Tibetan
བཙལ་ཀྱང་། །རང་སེམས་མི་རྟོགས་ངན་སོང་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། གང་ལ་བླ་མའི་དྲིན་ཡོད་པ། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་མཆོག་རྙེད་འགྱུར། །གཞན་དུ་བྱས་པས་ཡུན་རིང་དུ། །རྣམ་པར་རྨོངས་པས་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཚུལ་འདི་རྣམས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་མཁས་རློམས་དེ་ལས་བླུན་པོ་དད་བརྟན་ཞིག་གི་དགའ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཡང་ན་བླུན་པོ་དད་པ་བརྟན། །དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་དངོས་གྲུབ་ཉེ། །ཞེས་སོ། །མཁས་པས་ཀྱང་མི་རྟོགས་ན་བླུན་པོ་དག་གི་ཁ་སྐད་ཉོས་པས་གྲོལ་བ་ལྟ་ཅི་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་བླ་མ་དམ་པ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲད་པས་ངེས་པར་རྟོགས་ཤིང་བྱིན་རླབས་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་ནས་མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ནི་ངོ་སྤྲད་པའི་དགོས་པའོ། །རིམ་ལྔ་ལས། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཕན་པའི་ལུང་ཐོབ་ན། །གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ཡང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྙིང་ཐིག་གི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གདམ་ངག་ལ་ཐུག་གོ །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ངོ་སྤྲད་པ་དངོས་ལ། དབང་གི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ཤན་འབྱེད་ཀྱི་འཕྱོང་གིས། ཐབས་ཀྱིས་རྗེན་ཅེར་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ལ། བརྡ་རྟགས་དོན་གྱི་དབང་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ངོ་སྤྲད་པ། སྤྲོས་དང་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་དབང་བཞི་བསྐུར་བས། དཔེར་ན་སྒྲོན་མེས་མུན་པ་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས་མུན་ཁང་གི་བུམ་པ་གསལ་བ་ལྟར། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་བསལ་སྟོབས་ལས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཀློང་གསལ་ལས། དཔེར་ན་མུན་ནག་རྫས་སྟོར་ལ། །ལག་ནོམ་བཙལ་བས་རྙེད་པར་དཀའ། །སྣང་གསལ་སྒྲོན་མེ་ལ་བརྟེན་ནས། །བཙལ་བས་རྙེད་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་རིག་མུན་ནག་དུ། །ཆོས་ཉིན་ནོར་བུ་སྟོར་བ་སྟེ། །ཐ་སྙད་ཚིག་གིས་རྙེད་པར་དཀའ། །མ་ནོར་བླ་མའི་ཞལ་དྲིན་གྱིས། །རིན་ཆེན་བརྡ་ཡིས་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། དབང་ནི་བརྡའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །རང་རིག་གསལ་བས་རང་ངོ་སྤྲད། །ཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་འཕྱོང་གིས་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། ཤན་འབྱེད་ཚུལ་མང་དུ་ཡོད་དེ་འདིར་ནི། སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱེད་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཕྱེད་ཚུལ་དངོས་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། དང་པོ་ནི། ལར་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་ཕྱེད་ན་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་འཁྲུལ་འཁོར་ལས་མི་ཐར་པས། རྩལ་རྫོགས་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེད་ན། །སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས། །སྐྱོན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དག་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཁྱད་མ་ཕྱེ་ནས་སེམས་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་སྟེགས་བཅས་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བས་ན་གསལ་བའི་ཆ་དང་མི་རྟོག་པའི་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་འཁྲུལ་རྐྱེན་དུ་སོང་བས་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་སྒྲིབ་གཞི་མ་འབྱེད་པ་ལགས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞི་འདི་ཤེས་པར་གལ་ཆེའོ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འདོད་དེ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཇི་སྐད་དུ་ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས། སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་དེ། །མོ་གཤམ་བུ་དང་གཉེན་བྱེད་འདྲ། །དཔེར་ན་སོལ་བ་ནག་པོ་ལ། །ཕྱི་དོར་བྱས་པས་དཀར་པོ་མིན། །སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་དེ། །ར་གན་གསེར་དུ་བརྫུ་བ་བཞིན། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་ནི། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ་སྟེ་གསུམ་གྱིས་སྤྱིར་བསྟན་པ་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་རྟོག་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཅན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། རིག་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བར་མཁས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ཡུལ་ལ་སེམས་པས་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་སེམས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ཡེ་ནས་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དགོངས་འདུས་ལས། ལང་ཀའི་བདག་པོ། ཡེ་ཤེས་ནི་གཞན་ནས་མ་བྱུང་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞན་ནས་བྱུང་ན་གློ་བུར་བ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། དག་མ་དག་གི་གཉིས་དེ་རང་ངོའི་དབྱེ་བ། དུར་ཁྲོད་ཕུང་པོ་འབར་བ་ལས། གྲངས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་འདོད། །ཅེས་པས་ཚོགས་བརྒྱད་དེ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །གཞན་ཡང་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། གཞི་གནས་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཡུལ་ཁྱབ་སྟེ་གསུམ་ལ་ནང་གསེས་བཅུར་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཟད་ས་ལས་བཏགས་པ་ལྔ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་དོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་རྟོག་ལ། །ངོ་བོ་འཇུག་ཅིང་ཁྱབ་པ་ལ། །དྲན་བསམ་རྣམས་གྱི་གཞི་མའོ། །དབྱེ་བ་དག་དང་མ་དག་པའོ། །ངེས་ཚིག་བསམ་པས་དྲན་ཡུལ་སྐྱེ། །གང་ལ་སེམས་དང་གང་གི་སེམ
Chinese
寻找时，若不证自心，将堕恶趣。（出自）《智慧成就》中说： 谁有上师的恩德， 他的那个自性将获得殊胜。 若以其他方式修持，长久以来， 因迷惑而生烦恼。 又有其他非常多的例子，胜过那些轻视这些道理的自诩聪明的人，一个愚笨但具坚定信心的人更令人欢喜。经中说： 或者愚笨之人具坚定信， 对他而言，成就的证悟很近。 如此说。 智者尚且不能证悟，更何况愚笨之人购买口头禅就能解脱，甚至连证悟都不会有。 因此，依止真正的上师，通过上师的开示，必定能够证悟，加持融入相续，从而成就共同和殊胜的成就，这就是开示的必要。 《次第五》中说： 依靠上师的恩德，获得利益的教言， 以为不会解脱，实际上会解脱。 如《心髓》的经中说： 法身在于口诀。 如是说。 第二，关于实际的开示， 通过灌顶的加持， 通过辨别的区分， 通过方便而赤裸裸地开示，这三种方式。 第一种是： 具有金刚意义的上师， 对具有法相的弟子， 通过具有表征、象征、意义的灌顶的方式进行开示。 通过授予有相、无相、极无相的四种灌顶， 例如，就像灯火驱散黑暗的力量，使黑暗房间里的瓶子显现一样。 通过上师的加持，驱散了障碍的力量，从而使自性的智慧显现。 《海阔虚空》中说： 例如在黑暗中丢失物品， 用手摸索很难找到。 依靠明亮的灯火， 寻找就毫无疑问能够找到。 同样，在无明的黑暗中， 丢失了如白昼般的正法宝珠。 用世俗的语言很难找到。 依靠无误上师的恩德， 通过珍贵的象征就能找到。 如此说。 《中观根本慧论》中说： 灌顶是依赖于表征的， 自明的光辉使自己认识自己。 如此说。 第二，关于通过辨别的区分进行开示。 辨别的方法有很多，这里是： 一般的讲解，和特别的讲解两种。 第一种有区分的必要的原因，和区分的实际方法两种。 第一是： 一般来说，没有区分心和智慧。
English
Even if you search, if you don't realize your own mind, you will fall into the lower realms. It says, "From Yeshe Drubpa: Whoever has the kindness of the lama, Their very essence will attain the supreme. If done otherwise, for a long time, Due to confusion, suffering will arise." And also, there are so many other examples, that a foolish person with steadfast faith is more pleasing than those who boast of being wise and belittle these teachings. From the tantra: Or a foolish person has steadfast faith, For them, the accomplishment of siddhis is near. So it is said. If even the wise cannot realize it, what need is there to say that liberation will not occur by purchasing the words of foolish people, and even realization will not occur. Therefore, by relying on a true and holy lama, and through their introduction, one will surely realize it, and by receiving blessings into one's being, the accomplishment of supreme and common siddhis is the purpose of introduction. From the Rim Nga: If one receives the beneficial teachings through the kindness of the lama, Even if one thinks one will not be liberated, one will be liberated. And as it says in the tantra of the Nyingthig: Dharmakaya depends on oral instructions. So it is said. Second, regarding the actual introduction, Through the blessing of empowerment, Through the discernment of separation, Through skillful means, the naked introduction, these three. The first is: By the vajra-meaning-endowed teacher, To the disciple endowed with characteristics, Introducing through the door of empowerment endowed with signs, symbols, and meanings. By bestowing the four empowerments of elaborate, unelaborate, and extremely unelaborate, For example, just as the power of a lamp dispels darkness, making the vase in a dark room visible. Through the power of the lama's blessing dispelling obscurations, the wisdom of one's own nature becomes manifest. From Gyatso Klongsal: For example, losing an object in the dark, It is difficult to find by searching with one's hands. Relying on a bright lamp, There is no doubt that it can be found by searching. Likewise, in the darkness of ignorance, The jewel of Dharma, like daylight, is lost. It is difficult to find with conventional words. Through the kindness of the unerring lama's face, It will be found through precious symbols. So it is said. From Thalgyur: Empowerment relies on symbols, Self-awareness, being clear, introduces oneself. So it is said. Second, regarding introduction through the discernment of separation. There are many ways of discerning, but here are: A general explanation, and a specific explanation, these two. The first has two parts: the reason why separation is necessary, and the actual method of separation. The first is: Generally, without separating mind and wisdom.
