Tibetan
ན་ཁྱབ་ཕྱོགས་བྲལ་གྱི། །རང་ས་ཟིན་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །གསུམ་དུ་དབྱེར་མེད་མཐའ་སྟོངས་བས། །རང་ས་ཟིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆོས་འདས་ཐོག་མ་མེད་གནས་ལུགས། །རང་ས་གཟུང་འཛིན་མིང་མེད་པ། །བདེ་ཆེན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །སྔོན་ཐོག་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ལར་ཐོག་མའི་གྲོལ་གཞི་དང་གྲོལ་ས་འབྱེད་པའང་གནད་ཆེ་བས། གྲོལ་གཞི་སྣང་བ་ལྷུན་གྲུབ། གྲོལ་ས་ཀ་དག་ཏུ་རང་ཐིམ་ལ་སོང་བས་སྐྱོན་བརྒྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤར་བའི་འགྲོས་ཐིམ་ཀྱང་རིན་ཆེན་སྤུངས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་དགོས་ལ། ཁྱད་ཆོས་བརྗོད་ཚུལ་གཞན་ཡང་དོན་གྱིས་འདིར་འུབ་ཆུབ་པོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ལྷུན་གྲུབ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་ལས་གཞན་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར་གསལ་གྱི་སྐུ་གཉིས་འཆར་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སྨྲོས་མ་དགོས་སོ། ། གསུམ་པ་མ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་ཚུལ་ལ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་། འཁྲུལ་གཞི་ལས་འཁྲུལ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་མ་རིག་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞིའི་དམིགས་པ་མ་དག་པས་འཁྲུལ་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བྱུང་ནས་འཁོར་བར་འཆིང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གསུམ་ངོ་མ་ཤེས་པས་སོ་སོའི་ཆས་འཁྲུལ་བས་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་། རང་གི་གཞི་སྣང་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ། ཤེས་པ་དང་ངོ་མ་ཤེས་ལྷན་དུ་སྐྱེས་པ། རང་སྣང་གཞན་བཟུང་ཆ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པས་མ་རིག་པ་ངོ་བོའི་གསུམ་ཆས་དྲུག་ཏུ་བྱུང་བས། ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས། །ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར། །ཞེས་དང་། རང་ཤར་ལས། དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་དྲུག་ཏུ་བྱུང་ནས་རང་གི་སྣང་བ་མི་མཐོང་ངོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཏེ། གཞི་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་དང་། གཞི་སྣང་གི་ཐུགས་རྗེ་སེམས་སུ་འཁྲུལ་དེ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་བས་རྒྱུ་བྱས་ནས་འཁྲུལ་བས་སོ། །གཞི་ཉིད་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་ཀྱང་དོན་གཅིག ། ཡུལ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཏེ་རང་ལ་གཞན་དུ་སྣང་ཞིང་གཉིས་སུ་བཟུང་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །ཤེས་པ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ་དེའི་འོད་དང་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་སོགས་སུ་རྟོག་ནས་འཁྲུལ་བས་སོ། །མ་རིག་གསུམ་དང་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ་འཁྲུལ་བ་དངོས་སུ་འབྱུང་བས་སོ། །སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། མ་རིག་པ་དེ་གཞི་ལ་མེད་ཀྱང་ཉམས་སམ་རྣམ་པ་ལ་ཡོད་དོ། །རྣམ་པ་ལས་རྐྱེན་རྣམ་པ
Chinese
无有遍及离方隅， 自地稳固化身佛， 三者无别尽边际， 自地稳固自性身。 超离有法无始之实相， 自地无执无名相， 大乐现前菩提身， 本初佛陀即是智慧。 总的来说，区分最初的解脱之基和解脱之处也至关重要。解脱之基是显现任运自成，解脱之处是本来清净中自性融入，因此八种过患也以八种功德的自性显现，以融入的方式，也应如经中所说，知晓如同珍宝堆积。其他表达特点的方式，实际上也包含于此。 此外，从如是任运自成童瓶身中，为了他利，显现智慧外明的二身，乃是法性使然，无需赘述。 第三，关于不清净有情众生的迷乱之理，分为迷乱的因缘和从迷乱之基而产生的迷乱之理两种。首先是：由于三无明和四缘的对境不清净，导致迷乱如瀑流般产生，从而束缚于轮回。也就是说，由于不认识俱生三法，各自的特性产生错乱，因此产生三种无明。不认识自己的基显现本面，认识与不认识同时产生，以及自显现他执，具备这三者的区分，因此无明本体的三种特性转变为六种。因此，《现观庄严论释·止观品》中说：无明有三种，以一体性为迷乱之根，俱生之分别有二，以遍计执为对境。又《自显现》中说：如是产生六种无明，因此不能见到自己的显现。如是，无明是因之缘，如地基房屋般存在，基显现的悲心错乱为心，执著于能所二取，因此成为迷乱之因。基性如房屋般存在，也同样是因之缘。境乃是所缘之缘，于自显现为他，执著二取而迷乱。识乃是自主之缘，于彼之光明与觉性，执著为法性等而迷乱。三无明与三缘聚合，即是俱生之缘，因此迷乱真实产生。《心镜》中说：无明于基上虽无，然于体验或现象上则有。从现象上产生各种缘
English
Devoid of pervasive partiality, Self-grounded Nirmāṇakāya, Indistinguishable in three, exhausting the limits, Self-grounded Svābhāvikakāya. Transcending Dharma, the beginningless reality, Self-grounded, without grasping, without name, Great bliss, manifest Sambhogakāya, Primordial Buddha is wisdom. In general, distinguishing the initial ground of liberation and the place of liberation is also crucial. The ground of liberation is appearance spontaneously accomplished. The place of liberation is self-absorption into primordial purity. Therefore, the eight faults also manifest as the nature of the eight qualities, and the manner of absorption should be understood as stated, like a heap of jewels. Other ways of expressing