Tibetan
ལྟ་བས་ཡིད་ཆེས་པས༔ ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་ཟིན་པས། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་དེར་མི་གོལ༔ ལྷག་མཐོང་རིག་པའི་གདེངས་ཡོད་པས། །མི་དམིགས་པ་ལ་བློ་གཏོད་ཅིང་༔ བྱིང་རྒོད་རྣམ་གཉིས་བསལ་བ་ཡིས༔ ཞི་གནས་རོ་ལ་མ་ཞེན་པས༔ སེམས་འཛིན་བསམ་གཏན་སར་མི་གོལ༔ ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ལ༔ རང་གི་སེམས་དང་མ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཕྱིར། །འགྲོ་དྲུག་རྣམ་ཤེས་མི་འགགས་པས། །འདུ་ཤེས་མེད་པར་འབྲེལ་ཕྱིར༔ སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་མི་དགག་པས༔ འདུ་ཤེས་མེད་པར་དེ་མི་གོལ༔ རང་བྱུང་རང་སྣང་འདི་ཉིད་ལ༔ སེམས་ཀྱི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིས༔ སྤངས་པའི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་རང་ཞི་བས༔ ཉན་ཐོས་འགོག་པར་དེ་མི་གོལ༔ ཕྱི་རོལ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལ༔ རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཡུལ་མེད་པས། །བརྟེན་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡིས༔ རྟོག་དགག་སྟོང་པ་མི་བསྒོམ་པས༔ རང་རྒྱལ་སེམས་སུ་དེ་མི་གོལ༔ ཡུལ་མེད་སེམས་སུ་སྣང་བ་སེམས་སུ་མི་སྡུད་པས། །བློས་བསྡུས་པས༔ དོན་དམ་རང་གི་ཤེས་པའི་དོན༔ རང་རིག་སྐད་ཅིག་གསལ་བར་མི་བསྒོམ་པས༔ སེམས་ཙམ་ལྟ་བར་དེ་མི་གོལ༔ ཡུལ་འདི་ཀུན་རྫོབ་བློས་བྱས་ཏེ༔ གཏན་ཚིགས་དག་གིས་གཞིག་བྱས་ནས༔ བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་དབྱེ་ཕྱིར། །མཚན་མ་སྟོང་པར་མི་བསྒོམ་པས༔ དབུ་མ་གཉིས་སུ་དེ་མི་གོལ༔ རེ་དོགས་ལས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ཡིས༔ དགེ་བ་བཅུ་ཡི་སྙིང་པོ་ལ༔ ཚོགས་གཉིས་རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་འབྲས་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར༔ འདུས་བྱས་ཆོས་སུ་དེ་མི་གོལ༔ རང་སེམས་སྙིང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད༔ རྟོག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྱུར་ཕྱིར༔ འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་མི་དཔྱོད་པས༔ བག་ཆགས་བཟང་ངན་མིང་མེད་ཕྱིར། །དགེ་སྡིག་རེ་དོགས་རྩོལ་མེད་པས། །ལས་ཀྱི་དབང་དུ་དེ་མི་གོལ༔ སྣང་སྟོང་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཡུལ་མེད་པའི། །སྤོང་བསྡུད་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ༔ སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་སུ་མི་བལྟ་ཞིང་༔ མི་རྟོག་དབེན་པའི་ཡུལ་མེད་པས༔ ཕྲ་བའི་ལམ་དུ་དེ་མི་གོལ༔གཞི་ལ་གོང་འོག་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཅིང་༔ ཚོགས་བསོགས་དམ་པར་མི་བལྟ་བས༔ ལམ་ལྔ་རིམ་གྱིས་མ་སྦྱངས་ཕྱིར༔ ས་བཅུ་བགྲོད་པར་དེ་མི་གོལ༔ བདག་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་དག་པའི་ངང་ལས་ནི༔ རིགས་གསུམ་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷར་མ་བསྐྱེད་ཅིང་༔ དག་གཞིའི་ཏིང་འཛིན་མི་བསྒོམ་པས༔ ཀྲི་ཡའི་ཐེག་པར་དེ་མི་གོལ༔ ལྟ་བ་ཡོ་གར་བལྟ་བ་དང་༔ སྤྱོད་པ་ཀྲི་ཡར་སྤྱོད་པ་དང༔ རྣམ་གཉིས་ཡ་ཆར་འགལ་བར་འཛིན་པར་མི་བསྒོམ་པས༔ ཨུ་པ་ཡར་ནི་དེ་མི་གོལ༔ ཡང་དག་ངེས་པའི་དོན་རྟོགས་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི༔ ཆོ་འཕྲུལ་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་གྱིས༔ བྱང་ཆུབ་རྣམ་ལྔ་མི་བསྒོམ་པས༔ ཡོ་གའི་སེམས་པར་དེ་མི་གོལ༔ འཁྲུལ་སྣང་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི༔ རྟོག་ཚོགས་དགྲ་རྣམས་མང་པོ་ཡིས༔ རྣམ་རྟོག་ལྷ་ནི་མ་བསྒྱུར་བས༔ མ་ཧཱ་ཡོ་གར་དེ་མི་གོལ༔ ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཞིར་བཞག་ནས༔ རྩ་དང་ཐིག་ལེ་བདེ་བ་ཡི༔ ཐབས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མ་བསྒོམ་པས༔ ཆགས་པའི་ལམ་དུ་དེ་མི་གོལ༔ དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཕྱིར། །ཀུན་གཞི་དག་པའི་མཁའ་ཀློང་དུ༔ བདེ་ཆེན་གཉིས་མེད་རིག་པའི་རྩལ༔ འདུ་འབྲལ་མེད་འཇོག་ཡིད་མེད་པས༔ ཨ་ནུ་ཡོ་གར་དེ་མི་གོལ༔ འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ༔ ཡིན་དང་མིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན༔ སྣང་བ་སེམས་ཉིད་མིན་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་མཚོན་དུ་མི་རྟོགས་པས། །མཚན་མའི་སྐྱོན་དུ་དེ་མི་གོལ། །སེམས་ཀྱི་མཚོན་དུ་མེད་རྟོགས་པས༔ མཚན་པའི་རྐྱེན་དུ་དེ་མི་གོལ༔ རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས༔ ཞུམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས༔ བརྟུལ་ཞུགས་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཚོགས་གང་ཡང་མི་དགོས་པས༔ རེ་དོགས་སྤྱོད་པར་དེ་མི་གོལ༔ སྣང་བར་རང་གི་བློས་བྱས་པའི༔ ཡུལ་སེམས་བསྲེ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་མེད་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པའི། །ཕྱོགས་ཅན་ལྟ་བར་དེ་མི་གོལ། །ལྟ་བ་ཡི༔ གཉིས་མེད་དོན་ལ་མི་གཏོད་པས༔ ཕྱོགས་ཅན་ལྟ་བར་དེ་མི་གོལ༔ ཞེས་སོ༔ བྱེ་བྲག་གི་གོལ་ས་གཅོད་པ་ནི༔ དོན་གསལ་ལས༔ གསལ་བའི་རྩལ་གཉིས་མ་འགགས་པས༔ ཞི་གནས་བཏང་སྙོམས་མི་རྟོག་གོལ་ས་ཆོད༔ ཆོས་སྐུ་རང་གནས་བསྒོམ་མི་དགོས་པ་ཡི༔ ལྟ་བསྒོམ་ཀུན་བཏགས་བསྒོམ་པའི་གོལ་ས་ཆོད༔ ཆོས་སྐུ་མཚན་མ་གང་དུ་མི་གནས་པས༔ མཚན་མ་འོད་དུ་བསྒོམ་པས་གོལ་ས་ཆོད༔ རིག་པ་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི༔ རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལུས་བརྟེན་གོལ་ས་ཆོད༔ དངོས་པོ་རང་རྒྱུད་མ་ཡིན་པའི༔ འཇིག་རྟེན་དངོས་པོ་རང་གར་འཛིན༔ ཡེ་གསལ་ཆེན་པོ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དུ་གནས་པས་ན༔ སེམས་འཛིན་ཐུན་བསྒོམ་རྩོལ་བའི་གོལ་ས་ཆོད༔ རྩ་བ་ཆོས་སྐུར་བདག་ཏུ་འཛིན་མེད་པས༔ འཛིན་པ་ཞེ་འདོད་ཅན་གྱི་གོལ་ས་ཆོད༔ བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད་པ་ཡི༔ མ་ཚོར་ཡིད་ལ་བྱས་པས་གོལ་ས་ཆོད༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ལ་མི་རྟོག་སྟོང་བར་གོལ་ས་དང་༔ སྟོང་
Chinese
以见解而生起信心，通达甚深智慧之义，故不误入未曾开示之处。因具足胜观智慧之把握，故于无所缘而寄托心意，且以遣除沉掉二者之方式，不执著于止禅之味，故不误入执持心念之禅定处。于外境之显现，因自心与本净及智慧无二，故六道之识不中断。因与无念相联结，故五根之识不遮止，故不误入无念之处。于此自生自显现，以对治心之造作，因无有已断除之分别念，故未断除分别念而自寂灭，故不误入声闻之灭尽定。于外在十二缘起，因十二缘起无有处所，故依于心之流转，不修习断除分别之空性，故不误入独觉之心。不将显现收摄于无处所之心，以心意收摄之故，不修习胜义自之觉性义，于自明刹那显现，故不误入唯识之见。将此境视为世俗所造作，以正理摧毁之后，因不分二谛，故不修习空性之相，故不误入中观二谛。以希冀畏惧之业力造作，于十善之精华中，因无有二资粮之造作，故不依赖因果缘起，故不误入有为法。自心精华之自性，因不为分别之缘所转变，故不分别轮涅二者，因无有好坏习气之名，故无有善恶希冀畏惧之造作，故不误入业之控制。因显空于基位无有，无有显示差别之处，于舍取心之分别念，不视其为过失与功德，且无有不分别之寂静处，故不误入微细道。因基位无有上下，故不依赖发愿与趣入二者，且不视积聚资粮为殊胜，故因未次第修习五道，故不误入证悟十地。因我与智慧无二，于法性清净之自性中，不生起三族姓清净坛城之本尊，且不修习清净基之等持，故不误入事续之乘。见解以瑜伽见解而见，行
English
Through faith in the view, having grasped the meaning of profound wisdom, therefore, one does not stray into the unrevealed. Because of the confidence in higher seeing wisdom, one entrusts the mind to the non-objective, and by eliminating both dullness and excitement, one is not attached to the taste of calm abiding, therefore, one does not stray into the place of meditative concentration of holding the mind. In the appearance of external objects, because one's own mind, original purity, and wisdom are non-dual, the consciousness of the six realms is not interrupted. Because of connection with non-conceptuality, the consciousness of the five senses is not rejected, therefore, one does not stray into the place of non-conceptuality. In this self-arisen, self-appearing