Tibetan
ཆེད་དུ་ཕྱེས་པའི་གོལ་ས་བཅད་པས་དེ་དག་ཏུ་མི་གོལ་བར་ཡང་དག་གི་ལམ་སྲོལ་དུ་འཛུད་པ་ཡིན་ནོ༔ ཚུལ་དེ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ཕྲ་བཀོད་ལས༔ བསྒོམ་པ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ༔ གོལ་ས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ༔ བཏང་སྙོམས་བདག་མེད་བསྒོམས་བྱས་ནས༔ ལྟེང་ནས་མུན་སྣང་ཉིད་དུ་གོལ༔ ཏིང་འཛིན་ཡིག་འབྲུར་གོམས་བྱས་ན༔ ཆགས་པས་འཁོར་བའི་གནས་སུ་ལྟུང་༔ མི་རྟོག་སྟོང་བར་གོམས་བྱས་ན༔ ཆད་པ་མི་མེད་ཉིད་དུ་གོལ༔ ཞེས་པའོ༔ གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོལ་ས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ༔ འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ལ་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མེད་པར་སྤྱོད་པ་འཆོལ་ན༔ ལྷ་མ་ཡིན་དུ་གོལ༔ བརྟུལ་ཞུགས་གཙོ་བོར་བཟུང་ནས་ལྟ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་དོན་མེད་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་འཇིག་ལྟ་མུ་སྟེགས་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་པར་གོལ༔ བཏང་སྙོམས་ལུང་མ་བསྟན་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པས་བུ་ཆུང་ལྟ་སྤྱོད་ན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གོལ་ཏེ༔ དེ་ཡང་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ལས༔ མཉམ་བཞག་གི་དུས་སུ་གང་ཤར་གྱི་དབང་པོའི་སྣང་ཡུལ་གཉིས་སྣང་གི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ༔ གཉིས་འཛིན་ཐ་མལ་དུ་ཞུགས་ན་སྤྱོད་པ་འཆོལ་སྙོགས་སུ་གྱུར་བས་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ལྷ་མ་ཡིན་དུ་གོལ་བར་བཞག༔ གཉེན་པོ་དང་སྤངས་བྱ་གཡུལ་སྤྲོད་དེ་སྤངས་བའི་རྟོགས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནད་ཀྱི་སྒོམ་ལ་གནས་སུ་རེ་ནས་དག་གྲོལ་དུ་བྱེད་པ་ལ༔ འཇིག་ཚོགས་མུ་སྟེགས་པའི་སྤྱོད་པར་བཞག༔ དེ་དུས་རིག་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་མ་ཟིན་པར་ལྟ་བའི་རྩ་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ་ལ་མ་བཟུང་ཙམ་གྱི་བཏང་སྙོམས་ལ་བུ་ཆུང་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་མེད་པའི་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་བཞག་ནས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གོལ་བར་བཤད༔ རྗེས་ཐོབ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་ལས་ཁྱད་པར་དུ་དེ་ལས་ཕྱེ་བས་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་གོལ་བའི་རྒྱུ་ནི༔ ཐ་མལ་དུ་གོལ་བའམ་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ལོ༵ངས་སྤྱོད༵་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་གཡེ༵ངས་བ༵འི་བདུད༵་ནི་མཉམ་རྗེས་གང་ལའང་རང་བབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྨྱོན་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་གོལ་སར་ལྡང་༔ ཤེས་བྱ་ཡོན་ཏན་གྱི་བདུད་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྗེས་ཐོབ་ཀུན་བཟང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་ལྡང་སྟེ༔ གསང་བ་སྒྲོགས་ཉེས་པ་དང་༔ ཐོ་ཅོ་བག་མེད་དང་༔ ངག་འཆལ་སྒྲོ་སྐུར་གཞན་ལ་རང་གི་ལྟ་ལ་ཆགས་པས་བྱས་པའོ༔ བདུད་གཉིས་པོ་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དང་འདུ་འཛི་ཡོན་ཏན་འགྲུབ་མ་འགྲུབ་རེ་དོགས་གཉིས་རེ་ཕྱེ་བས་གོལ་བའི་བདུད་བཞི༔ ཉོན་མོངས་རང་གའི་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི༔ ཉོན་མོངས་དྲུག་གིས་བསླུས་པ་དང་གསུམ་ནི་འཆོལ་སྙོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ༔ འདི་དག་རྒྱལ་པོ་ས་འཛིན་གྱི་གོལ་སར་ལྡང་སྟེ༔ ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས༔ སྤྱོད་རྩིང་ཉེས་དམིགས་བཀའ་སྩལ་བ༔ གསང་སྔགས་སྒོར་ནི་རབ་ཞུགས་ནས༔ རང་གིས་མ་རྟོགས་གཞན་ལ་འཆད༔ མཁས་ལ་སྨོད་ཅིང་མཉམ་ལ་འགྲན༔ དྲེགས་ཤིང་ང་རྒྱལ་མཁས་འདོད་ནས༔ ཚིག་ཙམ་ཆོས་ལ་ཁུངས་ཕྱུང་སྟེ༔ རྩལ་བཤད་ཐེ་ཚོམ་གཞུང་ཉམས་བྱེད༔ ཕྱི་མ་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་༔ ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན༔ རྩལ་དང་སྟོབས་ནི་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་༔ ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མ་བསྲུངས་བས༔ ཐོ་ཅོ་སྤྱོད་པའི་ལས་བྱས་ན༔ འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་རྐྱེན་དུ་འགྱུར༔ ཡིད་ཀྱི་དྲན་པས་མ་བཟུང་བས༔ ངག་གི་འཆལ་བ་སྨྲས་གྱུར་པས༔ གཞན་གྱི་ཆོས་ལ་སྒྲོ་སྐུར་འབྱུང་༔ ཕྱི་མར་ཚ་བའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ༔ ཞེས་སོ༔ དོན་མེད་ཚིག་རང་གི་སྤྱོད་པ་ནི་ཚུལ་འཆོས་ཕྱི་ཡི་བདུད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་བྲེལ་ཏོའི་གཡེངས་ཏེ་ལྟ་བསྒོམ་ལ་གལ་ཆུང་བྱེད་པ་དང་ལྟ་སྤྱོད་འཛོལ་བས་རང་གྲོལ་དུ་རྩལ་མ་སྦྱོངས་ན་གོལ་ས་ཡིན་ཏེ༔ དེ་བཞིན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང༔ དོན་མ་རྟོགས་པར་སྤྱོད་གཟབ་སྟེ༔ བྲན་མོའི་ཚུལ་དུ་བྱས་གྱུར་ཀྱང་༔ ཚུལ་འཆོས་ཡིན་ཕྱིར་དོན་ལས་འགལ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་འབའ་ཞིག་མ་ཟད་གང་སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་དུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་མེད་པའི་བདུད་དམ་གོལ་ས་སྟེ༔ ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་མཉམ་ལས༔ ཅི་ཕྱིར་ངེས་དོན་མ་རྟོགས་ན༔ ཅི་སྤྱོད་ནོར་ཕྱིར་སྐྱོན་ཆེ་བས༔ མ་རྟོགས་དགེ་སྡིག་གང་སྤྱོད་ཀྱང༔ འཁོར་བའི་མཐར་ནི་ལྷུང་བར་འགྱུར༔ ཞེས་སོ༔ བུ་ཆུང་ལྟ་བུ་ནི་མཉམ་རྗེས་ཐུན་མོང་དུ་སྤྱོད་པའི་གནང་བཀག་གི་མཚམས་མ་ཕྱེད་པའི་གཏི་མུག་ལས་འབྱུང་ངོ༔ རི་བོ་བརྩེགས་པ་ལས༔ བསམ་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་པར༔ བསམ་དུ་མེད་པར་བློ་འཇོག་པ༔ བྱིས་པ་དེ་ནི་བླུན་པོ་སྟེ༔ མུན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་དུ་ལྟུང་༔ ཞེས་སོ༔ དང་པོའི་ནང་ཚན་ཤེས་བྱ་ཡོན་ཏན་གྱི་བདུད་འདི་རྟོགས་པ༡་ཁ་འབྱམས་ཀྱི་གཟེབ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ཏེ༔ མངོན་རློམ་ཡིད་དཔྱོད་ལ་གདེངས་བཅས་ནས་དྲོད་རྟགས་མེད་བཞིན་ལྟ་བ་རྟོགས་པར་ཁས་འཆེ་ནས་གཞན་ལ་གསང་བ་སྒྲོགས་པས་སོ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པར༔ ལུས་ངག་དྲོད་རྟགས་མ་སྐྱེས་པར༔ ལྟ་བ་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་པ༔ ལུང་པ་སྟོང་བའི་རླུང་འཕྱོ་འདྲ༔ ཞེས་སོ༔ བར་མ་འདི་བྱ་རྩོལ་འཛིན་པའི་གཟེབས༢་ཡིན་ཏེ༔ རིག་པ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ངོས་མ་ཟིན་པར་བྱ་རྩོལ་
Chinese
特意区分了歧途之处，因此不会堕入歧途，而是进入正确的道路。这些方法总结在《精细安排》中：修习常续瑜伽时，有三种歧途之处：修习舍弃、无我之后，从昏厥中堕入黑暗之境；习惯于禅定于字形之后，因执着而堕入轮回之处；习惯于无念空性之后，堕入断灭、无有之境。如是说。第三，对于常续行持的瑜伽，有三种歧途之处：如此，对于显现之法，不作任何否定或肯定而行持放纵，则堕入非天；主要执着于苦行，不与见地相结合而专注于无意义之事，则堕入外道断见者的道路之行；舍弃不作授记，未得定解，如幼童般观行，则堕入不作授记之境；此外，在寂止和起观二者中，寂止之时，对于任何显现的根识之境，二取的一切部分，若陷入二取庸常，则行持变得放纵散乱，称为错乱，安立为堕入非天；与对治和所断交战，期望安住于断除之证悟和法的行持，身语意的要诀之禅修，从而获得清净解脱，则安立为堕入坏聚见外道的行持；此时，若未立即认识觉性，对于与见地之根本分离之境，未取持之时，对于仅仅是舍弃，如幼童般无有混杂执着的见解，安立为相似，宣说为堕入不作授记之境；起观则与前者相似，但区别在于从中分离，因此堕入非天的原因是：堕入庸常，或者由于烦恼的影响，为了成办受用，散乱之魔，无论在寂止还是起观中，都会生起自发之行、常续瑜伽和疯子苦行之行的歧途之处；所知功德之魔则在起观时，生起于起观普贤行中；泄露秘密的过失，以及粗暴无礼，以及绮语诽谤，因执着于自己的见解而造作。对于这两个魔，对受用和喧嚣、功德成办与否的希望和疑虑各自分开，则有四种歧途之魔；烦恼自性的魔的行
English
