Tibetan
ཛིན་པ༔ ལུས་ཀྱིས་མི་ཐེག་ཁུར་ཁུར་འདྲ༔ ཞེས་དང་༔ རྡོ་རྗེ་སྲིན་པོའི་རྣོ་བ་མཆུ་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལས༔ རྣལ་འབྱོར་སྟོང་པའི་ལམ་གནས་པས༔ མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་བའི་ལམ་དང་འདྲ༔ སངས་རྒྱས་ལུས་ཀྱི་རྒྱན་བཟང་བ༔ ང་ལ་འདུན་ན་ཡེ་སངས་རྒྱས༔ ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དྲི་མ་མེད༔ ཅེས་སོ༔ འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་སྟོང་ཉིད་དུ་ལྟ་ཚུལ་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་ལས་མེད་པས་ན་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་བཤད་པའོ༔ སྟོང་པ་ལས་གཞན་ལྟ་བ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་སྟེ༔ ཡོད་ཡོད་པོ་ཞིག་ཏུ་བཟུང་ནས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སེམས་རིག་ཕྱེད་པ་སོགས་ཀྱིས་ཞེན་ནས་གསལ་བ་རིས་ཆད་དུ་རློམས་ཤིང་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་བྱས་ནས་བལྟས་པ་ན་གཟུགས་ཁམས་གནས་རིས་བཅུ་བདུན་ནམ༔ ཡང་ན་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་མེད་ལ་གཞི་བྱས་ནས་རྟག་འཛིན་འདི་གྲངས་ཅན་སོགས་མུ་སྟེགས་པ་ལ་བྱུང་ནས་གོལ་བ་ཡིན་པས་བེམ་པོ་གཙོ་བོ་རུ་གོལ་བར་འགྱུར་ཉེ་བས་ནའོ༔ ཡང་དེ་ལའང་༔ སེམས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རང་གསལ་འདི་དང་ནོར་ས་ཡོད་པས༔ ཇི་སྐད་དུ༔ རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་སེམས་དང་༔ རྙོགས་པ་མེད་པའི་རང་རིག་གཉིས༔ འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ༔ ཀུན་གཞི་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་༔ རང་རིག་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་གཉིས༔ འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ༔ ཞེས་དང་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ང་ལ་གོལ་བ་ཡིན༔ ཞེས་ཀུན་བཟང་ཐུགས་མེ་ལས་གསུངས་པ་དང་༔ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་འདུས་ལས༔ མུ་སྟེགས་རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི༔ གཞི་ཡི་དངོས་པོ་འགྱུར་མེད་ལས༔ བརྟགས་པས་ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་མཐོང་༔ སྒྲོ་འདོགས་ལོག་པའི་ལམ་ལ་སྤྱོད༔ ཅེས་སོ༔ འདི་ནི་སྟོང༵་གཟུག༵ས་མཚ༵ན་འཛི༵ན་གྱི༵་གཟེ༵བས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ༔ སྟོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གདངས༔ རིག་རྩལ་སེམས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རིག་པར་བཟུང་ནས་སྙིང་པོ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ཡིན་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སེམས་ལ་ལམ་དུ་བྱས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བ་མཁའ་འགྲོ་སྙི་ལ་ཟིན་པ་དང་འདྲ་སྟེ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས༔ སྙིང་པོའི་བཅུད་ཐིག་མ་ཤེས་པར༔ རིག་པའི་རང་གདངས་སྟོན་པ་ནི༔ མཁའ་འགྲོ་སྙི་ལ་ཟིན་པ་འདྲ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལྟའི་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་ནས་ཇི་ལྟར་བསྡད་ཀྱང་ཐ་མལ་འཇིག་རྟེནཔའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཤོར་བས་འཁོར་བ་ལས་མི་འཕགས་ཤིང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྔར་འདྲེས་ཅིག་གིས་མི་ཉེ་བས༔ ཇི་སྐད་དུ༔ བསམ་གཏན་བསྒོམ་པས་ཆོས་ཉིད་དོན་མི་མཐོང་༔ ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ༔
Chinese
