Tibetan
པར་ཐག་རྦད་ཀྱིས་བཅད་པར་བྱ༔ རྒྱུ་དེ་ནི་གང་ཡིན་ན་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་མགོན་པོ༔ སྐྱེ་འགགས་མཚོན་བརྗོད་ལས་འདས་པ༔ འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད༔ རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཆོས་སྐུ༔ དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་༔ བག་ཆགས་ཀྱི་སྦུབས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབ་པའི་ཟང་ཐལ༔ རྒྱུ་དང་ལམ་རྐྱེན་གྱིས་བཟང་པོར་བྱར་མེད་པ༔ དམིགས་ཤིང་བསམ་པའི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ༔ མུ་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་འཕྲལ་དང་སླད་ཀྱིས་མ་ཡིན་པར་ཐོག་མ་ནས་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་ཀ་དག་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་གི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ༔ གཟུང་འཛིན་ཡུལ་སེམས་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་འཁོར་འདས་བར་དོ༔ བཟང་ངན་འདོད་སྡང་གི་ཡུལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་སྤངས་ལེན་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ནི༔ ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་བཅོས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ༔ དབང་བཞི་པའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཕྱན་པ་ལས༔ འཁྲུལ་རྐྱེན་གཞན་མེད་པར་ཐག་རྦད་ཀྱིས་བཅད༔ རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་སྤྲོས་བྲལ་དོན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་རང་ལ་གནས་པ༔ བླ་མའི་མན་ངག་གིས་དཔེ་དོན་རྟགས་གསུམ་གྱིས་མཚོན་ཏེ༔ དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་བྱད་མཐོང་བ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང་རྟོགས་པར་ཐག་རྦད་ཀྱིས་བཅད༔ དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་མེད་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོར་བཞུགས་པས༔ བསྒོམ་དུ་ཡོད་པའི་ཐེག་པའི་ལྟ་བསྒོམ་ནི་གཞི་ལམ་འཛོལ་བས་དོན་ལས་རིང་ཞིང་༔ དེའི་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ལུང་ཆེན་པོ་འདི་མ་ཤེས་པར་སངས་མི་རྒྱ་བར་ཤེས་ནས༔ གནས་ལུགས་བསྒོམ་མེད་ཅོག་བཞག་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་ཐག་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དེ༔ འཁོར་བ་ཉིད་ཐོག་མ་གང་ལས་བྱུང་ན་རང་རིག་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པ་ལས་དང་༔ དེ་དྲུང་ཕྱུང་ནས་རང་ངོ་ཡེ་ཤེས་སུ་གསལ་བའི་མཐའ་ཆོད་པར་ཤེས་པས་དུས་ལ་མི་ལྟོས་པར་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་ནས་རྙེད་པ་སྟེ༔ པདྨ་འཁྱིལ་བའི་རྒྱུད་ལས༔ དེ་ནས་ལྟ་བ་ལ་གཅོད་འདི་འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་སོ༔ སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་ལ་རྒྱུ་གཅིག་ལས་མེད་པར་ལ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད༔ རྒྱུ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད༔ དེ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་བ་མ་རིག་པར་ལ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད༔ དེ་ཡང་མེ་ལོང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་བུ་རང་གི་བྱད་མཐོང་བར་ལ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད༔ དེ་མཐོང་བའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་
Chinese
應徹底斬斷！那個原因是甚麼呢？是本初成佛的怙主，超越生滅、言詮，不變異的如是性，非由因緣所生的法身，雖無實體與相狀，卻周遍一切法性，未被習氣之殼所遮蔽的朗然空明，無法藉由因與道等緣而變得更好，超越能緣與思維之心境，解脫邊執的大中觀，並非暫時或後來才如此，而是從本初以來未曾迷亂的本淨自性，絲毫沒有可被指認為實體的法，輪涅中陰在能取所取、境與心等任何方面皆無自性，對於好壞、貪嗔之境，不作取捨與揚棄的大平等性，那即是無有寂止與勝觀之分別，未經造作的俱生智慧，是四灌頂之義的本初智慧，對此應徹底決斷！若不認識此，便會於輪迴中流轉不息，應徹底斬斷除此之外沒有其他迷亂之因。經續口訣之見的究竟，是遠離戲論，以實義而言，即是智慧佛陀之精華安住於自心。藉由上師口訣，以譬喻、意義、徵象三者來指示，譬如依賴鏡子而見到自己的容貌一般，應如是決定並了悟，對此應徹底決斷！由於實相安住於遠離戲論的本初解脫之中，若修持有可修之道的宗見與修持，則會因基、道錯亂而遠離實義。因此，若不知此不可修持之大教言，便無法成佛，應如是知曉。對於安住於不修持、任運安住、自性解脫之實相，應徹底決斷！輪迴最初從何而生呢？是因不認識自明自覺而產生的無明。應將其連根拔除，並知曉自性已明朗顯現為智慧之邊的定論，如此便不需等待時機，現在就能證得佛果。如蓮花鬘續云：『此後，為了有情，宣說見之斷。』對於佛陀與有情，應徹底決斷其並無其他，僅有一因。並應決斷那原因即是佛陀。因不認識自心本性而迷亂，應徹底決斷此即是無明。應徹底決斷這就像依賴鏡子，人便能見到自己的容貌一般。應徹底決斷於見到之義不散亂。
