Tibetan
རྟོགས་ན༔ བློ་ཟད་འཁྲུལ་སངས་ཞེ་འདོད་མེད་པར་ལ་བཟླའོ༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཉམས་རྟོགས་མེད་རྟོགས་ན༔ བྱར་མེད་རྩོལ་བྲལ་བློ་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླའོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་གསུམ་མམ་གོལ་ཤོར་ནོར་བའི་འཕྲང་དེ་དག་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བསམ་བྱུང་གིས་ངེས་པས་རང་རྒྱུད་ལ་བྱུང་མ་བྱུང་བརྟགས་ཤིང་༔ བྱུང་ན་ཇི་ལྟར་བཅད་ཅིང་ལ་བཟླ་བའི་ཚུལ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བསྟར་བར་བྱས་ནས་འཕྲང་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ངང་དུ་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པར་བྱ་དགོས་སོ༔ འོན་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་རིག་པ་ལ་གནས་པའི་ཆ་ནས་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡིན་ཀྱང་གོལ་སྒྲིབ་ཏུ་བྱུང་མ་བྱུང་རྟོགས་ཤིང་དཔྱད་པས་བསམ་བྱུང་གི་ངེས་པ་ལས་བཟུང་ནས་ཆོས་ཟད་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བའི་ཕྱིར་བསམ་བྱུང་ལས་ཐག་བཅད་བཞག་གོ༔ དོན་གསུམ་པ་ཟུང་འཇུག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་རང་གནས་མ་བཅོས་བཞག་ཐབས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གནད་དུ་ཕབ་ནས་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ་ལ༔ སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་༔ བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐག་བཅད་པ་དངོས་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཐོབ་པའི་ཉམས་སྐྱོང་ཚུལ་གསུམ་སྟེ༔ སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས༔ ཡང་ནི་བསྒོམས་པའི་སྲོག་ཤིང་བཤད༔ སེམས་ཀྱི་ལུང་གིས་ངེས་སྦྱར་ཏེ༔ གཞན་ཡང་བསྒོམ་པའི་གནད་རྣམས་ལ༔ སྔོན་འགྲོ་བ་དང་དངོས་གཞི་དང༔ རྗེས་འགྲོ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད༔ ཅེས་གསུངས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རུ་ཤན་ཕྱེ་བ་ནི༔ གཞན་སྣང་སྟོང་གི་ལམ་གཉིས་ཐུན་མོང་ལྟར་བྱེད་ལ༔ ལུས་ངག་གི་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་བཟློག་ཅིང་རང་སེམས་རྣལ་དུ་ཕེབ་པར་འདུལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ནང་གི་རུ་ཤན་ཕྱེ་བ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྲོལ་དུ་འཛུད་པའང་༔ དེ་ཉིད་ལས༔ ཨེ་མ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཡི༔ འཁོར་འདས་རུ་ཤན་མ་དབྱེ་ན༔ ཁམས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ཡང་༔ འབྲེལ་བ་ཆོད་པར་མི་འགྱུར་བས༔ འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེ་བ་བཤད༔ འདི་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ༔ ཞེས་སོགས་དང་༔ སྐྱེས་བུས་རང་སེམས་མ་ཐུལ་བ་༔ མི་རྟོག་བསྒོམ་པས་དེ་ཐུལ་ཏེ༔ རྣལ་དུ་ཕེབས་ནས་རང་གིའོ༔ སྔོན་དུ་སྦྱངས་བའི་རིམ་པ་དང་༔ དངོས་གཞི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན༔ ཞེས་སོགས་ནང་ལྟར་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་སྤྱི་ལས༔ བྱེ་བྲག་ཏུ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐོས་པའི་ཚིག་སྤྱི་ལ་རག་མ་ལུས་པར་
Chinese
如果领悟，就应毫无贪恋地，将心识耗尽、迷妄消散作为座右铭。如果未领悟见、修、行、果的体验和证悟，就应将无为、离勤、超离心识作为座右铭。如是说。像这样，通过闻慧了解迷途、障碍、错乱这三者，或者误入歧途、迷失方向、犯错的险境之后，用思慧确定，观察自相续中是否产生；如果产生，应如上述所说，如何断除并作为座右铭来修持，从而在解脱险境的大智慧中，一刀斩断。然而，从安住于庸常觉知的角度而言，即使通过修慧，也要觉察和分析是否产生迷途和障碍，从思慧的定解出发，为了将法尽、本净大空性作为座右铭，从思慧中做出决断。第三个要点是，为了以任运安住、不加改造的方式，在双运大圆满中安住，将修慧落实到关键之处，一刀斩断，有前行、以修慧做出决断的正行、以及随行并获得体验的修持方式这三种。音声陀罗尼根本续中说：‘再说修持的命脉，以心之教言确定，此外修持的所有要点，分为前行、正行和后行三种。’如是说，为了遣除对三界的执着，区分身语意三者的界限，就像共同修持他显现空性的两种道一样，为了从根本上遣除对身语的执着，并调伏自心使其安住，以区分内在界限的两种方式，将心性引入正确的道路，也在该续中说：‘唉玛，真是太稀奇了，如果不区分轮涅的界限，三界身语意的关联就不会断除，因此宣说区分轮涅的界限，这有三种方式。’等等，以及‘士夫没有调伏自心，通过无分别的修持才能调伏，安住之后才是自己的。’‘首先是修习的次第，正行依赖于自己的相续。’等等，总的来说，就像内在区分界限一样，特别是在确定了法与补特伽罗的二种无我之后，身语意三者完全不依赖于听闻的词句，而成为空性。