津巴，身体无法承受的重担相似，如是说。金刚食肉者的锐利喙之续部中说：瑜伽安住于空性之道，与外道迷惑之道相似。佛陀身体的庄严美好，我若希求即能成佛，智慧身者无有垢染。如是说。这些全部都是，在见解、相续瑜伽中，仅仅是空性的观察方式上的差别而已，因此合为一体而宣说。空性之外，将见解、相续瑜伽视为实有，即执着于某种实实在在存在的东西，并且以各种方式执着于心识的区分等等，自认为清晰明了，并且持续不断地观察它，那么就会堕入色界十七处，或者以不变法性为基础，这种常执在外道数论派等中出现，因此接近于堕入成为物质神我。又是，在那里，与心阿赖耶识的自明本性有混淆之处，如是说：无分别的自心，与无垢染的自明觉性二者，相似啊相似，容易混淆。阿赖耶是心的根本，自明觉性是境的根本二者，相似啊相似，容易混淆。如是说，并且认为阿赖耶是法身，这是我所犯的错误。如是全知心髓中说。一切佛陀的密意集中说：外道执着常有，从基的无变事物中，分别而见颜色形状，行于增益邪道。如是说。这是空性、色、相执的尖刺，因为将空性的智慧自性，觉性力量、心阿赖耶识的显现执着为觉性，因为不了解其真实心髓，所以执着法性为实有，因此即使以能所二取之心作为道，也无法从轮回中解脱，如同抓住空行母的鼻涕一样。如珍宝堆积中说：不了解心髓的精华，却宣说觉性的自性，如同抓住空行母的鼻涕。如是说。像这样安住于心的状态中，无论如何安住，也会落入世俗凡夫的禅定方面，因此无法超越轮回，并且对于法性的意义，也无法通过先前的熟悉而接近，如是说：通过禅定修行，无法见到法性的意义。等等这样说了。
English
Jinpa, like a burden too heavy to bear, it is said. In the tantra of the sharp-beaked Vajra Rakshasa, it says: Because the yogi abides in the path of emptiness, it is similar to the deluded path of the tirthikas. The beautiful adornment of the Buddha's body, if I desire it, I will become a Buddha. The wisdom-bodied one is without impurity. So it is said. All of these are, in view, continuous yoga, merely differences in the way of viewing emptiness, therefore they are spoken of as one. Other than emptiness, to view continuous yoga as substantial, that is, to grasp onto something that is truly existent, and to cling to the distinctions of mind and awareness in various ways, presuming it to be clear and distinct, and continuously observing it, then one will fall into the seventeen abodes of the form realm, or based on the unchanging nature of reality, this clinging to permanence arises in the Samkhya and other tirthikas, therefore it is close to falling into becoming a material self. Also, there, there is a place for confusion with the self-luminous nature of the mind's alaya consciousness, as it is said: The self-mind without conception, and the self-awareness without defilement, are similar, similar, easy to confuse. The alaya is the root of the mind, and self-awareness is the root of the object, are similar, similar, easy to confuse. So it is said, and to consider the alaya as the dharmakaya is a mistake I have made. As it is said in the All-Knowing Heart Essence. In the Gathering of the Intentions of All Buddhas, it says: The tirthikas' view of permanence, from the unchanging substance of the ground, through discrimination, they see colors and shapes, they practice the path of mistaken imputation. So it is said. This is also the barb of emptiness, form, and sign-clinging, because the self-radiance of the wisdom of emptiness, the power of awareness, grasping the appearance of the mind's alaya consciousness as awareness, because one does not understand its true essence, therefore one clings to the nature of reality as substantial, therefore even if one makes the mind of grasping and clinging the path, one will not be liberated from samsara, like grasping the snot of a dakini. As it is said in the Heap of Jewels: Without understanding the essence of the heart, to explain the self-radiance of awareness, is like grasping the snot of a dakini. So it is said. Like this, abiding in the state of mind, no matter how one abides, one will fall into the aspect of mundane worldly meditation, therefore one will not transcend samsara, and one will not be close to the meaning of the nature of reality through prior familiarity, as it is said: Through meditating on dhyana, one does not see the meaning of the nature of reality. And so on, it is said.
