Tibetan
འི་རང་ངོ་༔ ཀ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྣང་ཚུལ་འཁྲུལ་བ་མི་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པར༔ གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པ་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བའི་བློ་ཡང་གཉིས་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་༔ མ་བཀག་བཞིན་དུ་སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པར་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཆར་དུ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་བསྒོམས་མི་བསྒོམ་མ་འགགས་མི་རྟོག་པར་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་སྟེ༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་སྣང་ཚུལ་ནི༔ མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པ་ལ༔ རང་བཞིན་གང་དང་མ་འདྲེས་པ༔ གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ཟད་དང་༔ ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་དག་པའོ༔ སྣང་ཚུལ་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ལ༔ རྒྱུ་རྐྱེན་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ༔ དངོས་དང་དངོས་མེད་རང་དག་ནས༔ སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ཞེན་དག་པ་དང་༔ འབྱུང་བའི་རིག་པ་དག་པ་དང་༔ ཡེ་ཤེས་དག་པའི་འཕེལ་སྣང་སྟོན༔ དེ་ལ་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ༔ ཞེས་སོ༔ མཐུན་དཔེ་ནི༔ མར་མེའི་སྡོང་བུ་མནན་པས་འབར་བའི་རྒྱུན་ཆད་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུན་བཅད་པ་དང་༔ ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་ལྟར༔ སེམས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་དུ་འདྲེས་པ་དང་༔ ནོར་བུ་ཆུ་དྭངས་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་དང་༔ བུམ་པའི་མར་མེ་ལྟར་གཏིང་གསལ་འགག་མེད་ཞི་གནས་ལྟིང་པོར་མ་སོང་བ་སྟེ༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ བསྒོམ་པ་མཚོན་པའི་དཔེ་བཞི་སྟེ༔ མར་མེའི་སྡོང་བུ་མནན་པ་དང་༔ ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་དང་༔ ནོར་བུ་ཆུ་དྭངས་ལྟ་བུ་དང་༔ བུམ་པའི་མར་མེ་ལྟ་བུའོ༔ ཞེས་སོ༔ འབོད་སྐད་ནི༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ ཀྱཻ་གསང་བདག་ངེས་པར་ཟུངས༔ དགོངས་པ་ཞེས་པ་གར་བྱུང་དང་༔ བསྒོམ་པ་བསམ་གཏན་ཏིང་འཛིན་དང་༔ མ་ཡེངས་མ་འཕྲོས་འབྲལ་བ་མེད༔ གནས་དང་གོམས་དང་འདྲིས་པའི་ངང་༔ དེ་རྣམས་གར་བྱུང་འབོད་སྐད་བསྡེབས་ལ་བཤད༔ ཅེས་སོ༔ ཡང་སེམས་གསལ་བ་དེ་ལས་གོལ་བ༔ རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རྩིས་གྲངས་བྱེད་པ་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་གྱི་བསྒོམས་པ་ནི་ཡུད་ཙམ་སྡོད་རྒྱུ་མེད་པ་དང་༔ སྟོང་ཉིད་མཐའ་མེད་དུ་བསྒོམ་པ་གསང་སྐོར་མན་ཆད་ནི་མུན་རྡོ་འཕེན་པས་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་དུ་མེད་པ་དང་༔ མཚན་མ་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས་ཀྱི་བསྒོམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཡིན་པར་འཆོས་པས་དང་༔ གཟུང་འཛིན་གྱི་སེམས་གསུམ་གང་རུང་གི་ངང་ཚུགས་མ་ཤོར་བར་བསྒོམ་པ་ནི༔ དམན་པ་འཁོར་བའི་སེམས་གཞི་ལས་ཡང་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར༔ བཞག་ཐབས་བཞིའི་སྒོ་ནས་རྩོལ་བ་དང་
Chinese
唉！自性啊！从本来清净的法性显现，并非错乱不平等，而是安住于未作整饰、平等大性的本然状态，瑜伽士的智慧也没有二取戏论，并且在不遮止的情况下，不执着于五根对境，次第或同时在各自本觉的智慧中，不修不观，不遮不断，以智慧本觉的方式进入，即是。经部中说：修行的体性显现是，体性空明觉性中，与任何自性不相杂，能取所取之边际灭尽，法性自性清净啊！显现并非错乱，于因缘清净的自性中，有实无实自性清净后，五根对境的执着清净，以及生起的觉性清净，并且显示智慧清净的增上显现，那是灭尽的法性啊！如是说。譬如，如同压灭灯芯而使火焰熄灭一般，断除分别念的相续；如同水和牛奶混合一般，心与止观双运的意义相混合；如同清澈水中的宝珠一般，区分心与心性；如同瓶中之灯一般，未落入深邃明澈、无有间断的寂止中心。一切光明中说：以四种譬喻象征修行，即压灭灯芯，水和牛奶混合，如同清澈水中的宝珠，如同瓶中之灯。如是说。呼唤是，一切光明中说：奇哉！秘密主请务必忆持！所谓“意”，从何而来？修行、禅定、三摩地，不散乱、不外溢、无有分离，处于安住、串习、纯熟的状态，这些从何而来？结合呼唤之语而宣说。如是说。此外，从明澈的心中偏离，了解分别念生灭住三者后，进行计数，这种分别念相续的修行是无法停留片刻的；以及在无边空性中修行，秘密诀窍以下的部分，如同投掷暗石一般，无法见到见解的体性；以及观修生起圆满次第等，是把非是执为是；以及在能取所取的任何一种心识状态中，不失去本性而修行，这是因为希望从低劣轮回的心地上，生起真实圆满的佛陀意境，因此，通过四种安住的方式而努力
