Tibetan
་འབྱིན་པའི་ཕྱིར༔ ལམ་རང་རྐང་ཐུབ་པ་རེར་ཤེས་པར་བྱའོ༔ ཁྲིགས་ཆགས་སུའམ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་གཉིས་ལ་སྔོན་དུ་ལྟ་བ་ངོ་འཕྲོད་དགོས་ཀྱི་གཞན་དུ་བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མི་འབྱུང་བས༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལུགས་སུ་བསྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ༔ དེ་ལས་གཞན་དུ་གསུངས་པ་དག་ནི་འདིའི་ཚུལ་མིན་ཏེ༔ གཞན་ལ་དགོངས་པའོ༔ དེ་སྐད་དུའང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དབང་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ མཐོང་ངམ་མ་མཐོང་བས་ལྟོས༔ མཐོང་བ་མེད་ན་ཅི་ཞིག་བསྒོམ༔ དཔེར་ན་ལོང་བ་འགའ་ཞིག་གིས༔ གླང་ཆེན་རྩལ་ལྡན་ལག་ནོམ་ནས༔ སྣ་དང་མཇུག་མ་རྐང་ལག་རྒྱབ༔ རང་རང་གང་རེག་བསྒོམ་པ་འདྲ༔ ལྟ་བས་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པར༔ བསྒོམ་པ་བྱེད་པའི་བླུན་པོ་རྣམས༔ དམུས་ལོང་གླང་ཆེན་བསྒོམ་པ་འདྲ༔ ཞེས་དང་༔ བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་ལས༔ གནས་ལུགས་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན༔ རྒྱལ་བུ་རྐང་འཁྱམས་སྤྱོད་པ་འདྲ༔ ཞེས་དང་དེ་ཡང་རྒྱལ་མཚན་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་ལས༔ བདེན་པ་མ་མཐོང་གི་བར་དུ་བསྒོམས་པས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ༔ ཞེས་དང་༔ རྡོ་རྗེ་སྲིན་པོ་རྣོ་བ་མཆུ་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལས༔ རྣལ་འབྱོར་སྟོང་པའི་ངང་གནས་པས༔ མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་བའི་ལམ་དང་འདྲ༔ ཅེས་དང་༔ ལྷ་མིན་གཡུལ་བཟློག་གི་རྒྱུད་ལས༔ གྲོལ་བར་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན༔ བསྒོམ་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ དཔེར་ན་མུན་ནག་ནང་དུ་བྱད་སྟོན་འདྲ༔ དེ་ལ་བརྟེན་པས་བསྒོམ་པ་ནི༔ སྣང་བའི་གནས་སུ་བྱད་སྟོན་འདྲ༔ གསེར་དེ་རྟོགས་ན་བསྒོམ་མི་དགོས༔ མ་རྟོགས་བསྒོམ་པས་སངས་མི་རྒྱ༔ རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན༔ བསྒོམ་པས་མངོན་གྱུར་ངས་མ་བཤད༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ལྟ་ན་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ༔ སྙམ་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུན་བྱེད་རྗེས་སུ་འབྱུང་བའང་མི་འཐད་དོ་ཟེར་བ་ལ༔ དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱུན་བྱེད་སྔོན་དུ་འབྱུང་བས་ཀྱང་གནོད་དོ༔ དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དང་དོན་སྤྱིར་རྟོགས་པའི་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཅན་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་དུས་རིམ་ཅིག་ཆར་དུ་བཞག་པས་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་ལས་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས་སོ༔ ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས༔ གཞི་ནི་མ་རྟོགས་བག་ཉལ་ཏེ༔ ཅི་ཙམ་བསྒོམ་ཀྱང་བག་མེད་གོལ༔ ཞེས་པས་ཀྱང་གནོད་དོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་སྔར་ཐལ་ལོ༔ གཉིས་པ་བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ལ༔ དམིགས་པ
Chinese
为了生起（智慧），应当了知，道路是能够自立的。对于执着次第或自以为是的两种人，首先必须认识到见地，否则，修习不会有任何体验。因此，应当明白，在大圆满的体系中，那种先修习再寻求见地的说法是不正确的。其他地方所说的与此不同，那是别有所指。如是说道，在《金刚萨埵大权顶王续》中说：以见或不见来观察，如果没有见到，修习什么呢？譬如一些盲人，抓住强壮的大象，分别触摸鼻子、尾巴、腿、脚、背，各自执着于所触之处进行修习。不以见地领悟实相，那些修习的愚人，就像盲人摸象一样。又如《甘露精华》中说：如果不认识实相的自性，就像王子到处流浪一样。而且，《胜幢顶续》中说：在没有见到真谛之前，修习也不会见到真谛。又如《金刚食肉锐嘴续》中说：瑜伽士安住于空性之中，如同外道迷惑的道路。又如《非天战胜续》中说：解脱的因是证悟，修习不会带来解脱，譬如在黑暗中炫耀光明。因此，依赖修习，就像在显现之处炫耀光明。如果证悟了黄金，就不需要修习。如果没有证悟，修习也不会成佛。证悟是显现的，我没有说过修习能使证悟显现。如是，与自以为是的人没有任何区别。认为见地是持续的，并随之而行也是不合理的。因为，法界智慧无二的佛陀的密意和果位的持续先于（见地）生起，也会造成损害。因此，对于以现量和总义证悟见地的三者，以及具有集合、结合、见三种智慧者，将修习同时安立，要知道这是由广大和狭小所决定的。《功德源续》中说：如果基础没有证悟，就会沉睡，无论修习多久，都会迷失方向。这也造成损害。之前已经详细阐述了这种（见地）的体性、特征和分类。第二，以修习来体验的方法是，所缘