English
One should decisively sever the root! What is that cause? It is the protector who is primordially enlightened, beyond birth and death, beyond expression, the unchanging suchness, the Dharmakaya unborn of conditions, although without substance or characteristics, it pervades all dharmata, the pristine clarity unobscured by the husk of habitual tendencies, which cannot be improved by causes, paths, or conditions, beyond the realm of the objectifying and thinking mind, the great Madhyamaka free from extremes, not temporary or subsequent, but the primordially pure essence that has never been deluded from the beginning, in which there is not even a little that can be established as a dharma to be identified, the bardo of samsara and nirvana in which there is no establishment in terms of grasper and grasped, object and mind, that great equanimity in which there is no acceptance or rejection, abandonment or adoption towards the objects of good and bad, desire and hatred, that itself is the unadulterated, co-emergent wisdom that is inseparable from quiescence and insight, it is the primordial wisdom of the meaning of the fourth empowerment, one should decisively determine this! If one does not recognize this, one will wander in a continuous stream of delusion, one should decisively sever that there is no other cause of delusion. The ultimate view of the tantras, agamas, and instructions is the essence of the wisdom Buddha, free from elaboration, residing in oneself. The guru's instructions indicate this with three aspects: example, meaning, and sign. For example, just as one sees one's own face by relying on a mirror, one should determine and realize this, one should decisively sever this! Because the nature of reality abides in the great primordial liberation free from elaboration, the view and meditation of the vehicles that have something to meditate on are far from the meaning because the ground and path are confused. Therefore, knowing that one will not attain enlightenment without knowing this great teaching that cannot be meditated upon, one should decisively sever the nature of reality as unmeditated, naturally abiding, and greatly self-liberated! From what did samsara itself arise in the beginning? It is from ignorance, from not knowing one's own awareness and one's own face. Knowing the definitive conclusion that it has been uprooted and that one's own face has clearly appeared as wisdom, one attains Buddhahood from now on without depending on time. As it says in the Padma Garland Tantra: 'Thereafter, for the sake of beings, the severance of view is taught.' One should decisively sever that there is no other cause for Buddhas and sentient beings, only one cause. And one should decisively determine that that cause is the Buddha. Because one does not recognize one's own nature, one is deluded, one should decisively sever that this is ignorance. One should decisively sever that this is like relying on a mirror, a person can see his own face. One should decisively sever that one is not distracted from the meaning of seeing it.