Tibetan
ཡང་ལྟ་བ་རྒྱུན་བྱེད་ལ༔ ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་རང་སྣང་མེད་པ་གསལ་སྣང་གི་སྟོང་གཟུགས་ཕྱི་ནང་གི་སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་དང་༔ ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཡུལ་གདུལ་བྱ་ལ༔ སེམས་རང་རྒྱུད་པར་ཤར་བའི་ཡིད་ཤེས་འདུལ་བྱེད་ཐུགས་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྙེམས་ཤིང་དགག་སྒྲུབ་རྣམ་ཤེས་ལ་བལྟས་ནས་ལྟ་བའི་ཀུན་སྤྱོད་དམ་པོས་བཅིངས་ན་སྣང༵་བ༵་བདེ༵ན་འཛི༵ན་གྱི༵་གཟེ༵བ་ཡིན་པས༔ འགྲོ་དྲུག་འཁོར་བའི་གནས་སུ་གོལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ༔ རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡི༔ མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ལ་བཟླས་པ་དང་༔ ཀློང་དྲུག་པ་ལས༔ ཤུགས་འབྱུང་རང་གནས་མ་ཤེས་པར༔ སྣང་བ་བདེན་གཅིག་ངེས་འཇོག་པ༔ ལྗོན་ཤིང་སྲོག་དང་བྲལ་བ་འདྲ༔ ཞེས་དང་༔ ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས༔ སྣང་བ་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན༔ ཞེས་སོ༔ དེ་དག་ཀྱང༔ ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས༔ ལྟ་བ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ༔ གོལ་ས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟས་པ་ན༔ གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ༔ དངོས་པོ་ཉིད་དུ་བལྟས་པ་ན༔ གཟུགས་ཁམས་གནས་རིགས་བཅུ་བདུན་དང་༔ བེམ་པོ་ཉིད་དུ་གོལ་བར་འགྱུར༔ ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ༔ རྟག་པ་ཉིད་དུ་རབ་བལྟས་ན༔ ཆགས་པ་ཆེན་པོས་བཅིངས་གྱུར་ནས༔ འགྲོ་དྲུག་གནས་སུ་གོལ་བར་འགྱུར༔ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བའི་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ༔ ལྷ་མིན་གཡུལ་བཟློག་གི་རྒྱུད་ལས༔ སྒྲིབ་པ་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ༔ མ་རིག་མ་རྟོགས་སྒྲིབ་པ་ཡིན༔ ཞེས་སོ༔ ཡང་དག་པའི་ལམ་ལས་ལོག་པར་འཁྱོག་ནས་ལྟ་བ་བསྒོམས་ནས་རྟོགས་པར་བལྟ་བ་གོལ་བ་ཡིན༔ ཡེ་ཤེས་བླ་མ་ལས༔ ཡང་དག་དོན་ལས་གོལ་བ་ཡིན༔ ཞེས་པ་བཞིན་ནོ༔ ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བདེན་གཉིས་རེས་འཇོག་གི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྩིས་གདབ་བྱེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་པའི་ལྟ་བ་དང་འདྲ་ཕྱོགས་ནས་འཁྲུལ་ནས་ནོར་ཏེ༔ དེས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཤོར་བ་ཡིན་པས༔ ཀློང་དྲུག་ལས༔ འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ༔ ཞེས་གོལ་ཤོར་ནོར་སྒྲིབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་སྦྲེལ་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ལ༔ གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་གསུམ་གྱི་འཇོག་ཚུལ་གཞན་ཡང་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲི་ལས༔ ཞེ་འདོད་མེད་པའི་དོན་འདོད་པས༔ ཞེ་འདོད་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་ཞུགས༔ གོལ་ས་ཞེས་སུ་དེ་ལ་བཤད༔ སྒྲོ་བསྐུར་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ལ༔ བརྗོད་ཡོད་རྟོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན༔ ཚིག་གི་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་འཁྲུལ
Chinese
再者，如果持续进行见解，对于鲁古续部的无自显现的明空之色，内外一切显现和心识，以及本体自生的智慧，常恒坚固的对境所化众生，心中显现的意识，以调伏的慈悲智慧自满，观察取舍分别念，以见解的清净行为束缚，那么，显现、有、实执的遮蔽，就会堕入六道轮回之处。因为这个原因，《牟提伽珠鬘》中说，没有智慧而念诵；《虚空六法》中说，不了解力量生起自住，将显现执为唯一的真实，如同树木失去生命；《普贤心镜》中说，认为显现是法身，对我来说是障碍。这些也如《宝饰庄严》中所说：见解相续瑜伽士，有三种歧途：如果观察空性，就会堕入无色界四处；如果观察事物本身，就会堕入色界十七处和物质本身；如果对鲁古续部的显现，执着为常恒，就会被大贪欲束缚，堕入六道之处。这就是它的意义。像这样的见解的歧途、障碍、错乱，也是因为没有证悟见解无修的自性而产生的障碍。《拉弥战遮续》中说：障碍、障碍，所谓的障碍，就是无明、不证悟的障碍。从正确的道路上偏离，认为通过见解和修习可以证悟，这就是歧途。《智慧上师》中说：从正确的意义上偏离。就像这样。以贪欲之心，交替地取舍二谛，进行计算，这与名相师的见解相似，因此会错乱和错误。因此，会偏离到其他的方向。《虚空六法》中说：相似啊相似啊，错乱啊错乱啊。这样，将歧途、迷失、错误、障碍的本质，总的来说和分别地联系起来进行讲述。关于歧途、障碍、错乱三种的安立方式，在《明亮剃刀》中还有：因为想要无欲之义，进入大欲之路，这被称为歧途。对于远离增益损减的自性，以言语表达的证悟是障碍。没有断除语言的增益是错乱。