English
In order to generate (wisdom), it should be understood that the path is capable of being self-sufficient. For those who cling to sequence or are self-opinionated, it is first necessary to recognize the view; otherwise, practice will not bring any experience. Therefore, it should be understood that in the system of Dzogchen, the saying that one first practices and then seeks the view is incorrect. What is said elsewhere is different from this, as it has another intention. As it is said, in the Tantra of the All-Supreme King Vajrasattva: "Look with seeing or not seeing. If there is no seeing, what is there to practice? For example, some blind people, grabbing a strong elephant, touch the trunk, tail, legs, feet, and back, each clinging to what they touch and practicing accordingly. Without understanding the reality through the view, those foolish ones who practice are like blind people touching an elephant." Also, in the Nectar Essence: "If one does not recognize the self-nature of reality, it is like a prince wandering everywhere." Moreover, in the Tantra of the Victory Banner Peak: "Until the truth is seen, practice will not lead to seeing." Also, in the Tantra of the Vajra Carnivorous Sharp-Mouthed One: "The yogi abiding in emptiness is like the deluded path of the tirthikas." Also, in the Tantra of the Overturning of the Asuras: "What liberates is realization; practice does not liberate. It is like showing light in the darkness. Therefore, relying on practice is like showing light in the place of appearance. If gold is realized, there is no need to practice. If it is not realized, practice will not lead to Buddhahood. Realization is manifest; I have not said that practice makes realization manifest." Thus, there is no difference from those who are self-opinionated. To think that the view is continuous and to follow it is also unreasonable. Because the intent of the Buddha, the indivisibility of the wisdom of the Dharmadhatu, and the continuity of the fruit arise before (the view), it will also cause harm. Therefore, for the three who realize the view with direct perception and general meaning, and who possess the three wisdoms of gathering, combining, and seeing, the practice is established simultaneously, and it should be known that this is determined by vastness and narrowness. In the Tantra of the Source of All Qualities: "If the ground is not realized, it will be dormant; no matter how much one practices, one will stray without awareness." This also causes harm. The nature, characteristics, and divisions of such (a view) have already been thoroughly explained. Second, the method of experiencing through practice is, the object of focus
Tibetan
་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་གྱི་དང་༔ རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་གྱི་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གཉིས་ལས༔ དང་པོའི་དབང་དུའང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གཉིས་ཏེ༔ དང་པོ་ལ༔ ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་སེམས་འཛིན་དང་༔ ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་དང་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་ལ་དངོས་དང་གེགས་སེལ་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་ནི༔ བདུན་ཚན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས༔ སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས༔ སེམས་འཛིན་བསླབ་པ་ཉེར་གཅིག་གིས༔ དང་པོ་གནས་སུ་གཞུགས་པ་དང་༔ གཉིས་པ་ལུས་སེམས་བྲལ་བ་དང་༔ གསུམ་པ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའོ༔ འདི་དུས་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནད༔ རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱའོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་འཛིན་ཉེར་གཅིག་ནི༔ རྒྱུད་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས༔ ཀྱེ་ཀྱེ༔ ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཡང་ཉོན་ཅིག༔ ཡི་གེ་ཨ་ལ་སེམས་གཏད་པས༔ དངོས་པོའི་ཞེན་པ་རང་སར་འདོན༔ བསྐྱེད་པའི་ལྷ་ལ་སེམས་གཏད་པས༔ ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱེད༔ ངག་གི་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ཡིས་ནི༔ དེ་ཡི་ཡིད་ནི་ཚིམ་པར་བྱེད༔ ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ལ་སེམས་གཏད་པས༔ དེ་ཡི་ངག་གི་དྲི་མ་དག༔ རཾ་ལ་སེམས་ནི་སུས་འཛིན་པ༔ དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྦྱངས༔ ཡི་གེ་ཧ་ལ་སུ་གནས་པ༔ གཏི་མུག་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད༔ གང་ཞིག་ཕཊ་ལ་སེམས་གཏད་པ༔ དེ་ཡིས་ལུས་ངག་གནོད་པ་སྤངས༔ སྨིན་མཚམས་ཐིག་ལེ་གང་བསྒོམ་པ༔ འདིས་ནི་རླུང་ལ་གོམས་པར་འགྱུར༔ བུ་ག་དགུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ༔ དེས་ནི་དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་ཁེགས༔ སྣ་རྩེར་ཡིད་ནི་སུས་གོམས་པས༔ འབྱུང་བ་ཡས་པ་རང་སར་སྡུད༔ ལུས་རྟེན་རང་འོད་གང་བསྒོམ་པ༔ འདིས་ནི་བར་དོའི་ས་ལ་གོམས༔ ནམ་མཁར་སེམས་ནི་སུས་འཕང་བ༔ དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས༔ གང་གིས་རྣ་བར་སེམས་གཟུང་བ༔ འདིས་ནི་སྒྲ་རྣམས་ཅི་དགར་སྤྱོད༔ གང་གིས་སྙིང་ཁར་སེམས་འཛིན་པ༔ འདིས་ནི་བསམ་པ་རང་སར་དག༔ སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སུ་གནས་པ༔ འདིས་ནི་དངོས་པོའི་ཞེན་པ་འགགས༔ སྟོང་ཉིད་ཧད་པོར་སུས་བསྒོམ་པ༔ དྲན་པ་རྣམས་ནི་ཅིག་ཆར་སྟོང་༔ མི་རྟོག་སེམས་ལ་གང་བསྒོམ་པ༔ འདིས་ནི་འཁོར་བའི་ཞེན་པ་བཟློག༔ འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་སེམས་བཟུང་ན༔ དེས་ནི་ལུས་ཀྱི་རྟགས་རྣམས་འབྱུང་༔ མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་གང་བསྒོམ་པ༔ འདིས་ནི་མཚན་མའི་ཞེན་པ་འགགས༔ གཉིས་འཇུག་བདེ་བ་སུས་བསྒོམ་པ༔ འདིས་ནི་འདོད་ཡོན་ལམ་དུ་བྱེད༔ བར་སྣང་ལམ་དུ་སུས་བྱེད་པ༔ འདིར་ནི་སེམས་ལ་དབང་ཡང་ཐོབ༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ལས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་གཞན་ཡང་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གཅོད་དུ་བསྟན་པ་ནི༔ ཀུན་ཏུ་བཟ
Chinese
对于有地域观念之人的，以及对于自显观念之人的修持方法有两种。就前者而言，又有共同和个别的修持方法两种。首先，有天神和人类等的心之执持，以及大乘的禅定两种。首先又有实际和遣除障碍两种。首先是，通过三组七个的方法，在《声续根本续》中说：通过二十一种心之执持的修习：第一是安住于处所，第二是身心分离，第三是证悟法性。此时，身语意的要点，具有瑜伽者应妥善安置。如是说。这样的二十一种心之执持是：在《日月和合续》中说：奇哉！伟大的能仁也请谛听！将心专注于字母阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无），能将对事物的执着于自身处解脱。将心专注于生起之本尊，能使身体的垢染得以清净。以语金刚之歌，能使彼之意得以满足。将心专注于字母吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），能使彼之语的垢染得以清净。谁将心专注于让（藏文：རཾ，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：火），他就能净化一切事物。谁安住于字母哈（藏文：ཧ，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈），能使一切愚痴得以止息。谁将心专注于啪特（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪特），他就能舍弃身语的损害。谁观修眉间明点，此能使习惯于气。谁将心专注于九窍，他就能遮蔽诸根之门。谁习惯于鼻尖，就能将增上的诸元素收摄于自身处。谁观修身体的自光，此能习惯于中阴之地。谁将心抛向虚空，他就能习惯于空性。谁以耳听受心，此能随意享用诸声。谁将心专注于心间，此能使思绪于自身处清净。谁安住于空性，此能使对事物的执着止息。谁观修空性之惊愕，诸念头就能一时空寂。谁观修无分别之心，此能遣除轮回的执着。若将心专注于五大，就能生起身之征兆。谁观修无分别之智慧，此能使相的执着止息。谁观修二入之乐，此能将欲妙转为道用。谁将中阴转为道用，在此也能获得对心的自在。如是说。除此之外，我所作的断流之幻化，即是普贤
