Tibetan
༔ ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད༔ དབང་པོའི་ཡུལ་བསྟན་སོ་སོར་རྟོག༔ འབད་པས་མ་ཡིན་བྱ་བ་གྲུབ༔ ཐ་དད་མེད་པས་ཆོས་དབྱིངས་སོ༔ ཞེས་པ་དང་ཡུལ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལས་ཇི་ལྟ་བ་ཤེས་པས་ལོག་པར་རྟོག་པའི་བདུད་བཅོམ་ཞིང་༔ གཟུང་འཛིན་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས་པས་རྟོགས་པ་བདག་གི་དཔལ་དང་༔ ཇི་སྙེད་པ་ཤེས་པས་སྣང་ཚུལ་རྒྱུ་འབྲས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་ཇི་བཞིན་མཁྱེན་ནས་སྙིང་རྗེས་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་པོའི་ཐུགས་རྗེ་གཞན་གྱི་དཔལ་དང་ལྡན་པ་སྟེ༔ འབྲས་བུ་ལོངས་སྐུ་བྱད་ལྟ་བུ་ལས་གདུལ་བྱའི་མོས་ངོར་སྤྲུལ་བ་རྣམ་བཞི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་རྩོལ་རྟོག་མེད་པར་རང་བྱུང་ཡང་༔ རང་ངོ་ལ་འཁྲུལ་པ་མིང་ཙམ་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་མཁྱེན་བརྩེའི་ཡེ་ཤེས་འགག་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་སྟེ༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ཤེས་བྱ་སྟེ༔ ཇི་ལྟ་མཁྱེན་པས་དངོས་པོ་ཡི༔ གནས་ལུགས་རང་གི་དོན་དུ་ཤེས༔ ཇི་སྙེད་པས་ནི་གདུལ་བྱ་ཡི༔ བསམ་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཤེས༔ ཞེས་དང་༔ དེ་ཉིད་ལས༔ དེ་ལ་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་བཤད༔ འདིས་ནི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་མཁྱེན༔ གཞན་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིས༔ ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་ཤེས་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ ཇི་ལྟ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བཤད༔ སྣང་ཆས་བརྗོད་གཞི་བྲལ་བ་ལ༔ རང་སྣང་དག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ༔ དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་མཁྱེན་པ་ལ༔ རང་དོན་རྟོགས་པས་འཁྲུལ་རྒྱུན་ཟད༔ ཅེས་དང་༔ དོན་གསལ་ལས༔ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལོག་པར་རྟོག་པའི་བདུད་བཅོ༵མ་སྟེ༔ མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན༵་ཞིང་༔ གཟུང་འཛིན་གྱི་མཐའ་ལས་འད༵ས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ༔ དེ་ལྟར་མཁྱེན་པས་རྟོགས༷་པ༷་བད༷ག་གི༷་དཔ༷ལ་ལོ༔ ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འཆད་པས་ན་ཐུགས༷་རྗེ༷་གཞ༷ན་གྱི༷་དཔ༷ལ་ལོ༔ ཞེས་སོ༔ འདི་ལས་ཕྱེ་བའི་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་ཆོས་སྐུ་དང་༔ བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་གཉིས་ནི་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་དུ་སྐུ་གསུམ་ལུགས་ལྡོག་དུ་འཆར་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ༔ དེས་གཞལ་ན་ལམ་གྱི་ལོངས་སྐུ་ཡང་ཡོད་པར་མངོན་ཀྱང་༔ སྤྱིར་བཏང་དུ་འདིར་གོང་འཕེལ་དང་༔ ཐོད་རྒལ་བས་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལའང་བཤད་དོ༔ དོན་གསུམ་པ་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ལ་ཕྲིན་ལས་རང་གི་དབྱིངས་འཇལ་བ་དང་༔ ཕྲིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་ལ༔ ངོ་བོ༔ ངེས་ཚིག༔དབྱེ་བ༔ མཚན་ཉིད༔ མཛད་ཚུལ༔ བྱེད་ལས་དང་དྲུག་གིས༔ དང་པོ་ནི༔ སྤྲུལ་སྐུ་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི
Chinese
無有偏頗故，平等性；根境所顯各別知；不需勤作事成辦；無有差別故，法界性。如是，由了知二種周遍於境之智慧，摧伏邪分別之魔；由超越能取所取之邊，不住於有，是證悟自之光榮；由了知所有，如實知曉顯現、因果、所化有情之界、根、意樂，以悲心不住於寂靜，成辦一切義利之大悲，具足利他之光榮。從如虹身之果位受用身，於所化有情之意樂前，如影像般之四種化身，雖無勤作分別而自生，然於自面目迷亂之名亦無有之同時，無有間斷生起智悲之智慧。如《總義釋》云：「化身所知者，如是知曉故，事物之，實相為自義而知；由知所有故，所化之，意樂如何安住而知。」又彼（《總義釋》）云：「彼中宣說所有所知，此乃知曉所化之意樂，由通達利他，知曉諸法自性。」又云：「宣說如是知之智慧，於遠離顯現戲論者，於自顯清淨之影像中，由知事物之實相，以證悟自利而滅盡輪迴。」又《明義釋》云：「以分別之智慧摧伏邪分別之魔，具足知曉之力量，由超越能取所取之邊故，是薄伽梵。如是，由知曉而證悟是自之光榮，成辦一切義利且講說故，是大悲利他之光榮。」如是。從此分出之積累福德之法身，與成辦事業之化身二者，乃於自顯智慧之道上，三身逆轉顯現之密意。以此衡量，道之受用身亦顯現存在，然一般而言，此處亦宣說增上與頓超而至量之瑜伽。第三、事業利他，於利他衡量利他自之體性，與利他特別殊勝之教法二者，初者分六：本質、詞義、分類、特徵、行相、作用。初者，化身成辦事業之智慧之