English
Alas! Self-nature! From the manifestation of the originally pure Dharma-nature, it is not a confused inequality, but abides in the unadorned, equal great nature of the natural state, and the yogi's mind also has no dualistic elaboration, and without blocking, without attachment to the objects of the five senses, gradually or simultaneously in the wisdom of self-awareness, without meditating, without observing, without blocking, without thinking, entering in the manner of wisdom self-awareness, that is it. It is said in the scriptures: The characteristic manifestation of meditation is: In the nature of emptiness and clarity, not mixed with any self-nature, the extremes of grasping and holding are exhausted, and the Dharma-nature is self-nature pure! Manifestation is not confused, in the self-nature of pure causes and conditions, after the self-nature of reality and unreality is pure, the attachment to the objects of the five senses is pure, and the arising awareness is pure, and it shows the increasing manifestation of pure wisdom, that is the Dharma-nature of exhaustion! Thus it is said. For example, just as extinguishing the flame by pressing down the wick of a lamp, cutting off the continuum of conceptual thoughts; just as mixing water and milk, mixing the mind with the meaning of the union of calm abiding and insight; just as a jewel in clear water, distinguishing between mind and mind-nature; just as a lamp in a vase, not falling into the deep, clear, uninterrupted center of calm abiding. It is said in All-Illuminating: Four metaphors symbolize meditation, namely, pressing down the wick of a lamp, mixing water and milk, like a jewel in clear water, like a lamp in a vase. Thus it is said. The call is, it is said in All-Illuminating: Kye! Secret Lord, please be sure to remember! Where does the so-called "intention" come from? Meditation, contemplation, Samadhi, not distracted, not overflowing, without separation, being in a state of abiding, familiarization, and maturity, where do these come from? Combine the words of the call and explain. Thus it is said. Furthermore, deviating from the clear mind, understanding the three aspects of arising, ceasing, and abiding of conceptual thoughts, and then counting, this practice of the continuum of conceptual thoughts cannot stay for a moment; and practicing in infinite emptiness, the part below the secret key, like throwing a dark stone, cannot see the nature of the view; and practicing the generation and completion stages, etc., is to take what is not as what is; and practicing without losing the nature of any of the three states of grasping and holding mind, this is because it is hoped that from the inferior samsaric mind-ground, the true and complete Buddha's intention will arise, therefore, striving through the four ways of abiding.
Tibetan
བྲལ་བར་བསྒོམས་པ་རྣམས་ནི་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས༔ དེ་ཉིད་ལས༔ རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་གྱི་བསྒོམ་པ་ནི༔ དཔེར་ན་སྤྲེའུ་ལྟ་བུར་བསྟན༔ སྟོང་པ་མཐའ་མེད་བསྒོམ་པ་ནི༔ བྱ་ལོང་ནམ་མཁའི་མཐའ་འཚོལ་འདྲ༔ མཚན་མ་གཟུང་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི༔ མེ་ལ་ཆུ་རུ་བསྒྱུར་བ་འདྲ༔ གཟུང་འཛིན་གསལ་བར་བསྒོམ་པ་ནི༔ འབངས་ཀྱིས་རྗེ་རུ་འཆོས་པ་འདྲ༔ བཞག་ཐབས་རྩོལ་བྲལ་བསྒོམ་པ་ནི༔ དཔེར་ན་སེང་གེ་ལྟ་བུར་བསྟན༔ ཞེས་སོ༔ གཉིས་པ་བསྒོམ་མེད་ལ༔ ངོ་བོ༔ ངེས་ཚིག༔ དབྱེ་བ༔ མཐུན་དཔེ༔ འབོད་སྐད་དང་ལྔ་ལས༔ དང་པོ་ནི༔ རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་རིག་ཟུང་འཇུག་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་དུ་གཤིས་སུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ༔ དོན་གསལ་ལས༔ ངོ་བོ་རང་རིག་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན༔ ཞེས་སོ༔ ངེས་ཚིག་ནི༔ ཡུལ་དབང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆ་ལུགས་གསལ་བའི་འཛིན་ཆ་དང་༔ ཁ་དོག་ཡིག་འབྲུར་བསྒྱུར་བ་སྟོང་མུ་གསལ་བདེའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་༔ དགོངས་པའི་ངང་ལས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་༔ གྲུབ་ཟིན་བྱར་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་སྟེ༔ དེ་ཉིད་ལས༔ ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་མེད་ངེས་པའི་ཚིག༔ ངང་ནས་མི་ཕྱེད་ཕྱིར་དང་བྱ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ནའོ༔ ཞེས་སོ༔ དབྱེ་བ་ནི༔ མཚན་བཅས་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་རྫོགས་ཚུལ་རྟོགས་པ་གདེངས་འགྱུར་གྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ལྟ་བུ་དང་༔ མཚན་མེད་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡེ་གྲུབ་རིམ་པ་གཉིས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་པ་སྟེ༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་གཉིས་ལ་གཤིས་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་གནས་པའི་ལྟ་བ་དང་༔ རྟོགས་པས་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཀློང་འགྱུར་གྱི་ལྟ་བ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ཡང་༔ སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ བསྒོམ་མེད་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས༔ མཚན་བཅས་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་དང་༔ མཚན་མེད་བསྒོམ་དུ་མེད་པའོ༔ རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་གཉིས་བསྟན༔ གཤིས་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་དང་༔ རྟོགས་པས་བསྒོམ་དུ་མེད་པའོ༔ ཞེས་སོ༔ བཞི་པ་མཐུན་དཔེ་ནི་རིག་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བར་མེད་ཆེན་པོར་ཡོད་པའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་བས་ཤེས་ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་བྱིང་རྒོད་རྣམ་རྟོག་སོགས་ཀྱིས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་དང་༔ མི་འབྲལ་བར་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་༔ མ་བསྒོམས་ངང་གིས་གསལ་བའི་དཔེ་ནི༔ དེ་ཉིད་ལས༔ མ་བསྒོམས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་དཔེ༔ ཆུ་བོ་ལྟ་བུར་བསྟན་པ་ཡིན༔ མ་བསྒོམས་དོན་དང་མི་འབྲལ་བར༔ སྦྱོར་རྩིར་
Chinese