Having specifically distinguished the pitfalls, one will not fall into those, but will enter the correct path. These methods are summarized in the 'Detailed Arrangement': When practicing continuous yoga, there are three pitfalls: After practicing abandonment and selflessness, one falls from faintness into a state of darkness; having become accustomed to meditating on the form of letters, one falls into the realm of samsara due to attachment; having become accustomed to non-conceptual emptiness, one falls into annihilation and non-existence. Thus it is said. Third, for the yoga of continuous conduct, there are three pitfalls: Thus, if one engages in unrestrained conduct without any negation or affirmation of apparent phenomena, one falls into the Asura realm; if one mainly adheres to asceticism and focuses on meaningless things without connecting with the view, one falls into the conduct of the nihilistic heretics' path; if one abandons without making predictions, without reaching a definitive conclusion, and observes like a child, one falls into a state of non-prediction; Furthermore, in the two, quiescence and movement, during quiescence, regarding all aspects of dualistic appearance in the field of perception of whatever arises from the sense faculties, if dualistic grasping enters into ordinariness, then the conduct becomes unrestrained and chaotic, which is called confusion, and it is established as falling into the Asura realm; engaging in battle with antidotes and what is to be abandoned, hoping to abide in the realization of abandonment and the practice of dharma, the essential meditation of body, speech, and mind, thereby achieving purification and liberation, is established as falling into the conduct of the nihilistic heretics; at that time, if awareness is not immediately recognized, and for the object that is separated from the root of the view, at the moment of not grasping, for mere abandonment, like a child's view without mixed grasping of sound and meaning, it is established as similar, and it is proclaimed as falling into a state of non-prediction; movement is similar to the former, but the difference lies in separating from it, therefore the cause of falling into the Asura realm is: falling into ordinariness, or otherwise, due to the influence of afflictions, in order to accomplish enjoyment, the distracting demon, whether in quiescence or movement, arises in the pitfalls of spontaneous conduct, continuous yoga, and the conduct of mad ascetics; the demon of knowledge and qualities arises in the practice of Samantabhadra's conduct in movement; the fault of revealing secrets, as well as rudeness and recklessness, and frivolous speech and slander, are committed due to attachment to one's own view. For these two demons, separating the hope and doubt of whether enjoyment, activity, and qualities are accomplished or not, there are four demons of pitfalls; the conduct of the demon of the nature of afflictions
Chinese
行为是：被六种烦恼所欺骗，三种是散乱的行为。这些在国王持地（的名字）的歧途处升起。在《真实意义总集》中说：粗暴行为的罪过被训诫，进入秘密咒语之门后，自己没有领悟却向他人讲解，诽谤贤者，与同等者竞争，傲慢自大，想要成为智者，只从言辞上为佛法寻找依据，炫耀才能，疑惑，使经典衰败，死后堕入大地域。现在再听金刚萨埵，即使有才能和力量，因为没有守护身体的行为，做了无意义的行为，结果会变成痛苦的因缘。因为没有用意识的念头来摄持，说了放荡的语言，就会歪曲他人的佛法，死后会生于热地狱。说完。无意义的语言自己的行为也是伪装的外在魔，也是因为忙于佛法行为的琐事而分心，轻视见修行，如果见行混淆而不修习自解脱的才能，就是歧途。同样，身语意也一样，不明白意义就谨慎行事，即使像奴仆一样行事，因为是伪装，所以与意义相违背。说完。不仅如此，无论做什么，所有能做的都是不能成就的魔或歧途。在《智慧虚空平等》中说：为什么没有领悟真实意义呢？因为无论做什么都是错误的，所以过失很大。不领悟，无论做什么善恶，都会堕入轮回的尽头。说完。像小孩子一样，对于共同修行的允许和禁止的界限没有分辨清楚，是从愚痴中产生的。在《堆积山》中说：对于不可思议的，在没有了解的情况下，对于不可思议的安立心，那个孩子是愚蠢的，会堕入黑暗的出生处。说完。第一个中的知识功德之魔，这个领悟是口无遮拦的恶趣之因，也是因为自以为是，对自己的心智有自信，在没有生起暖相的情况下，就自称领悟了见解，并向他人宣扬秘密。在《堆积珍宝》中说：身语没有生起暖相，就自称领悟了见解，就像空旷山谷中的风一样。说完。中间这个是执着于行为造作的（歧途），因为没有确定觉性自性的禅定，所以（执着于）行为造作。