reality, with the antidote of mental effort, because there is no conceptualization that has been abandoned, therefore, without abandoning conceptualization, it is self-pacified, therefore, one does not stray into the cessation of the Hearers. In the external twelve links of dependent origination, because the twelve links of dependent origination have no place, therefore, relying on the flow of the mind, one does not meditate on emptiness that eliminates conceptualization, therefore, one does not stray into the mind of the Solitary Realizer. Because one does not gather appearances into the mind that is without an object, because of gathering by the mind, one does not meditate on the meaning of the ultimate self-awareness, in the moment of self-awareness, therefore, one does not stray into the view of Mind-Only. Having made this object conventional by the mind, having destroyed it with valid reasoning, because one does not divide into two truths, therefore, one does not meditate on the emptiness of characteristics, therefore, one does not stray into the Two Truths of the Middle Way. With the effort of hope and fear of karma, in the essence of the ten virtues, because there is no effort of the two accumulations, therefore, without relying on cause, effect, and conditions, therefore, one does not stray into conditioned phenomena. The essence of one's own mind, its very nature, because it is not transformed by the condition of conceptualization, therefore, one does not discriminate between samsara and nirvana, because there is no name for good or bad habitual patterns, therefore, without the effort of hope and fear of good and bad, therefore, one does not stray into the power of karma. Because appearance and emptiness are not in the ground, there is no place to show distinctions, in the conceptualization of the mind of abandoning and gathering, one does not see them as faults or virtues, and because there is no place of non-conceptual solitude, therefore, one does not stray into the subtle path. Because there is no above or below in the ground, one does not rely on aspiration and entry, and one does not see accumulating merit as supreme, therefore, because one has not gradually trained in the five paths, therefore, one does not stray into traversing the ten bhumis. Because self and wisdom are non-dual, in the nature of the purity of dharmata, one does not generate the deity of the mandala of the three pure families, and one does not meditate on the samadhi of the pure ground, therefore, one does not stray into the Kriya Tantra vehicle. The view is seen with the view of Yoga, and the conduct
Chinese
如若行持殊胜方便，不修持将二者视为相违之法，则不会误入方便之歧途，为了证悟真实确定的意义。法性虚空的智慧之，以神变天神的慢心，不修持五种菩提，则不会误入瑜伽之心，因为错觉于基位上本不存在。蕴、界、处之，众多分别念之敌，若不将分别念转为本尊，则不会误入嘛哈瑜伽。于业手印之基上，以脉、明点、乐之，方便而执持，若不修持，则不会误入贪欲之道，因为法界与智慧无二无别。于普贤清净的虚空之中，大乐无二的觉性之力量，不住于有聚有散，不作意，则不会误入阿努瑜伽。于轮回涅槃二者的相上，所有是与非之法，因为显现非心性，故，不以法性衡量，则不会误入有相之过失。若了知心无所表诠，则不会误入有相之缘起。以三种瑜伽行，以无有怯懦之心性，因为无需任何外内密之禁行，故，不会误入希冀之行。因为显现上，以自心所造作之，境与心混合之分别念于基位上本不存在，故，不依赖于无二之义，则不会误入有宗派之见。见解之，不执着于无二之义，则不会误入有宗派之见。如是说。辨别歧途之方法是，在《义明》中说：明之二力不间断，故，断除止观舍念不作意之歧途。法身自住无需修持之，断除见修遍计修持之歧途。法身不住于任何相，故，断除修持相为光之歧途。觉性乐空双融而无有分别念，断除脉气明点依身之歧途。事物非自性，世间事物任其自然，原始光明大河般安住，故，断除执心、一座修、勤作之歧途。根本法身不执着为我，故，断除执着贪恋者之歧途。无有修与不修、散乱与不散乱之，断除未觉察之作意之歧途。如是说。因此，不作意误入空性，以及空