English
Having no bias, equality; the sense objects shown to the senses are individually understood; without effort, actions are accomplished; without difference, the realm of reality. Thus, by knowing the two wisdoms that pervade the realm, the demons of wrong conceptions are subdued; by transcending the extremes of grasping and clinging, not abiding in existence, is the glory of realizing oneself; by knowing all things, knowing the appearances, causes and effects, the realms of beings to be tamed, their faculties, and thoughts as they are, with compassion not abiding in peace, the great compassion that accomplishes the benefit of all, possessing the glory of benefiting others. From the Sambhogakaya, the fruit like a rainbow body, in accordance with the inclinations of beings to be tamed, the four Nirmanakayas like reflections, although self-arisen without effort or thought, yet while there is not even the name of delusion in one's own face, the wisdom of knowledge and love arises without interruption. As it is said in the *Thal 'Gyur* (Fundamental Verses): "The Nirmanakaya has knowable objects; by knowing as it is, the reality of things is known for one's own sake; by knowing all, the thoughts of those to be tamed, how they abide, are known." And again from the same (Fundamental Verses): "Therein, all knowable objects are taught; this knows the thoughts of those to be tamed; by understanding the benefit of others, the nature of all dharmas is known." And again: "The wisdom of knowing as it is is taught; in that which is free from the appearances of expression, in the image of pure self-appearance, by knowing the reality of things, the continuum of delusion is exhausted by realizing one's own benefit." And again, from the *Don gSal* (Commentary on the Meaning): "With the wisdom of discrimination, the demons of wrong conceptions are subdued; possessing the power of knowledge; by transcending the extremes of grasping and clinging, one is a Bhagavan. Thus, realization through knowledge is one's own glory; accomplishing the benefit of all and teaching, is the great compassion, the glory of benefiting others." Thus it is. The Dharmakaya, which is separated from this and accumulates merit, and the Nirmanakaya, which accomplishes activities, are the intention of the three Kayas appearing in reverse order on the path of self-appearing wisdom. If measured by this, the Sambhogakaya of the path also appears to exist, but in general, here it is also taught as the yoga of progressing and transcending to the limit. The third, the activity of benefiting others, in benefiting others, measuring the essence of benefiting others itself, and the teaching that is particularly superior in benefiting others, of the first, there are six: essence, definition, division, characteristics, manner of action, and function. The first is the wisdom of the Nirmanakaya accomplishing activities.