Tibetan
ཐག་ཆོད༔ དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་པར་ལ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད༔ བསྒོམས་པས་རྙེད་ན་གནས་ལུགས་མིན་པར་ཐག་ཆོད༔ བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་གཅིག་མ་ཤེས་པར་སངས་མི་རྒྱ་བར་རྦད་ཀྱིས་ཆོད༔ འཁོར་བ་ཐོག་མཐའ་མ་ཤེས་པར་མན་ངག་གི་ཐག་མི་ཆོད་པར་ཐག་བཅད༔ ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད༔ བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ལུང་༔ རེ་བ་མེད་པའི་ལྟ་བ༔ མ་བཀག་པའི་སྤྱོད་པ༔ མ་བསགས་པའི་ཚོགས༔ མ་སྦྱངས་པའི་སྒྲིབ་པ༔ རྒན་མོ་མཛུབ་ཚུགས་ཀྱི་མན་ངག་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལྟོས་ཤིག༔ ཅེས་དང་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ༔ སྐྱེ་མེད་མཚོན་དུ་མེད་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ སྙིང་པོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ ཆོས་སྐུ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བར་ཐག་བཅད་དོ༔ དངོས་མེད་ཟང་ཀར་ཐག་བཅད་དོ༔ བྱར་མེད་བློ་འདས་ཐག་བཅད་དོ༔ མིང་མེད་བརྗོད་ལས་འདས་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ མུ་མཐའ་གྲོལ་བར་ཐག་བཅད་དོ༔ གཏིང་མཐའ་ཡས་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ཐག་བཅད་དོ༔ དངོས་པོ་མེད་པར་ཐག་ཀྱང་བཅད༔ ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཐག་ཀྱང་བཅད༔ ཡུལ་སེམས་མེད་པར་ཐག་ཀྱང་བཅད༔ དགག་སྒྲུབ་སྤང་ལེན་མེད་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་ཅིང་ལ་བཟླས་པའི་དགོས་པ་ནི༔ གཞི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་ཐག་བཅད་པས༔ འཁོར་འདས་རང་རྒྱུད་པར་མི་གོལ་པའི་དགོས་པ་དང་༔ རྩལ་ཐོག་ནས་གྲོལ་འཁྲུལ་རུང་བར་ཤེས་པའི་དགོས་པ་དང་༔ དམིགས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐབས་ཤེས་ཅིག་ཆར་རྫོགས་པར་ཐག་བཅད་པས་ཤེས་རབ་སྟེ་སྟོང་ལྟར་མི་གོལ་བ་དང་༔ ཐབས་ཏེ་མཚན་བཅས་སུ་མི་ལྡོག་པའི་དགོས་པ་དང་༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐབས་མེད་ཧ་ཤང་གི་ཕྱོགས་སུ་ལོག་པར་མི་རྟོགས་པའི་དགོས་པའོ༔ རང་ཤར་ལས༔ བྱས་པ་གང་དང་གང་ཡོད་པ༔ འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར༔ ཞེས་པས་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ལ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཐག་བཅད་པས་དུས་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཆོས་སྐུ་འདུས་བྱས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མི་གོལ་བའི་དགོས་པ་རྣམས་གྲུབ་ལ༔ དེ་ཡང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བའི་སྒོ་ནས་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་རྫོགས་པར་ཤེས་ཤིང་ཐག་ཆོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་དུ་བཞག་གོ༔ དགོངས་པའི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའི་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་གསུམ་དེ༔ ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་རབ་ལ་མེད་ཀྱང་༔ དམན་འབྲིང་གི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འདྲ་གཞི་ལས་འཁྲུལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་བསྟན་པས་ཤེས་ཤིང་༔ དེའི་ཕྱོགས་སུ་མི་འཆོར་པའི་དགོས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར
Chinese
决断！对于事物的实相，没有可修的，彻底决断！如果通过修行才能获得，那就不是实相，决断！不了解无修的唯一意义，就无法成佛，彻底决断！不了解轮回的起始和终结，就无法决断诀窍，下定决心！无字的续部！无修的教言！无希求的见地！无遮止的行为！无积累的资粮！无净化的业障！看看老妇指路的诀窍，智慧灯！如是，导师向眷属开示道：无生无示，下定决心！心髓无有迁变，下定决心！法身远离因缘，下定决心！无实有如虚空，下定决心！无作意，超离心识，下定决心！无名，超离言说，下定决心！解脱边际，下定决心！深不可测，下定决心！法性本净大，下定决心！无有事物，也下定决心！无有执取，也下定决心！无有境与心，也下定决心！无有取舍取舍，下定决心！如是说。如此在唯一要点上下定决心并念诵的必要是：以基、轮回、涅槃二者所涵盖的一切法，圆满地决断，因此，有不误入轮回涅槃自性的必要；以及有从根本上解脱，能够迷惑的必要；以及对于无缘的智慧，方便智慧同时圆满地决断，因此，智慧不误入空性的必要；以及方便不退转于有相的必要；以及大圆满不误解为无方便的汉人禅宗的必要。自显中说：凡所有作为，皆是坏灭之法。因此，在果位智慧上，三身任运成就，下定决心，因此，不会误入时间和因缘的法身，是造作的坏灭之法。这些必要都已成就。这也是通过以听闻的智慧为主，圆满了解轮回、涅槃、道三者，必须决断的缘故，才将其置于此处。证悟的体性，从一开始就清净的迷乱、染污、错觉这三者，如实地证悟的瑜伽士也没有，但为了让智慧低下和中等的有情们，了解从相似之处产生错觉的方式，并且不堕入歧途，所以才这样说。