characteristics are also implicitly included here. Furthermore, it is natural that from such a spontaneously accomplished youthful vase body, the two bodies of wisdom outwardly manifest for the benefit of others, so there is no need to mention it. Third, regarding the deluded state of impure sentient beings, there are two aspects: the causes and conditions of delusion, and the manner of delusion arising from the ground of delusion. The first is: due to the impurity of the objects of the three ignorances and four conditions, delusion arises like a continuous stream, thus binding beings to saṃsāra. That is, because the three co-emergent dharmas are not recognized, their respective characteristics are confused, thus giving rise to the three ignorances. Not recognizing one's own ground appearance as its true face, the simultaneous arising of knowing and not knowing, and the division of self-appearance as other-grasped, with these three aspects, the three characteristics of ignorance's essence become six. Therefore, the *Prasaṅgika* states: "Ignorance has three aspects, with a single essence, it is the root of delusion. The co-emergent conceptualizations are two, and they become objects through imputation." Also, the *Self-Arisen* states: "Thus, six ignorances arise, and therefore one does not see one's own appearance." Thus, ignorance is the causal condition, abiding like the foundation of a house, and the compassion of the ground appearance is mistaken as mind, which is then grasped as subject and object, thus causing delusion. The ground itself abiding like a house is also the causal condition. The object is the objective condition, appearing as other to oneself and grasping as dual, thus causing delusion. Consciousness is the lordly condition, conceiving its light and awareness as dharmatā, etc., thus causing delusion. The aggregation of the three ignorances and three conditions is the immediately preceding condition, thus delusion actually arises. The *Mirror of the Heart* states: "Ignorance is not present on the ground, but it is present in experience or phenomena. From phenomena arise various conditions."
Tibetan
་བཞི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་གཞི་འོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་ནི་མ་རིག་པ་དངོས་སོ། །དེ་ལ་འཛིན་རྟོག་ཏུ་ཤར་བ་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་བ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུའི་བྱད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གསུམ་དུས་མཚུངས་བ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གཞི་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ། གཞན་ཡང་དབྱེ་སྒོ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་རུ་སོང་། འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་རུ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་གནས་པ་མིན་ཀྱང་། མ་རིག་རྐྱེན་དང་བཅས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱིས་གནས་དོན་ལུས་སུ་འཁྲུལ་བར་བཤད་དེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། རང་གི་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་པས། །ཤ་ཁྲག་ཕུང་པོར་མཐོང་བས་ཁྱེད་ཀྱིས་གོལ། །སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །སྣང་སྲིད་ཐ་མལ་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་བཟུང་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཞེས་དང་། ཀུན་གསལ་ལས། དེ་ལས་འཁྲུལ་བའི་གཞི་གསུམ་བྱུང་། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། །འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། །རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིའོ། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །རིག་མེད་སྟོང་པར་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །ཁ་དོག་ལ་སོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །རིག་ཙམ་རིག་པའི་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། ། ཡང་གཞན་དུ་དབྱེ་སྒོ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལས་སྒོ་གསུམ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་དུག་ལྔར། ཁ་དོག་ལས་འབྱུང་ལྔ། སྐུ་ལྔ་ལས་ཕུང་ལྔ་ལ་སོགས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་དག་དང་ཆོས་མཐུན། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཞལ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་གཞི་དཀྱིལ་སྦྱངས་བྱ་གཞི་དང་བྱེད་འབྲས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་འཐད་པ་ལས་མིན་པ་ནི་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་བས་རྟ་དང་མི་བཞིན་ནོ། །ཡང་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་ཤེས་ཙམ་དང་། སྐྱེ་འཆི་བར་དོ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐུན་ཀྱང་དེ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། འདི་ཤེས་ན་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོང་སྙིང་སྡེབ་པར་ལག་ཏུ་འབྱོར། ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་ལ་གནས་པའི་ངེས་པ་ཐོབ། དཔལ་ལྡན་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་