English
If one practices the supreme means, without meditating on considering the two as contradictory, then one will not stray into the wrong path of means, in order to realize the true and certain meaning. Of the wisdom of the Dharmata space, with the pride of the magical deities, without meditating on the five enlightenments, then one will not stray into the mind of yoga, because illusion does not exist on the ground. Of the aggregates, elements, and sources, the many enemies of conceptual thoughts, if one does not transform conceptual thoughts into deities, then one will not stray into Maha Yoga. On the basis of karma mudra, with the methods of channels, bindus, and bliss, if one does not meditate on grasping, then one will not stray into the path of attachment, because the Dharmadhatu and wisdom are non-dual. In the pure space of the ground of all, the power of the great bliss non-dual awareness, without abiding in gathering and scattering, without mental effort, then one will not stray into Anu Yoga. On the appearance of samsara and nirvana, all things that are and are not, because appearance is not mind itself, therefore, if one does not measure Dharmata, then one will not stray into the fault of signs. If one understands that the mind has no representation, then one will not stray into the cause of signs. With the three yogic practices, with the fearless mind itself, because there is no need for any external, internal, or secret vows, therefore, one will not stray into the practice of hope and fear. Because in appearance, the conceptual thoughts of mixing objects and mind, created by one's own mind, do not exist on the ground, therefore, without relying on the non-dual meaning, one will not stray into partisan views. Of the view, if one does not fixate on the non-dual meaning, then one will not stray into partisan views. So it is said. The method of distinguishing wrong paths is, in "Meaning Clear": Because the two powers of clarity are uninterrupted, therefore, cut off the wrong path of calm abiding, equanimity, and non-conceptualization. The Dharmakaya self-abiding does not need to be meditated upon, cut off the wrong path of view, meditation, imputation, and meditation. Because the Dharmakaya does not abide in any sign, therefore, cut off the wrong path of meditating on signs as light. Awareness is clear in the duality of bliss and emptiness, and there is no conceptualization, cut off the wrong path of relying on the body of channels, winds, and bindus. Things are not self-existent, worldly things are held as they are, primordial clarity abides like a great river, therefore, cut off the wrong path of grasping the mind, session meditation, and effort. The root Dharmakaya is not grasped as self, therefore, cut off the wrong path of those who are attached and greedy. There is no meditation and non-meditation, distraction and non-distraction, cut off the wrong path of unintentional mental effort. So it is said. Therefore, non-conceptualization strays into emptiness, and emptiness