Tibetan
ན་སྟོབས་ཀྱིས༔ གྲངས་མེད་ཞིང་མང་ཐུགས་རྗེའི་ཅིག་ཆར་འཇུག༔ མིག་སྟོང་ཚངས་བཅས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ནར་ཟད༔ ཉི་ཟླ་ཅང་ཤེས་ཡུལ་མིན་རྐང་འཁྱམས་ལྟ༔ དེ་བཞིན་ཨ་ཏི་བླ་མེད་ཕ་དང་མ༔ ཐུབ་པ་རྒྱུད་བཅས་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དང་༔ འདོད་ཆེན་གྲུབ་མཐའི་སྨོན་ལམ་དགེ་བ་ཙམ༔ འདི་དང་མ་འཕྲད་སངས་རྒྱས་ཡོད་རེ་ཀན༔ ཞེས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ངོ་མཚར་བས་ཤུགས་ཕྱག་ཏུ་ཐལ་ལོ༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ རྫོགས་ཆེན་ཆོས་ཉིད་ས་གཅིག་ལ༔ ཡོན་ཏན་རྫོགས་ཚུལ་བཅོ་ལྔ་རྩི༔ཞེས་དང་༔ ཀུན་བྱེད་ལས༔ དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་དོ༔ ས་དང་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་གུད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ ས་དང་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཤིང་བསྒྲོད་དུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ༔ ཞེས་དང་༔ ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་ལས༔ དེ་དག་ས་བཅུའི་རྟེན་ལ་སོགས༔ ངོ་བོ་རང་བྱུང་ཆོས་སྐུར་འདུས༔ གདུལ་བྱའི་རིམ་པས་བཅུར་བསྟན་ཡང་༔ ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད༔ ཅེས་དང་༔ཀུན་བྱེད་ལས༔ མ་བསྒྱུར་མ་སྦྱངས་རིག་པ་ལྷུན་རྫོགས་ས༔ ཞེས་པ་བཞིན་ནོ༔ གཞན་ས་ལམ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྒྱས་པར་ཀུན་གསལ་རང་ཤར་ཀུན་བྱེད་སོགས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་བླ་མའི་རྒྱངས་འབོད་འགྲེལ་དུའང་རྒྱུ་དང་ལམ་དུ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཅིང་༔ མཐར་འབྲས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ས་དྲུག་དང་བཅུ་གཉིས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཉེར་ལྔ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ཤེས་པའི་ཐོག་ཏུ་ཐག་བཅད་དོ༔ འོན་ཀྱང་སྣང་བཞི་དང་རིག་འཛིན་བཞི་ལམ་ལྔ་དགོངས་སྤྱོད་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ནི༔ ལམ་ཆུང་ལས༔ དེ་ཡང་དང་པོ་དང་པོ་དང་༔ སྐལ་མཉམ་གཉིས་པས་རིག་མཆོག་དེ༔ བརྒྱད་པའི་སེམས་དཔར་སྐལ་པ་མཉམ༔ གསུམ་ལ་བཅུ་དང་སྐལ་མཉམ་མོད༔ དགོངས་སྤྱོད་རྒྱ་མཚོས་ཁྱད་པར་འཕགས༔ ཞེས་པ་སྟེ༔ འདིར་ཡང་༔ བིདྱཱ་དྷ་ར་རྣམ་བཞི་དང་༔ སྐལ་པ་མུ་ཚོད་བསྟུན་ནས་གསུངས༔ འོན་ཀྱང་དགོངས་སྤྱོད་གོང་འོག་དཔག༔ དཔེར་ན་ཕྱག་རྒྱའི་རིག་འཛིན་བཞིན༔ ཞེས་པའོ༔ གཉིས་པ་༼ བཞི་པ་དཔྱད། ༽ཞར་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཀྱང་བསྡུས་པར་ཐག་བཅད་པ་ནི༔ དགེ་བ་བཅུ་དང་དུ་བླངས་ནས་མི་དགེ་བཅུ་སྤོངས་བ་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་དང་༔ བྱམས་སོགས་ཚངས་གནས་བཞི་དང་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཚངས་ཐེག་གཉིས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཡང་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་བཤད་དེ༔ ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས༔ ལྷ་ཡི་ཐེག་དང་ཚངས་པའི་ཐེག༔ ཅེས་དང་༔ ལེ་ལག་ལས༔ དགེ་བཅུ་སྤྱོད་
Chinese
以那力量，无数刹土慈悲一时降，千眼梵天神通力亦竭，日月有知非境如跛行，如是无上阿底父与母，能仁及眷慈悲者之首，大欲成就宗派之愿善，未遇此者有佛亦徒然。如是亦因对成就之边际生稀有感而合掌。 《普明》中说：大圆满法性一地中，功德圆满之理计十五。又，《普作》中说：因此，虽有不可思议之有情，然智慧之体性唯有一。地与道并非在他处存在，应知地与道是不可修习与趋入的。又，《功德生》中说：彼等十地之所依等，体性自生法身中，随所化之次第而示现十地，然真实智慧之体性即是。又，《普作》中说：未改变未修习，觉性任运圆满。如是。其他关于地道证悟之次第，如大圆满广说于《普明》、《自显》、《普作》等中所说，于上师之遥呼释文中，亦主要阐述了因与道，最终亦断定了于了知果位佛陀薄伽梵之地六与十二、果法二十五等亦任运成就之理的基础上。然四相与四持明、五道、见行由上而上各具差别者，于《小道》中说：彼亦初初复初初，具缘二者乃胜观，与第八之菩萨具缘份，三者与十具缘虽如是，然见行以如海之差别胜过。如是，此处亦说四持明与缘分随顺而说，然见行衡量上下，譬如手印之四持明。第二（第四考察）顺便亦断定摄集世间道者，受持十善业而舍弃十不善业乃人天乘，修持慈等四梵住与四禅定乃梵天乘，如是宣说世间道之所有皆摄集于二者之中。于《楞伽经》中说：天乘与梵天乘。又，《支分》中说：行持十善。