Chinese
四者生起。那也是基光明如家般安住是俱生之因。那是不明真相。在那之上显现为能执著念是自主之因。在那之上执著为境与有境是所缘之因。譬如显示士夫之容貌一般。那三者同时是等无间缘。如是说。 第二是归纳为三种错乱之基。另外还有两种显示差别之门。第一是，法性成为境之错乱基，五光成为身之错乱基，觉性成为心之错乱基，那些的自性虽然不是那样安住，但是以无明因和和合的能取所取将安住之义错乱为身而宣说。如《普贤王如来心镜》中说： 自己的蕴身是真实佛陀，以血肉之蕴身而见是您错了。 显现世间一切是光明的显现，以平凡显现世间而执著是您错了。 诸法一切是觉性之自性，以诸法执著为心是您错了。 如是说。 《普明》中说： 从那之中生起三种错乱之基，法性是境之错乱基，五光是身之错乱基，觉性是心之错乱基。法性适合作为境之错乱基，因为与无知空性法相同。五光适合作为身之错乱基，因为与颜色等法相同。觉性适合作为心之错乱基，因为仅是觉性与觉性之法相同。如是说。 另外一种差别之门是，身语意的事业三门和，以五智慧执著为我而成为八识和五毒。颜色生起五大，五身生起五蕴等等，所显示的一切都与清净和法相同。一切续部也都是那样一致的自性，基、坛城、所净、基、能、果一切都是那样，因此是合理的，不是那样就永远不会改变，如马和人一样。 还有，知、悲、力三者仅是知晓，生、死、中有三者是三身，以及类似的法相同也是那样的要点。如果知道这个，就能掌握一切续部的精髓。见、修、行、果一切也都能获得安住在意义上的定解。 具德聚之主名为一切胜者，
English
The four arise. That, too, the ground luminosity abiding like a house is the cause of co-emergence. That is the very ignorance. Upon that, the arising as grasping thoughts is called the cause of ownership. Upon that, grasping the object as object and subject is called the cause of focus. For example, like showing the face of a person. Those three simultaneous are called the immediately preceding condition. So it is said. Secondly, it is summarized into three bases of delusion. Furthermore, there are two ways of showing distinctions. The first is: Dharmata becomes the basis of delusion of the object. The five lights are the basis of delusion of the body. Rigpa becomes the basis of delusion of the mind. Although the essence of these is not abiding in that way, it is explained that the grasping of subject and object, together with the cause of ignorance, deludes the meaning of abiding into the body. As it is said in the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo: "Your own aggregates are the actual Buddha, You err by seeing them as aggregates of flesh and blood. All phenomena of appearance and existence are the appearance of light, You err by grasping appearance and existence as ordinary. All dharmas are the nature of rigpa, You err by grasping all dharmas as mind." And in Kunsal: "From that, three bases of delusion arise. Dharmata is the basis of delusion of the object. The five lights are the basis of delusion of the body. Rigpa is the basis of delusion of the mind. Dharmata is suitable as the basis of delusion of the object, Because it is in accordance with the dharma of unknowing emptiness. The five lights are suitable as the basis of delusion of the body, Because it is in accordance with the dharma of colors and so on. Rigpa is suitable as the basis of delusion of the mind, Because mere rigpa is in accordance with the dharma of rigpa." So it is said. Furthermore, another distinction is: The three doors of body, speech, and mind, And grasping the five wisdoms as self, becoming the eight consciousnesses and the five poisons. The five elements arising from colors, The five aggregates arising from the five kayas, and so on, all that is shown is in accordance with purity and dharma. All the tantras also agree in that way, The nature of the ground, mandala, what is to be purified, the ground, the agent, and the result are all in that way, Therefore it is reasonable, and what is not so will never change, like a horse and a person. Furthermore, the three of knowledge, love, and power are merely knowing, The three of birth, death, and bardo are the three kayas, And the correspondence of dharma and so on is also the key to that. If this is known, the heart of all the tantras can be combined and obtained. All of view, meditation, conduct, and result will also gain certainty in abiding in meaning. Glorious Lord of Hosts, named all the Victors,