English
If realization occurs, one should adopt as a motto the exhaustion of mind and the dispelling of delusion without any attachment. If one has not realized the experience and realization of view, meditation, action, and result, one should adopt as a motto the state of being without action, effortless, and beyond mind. Thus it is said. Like this, after understanding the three paths of straying, obscuration, and confusion, or the dangers of straying, losing one's way, and making mistakes, through the wisdom of hearing, and determining it with the wisdom of contemplation, one should examine whether it has arisen in one's own mindstream; if it has arisen, one should practice how to cut it off and adopt it as a motto, as described above, and thereby cut through it in the state of great wisdom that liberates from dangers. However, from the perspective of abiding in ordinary awareness, even through the wisdom of meditation, one should discern and analyze whether straying and obscuration have arisen, and based on the determination of contemplation, one should make a decision from contemplation in order to adopt the exhaustion of phenomena and the great purity as a motto. The third point is that in order to abide in the spontaneously present, uncorrected state of the Great Perfection of Union, one should focus the wisdom of meditation on the essential points and cut through it in one stroke. There are three aspects: the preliminary, the actual practice of making a decision with the wisdom of meditation, and the way of cultivating experience that follows and is attained. In the Root Tantra of the Sound Exceeding Transformation, it is said: 'Furthermore, I will explain the life-force of meditation, apply it with certainty through the teachings of the mind, and also all the essential points of meditation are considered to be of three types: preliminary, actual, and subsequent.' Thus it is said, in order to reverse attachment to the three realms, the division of the boundaries of body, speech, and mind is done in the same way as the two paths of the emptiness of other appearances are practiced in common. In order to fundamentally reverse attachment to body and speech and to tame one's own mind so that it abides in its natural state, the two ways of dividing the inner boundaries also lead the mind into the correct path. In that very tantra, it is said: 'Ema, how wonderful! If the boundaries of samsara and nirvana are not distinguished, the connection of the body, speech, and mind of the three realms will not be severed. Therefore, I will explain the division of the boundaries of samsara and nirvana, which has three aspects.' And so on, and 'If a person has not tamed his own mind, it can be tamed through non-conceptual meditation, and after abiding in its natural state, it is one's own.' 'First is the order of training, the actual practice relies on one's own mindstream.' And so on, in general, just as the inner boundaries are divided, in particular, after establishing the two types of selflessness of phenomena and persons, the body, speech, and mind become emptiness without relying entirely on the words of hearing.