English
By that power, countless realms of compassion descend simultaneously; the thousand eyes of Brahma, along with their magical powers, are exhausted; the sun and moon, though sentient, are like a lame person wandering in a place that is not their domain. Likewise, the supreme Ati, father and mother; the compassionate leader with his retinue; and the aspiration for the great desire-fulfilling siddha tradition—if one does not encounter these, even the presence of a Buddha is in vain. Thus, out of wonder at the ultimate accomplishment, one spontaneously joins their palms in reverence. In "Kunsel" (All-Illuminating) it says: "In the single ground of the Great Perfection's nature, the manner of perfecting qualities is counted as fifteen." Also, in "Kunjed" (All-Creating) it says: "Therefore, although there are inconceivable sentient beings, the essence of wisdom is only one. The terms 'ground' and 'path' do not exist separately. One should understand that the ground and the path are not to be cultivated or traversed." Furthermore, in "Yönten Künjung" (Source of All Qualities) it says: "Those, such as the supports of the ten bhumis, are contained within the spontaneously arising dharmakaya. Although the ten bhumis are shown according to the order of those to be tamed, the essence of true wisdom is one." Also, in "Kunjed" (All-Creating) it says: "Without alteration or cultivation, awareness is spontaneously perfect." Thus it is. Furthermore, concerning the stages of ground, path, and realization, as extensively explained in the Great Perfection texts such as "Kunsel" (All-Illuminating), "Rangshar" (Self-Arisen), and "Kunjed" (All-Creating), the guru's Distant Call commentary also primarily elucidates the cause and path. Ultimately, it is determined that the six and twelve grounds of the Bhagavan Buddha, along with the twenty-five qualities of the result, are also spontaneously accomplished. However, the differences in the four visions, four vidyadharas, five paths, and the increasing distinction of view and conduct are described in "Lam Chung" (The Shorter Path): "That is, first, first, and first; the second, with equal fortune, is the supreme awareness; the eighth is equal in fortune to the bodhisattva; the third has ten and equal fortune, but the view and conduct excel with oceanic distinction." Thus, here also, the four vidyadharas are spoken of in accordance with their respective fortunes. However, the view and conduct are measured above and below, like the four vidyadharas of mudra. Secondly (fourth examination), it is also determined that the worldly path is included incidentally: taking up the ten virtues and abandoning the ten non-virtues is the vehicle of gods and humans; cultivating the four brahmaviharas such as loving-kindness and the samadhi of the four form realms is the Brahma vehicle. Thus, it is said that all the correct worldly paths are included in these two. In the "Lankavatara Sutra" it says: "The vehicle of gods and the vehicle of Brahma." Also, in "Le Lag" (Section) it says: "Practicing the ten virtues."