English
Regarding the methods of practice for those with a sense of locality and those with self-manifesting concepts, there are two types. Concerning the former, there are also two types of practice: general and specific. Firstly, there are two types: mind-holding for gods and humans, and the meditation of the Great Vehicle. Firstly, there are two types: actual and obstacle removal. The first is: through the method of three sets of seven, in the Root Tantra of Sound Transformation, it says: Through the practice of twenty-one mind-holdings: the first is to abide in the place, the second is the separation of body and mind, and the third is the realization of the nature of reality. At this time, the key points of body, speech, and mind should be properly placed by the yogi. Thus it is said. Such twenty-one mind-holdings are: In the Tantra of the Union of Sun and Moon, it says: O marvel! Great Sage, please listen! By focusing the mind on the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Roman transliteration: a, literal Chinese meaning: None), the attachment to objects is released in its own place. By focusing the mind on the deity of generation, the impurities of the body are purified. With the song of the Vajra of speech, his mind is satisfied. By focusing the mind on the letter Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, literal Chinese meaning: Hūṃ), the impurities of his speech are purified. Whoever holds the mind on Raṃ (Tibetan: རཾ, Sanskrit Devanagari: रं, Sanskrit Roman transliteration: raṃ, literal Chinese meaning: Fire), he purifies all things. Whoever abides in the letter Ha (Tibetan: ཧ, Sanskrit Devanagari: ह, Sanskrit Roman transliteration: ha, literal Chinese meaning: Ha), all ignorance ceases. Whoever focuses the mind on Phaṭ (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Roman transliteration: phaṭ, literal Chinese meaning: Phaṭ), he abandons the harm of body and speech. Whoever meditates on the bindu between the eyebrows, this becomes accustomed to the winds. Whoever holds the mind on the nine apertures, he blocks the doors of the senses. Whoever is accustomed to the tip of the nose, gathers the increasing elements in their own place. Whoever meditates on the self-light of the body, this becomes accustomed to the bardo ground. Whoever throws the mind into the sky, he becomes accustomed to emptiness. Whoever grasps the mind with the ear, he enjoys all sounds as he wishes. Whoever focuses the mind on the heart, this purifies thoughts in their own place. Whoever abides in emptiness, this stops the attachment to objects. Whoever meditates on the astonishment of emptiness, all memories become empty at once. Whoever meditates on the non-conceptual mind, this reverses the attachment to samsara. If the mind is held on the five elements, the signs of the body arise. Whoever meditates on non-conceptual wisdom, this stops the attachment to signs. Whoever meditates on the bliss of the two entries, this turns desire into the path. Whoever turns the bardo into the path, here also obtains mastery over the mind. Thus it is said. Apart from that, the illusion of cutting the stream, which I have made, is Samantabhadra.