Tibetan
་འགྱུར་མེད་པས་རྡོ་རྗེར་བཞག་པར་མཛད་པ་ཡང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་འཁོར་བ་སེམས་དང་༔ མྱང་འདས་རིག་པའི་དག་སྣང་ལས༔ འཁོར་བ་མེད་སྣང་དུ་ཐག་བཅད་པར་བྱའོ༔ གཞན་གནས་པ་ཆོས་སྐུ༔ འགྱུར་བ་ལོངས་སྐུ༔ རིག་པ་སྤྲུལ་སྐུར་བཞག་པའང་ཡིན་མིན་ཆ་རེར་བཞག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ལམ་སྣང་དུ་བཞག་གོ༔ གསུམ་པ་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བར་ཐག་བཅད་པ་ནི༔ དེ་ལྟར་གཞིར་གནས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ད་ལྟ་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕེབ་ནས་བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་བཏང་བཞག་མེད་པར་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་ནི་གྲོལ་བར་ཐ་སྙད་གདགས་ཀྱང་དོན་དུ་ཡེ་གནས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་སྣང་སྟོང་གི་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀའི་གཤིས་དེར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤར་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་འཕགས་པ་ཁྱད་ཆོས་དྲུག་གི་ཚུལ་དུ་སྐུར་སྨིན་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་པའོ༔ ས་གཞན་ནས་ལམ་གྱིས་རྙེད་ཅིང་སྨིན་པ་མིན་པས་ན༔ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས༔ ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྨིན་པ་དང་མ་སྨིན་པ་མི་མངའ་འོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་པས་འབྲས་བུ་མི་རྙེད་པར་མན་ངག་གོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་གནས་པར་ཐག་བཅད་དེ༔ རྒྱལ་ཚབ་པས༔ རྫོགས་སངས་རྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་༔ ཞེས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་ལ༔ དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ༔ ཞེས་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཏོ༔ རྫོགས་ཆེན་ལས༔ དེ་ལྟར་སྐུ་ལྔ་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རྒྱུད་ལ་གནས་པས་དེའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུགས་ཅིག༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས༔ གལ་ཏེ་གཤེགས་སྙིང་སོགས་རྟག་པར་ངེས་ནས་རྒྱུན་ཆགས་པའི་རྒྱུད་ན་དེ་བདག་ལྟ་དང་ཁྱད་མེད་དོ་ཟེར༔ ཡང་སྟོང་པས་ཁྱབ་པ་ལ་ཟེར་རོ་སྙམ་དུ་འདུག་སྟེ༔ གལ་ཏེ་མི་རྟག་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུའམ་ལོངས་སྐུ་ནི་འདུས་བྱས་འགྱུར་བའི་ཟུག་རྔུ་མ་སྤངས་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་གང་དེ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྔམས་པོ་ཆེ་ཞིག་ཡིན་པར་ཐ་མའི་མདོར་གསུངས་ལ༔ ཚད་མས་དཔྱད་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང་༔ འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའི་རྣམ་མཁྱེན་སྡུག་བསྔལ་མིན་པ་ཞིག་ཡོད་པར་བཤད་པའང་བཀའ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ལ་ངེས་སོ་མེད་པའི་མཚང་ཅན་དུ་རང་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་ལ་རྨ་འབྱིན་ཉེན་པས་གཟོབ་པ་ལྷུར་བླངས་འཚལ༔
Chinese
由於不變故安立為金剛，也是自生之智慧的顯現，如是輪迴是心，涅槃是明覺的清淨顯現，當決斷輪迴為無有之顯現。此外，安住為法身，轉變為報身，明覺為化身，如此安立雖可安立為是與非的一分，然安立為道之顯現。第三，決斷果位三身解脫為自生之智慧：如是，彼等安住於基位之三身之自性，如今於道位時，以見而定，以修而受持，無有捨棄與安住而現前，從此圓滿菩提之殊勝三身、五種智慧與事業，雖施設為解脫之名言，然實質上，本來安住之安樂逝者的自性，顯空之周遍二者的體性，以未顛倒的方式顯現之智慧的力量，成為具備殊勝六法之相的色身，故而盤旋於智慧之界中。由於不是從他處以道而獲得與成熟，故《金剛薩埵心鏡》中說：「嗟！友伴們！真實圓滿之佛陀果位，無有成熟與未成熟。因此，不以修而獲得果位，而是口訣。」如是，當決斷果位三身安住於自身，故嘉察巴說：「圓滿佛陀偷盜故，將散失。」也應知曉此理。又說：「最初之佛陀無有因。」故顯示非由因而生之果。大圓滿中說：「如是五身安住於一切有情之自續中，故當領會其義。」對此，有些人說：「若如來藏等恆常而確定，於相續中不斷絕，則與我見無有差別。」又似乎認為是周遍於空性。若不恆常之佛陀法身或報身是積聚之物，未捨棄轉變之痛苦，故周遍於痛苦，則於《最後之經》中說這是極為嚴重的邪見，且以量成立。又說積聚之物、無常之遍知非痛苦，此說法於經教之印契上，以自語顯示為無有確定之缺失，故應極為謹慎，以免造成傷害。
English
Since it is unchanging, it is established as Vajra. Also, the appearance of self-originated wisdom is such that samsara is mind, and nirvana is the pure appearance of awareness. Therefore, one should decide that samsara is the appearance of non-existence. Furthermore, abiding is Dharmakaya, changing is Sambhogakaya, and awareness is Nirmanakaya. Although such an establishment can be made as a part of yes and no, it is established as the appearance of the path. Third, the decision that the three Kayas of the fruit are liberated into self-originated wisdom is as follows: Thus, the nature of those three Kayas that abide in the ground, now in the time of the path, is determined by view, and taken into experience by meditation, and becomes manifest without abandonment or