Tibetan
ཅིང་མི་དགེ་སྤོངས་བྱེད་པ༔ འདོད་པའི་ལྷ་དང་མི་རུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ༔ ཚད་མེད་བཞི་སྤྱོད་མི་གཡོ་གོམས་བྱེད་པ༔ ཚངས་གནས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ཡང་མི་དགེ་བཅུ་སྤོངས་བ་དགེ་བཅུ་བསྒྲུབ་པ་ཆེད་དུ་བྱ་མི་དགོས་པར་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཆར་དུ་རྫོགས་པ་སྟེ༔ མཉམ་བཞག་གི་དུས་སུ་བྱ་བ་དགུ་སྤྲུགས་སུ་བཏང་བ་དང་༔ རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པས་སོ༔ ཡང་གཞི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཤིང་མི་དགེ་བ་ཀ་ནས་དག་པའི་དགེ་བཅུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྫོགས་ཟིན་ལ༔ སྡིག་བཅུ་ཆེད་དུ་སྤངས་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བ་དང་༔ དགེ་བཅུ་སྤྱོད་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བ་གཉིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ནས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་དང་ཡེ་ནས་ཡོད་པའི་དགེ་བ་དམ་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་སྐད་དུ་བདུད་རྩི་རྒྱ་མཚོ་འཁྱིལ་བའི་རྒྱུད་ལས༔ རིག་པ་མཐའ་གྲོལ་དོན་རྟོགས་ན༔ སྡིག་བཅུ་མ་སྤངས་གྲོལ་བར་གསུངས༔ དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གྲོལ་ཞེ་ན༔ བློ་ཡི་རྟོགས་པས་མ་སྤངས་བས༔ ཐར་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གསུངས༔ ཞེས་དང་༔ དགེ་བཅུ་མ་སྤྱད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་ཚད་མེད་བཞིར་འབར་བས་ཚངས་གནས་བཞི་དང་༔ རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བར་མེད་ཆེན་པོ་ལ་རྩེ་གཅིག་ལས་སུ་རུང་བས་ཉེར་བསྡོག་གི་འདོད་སེམས་ཀྱི་དྲངས་བས་རིམ་པར་རྣམ་རྟོག་འགགས་རིམ་ལས༔ རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་དཔྱོད་པ་ཙམ་གྱི་དྲན་རྩི་རེས་འགའ་བ་མ་བྲལ་བས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་དང་༔ གཉིས་མེད་དགའ་བ་སྡུད་པ་སྟེ་འགྱུར་བའི་མི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་བསམ་གཏན་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་བས་རིམ་པར་མངོན་དུ་གྱུར་བས་དང་༔ ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རྫོགས་པ་སྟེ༔ དེ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དྲི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་པ་དང་༔ ཆོས་ཀུན་སེམས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་དག་པ་དང་༔ སེམས་ཡུལ་མི་དམིགས་སྟོང་ཉིད་དུ་དག་པ༔ སྟོང་ཉིད་ཕྱོགས་བྲལ་སྤྲོས་འདས་སུ་དག་པ་སྟེ་རིམ་པར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས༔ རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས༔ ཅི་ཡང་མེད་པ༔ ཡོད་མིན་མེད་མིན་ནོ༔ ཡང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ནས་ཡན་ལག་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི༔ ཀ་དག་གི་ཆ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་ཀུན་བྲལ་གྱི་གཟུགས་མེད་བཞིར་རང་གྲོལ་བའི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་རིམ་རྟོག་པའི་རྙོགས་མ་ཞི་རིམ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡར་ལྡན་དུ་གྲུབ་པོ༔ གཞན་ཡང་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་འགགས་པའི་འགོ
Chinese
此外，断绝恶行，是转生为欲界天和人的原因；修持四无量心，习惯于不动摇，是转生到梵天等处的原因。如是说。 也就是说，断绝十不善，行持十善，不必特意去做，在止观二者中都圆满。在入定的时候，放下九种事务；在后得的时候，学习普贤行。 此外，基自身的体性没有被过失沾染，从一开始就清净的十善自然成就，已经圆满。断绝十恶不必特意去断就解脱，行持十善不必特意去行持就解脱，这二者是通达法性之义后，基没有成立和本来就有的殊胜善。 如是《甘露海环绕续》中说： 智慧穷尽，通达意义后， 不断十恶而解脱。 那么如何解脱呢？ 以智慧的证悟，不需断除， 就能获得大解脱。 如是说。 不行持十善，获得菩提。 如是说。 同样，证悟空性的智慧之光，以四无量心燃烧，是四梵住；以自性的无间大禅定，一心一意地精进，通过串习欲念，次第地从分别念的止息次第中，不离偶尔的分别念和仅是分别的忆念，而达到明晰而不分别；以及摄集无二的喜乐，所有变化的痛苦完全清净的禅定，本来就圆满，瑜伽士次第地显现；以及作为俱生智慧的所依而圆满。 同样，一切法如无垢虚空般清净；一切法，心性中远离戏论而清净；心，境不显现，在空性中清净；空性，离边，超越戏论而清净，次第地虚空无边；识无边；一无所有；非有非无。 此外，从任运成就的角度来说，肢分圆满的四禅定；从原始清净的角度来说，远离一切增益的四无色定中，自解脱的见解显现，次第地分别念的垢染寂灭，通过二者也向上增进。 此外，心、意和识等的一切戏论止息的灭尽。