Tibetan
བསམ་བྱུང་གིས་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བའི་ལྟ་བས་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་ནི༔ ལུས་ཀྱི་མིང་གི་གདགས་གཞི་བཙལ་ནས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བཙལ་ཞིང་ཡུལ་ཡོད་མེད་འགྲོ་འོང་སོགས་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་སྦྱངས༔ ངག་དང་སེམས་ཀྱང་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ༔ བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་དང་བདག་པོ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་དེ་སྦྱངས་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྔར་གྱི་མཚང་བཙལ་དང་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གཅོད་དུ་གསལ་ལ༔ ལུང་གིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ན༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ སེམས་ཀྱི་སྦྱངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ༔ ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་ནང་གི་ལུས༔ བར་དུ་ལུས་དང་སེམས་བསྡམས་པས༔ ངག་གི་བྱ་བའི་ལས་ཀྱིས་བྱ༔ མཆོག་ཏུ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་སྦྱངས༔ ཡུལ་ནི་ཡོད་དང་མེད་པ་དང་༔ འགྲོ་དང་འོང་བའི་གནད་ཀྱིས་བསམ༔ ལུས་ནི་མིང་དང་ཕྲ་རབ་རྡུལ༔ བྱེ་བྲག་དུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་གཞིག༔ ལུས་སེམས་བསྡོམ་པའི་བར་དུ་བརྟགས༔ ངག་གི་བརྗོད་པ་བྱེ་བྲག་གིས༔ སོ་སོའི་རླུང་དང་འགྲོ་དང་འོང་༔ དུས་ཀྱི་གཉིས་མེད་བསྲེས་པས་འགྲུབ༔ མཆོག་ཏུ་སེམས་ནི་འགྲོ་འོང་གནས༔ རྒྱུ་མཚན་བརྟགས་པ་མེད་པས་སྦྱངས༔ དེ་ལྟར་འབྱོངས་པའི་ཚད་ཀྱང་བཟུང་༔ དེ་ལྟར་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་རྫོགས༔ ཞེས་དང་༔ དེ་དག་གིས་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་འགྲུབ་ཅིང་༔ དགོས་སུ་ཉམས་ལེན་གནད་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྲོལ་དུ་ཚུད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ༔ དེ་ཉིད་ལས༔ ལུས་སྦྱངས་སེམས་ཉིད་འདུལ་བ་དང་༔ ངག་གི་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ཡིས༔ སེམས་ཉིད་ལམ་དུ་ཞུགས་པའོ༔ རླུང་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལུས་སེམས་བྲལ༔ ཁམས་གསུམ་འབྲོས་ཁུང་བཅད་པའི་ཕྱིར༔ ལུས་ངག་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་བཟློག༔ འགྲོ་དྲུག་གཡང་ས་མཉམ་པའི་ཕྱིར༔ ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནད་རྣམས་གཟིར༔ ཞེས་དང་༔ དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་རྫོགས་བྱས་ནས༔ མངོན་སུམ་གནད་རྣམས་རྟག་ཏུ་འགེལ༔ ཞེས་པ་དག་གོ༔ གཉིས་པ་དངོས་གཞི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གནས་ལུགས་རང་བབས་ཆེན་པོར་ཐག་བཅད་པ་ལ༔ མ་བསྒོམས་པའི་སྐྱོན་བཤད༔ བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད༔ བསྒོམ་པ་དངོས་བཤད་པ་དང་གསུམ་ལས༔ དང་པོ་ནི༔ དེ་ཡང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དང་༔ བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་ལས༔ གཙོ་བོར་གྱུར་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ༔ དཔེར་ན་ཟས་ཡོད་ཀྱང་མ་ཟོས་ན་མི་འགྲང་བ་ལྟ་བུ་མ་བསྒོམས་ན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བའི་དུས་མེད་དེ༔ ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་མེད་ལ༔ དམིགས་གཏད་སེམས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་དང་ལས་དང་ཉོ
Chinese
