Tibetan
དེ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ། དེ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ། དེ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གཙོ་གང་ཆེ་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་རྩད་བཅད་པ། སེམས་དེ་ཉིད་བརྟགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་མཚངས་བཙལ་བ་དང་། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བླ་མ་གཅིག་གི་རིགས་ཀྱི་བུ་སྒོ་གསུམ་གཙོ་གང་ཆེ་རྟོགས་ཤིག་གསུངས་བ་གཟུ་ལུམ་དུ་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གི་ན་རེ། དེ་ལ་སེམས་གཙོ་ཆེ་བ་ལོས་ཤེས། སེམས་ཀྱིས་མ་བསམ་པར་ལུས་ཀྱིས་བསྒུལ་བསྐྱོད་དང་ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་མི་ནུས་ཟེར་བས་དེ་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་བབ་ཅོལ་དུ་སྨྲ་བ་ཙམ་ཞིག་སྟེ། མ་དག་པའི་དུས་སུ་ལུས་ངག་ལ་མ་ལྟོས་པའི་བསམ་རྒྱ་ཙམ་གྱི་གར་ཡང་མི་སླེབ་ལ། དག་པའི་དུས་སུའང་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལས་གང་གཙོ་ཆེ། ཡང་བར་དོ་ཡིད་ཀྱི་ལུས། རྨི་ལམ་བག་ཆགས་ཀྱི་ལུས། ད་ལྟ་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས། གཟུགས་ཁམས་འོད་གསལ་གྱི་ལུས། སྟོང་རིག་ཏིང་འཛིན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ནམ་ཡང་སེམས་ཡན་གར་བ་ཞིག་མི་སྲིད་པས། དེ་དག་མེད་པའི་སེམས་རྐྱང་བས་གྲུབ་པའི་ལུས་སོགས་ག་ལ་ཡོད། དེ་ཕྱིར་གཙོ་ཆེ་བར་ཅིས་བཞག །འགྲོ་འདུག་བསྒུལ་བསྐྱོད་ལ་སོགས་པར་ལུས། སྨྲ་བརྗོད་ལ་སོགས་པར་ངག །བསམ་དྲན་ལ་སོགས་པར་སེམས་ཡིན་པར་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་འདྲ་སྙམ་ན། དེ་ལ་བཤད་དེ། ཀུན་གཞི་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ལ་བག་ཆགས་བཞག་པས་ལུས་དང་གནས་སུ་སྣང་བ་དང་། ལུས་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བཟུང་པ་ལས། རང་གར་ནི་མགུལ་བསྐྱོད་ཙམ་ཡང་མི་ནུས་པར་སོ་སོར་འབྲལ་ཞིང་རུལ་མྱག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱང་སེམས་ལ་མ་བརྟེན་པར་མི་ནུས་ལ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་སམ་ཡང་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བས་གྲོལ་འཁྲུལ་ཀྱང་སེམས་ལ་བརྩི་བ་དང་། དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་གང་ནས་ཀྱང་། མྱོང་རིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པ་ལས། རང་མཚན་དུ་གྲུབ་ན་དམྱལ་མེས་མི་ཚིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ལུས་དེའི་ཕ་མ་སོགས་ཀྱང་དགོས་ལ། མ་ཟད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ཟད་དེ། འཁོར་བའི་ཕུང་ཁམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་དང་། མྱང་འདས་རིག་པའི་དག་སྣང་ཡིན་པར། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་བས། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པས་གནས་དོན་ནམ། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་དང་། འཕགས་པ་ལྷའི། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་གི་སེམས་ནི་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་སམ་བྷུ་ཊི་ལས། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བརྟགས། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཉིད་ནི། །གཞན་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གཅིག་ལ་མཐོང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། །སེམས་ལ་བག་ཆགས་བཞག་པས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་སྟེ། གུར་ལས། ཐོག་མེད་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པས་དང་། གཞན་ཡང་བསླབ་གསུམ་འགལ་མེད་དུ་བཟུང་བའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སེམས་གཙོ་ཆེ་བར་གསུངས་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གྲུབ་ལ། རྨི་ལམ་དང་བར་དོའི་ལུས་ངག་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་རིགས་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་མེད་པ་དང་། ཚུལ་འདིས་གཞལ་ན་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་པའི་དཀར་དམར་ལའང་མཚུངས་ཏེ། གཉིས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཟད་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་དག་མི་སྲིད་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་རང་སྒོས་འཁོར་བ་དང་སྤྱི་མཐུན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ལ་དགོངས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་བཤད་ཚུལ་ཙམ་ལས། ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ཏེ། སྟོང་པའི་ཤུལ་ན་སྣོད་སྟོང་ཞིག་བཞག་པར་དཀའ་སྟེ། རྨི་ལམ་སད་ཤུལ་ན་རྨི་ཡུལ་སྤྱི་མཐུན་པ་ཡོད་དོ་ཟེར་བས་དེ་ནི། ཁོ་བོའི་ཕ་ཅིག་གིས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྣང་བ་ལས་གཞན་དུ་མེད་གསུངས། དེ་ལ་རྟོག་གེ་མགོ་མཁྲེགས་འགའ་ཞིག་གིས། གཅིག་གྲོལ་བས་ཀུན་གྲོལ། །གཅིག་འཁྲུལ་བས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལའང་འོ་བརྒྱལ་བྱེད་ཟེར། ཐམས་ཅད་རྒྱུད་གཅིག་དུ་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཟེར། ཡང་དེ་ལ་བཤད་ན། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཤི་བས་ཀུན་འཆི་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱི་དགག་བཞག་གིས་ཅི་བྱ། དེ་ཙམ་ལ་རིག་ཤེས་པར་སུས་བཞག །རྨི་ལམ་དུ་སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྲགས་པ་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ཞིང་། རྨི་ལམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་གཅིག་པར་འདོད་པས་གྲུབ་མཐའ་དེ་ཟེར་ནས་དགག་བཞག་བྱེད་ན་བཞད་གད་ཞིག་རིན་གྱིས་ཉོ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་མཐོང་ཐོས་རིག་དང་བྱེ་བྲག་ཤེས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་རྨི་ལམ་བཞིན། །དེ་ལ་བརྟགས་ན་སྙིང་པོ་ཡོངས་མི་སྣང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། མགོན་པོ་ཀླུས། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཁ་ནས་ནེ་ཙོ་ལྟ
Chinese
确定其本身的方式。 确定其本身的方式。 确定其本身的方式，通过考察身语意三者何者为主来追根究底。以多种方式寻找心的本身，以及通过考察生处、住处、去处三者来认识三身，共有三种。第一种是：一位上师对种姓之子说，要弄清楚身语意三门何者为主，一些说话含糊不清的人说：这当然是心最重要。如果心不思考，身体就不能行动，语言就不能表达，所以要对此进行考察。这只不过是随口说说而已。在不净的时候，没有不依赖身语的思考，什么也做不成。在清净的时候，金刚三者中哪个最重要？还有，中阴意生身，梦中习气身，现在血肉之身，色界光明之身，空智禅定之身等等，任何时候都不可能存在脱离心的独立存在。如果没有这些，又怎么会有由纯粹的心构成的身体等等呢？因此，怎么能认为心最重要呢？行走、行动等是身体，说话等是语言，思考、回忆等是心，如果认为没有大小之分，那么，对此进行解释：阿赖耶识是心的根本，由于在上面安放了习气，所以显现为身体和处所。所有的身体都被心执著为我，因此，自己连动一下脖子都不能，会各自分离，腐烂变质。语言的表达也不能不依赖于心。此外，成佛或者流转轮回，从轮回中解脱，也都取决于心。像这样，从因果等任何角度来看，感受、觉知、痛苦的身体等等，都是由心所造。如果自性成立，那么地狱之火就不能燃烧，而且还需要身体的父母等等。总之，轮回和涅槃的一切都是由心所造。轮回的蕴界处一切都是心的自显现，涅槃是觉性的清净显现。如《金刚帐续》所说： “珍贵心之外， 无佛亦无众生。 识所住之义， 外境丝毫亦无。” 又如圣天所说： “外境实无有， 唯是自心。
English
How to Ascertain Thatness. How to Ascertain Thatness. How to Ascertain Thatness: Investigating which of body, speech, and mind is primary, seeking the nature of mind through various means, and introducing the three kayas by examining the origin, dwelling place, and destination. There are three aspects to this. The first is: A lama told his disciple to discern which of the three doors—body, speech, and mind—is most important. Some who speak ambiguously say: Of course, mind is the most important. Without the mind's thought, the body cannot move, and speech cannot express anything. This needs to be examined. That is just casual talk. In an impure state, one cannot achieve anything with thought alone, independent of body and speech. Even in a pure state, which of the three vajras is most important? Moreover, the intermediate state mind-body, the dream habitual body, the present flesh and blood body, the form realm clear light body, the empty awareness samadhi body, and so on—there is never a mind that exists independently. Without these, how could there be bodies and so on composed of mind alone? Therefore, how can one consider mind to be primary? Body is for going, staying, moving, and so on; speech is for speaking and so on; mind is for thinking, remembering, and so on. If one thinks there is no difference in importance, then I will explain: Because habitual tendencies are placed at the root of the all-ground consciousness, body and place appear. All those bodies are held by the mind as self. Therefore, they cannot even move on their own, and they separate and decay. Speech cannot express anything without relying on the mind. Furthermore, becoming a Buddha or wandering in samsara, and liberation from samsara, all depend on the mind. Thus, from any perspective, such as cause and effect, the body of experience, awareness, and suffering, and so on, are made by the mind. If they were inherently established, then why wouldn't hellfire burn them? And the parents of those bodies would also be necessary. In short, all of samsara and nirvana are made by the mind. All the aggregates, elements, and sense bases of samsara are the mind's own appearances, and nirvana is the pure appearance of awareness. As the Vajra Tent Tantra says: "Apart from the precious mind, There is no Buddha and no sentient being. The meaning of the abiding of consciousness, There is not even a little external object." And as Aryadeva says: "External objects do not exist, They are only one's own mind."