English
Decide! For the true nature of things, there is nothing to meditate on, completely decide! If it can be found through meditation, then it is not the true nature, decide! Without understanding the single meaning of non-meditation, one cannot attain Buddhahood, completely decide! Without understanding the beginning and end of samsara, one cannot decide the key instructions, make a firm resolution! The tantra without letters! The instructions without meditation! The view without hope! The conduct without restraint! The accumulation without effort! The obscurations without purification! Look at the old woman's pointing finger instructions, the lamp of wisdom! Thus, the Teacher spoke to the assembly: Without birth, without indication, make a firm resolution! The essence is immutable, make a firm resolution! The Dharmakaya is free from conditions, make a firm resolution! Non-existent like the sky, make a firm resolution! Without effort, beyond mind, make a firm resolution! Without name, beyond expression, make a firm resolution! Liberated from extremes, make a firm resolution! Immeasurable depth, make a firm resolution! The great primordial purity of Dharmata, make a firm resolution! Without things, also make a firm resolution! Without grasping, also make a firm resolution! Without object and mind, also make a firm resolution! Without affirmation and negation, acceptance and rejection, make a firm resolution! Thus it was said. Thus, the necessity of deciding on one point and reciting is: By completely deciding that all dharmas encompassed by the basis, samsara, and nirvana are complete, therefore, there is a need not to stray into the self-nature of samsara and nirvana; and there is a need to know that liberation can be confused from the beginning; and by completely deciding that skillful means and wisdom are simultaneously complete in the aimless wisdom, therefore, wisdom does not stray into emptiness; and there is a need for skillful means not to revert to characteristics; and there is a need not to misunderstand Dzogchen as the direction of the Hashang without skillful means. From Rangshar: Whatever is made, is of the nature of destruction. Therefore, by deciding that the three kayas are spontaneously accomplished in the wisdom of the result, therefore, there is a need not to stray into the Dharmakaya of time and conditions, which is a fabricated and destructible phenomenon. All these needs are accomplished. Also, it is because it is necessary to completely understand and decide the three paths of samsara, nirvana, and the path, mainly through the wisdom of hearing, that it is placed in that object. The nature of realization, the three confusions of primordial purity, obscuration, and delusion, even the yogis who realize them as they are do not have them, but in order to show the way in which inferior and intermediate beings become confused from similar grounds, and not to fall into that direction, it is said.