English
Furthermore, abandoning non-virtue is the cause of being born as a desire realm god and human; practicing the four immeasurables, becoming accustomed to being unwavering, is the cause of being born in the Brahma realm, etc. Thus it is said. That is to say, abandoning the ten non-virtues and accomplishing the ten virtues, it is not necessary to do it specifically, but it is perfected in both meditative equipoise and subsequent attainment. In the time of meditative equipoise, nine activities are abandoned; and in the time of subsequent attainment, one trains in the conduct of Samantabhadra. Furthermore, the essence of the ground itself is not tainted by faults, and the ten virtues, pure from the beginning, are spontaneously accomplished and already perfected. Liberation without specifically abandoning the ten non-virtues, and liberation without specifically practicing the ten virtues, these two are the supreme virtues that are understood after realizing the meaning of the nature of reality, and that are primordially present when the ground has not been established. As it is said in the Tantra of the Circling Ocean of Ambrosia: When wisdom is exhausted and the meaning is understood, It is said that one is liberated without abandoning the ten non-virtues. How is one liberated? It is said that without abandoning, through the realization of wisdom, One obtains great liberation. Thus it is said. Without practicing the ten virtues, one obtains enlightenment. Thus it is said. Similarly, the power of the wisdom that realizes emptiness, blazing as the four immeasurables, is the four Brahma abodes; and because one is capable of single-pointed activity in the great uninterrupted samadhi of self-nature, by training the mind of desire for accumulation, from the stages of cessation of conceptualization in sequence, without being separated from occasional conceptual thought and mere remembrance of analysis, one achieves clarity without conceptualization; and the samadhi in which all the changing discomforts are completely purified, gathering non-dual bliss, is primordially perfected, and the yogi gradually manifests it; and it is perfected as the basis of co-emergent wisdom. Similarly, all dharmas are pure like immaculate space; all dharmas, the nature of mind, are pure in freedom from elaboration; mind, objects do not appear, is pure in emptiness; emptiness, free from bias, is pure beyond elaboration, sequentially space is infinite; consciousness is infinite; there is nothing; it is neither existent nor non-existent. Furthermore, from the aspect of spontaneous accomplishment, the four samadhis of complete limbs; from the aspect of primordial purity, in the four formless states of complete freedom from imputation, the view of self-liberation manifests, gradually the obscurations of conceptualization subside, and through both, it is also established as increasing upwards. Furthermore, the cessation of all elaborations of mind, intellect, and consciousness is the cessation.