Tibetan
ལ༔ ཨ་ནུ་དབྱེ་མེད་དུ་འདོད་པས༔ དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས༔ རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་སུ་བལྟ༔ འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ༔ ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་སྙིང་པོ་ནི༔ རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས༔ རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས༔ རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བལྟ་ན༔ ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད༔ རྒྱུ་འབྲས་འཁྲུལ་རྩ་མ་ཆོད་པས༔ རྫོགས་ཆེན་བྱ་བཙལ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་༔ ཞེས་དང་༔ སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ལས༔ ཐེག་པའི་རིམ་པའི་གོལ་ས་རྣམས༔ རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་ན་གོལ་མི་སྲིད༔ ཅེས་སོ༔ ཁྱད་པར་དུ་ལྟ་བའི་གོལ་ས་དང་༔ ནོར་ས༔ ཤོར་ས་གསུམ་ལས༔ དང་པོ་ལྟ་བའི་གོལ་ས་ནི༔ ཆོས་སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་ཞེན་པའམ༔ ཀ་དག་ཉག་གཅིག་གི་དབྱིངས་སུ་གཏོད་པས་གཞི་སྟོང་ཉིད་དུ་བལྟས་པས་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་སྟེ༔ བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིག་ལས༔ དབུ་མ་སེམས་ཉིད་དངོས་མེད་ལ༔ གཏན་ཚིག་གིས་དཔྱད་སྟོང་པར་མཐོང་༔ ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གོལ༔ ཞེས་སོ༔ ནོར་ས་དང་ཤོར་ས་ནི་ལྟ་བའི་མ་གཞི་རིག་པ་ཅོག་བཞག་རང་གནས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གནས་པའི་དོན་མ་ཤེས་པར༔ ཆོས་ཅན་སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པའི་བདེ་བ༔ སྟོང་པ་གསལ་བ་སོགས་མཚན་ཉིད་པས་ལྟོས་དགག་གི་ཆ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དུ་འདྲ་བས་གཅིག་པར་བཟུང་ཞིང་མཚན་ཉིད་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་ནོར་ནས་ངས་ལྟ་བ་རྟོགས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་རློམ་པ་དོན་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཉམ་བཞག་ཀྱང་༔ གཤིས༵་ཤོར༵་སྟོང༵་ལྟ༵འི་གཟེབ༵ས་བམ་སྟོང༵་ཉིད༵་གཤིས༵་ལ༵་ཤོར༵་བ༵་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས༔ ཅོག་བཞག་རང་གྲོལ་མ་ཤེས་པར༔ ལྟ་བ་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་པ༔ ནལ་བུ་རྒྱལ་པོར་བརྫུས་པ་འདྲ༔ ཞེས་དང༔ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀློང་དྲུག་གི་རྒྱུད་ལས༔ ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་དཔྱོད་དང་༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་ལྟ་བ་གཉིས༔ ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ནས་འདྲ་གཉིས་པ༔ འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ༔ ཞེས་སོ༔ གཞན་ཡང་རིག་པ་ཀ་དག་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་སྟོང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་མ་ཤེས་པར་གོ་ཡུལ་གྱི་ལྷན་པ་འདེབས་པ་ནི་སྟོང༵་ཉིད༵་རྒྱས༵་འདེབ༵ས་སུ༵་ཤོར༵་བ༵འོ༔ འདི་ནི་ཐ༵་སྙད༵་ཚིག༵་ལ༵་ཞེ༵ན་པ༵ས་གཟེབ༵་ཡིན་ཏེ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས༔ ཆོས་ཀུན་རོ་གཅིག་མ་ཤེས་པས༔ ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་བདེན་འཛིན་པ༔ ལུས་ཀྱིས་མི་ཐེག་ཁུར་ཁུར་འདྲ༔ ཞེས་དང་༔ རྡོ་རྗེ་སྲིན་པོའི་རྣོ་བ་
Chinese
拉！由于认为阿努无有分别，从法界和智慧之门进入后，将因视为清净的法界，将果视为智慧坛城之尊。阿底瑜伽的精髓是，超越因果的菩提心，阿努遮蔽了超越因果。如果在大圆满中观察因果二者，则被说是落入了阿努瑜伽。由于没有断除因果的错乱之根，因此错认为大圆满是造作寻求之法。如是说。在《离戏义明》中说：如果见到各自的自性，就不会有宗派次第的错谬。如是说。特别是见解的错谬之处，以及错谬和失误三者中，首先是见解的错谬之处：对普遍存在于一切法中的空性执着，或者专注于原始清净唯一的法界，因此将基础视为空性，从而落入四句生灭的歧途。在《甘露精华》中说：对于中观自性和无实有，以理证进行分析，见到空性，落入一无所有的生灭之歧途。如是说。错谬和失误之处在于，没有理解见解的基础，觉性本然安住的自性，安住在离戏之义中，而对于普遍存在于一切有法中的乐、空性光明等相，由于与名相者的观待遮破之分，从见解的角度来看，仅仅是相似的离戏，因此执着为一体，并且与名相者的宗派相混淆，从而自以为已经证悟了见解，即使是将总义作为对境的等持，也是名为“本性迷失于空性”的遮蔽，并非真实。在《珍宝堆积》中说：没有理解本然安住和自然解脱，却自以为证悟了见解，就像是奴隶伪装成国王一样。如是说。在《普贤六界续》中说：各宗派的分别念，以及觉性现量二者，从见解的角度来看，相似的二者，相似啊相似，真是错谬啊！如是说。此外，觉性原始清净空性，胜义谛的真理，对于一切法，显现空性无别，以法性的方式安住，如果没有理解，而用概念的补丁来弥补，这就是落入了“空性补缀”。这是由于执着于名相言辞的遮蔽。在《珍宝堆积》中说：由于没有理解一切法味一，因此执着于名相言辞，就像身体无法承受重担一样。如是说。在《金刚食肉者之利刃》中说：