English
Action is: being deceived by the six afflictions, and three are the actions of dissipation. These arise in the wrong path of King Earth Holder. In the Definitive Meaning Assembly it says: The fault of rough behavior is admonished, after entering the door of secret mantra, explaining to others what one has not realized oneself, slandering the wise, competing with equals, being arrogant and proud, wanting to be wise, only finding sources for the Dharma in words, showing off talent, doubting, causing the scriptures to decline, and falling into the great hell in the future. Now listen again, Vajrasattva, even if there is talent and strength, because the behavior of the body is not protected, if meaningless actions are done, the result will become a cause of suffering. Because it is not held by the mind's memory, if dissolute words are spoken, there will be distortion of others' Dharma, and in the future, one will be born in the hot hell. It is said. Meaningless words and one's own behavior are also the deceptive outer demon, and also because of being distracted by the busyness of Dharma practice, neglecting view and meditation, and if view and practice are confused and one does not practice the ability of self-liberation, it is a wrong path. Likewise, with body, speech, and mind, if one does not understand the meaning, one should be careful in behavior, even if one acts like a servant, because it is deceptive, it contradicts the meaning. It is said. Not only that, but whatever is done, all that can be done is a demon or wrong path that cannot be accomplished. In the Wisdom Sky Equality it says: Why is the definitive meaning not realized? Because whatever is done is wrong, the fault is great. Not realizing, whatever good or bad is done, one will fall to the end of samsara. It is said. Like a small child, not distinguishing the boundaries of permission and prohibition in common practice, arises from ignorance. In the Mountain of Accumulation it says: Without knowing the inconceivable, establishing the mind on the inconceivable, that child is foolish and will fall into the birth of darkness. It is said. Among the first, the demon of knowledge and qualities, this realization is also the cause of the bad destinies of unrestrained speech, because of being self-righteous, having confidence in one's own intellect, claiming to have realized the view without the arising of warmth signs, and proclaiming secrets to others. In the Pile of Jewels it says: Without the arising of warmth signs in body and speech, claiming to have realized the view is like the wind blowing in an empty valley. It is said. This intermediate one is the (wrong path) of clinging to action and effort, because the samadhi of the nature of awareness has not been determined, therefore (clinging to) action and effort.