English
Furthermore, if one continuously engages in view, regarding the luminous form of emptiness, which is the self-appearance without inherent existence in the Lugü lineage, all appearances and mind both internally and externally, and the essence of self-arisen wisdom, the constant and enduring object of taming beings, and the mind consciousness that arises in one's own mindstream, being conceited with the wisdom of compassion that tames, and being bound by pure conduct of view while observing the discriminating consciousness of acceptance and rejection, then it is a cover of appearance, existence, and clinging to reality. Thus, one will stray into the realm of the six realms of samsara. For that reason, in the "Pearl Rosary" it says, reciting without wisdom; in the "Six Spaces" it says, without knowing the self-abiding of the arising force, fixing appearance as one true thing is like a tree without life; in the "Mirror of the Mind of Kunsang" it says, considering appearance as Dharmakaya is an obscuration for me. These are also as stated in the "Adornment of Fine Jewels": In the yoga of continuous view, there are three kinds of straying: If one looks at emptiness, one will stray into the four formless realms; if one looks at things themselves, one will stray into the seventeen realms of the form realm and matter itself; if one strongly views the appearance of the Lugü lineage as permanent, one will be bound by great attachment and stray into the realm of the six realms. This is its meaning. Such straying, obscurations, and confusions of view are also obscurations from the aspect of not realizing the nature of view without meditation. In the "Tantra of Averting the War of the Asuras" it says: Obscuration, obscuration, what is called obscuration is the obscuration of ignorance and non-realization. Deviating from the correct path, thinking that one can realize through view and meditation is straying. In the "Wisdom Lama" it says: straying from the correct meaning. It is like that. With desire, alternately taking up the two truths and engaging in calculation is similar to the view of the logicians, thus it is confused and mistaken. Therefore, one deviates to other directions. In the "Six Spaces" it says: Similar, similar, confused, confused. Thus, the essence of straying, losing, mistaking, and obscuring is explained by connecting the general and the specific. Regarding the way of establishing the three, straying, obscuration, and confusion, in the "Bright Razor" it also says: Because one desires the meaning without desire, one enters the path of great desire, that is called straying. For the nature free from imputation and depreciation, the realization expressed in words is an obscuration. Not cutting off the imputation of words is confusion.