English
La! Because of considering Anu as inseparable, after entering the door of the Dharmadhatu and wisdom, one views the cause as the pure Dharmadhatu, and the result as the deity of the wisdom mandala. The essence of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends cause and effect. Anu obscures that which transcends cause and effect. If one observes both cause and effect in Dzogchen, it is said to have fallen into Anu Yoga. Because the root of confusion of cause and effect has not been severed, one mistakenly believes that Dzogchen is a practice of seeking. Thus it is said. In 'The Clear Meaning of Non-elaboration': If one sees one's own characteristics, there will be no possibility of straying from the order of vehicles. Thus it is said. In particular, among the three: the straying points of view, the mistakes, and the losses, the first is the straying point of view: being attached to emptiness that pervades all phenomena, or focusing on the pure, unique Dharmadhatu, thus viewing the ground as emptiness, and straying into the four extremes of arising and ceasing. In 'Nectar Essence Drop': For Madhyamaka, the nature of mind, and non-existence, analyzing with logic, seeing emptiness, one strays into the extreme of nothingness. Thus it is said. The mistakes and losses are: not understanding the basis of view, the nature of awareness, naturally abiding, abiding in the meaning of non-elaboration. And for the happiness that pervades all phenomena, clarity of emptiness, etc., because of the aspect of dependence and negation of the characteristics, from the perspective of view, it is merely similar to non-elaboration, thus grasping it as one, and confusing it with the tenets of the characteristics, thus presuming that one has realized the view, even the Samadhi that takes the general meaning as its object is a obscuration called 'nature lost in emptiness', which is not true. In 'Pile of Jewels': Without understanding natural abiding and self-liberation, claiming to have realized the view is like a slave pretending to be a king. Thus it is said. In the 'Kuntuzangpo Long Drug Tantra': The conceptual mind of all vehicles, and the direct perception of awareness, these two, from the perspective of view, are two that are similar, similar, similar, truly mistaken! Thus it is said. Furthermore, awareness, primordial purity, emptiness, the ultimate truth, for all phenomena, appearance and emptiness are inseparable, abiding in the manner of Dharmata. If one does not understand this, and patches it with conceptual understanding, this is falling into 'patching emptiness'. This is a obscuration due to attachment to nominal words. In 'Pile of Jewels': Because one does not understand that all dharmas are of one taste, therefore grasping at nominal words as true is like carrying a burden that the body cannot bear. Thus it is said. In 'Vajra Razor of the Rakshasa':