圆满的自生智慧，不是通过修行来成就，而是归结于两个确定的心要。大圆满的果是唯一的决断，不是通过生起而圆满，而是归结于无执的三种口诀。”
English
Ga (Tibetan seed syllable). By directly encountering the self-illuminating wisdom in its nakedness, and by determining it, and by separating from the extremes of mental speculation, and by deciding on the view of clear and self-liberating, and by cutting off the deviations, as it is said in the *Transcending the Mind*: "The nature of the view is seen, there is no alteration of mental words." Self-clear, self-appearing, without falling into the grasping and the grasped, expanding the breadth widely, establishing the wisdom of clear depth, and remaining impartially, by such meditation, cutting off the deviations, as it is said in the same: "The meditation of not deviating is: the doors of the senses are clear, the thoughts of the mind do not change, the mind that examines the knowledge itself, does not escape outwards, not being clear with characteristics, not falling into isolated emptiness, not being continuous bliss, not being indifferent numbness, the rest of clear awareness, the path of purifying wrong paths, the grasping easily moving inwards, the grasping of clear appearance, the transformations of colors into letters, etc., if these do not fall into any side, it is the meditation of not deviating." From that state, letting whatever arises self-liberate is the conduct, cutting off its deviations is: thoughts arise and liberate like lightning, in between there is no discrimination of abandoning and adopting, not meditating on the benefits of introduction, abiding on the appearance of whatever appears, liberating on the awareness, not attaching to dualistic dharmas, letting it go naturally, as it is said in the *Lion's Accomplishment*: "The unobstructed conduct of Dzogchen itself, does not become accomplished by doing, but culminates in three: non-attachment, self-liberation." The fruit is: recognizing that the self-abiding awareness is the great spontaneously accomplished fruit, taking hold of this position with a single determination, thereby cutting off the deviations, as it is said in the same: "The habit of Dzogchen is already present, it does not arise from meditation, but culminates in four: immovability, non-elimination. The meaning of Dzogchen is difficult to realize, it cannot be found with symbolic words. It culminates in twelve secret instructions. The awareness of Dzogchen is non-conceptual, it does not become realized by meditation, but culminates in one great transfer. The self-born wisdom of Dzogchen itself, it does not become accomplished by practice, but culminates in two certain essences. The fruit of Dzogchen is the single decision, it does not become perfected by generation, but culminates in three instructions of non-attachment."