abiding. From this, the supreme three Kayas of perfect enlightenment, the five wisdoms, and the activities are spontaneously perfected. Although the term "liberation" is applied, in reality, the nature of the Sugata who dwells primordially, the essence of both appearance and emptiness, the power of wisdom that arises without perversion, becomes a Rupakaya with the characteristics of the six perfections, and thus swirls in the realm of wisdom. Since it is not found and matured by the path from another place, it is said in the Vajrasattva Heart Mirror: "O friends! The fruit of the perfectly complete Buddha does not have maturity or immaturity. Therefore, the fruit is not obtained by meditation, but by the pith instructions." Thus, one should decide that the three Kayas of the fruit abide within oneself. Therefore, Gyaltsabpa said: "The complete Buddha steals, therefore it will be lost." One should also understand this. It is also said: "The first Buddha has no cause." Thus, it shows the fruit that does not arise from a cause. In Dzogchen it is said: "Thus, the five Kayas abide in the self-continuum of all sentient beings, so understand its meaning." Some say: "If the Sugata-garbha, etc., are determined to be permanent and continuous in the continuum, then it is no different from the view of self." Others seem to think that it pervades emptiness. If the impermanent Buddha Dharmakaya or Sambhogakaya is an accumulation, and has not abandoned the pain of change, and is therefore pervaded by suffering, then it is said in the Final Sutra that this is a very serious wrong view, and it is also established by valid cognition. It is also said that the accumulation, the impermanent omniscient mind, is not suffering. This statement, on the seals of the scriptures, shows with its own words that there is a flaw of uncertainty, so one should take great care to avoid causing harm.
Tibetan
ཡང་སྟོང་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཁྱབ་པའང་༔ སྣང་ཆ་ཀུན་རྫོབ་དག་ཆེན་རྒྱན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་མེད་ན་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་བྲལ་ཞེས་པ་དངོས་པོ་མེད་རྐྱང་སྒྲ་བློ་ཙམ་དུ་བས་ཏེ༔ ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་སྐད་ཀྱང་སྟོང་བའི་དབྱིངས་ན་མི་གནས་པས་མཚར་ཞིག་གི་རི་རྭ་ལ་ཡོད་པའང་མེད༔ མེད་པའང་མེད་ཙམ་དུ་སྨྲས་པས༔ གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ༔ དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བའི་ཐ་ཚིག་ལ་དཔེ་ཉེར་འཇལ་ལ་སོགས་པའང་མེད་ལ༔ འདུས་བྱས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཀྱང་༔ ནས་ལས་འབྲས་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་མིན་པས་མིན་པ་མི་བསྐྱེད་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་མྱང་འདས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ལ༔ མེད་དགག་གི་རི་རྭའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས༔ གལ་ཏེ་བྱུང་ཡང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་ཉིད་འགྱུར་ནས༔ འདུས་བྱས་འཁོར་འདས་སུ་གྱུར་བ་ཅིའི་མིན༔ མེད་པ་ནས་ཡོད་པར་འབྱུང་ན་ཕྱོགས་མཐའི་གཏུག་པར་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་མ་ཡིན་དགུ་སྲིད་ཅིག་གེགས་མེད་པར་འབྱུང་ཞིང་༔ དེ་སོགས་བསམ་ཡས་པའི་གནོད་པ་འབད་མེད་དུ་གྲུབ་པ་རིག་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུ་མེད་དགག་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ༔ དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུ་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་མིན་པར་ཤེས་སོ༔ འདུས་མ་བྱས་ལ་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་སྨིན་འབྲས་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་བྱས་ཅན་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པ་འགྱུར་རོ༔ འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ༔ ཞེས་པའང་དགོངས་པ་དེ་འགྲེལ་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ༔ གསུམ་པ་༼ བཞི་པ་དཔྱད ༽ཉམས་སྐུ་གསུམ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་མཐོང་བ་དག་པར་ཐག་བཅད་པ་ནི༔ གང་ཟག་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་ཐོག་ནས་གྲོལ་བ་ལ་སྐུ་གསུམ་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་པ་དང༔ ལེ་ལོ་ཅན་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་ལ་སྐུ་གསུམ་ལུགས་འབྱུང་དུ་འཆར་བ་དག་ནི༔ སྣང་ཉམས་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་མཐོང་བ་དག་རིམ་ལས་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་དུ་སྐུ་གསུམ་ལུགས་ལྡོག་གི་ནང་གསེས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཟད་པ་བཞིར་དག་པའི་བར་གྱི་ཉམས་སུ་ཐག་བཅད་པར་བྱའོ༔ ཤེས་ཉམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དང་འབྱུང་བཞིའི་རླུང་བཅུ་དག་པའི་རྟགས་བཅུ་བདུད་བཞིའི་གནས་འཕོ་ཁའི་བུ་ལོན་ལྡང་བ་ལྟར་སློང་རིམ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ཀྱང་༔ མ་རིག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འགགས་རིམ་ཉིད༔ རང་རིག་པའི་རང་བྱན་ཚུད་སྟོབས་ཀྱིས་འཕེལ་འགྲིབ་སྣང་སྟོང་གི་ཉམས་གཉིས་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཉི་མའི་སྣང་བ་ཉེ་རི
Chinese
而且，如果空性法身不遍及，显现的世俗大清净庄严普贤王如来，那么法身离戏就被贬低为仅仅是无实物的声音概念；双运的法语也不安住于空性之界，所以也不在奇特的山崖上，也不是仅仅说没有而已；对于谁是空性适宜的，对于他一切都是适宜的这种说法，也没有譬如说衡量等等；而且有为法的因缘，不像从青稞里不生果实一样，不是不生，所以从轮回的因里不生涅槃的果；要知道从无遮的悬崖的果里不会生出佛陀三身；如果生出，也会变成非有为的空性；为什么不会变成有为的轮回和涅槃呢？如果从无有中生出有，那么在边际穷尽处，没有因缘的九种非有可能会无碍地生出；等等无数的损害会毫不费力地成立，是从理智中产生的，无因的遮止会变成无意义；这样一来，视果位佛陀的报身和法身为无常，要知道就不是大乘行者；非有为被无常等遍及的成熟果实，因缘有为者，那样确定会改变；“非有为且任运成就”也是那个见解的解释；第三（第四考察），将体验三身视为自生智慧而断定清净，是说有勤者从顿超道上解脱而三身逆次第证悟，以及懒惰者于直断之基上解脱而三身顺次第显现；将显现体验的现量觉受视为普贤王如来，从次第的自显现智慧道上，三身逆次第的内部分显现方式，断定为四相穷尽之间的体验；觉性体验乐明无念的体验和四大之风十种清净的征相，四魔迁居之际的旧债如欠债般索取等各种次第，也是无明的因果断灭次第本身；以自性觉性的自力成熟之力，增减显空之体验二二同时如太阳之显现忽远忽近
English
Moreover, if the emptiness Dharmakaya does not pervade, and the appearance of the conventional great purity and adornment of Samantabhadra, then the Dharmakaya's freedom from elaboration is reduced to merely a sound concept of non-substantiality; the language of union also does not abide in the realm of emptiness, so it is not on a strange cliff, nor is it merely saying that there is nothing; for whom emptiness is suitable, for him everything is suitable, there is no example of measuring, etc.; and the causes and conditions of conditioned phenomena are not like not producing fruit from barley, so from the cause of samsara, the fruit of nirvana does not arise; know that from the fruit of the cliff of negation, the three bodies of the Buddha will not arise; if they arise, they will become non-conditioned emptiness; why will they not become conditioned samsara and nirvana? If something arises from nothing, then at the end of the boundary, nine non-existences without cause and condition may arise without hindrance; and so on, countless harms will be established effortlessly, which arises from reason, and causeless negation will become meaningless; in this way, viewing the fruition Sambhogakaya and Dharmakaya of the Buddha as impermanent, know that it is not a Mahayana practitioner; the ripening fruit pervaded by impermanence, etc., of the unconditioned, the cause and condition of the conditioned, will certainly change in that way; "unconditioned and spontaneously accomplished" is also an explanation of that view; third (fourth examination), determining the purity of seeing the experience of the three bodies as self-born wisdom, is to say that diligent people are liberated from the path of sudden breakthrough and the three bodies are enlightened in reverse order, and lazy people are liberated on the basis of direct cutting and the three bodies appear in forward order; seeing the direct perception of the appearance experience as Samantabhadra, from the path of self-appearance wisdom in order, the inner appearance of the three bodies in reverse order, determine the experience between the exhaustion of the four appearances; the experience of awareness, bliss, clarity, and non-thought, and the signs of purification of the ten winds of the four elements, the various stages of demanding like debts when the four maras are about to move, are also the very stages of the cessation of the cause and effect of ignorance; with the power of the self-mastery of self-awareness, the experience of increase and decrease, appearance and emptiness, two by two at the same time, like the appearance of the sun near and far