那些修习离散的人，是因为有高低之分。从那之中说，相续分别的修习，譬如说就像猴子一样。修习无边空性，就像秃鹫寻找天空的边际。修习能取所取的相，就像把水变成火。修习能取所取显现，就像奴仆装扮成主人。安住无勤作的修习，譬如说就像狮子一样。如是说。第二，无修方面，有自性、定义、分类、比喻、称谓五者。第一，自性是自明觉的智慧界、明觉双运大、自性本具的无间断禅定，如来之意如实地成为本性。如《义明》中所说：自性是自明觉无间断。如是说。定义是，从境、根、作意之门，对于相貌清晰的执著，以及将颜色文字转为空明乐的任何行相都不作意，因为不离于意，并且不需要成为已成就者。如彼中所说：因为不作意，所以是无修的定义，因为不离于意，并且不需要作为。如是说。分类是，有相的无修，如圆满次第的证悟，生起次第和圆满次第的坚定转变；无相的无修，是本成次第，第二个次第的次第二。此大圆满的两种无修，有在本性上无修安住的见解，以及由证悟而无修的法性尽地的见解两种，总共四种。如《离戏义明大续》中所说：无修的分类有两种，有相的无修和无相的无修。每一个又显示两种，在本性上无修和由证悟而无修。如是说。第四，比喻是，瑜伽士一旦了知觉性具有自性的大无间禅定，就不会被沉没、掉举、分别等中断，并且因为不分离而恒常安住于意义之中，以及未经修习自然显现的比喻。如彼中所说：未经修习无间断的比喻，就像河流一样。未经修习不离于意义，
English
Those who meditate on separation do so because of the difference between high and low. From that itself, the meditation of continuous conceptualization is shown to be like a monkey. Meditating on emptiness without end is like a vulture searching for the edge of the sky. Meditating on the characteristics of grasping and being grasped is like turning water into fire. Meditating on the clarity of grasping and being grasped is like a servant pretending to be a master. Meditating on effortless abiding is shown to be like a lion. Thus it is said. Secondly, in non-meditation, there are five aspects: essence, definition, division, analogy, and appellation. First, the essence is the self-knowing wisdom realm, the great union of awareness, the naturally inherent, uninterrupted meditation, which is the nature of the Buddha's intention as it is. As it is said in 'Meaning Clear': The essence is self-knowing, uninterrupted. Thus it is said. The definition is: because one does not fixate on any aspect of clarity, such as converting colors and letters into emptiness, clarity, and bliss, through the gates of object, faculty, and attention; and because one does not deviate from the state of realization; and because it does not need to be accomplished. As it is said in 'That Itself': Because one does not fixate, it is the definition of non-meditation; because one does not deviate from the state, and because it does not need to be done. Thus it is said. The divisions are: non-meditation with characteristics, such as the completion stage of realization, the generation and completion stages of confident transformation; and non-meditation without characteristics, which is the spontaneously accomplished stage, the second stage of the second stage. These two non-meditations of the Great Perfection have two views: the view of abiding in non-meditation on the nature, and the view of the transformation of space through realization, making four in total. As it is said in the 'Tantra of Great Clarity Beyond Elaboration': The divisions of non-meditation are of two kinds: non-meditation with characteristics and non-meditation without characteristics. Each one is shown to have two aspects: non-meditation on the nature and non-meditation through realization. Thus it is said. Fourth, the analogy is that once a yogi knows that awareness has the great, uninterrupted meditation of its own nature, it is never interrupted by sinking, agitation, conceptualization, etc., and because it does not separate, it always abides in the meaning, and the analogy of naturally appearing without meditation. As it is said in 'That Itself': The analogy of uninterrupted non-meditation is shown to be like a river. Without meditation, without separating from the meaning,