以思所成慧，以法性见之见解引生定解之方式：于身体之名言施设处寻觅，乃至极微尘之范畴中寻觅，以境有无、去来等之要点，修习空性如幻如梦之状态；语和心亦外内中间三者；于生处、住处、去处三者之境与主宰观察而分析，其修习之方式于先前之“寻觅过失”与“断绝河流”中已详述；以圣言略摄而示之：于《中观论·回诤论》中云：心之修习如下：外为境，内为身；中间身与心相系缚，以语之事业而行；最胜者以心修心；境为有与无，以去来之要点而思；身乃名与极微尘，以众多差别而观察；于身心相合之中间观察；以语之言说差别，各自之风与去与来，以时间之二取不成立混合而成就；最胜者心乃去来住，以无有理由观察而修习；如是精通之程度亦需把握，如是彼之体性圆满。如是等等。以此等共同与殊胜之悉地一切皆能成办，必要者，实修成为要点，且有成为真实道轨之必要，于彼论中云：身修习，心性调伏，语之事业圆满故，心性趋入道。依于风而身心分离，为断绝三界逃脱之门故，身语执着从根断除，为六道悬崖平等故，身语意之要点皆需审察。如是等等。如是行持圆满后，现前要点恒时安立。如是等等。第二，正行以修慧于自性大任运中定见：未修之过患宣说，必须修习之理由宣说，修习正行宣说，共三者，首先：彼亦闻慧与思慧及修慧三者中，成为主要者乃修慧，譬如饮食虽有若不食用则不饱足一般，若不修习则无有从轮回中解脱之时，亦无有现量亲身经历法性，且无有专注心之所取与能取及业和烦
English
The way to induce certainty through the view of Dharmata based on thought-arising is as follows: Search for the basis of designation of the body's name, searching even within the realm of subatomic particles. Practice emptiness, illusion, and dream-like states through the key points of whether objects exist or not, and whether there is going or coming. Speech and mind are also practiced in the three aspects of outer, inner, and intermediate. Examine and analyze the objects and masters of the three places of arising, dwelling, and going. The detailed method of practice is clearly explained in the previous sections on "Searching for Faults" and "Cutting the River's Flow." To summarize and explain with scripture: In the "Refutation of Objections" (Vigrahavyavartani) it says: "The practice of the mind is as follows: Outer is the object, inner is the body; in between, the body and mind are bound together, acting through the actions of speech; the supreme one practices mind with mind; the object is existent and nonexistent, contemplating through the key points of going and coming; the body is name and subatomic particles, examining through various distinctions; in between, the combination of body and mind is examined; through the distinctions of speech, each individual wind, going and coming, is accomplished by mixing the non-duality of time; the supreme mind is going, coming, and dwelling, practicing without examining reasons; the degree of proficiency thus attained is also grasped; thus, its characteristics are perfected." And so on. Through these, all common and supreme siddhis are generally accomplished, and it is necessary to make practice the key point and to enter the authentic path. In that very text, it says: "By practicing the body, taming the mind itself, and perfecting the actions of speech, the mind itself enters the path. Relying on the wind, body and mind separate; to cut off the escape route of the three realms; reverse attachment to body and speech from the root; for the equality of the precipice of the six realms; scrutinize the key points of body, speech, and mind." And so on. Having perfected conduct in this way, constantly establish the manifest key points. And so on. Secondly, the main point is to determine the great natural state of affairs with the wisdom of meditation: Explaining the faults of not meditating; explaining the reasons why meditation is necessary; and explaining the actual meditation. Of these three, the first is: Among the three wisdoms of hearing, thinking, and meditating, the primary one is the wisdom of meditation. Just as one is not satisfied if food is available but not eaten, if one does not meditate, there is no time to be liberated from samsara, nor is there a direct experience of Dharmata, and there is no grasping and apprehending of the focused mind, nor karma and afflictions.