Chinese
如果这样，就无法从心的迷乱轮转中解脱。如《功德圆满》中所说：如果不能区分心和智慧，就无法斩断显现之境的根本，即使是无过失的法性，也难以证悟。如是说。智慧的清净显现是法身和智慧的涅槃，如果不能区分这两者，而在心上建立基础、道路和果位的次第，就无法超越轮回。因为光明的部分和不思议的部分的一些因素成为了迷乱的因缘，所以认为这两者是一体的，就是没有区分遮蔽和遮蔽的基础。了解轮回和涅槃的基础非常重要。如《自显》中所说：心不希求果位，因为有觉性的智慧。如是说。又如《决定意义总集》中所说：在心中希求成佛，就像寡妇与儿子结婚一样。例如黑色的煤炭，即使擦拭外面也不会变白。在心中希求成佛，就像用铜冒充黄金一样。如是说。第二，从体性、词义、分类三个方面进行总的阐述。心的体性是能取所取的分别，是三界之内的分别念，具有我执的根本。智慧的体性是光明清净的如来藏，远离能取所取。如《心之明镜》中所说：要精通觉性，使其远离能取所取。这就是（智慧的体性）。心的词义是缘于对境而思虑，是有分别和无分别的心。智慧的词义是本来就安住于基础之上的觉性。如《意总集》中所说：楞伽的主人，智慧不是从其他地方产生的，如果从其他地方产生就是暂时的，所谓的智慧不是那样的。如是说。心的分类是清净和不清净两种，这是自性的分类。《尸林焚尸》中说：数量被认为是八种。因此，八识是数量的分类。此外，还有五十八万四千种心所。智慧的分类是，基础、安住、特征、执着、对境周遍，这三者有十种内在的分类。此外，还有从灭尽处所建立的五种，是不可思议的。如《他空论》中所说：所谓的心是迷乱的分别，体性是进入和周遍，是忆念和思考的基础，分类是清净和不清净，词义是思虑产生忆念之境，对于什么的心和什么的思
English
If so, one cannot be liberated from the deluded cycle of the mind. As it says in "Perfection of Skill": If mind and wisdom are not distinguished, the root of phenomenal objects will not be severed, and even the faultless nature of reality will be difficult to realize. So it is said. The pure appearance of wisdom is the Dharmakaya and the Nirvana of wisdom. If these two are not distinguished, and the ground, path, and fruition are established on the mind, one will not transcend samsara. Because some aspects of clarity and non-conceptuality become causes of delusion, considering them as one is not distinguishing between obscurations and the basis of obscurations. It is important to know the basis of samsara and nirvana. As it says in "Self-Arisen": Mind does not desire fruition, because there is awareness of wisdom. So it is said. Furthermore, as it says in "Definitive Meaning Compilation": To desire Buddhahood in the mind is like a widow marrying her son. For example, black coal, even if polished on the outside, will not become white. To desire Buddhahood in the mind is like counterfeiting gold with copper. So it is said. Secondly, the general explanation is given in terms of essence, definition, and division. The essence of mind is the conceptualization of grasping and being grasped, the conceptual thoughts of the three realms, with the root of self-grasping. The essence of wisdom is the clear light Sugata-garbha, free from grasping and being grasped. As it says in "Mirror of the Heart": Be skilled in awareness, free from grasping and being grasped. That is (the essence of wisdom). The definition of mind is the mind that thinks about objects, the mind with and without conceptualization. The definition of wisdom is the knowledge that has always been present on the ground. As it says in "Intentional Compilation": Lord of Lanka, wisdom does not arise from elsewhere. If it arose from elsewhere, it would be temporary. The so-called wisdom is not like that. So it is said. The division of mind is the two, pure and impure, which is the division of its own nature. In "Burning Corpses in the Cemetery," it says: The number is considered to be eight types. Therefore, the eight consciousnesses are the division of number. Furthermore, there are fifty-eight thousand four hundred mental factors. The division of wisdom is the ground, abiding, characteristics, clinging, and pervasive object, these three have ten internal divisions. Furthermore, there are five established from the place of exhaustion, which are inconceivable. As it says in "Consequence Theory": The so-called mind is deluded conceptualization, the essence is entering and pervasive, it is the basis of memory and thought, the division is pure and impure, the definition is that thinking gives rise to the object of memory, for what mind and what thoug