Tibetan
་རོལ་པ་ཡིན་ཏེ༔ རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་དང་༔ སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་རང་དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ནས་དེའི་དབྱིངས་ལས་གནམ་ཟླ་ལྟ་བུའི་རང་སྣང་ལོངས་སྐུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཟུང་འཇུག་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྐུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཛད་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ཤར་བའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་ལས་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པར་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ༔ ཡང་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀྱང་ངོ་བོ་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སུ་མངོན་ལ༔ གཞན་དོན་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་༔ དེས་ལས་ལ་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བྱ་བྱེད་མཐར་ཕྱིན་པས་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་བས་ཀྱང་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་སོ༔ གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི༔ རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་དོན་ངང་གིས་མཛད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ཕྲིན་ལས་ཞེས་བརྗོད༔ གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ནི༔ རྩོལ་བ་ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པ་ཉེར་བདུན་སོགས་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ༔ བཞི་པ་མཚན་ཉིད་ནི༔ གཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པ་འཕྲལ་དང་ཡུན་གྱི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་སེལ་བར་བྱེད་པ་དང་༔ ཕན་པ་དང་བདེ་བ་གྲུབ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞིག་གོ༔ དེ་སྐད་དུའང་མདོ་རྒྱན་ལས༔ བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི༔ ཁམས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་ཤིང་༔ དཔག་མེད་བསམ་ཡས་སྤྲུལ་པའི་སྐུས༔ སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་བསྒྲུབ་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ལས༔ ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན༔ ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ནི༔ རང་བཞིན་བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་པ༔ སོ་སོའི་དོན་མཛད་ཕྲིན་ལས་ཡིན༔ དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ རྩོལ་བ་ཡོད་དང་མེད་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ དེ་ཉིད་ལས༔ བྱ་རྩོལ་མེད་པ་ཉི་མའི་འོད་ཟེད་གྱིས༔ ཁམས་གསུམ་མཚན་མོའི་མུན་པ་སེལ་བ་ལྟར༔ ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས༔ བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་ཡིན༔ ཞེས་སོ༔ ཕྲིན་ལས་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི༔ འདུལ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྐུ་ལ་མཚོན་ན་སྤྲུལ་སྐུ་རྣམ་པ་བཞི་སོགས་ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་བཀོད་པས་ཕྲིན་ལས་བཞི་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པས་གདུལ་ཐབས་ལྔའི་ཚུལ་དུ་མཛད་པའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཐབས་དང་ཚུལ་སོ་སོར
Chinese
是嬉戏。圆满成熟清净三者，断证的功德全部究竟，为了自利获得法身，从其法界中如天空月亮般自显现圆满成就的报身，此二无别之身的作为显现为化身，因此与《现观庄严论》中所说的法身之事业意义相同。又，一切所作所为都是事业的种类，因此本体显现为作成智慧，为利他无勤产生的因缘圆满，由此使障碍事业的习气全部清净，所作所为达到究竟，因此也由于获得广大事业的自在而安住于作成智慧。第二、词义解释：不离勤作而自然成办各自之事，因此是佛的事业，所以称为事业。第三、
English
It is a play. The three, completeness, maturity, and purification, and all the qualities of abandonment and realization are perfected. Having attained the Dharmakaya for one's own benefit, from its sphere, like the moon in the sky, the spontaneously accomplished Sambhogakaya arises as a self-appearance. The activity of these two inseparable bodies manifests as the Nirmanakaya. Therefore, it has the same meaning as what is said in the Abhisamayalankara about the activity of the Dharmakaya. Furthermore, since all actions are of the nature of activity, the essence manifests as the wisdom of accomplished action. The causes and conditions for effortlessly arising for the benefit of others are perfect. By completely purifying all the habitual tendencies that obscure actions, and by perfecting actions, one also abides in the wisdom of accomplished action by attaining mastery over vast activities. Second, the definition: While being free from effort, it spontaneously accomplishes the purposes of each, therefore it is the activity of the Buddha, so it is called activity. Third, the divisions: From the two, with effort and without effort, the activity of the Buddha is the spontaneous arising of the twenty-seven activities of the Dharmakaya, etc., while being free from effort. Fourth, the characteristics: It is not just one, but it eliminates the immediate and ultimate sufferings of samsara, such as the four great rivers of birth, old age, sickness, and death of limitless sentient beings, and it is a state capable of accomplishing benefit and happiness. As it is said in the Sutra Ornament: The wisdom of accomplished action, in all realms, various immeasurable, inconceivable emanations, accomplishes the meaning of all sentient beings. Also, in "The Clear Meaning of Freedom from Elaborations" it says: The nature of activity is the wisdom of accomplished action. The definition of activity is: The nature transcends effort, accomplishing the meaning of each is activity. There are two divisions: with effort and without effort. Also, in the same text it says: Without effort, like the rays of the sun, dispelling the darkness of the night in the three realms, with unobstructed great compassion, is the great activity without effort. The manner of performing activity is: Taking the example of the bodies of the four means of taming, there are the arrangements of forms of the four Nirmanakayas, etc., peaceful, increasing, powerful, and forceful, spontaneously accomplished. Because the four activities exist in the performer, they are performed in the manner of the five means of taming. Similarly, the means and methods of speech and mind are each different.