Tibetan
འདི་གཏོགས་པས༔ དེ་ལྟ་ན་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་དང་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་དཀའ་བས་ཕལ་པའི་སེམས་འཛིན་དང་༔ ཐེག་ཆེན་གྱི་བསམ་གཏན་རྐྱང་བའང་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་གྱི་ཉམས་ལེན་ཡིན་པས་མ་ངེས༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་བཅས་པའང་འདིའི་ཉམས་ལེན་ཡིན་པར་མ་ངེས༔ དེ་བས་ན་བསྒོམ་པའི་དགོངས་པ་གཅིག་པུ་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་བདག་པོ་དེ་ལ༔ ཐབས་དགོངས་པ༔ དག་ལུགས༔ གྲོལ་ལུགས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་གཞན་ལའང་དེའི་འགྲེས་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཁོ་བོས་ཁྱད་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ༔ ཡང་འདི་རང་གི་སྒོམ་མེད་དུ་སླེབ་པའི་དུས་ཀྱང་ཡོད་ལ༔ གཞན་པོ་དེའི་སྒོམ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་པས་བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་ཤས་ཆེ་ཆུང་གིས་ཁོ་བོའི་འདིར་སྡེབ་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་དགོས༔ དེ་ལ་ས་ལམ་ཐོད་རྒལ་བའང་ཡོད་ན་ལྟ་བའི་ཐབས་རྫོགས་པར་དུས་གཅིག་དུ་བསྟན་པ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་དགོས་མི་དགོས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས༔ མཐའ་དྲུག་ཚུལ་བཞིས་བཅིངས་བའི་རྒྱུན་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་དངོས་ཤུགས་ཟུར་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མར་འདྲེན་དུ་ཡོད་པས་ཨ་འཐས་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ༔ དོན་གཉིས་པ་རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་བསྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་འཆད་པ་ནི༔ དགོངས་པ་བློ་འདས་བྱར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་དང་༔ དེ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚུལ་བློའི་རྩལ་འཕང་ཞན་པ་ལ་གནད་བསྡུས་པ་དང་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི༔ རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི༔ ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ༔ དེ་ལ་གོམས་པར་གྱུར་ན་ཡང་༔ ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལྷུག་པར་འཆར༔ ཡང་དག་ལམ་ཡང་དེ་བཞིནནོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར༔ མི་འགྱུར་གསང་བའི་ནམ་མཁའ་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་སྟེ༔ དེ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་ཚིག་སྤྱི་ལ་མ་ལུས་པར་བླ་མའི་མན་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པ་དེ་ལ་ཆེད་དུ་རྩོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཏད་སོས་འཛིན་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་གྲོལ་བའི་དགོངས་པའི་ངང་ལས་མ་བཅོས་རྣལ་བཞག་ཆེན་པོར་མི་གཡོ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ༔ ཇི་སྐད་དུ༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི༔ དབྱིངས་རིག་གཉིས་ལས་མ་འདས་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ རང་ཤར་ལས༔ འཛིན་མེད་ཡུལ་ལ་དེ་བཞིན་གནས༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་
Chinese
属于此故，如是则与自显之智难以区分，故庸常之心执与，大乘之禅定亦为有境之智之修习，故不定。如来之意究竟圆满亦不定为此之修习。是故，唯于禅修之意，具有由上而上之进阶方式之彼自主者，以方便意、清净之理、解脱之理而达究竟之方式次第而行，如是，于其他瑜伽亦应以此类推而知，此乃我所区分者。又，此自达至无修之时亦有，而彼他者有修之时亦有，故应以修与无修之多寡来知我于此处之组合方式。如是，若有顿超地道者，则于一时圆满开示见之方便，是否需依凭续部亦不定，故于以六边四相束缚之常续之意，可引出直接、间接、旁敲侧击之多种形态，故仅是不应过于执着而已。第二义，以自显之智修习之方式，宣说无修大之如来之意者：了知意为超离心识、无作任运大之自性，以及，于彼如何安住于无修之方式，以及为心力弱小者精简要点，此三者中之第一者：于《智慧自显大续》中云：如来之意者，当于虚空之界了知，若于彼串习，则智慧显现将自然涌现，真实道亦如是。如是，如所说，安住于不变秘密之虚空界智无别大之义，即是如来之意，彼亦于离戏之总词中无余，以上师口诀之力，于现量自证中相认，于彼不以勤作而有可成办与可寄托之执着，丝毫亦无而于解脱之意境中，安住于不作意之真实大之中，不动摇，如是，如是说：如来之意者，不离于界智二者。又，《自显》中云：无执于境而如是安住，是如来之意。
English
Belonging to this, thus, it is difficult to distinguish from self-appearing wisdom, therefore, ordinary mind-grasping and, the mere contemplation of the Great Vehicle are also practices of minds with objects, so it is uncertain. The complete and perfect intention of the Thus-Gone One is also uncertain to be this practice. Therefore, only in the intention of meditation, the master who has the way of going from higher to higher, with the method intention, the pure system, and the liberation system, goes step by step in the way of reaching the ultimate, just as other yogas should also be understood by analogy, this is what I have distinguished. Also, there are times when this itself reaches no meditation, and there are also times when the other has meditation, so it is necessary to know my way of combining here by the proportion of having or not having meditation. Therefore, if there is also the transcendence of the ground and path, then it is not certain whether it is necessary to rely on the tantra to show the method of seeing completely at one time, so in the intention of the continuous stream bound by the six extremes and four modes, it is possible to draw out many forms of direct, indirect, and oblique, so it is only not to be too attached. The second meaning, the way of practicing with the self-appearing wisdom, explaining the intention of the Thus-Gone One, which is the great non-meditation: Recognizing the nature of the intention as beyond mind, unmade, and spontaneously accomplished, and, how to abide equally in that without meditation, and summarizing the key points for those with weak mental abilities, the first of these three: From the Tantra of Great Self-Arisen Wisdom: The intention of the Thus-Gone One is: It should be known in the expanse of the sky, if one becomes accustomed to it, then the appearance of wisdom will freely arise, the true path is also the same. As it is said, abiding equally in the meaning of the unchanging secret sky realm of great indivisible wisdom is the intention of the Thus-Gone One, and that is also without exception in the general words of freedom from elaboration, by the power of the guru's instructions, recognizing directly in one's own experience, in that, without deliberately striving for something to be accomplished and something to rely on, without even a speck of attachment, in the state of the intention of liberation, abiding unmoving in the great uncorrected natural state, as it is said: The intention of the Thus-Gone One is not beyond the two, realm and wisdom. Also, from Self-Arisen: Abiding thus in the object without grasping is the intention of the Thus-Gone One.