Chinese
亦得见。如是及《三菩提经》云：内外之自性，此等皆观为心，离心之外，他处实无有。如是说故，外境一物，而有种种见法。于心上置习气故，显现种种。如《续》云：无始轮回之习气，外境诸法皆遍计，非有实事唯是心，心是周遍行者。如是说故。又，以持守三学无违之金刚持存在之故，亦说心为主要，故亦以无垢之圣教所成立。且梦及中阴之身语，亦应知是心所造，以无他因缘故。以此道理衡量，则种种境相之白红等亦相同。于二取法之戏论已尽之佛陀，彼等不容有故。有者虽分自生轮回及共同二者，然是就名言之显现而说，仅是世俗谛之说示而已。就名言之安立而言，一切轮回之有情皆解脱，于空性之遗迹中，安立一空器亦难。如云梦醒之后，有共同之梦境。如是说者，乃吾父曾云：轮涅一切皆是唯由一有情之显现所成。对此，有若干顽固之论者云：一解脱则一切解脱，一迷乱则于普贤佛亦成困扰。是说一切皆认作一体之宗派。又对此而说，譬如梦中一有情死亡则一切皆死，如是之诤论有何用？仅此便立为具智慧者，谁人所许？梦中所显现之名为佛陀者，一者解脱则一切皆解脱，且梦中一切有情皆认作一体，若以是宗派而作诤论，则如以高价购入一堆笑料。一切皆如梦，如《三摩地王经》亦云：如是见闻觉及种种识，此等一切皆非真，如梦境。若于此观察，则全无实义，一切诸法当如是知。如是及圣者龙树云：如梦如幻化。如是等所说一切，皆如鹦鹉学舌。
English
also be seen. As it is said in the Sambhuti Sutra: "The nature of outer and inner, all these are considered as mind. Other than mind, there is nothing else." Thus, there are various ways of seeing a single external object. Because habits are placed on the mind, various things appear. As the Gur Sutra says: "Due to the habits of beginningless samsara, external objects are completely conceived. It is not a real thing, it is only the mind. The mind is the one that goes everywhere." As it is said. Furthermore, because there is a Vajradhara who holds the three trainings without contradiction, it is also said that the mind is the main thing, so it is also established by the immaculate scriptures. And the body and speech of dreams and bardo are also reasonably made by the mind, because there are no other causes and conditions. If we measure in this way, the white and red of various appearances are also the same. For the Buddha who has exhausted the elaboration of dualistic dharmas, those are impossible. Some divide samsara into self-generated and common, but they are referring to the appearance of terms, only the way of explaining conventional truth. In terms of the establishment of terms, all sentient beings in samsara are liberated, and it is difficult to place an empty vessel in the trace of emptiness. It is said that after waking up from a dream, there is a common dream world. As such, my father once said: "All of samsara and nirvana are made only by the appearance of one sentient being." To this, some stubborn debaters say: "If one is liberated, then all are liberated. If one is confused, then even Samantabhadra Buddha will be troubled." It is said that all sects are considered as one entity. Furthermore, to say to this, for example, if one sentient being dies in a dream, then all die. What is the use of such arguments? Who would allow just this to be established as intelligent? One who appears as a Buddha in a dream liberates all, and all sentient beings in the dream are considered as one entity. If you argue with that sect, it is like buying a bunch of laughter at a high price. Everything is like a dream, as it is also said in the Samadhiraja Sutra: "Likewise, seeing, hearing, knowing, and distinguishing, all these are untrue, like dreams. If you examine it, no essence is seen at all. All dharmas should be known as such." As it is and the protector Nagarjuna said: "Like a dream, like an illusion." All that is said is like a parrot learning to speak.