Tibetan
ས་དེའི་དགོས་ཆེད་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲིའི་རྒྱུད་ལས༔ མཚོན་མེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ༔ རྟོགས་ན་གོལ་སྒྲིབ་མེད་མོད་ཀྱང་༔ མ་རྟོགས་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་བར་སྣང་༔ ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ཐེག་པ་དྲུག༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་ས་སྟེ༔ རྫོགས་ཆེན་ངེས་ཐོབ་སྒྲིབ་པ་བཤད༔ མདོ་སྡེ་དང་ནི་ཀྲི་ཡ་དང་༔ ཨུ་པ་དང་ནི་ཡོ་ག་དང་༔ མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་དྲུག༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སྒྲིབ་སྟེ༔ མདོ་སྡེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི༔ ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱིས་ས་འདོད་པས༔ བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་དཔྱོད་ཀྱིས༔ ཆོས་ཉིད་སྟོང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག༔ ཨ་ཏི་སྟོང་པ་བདེ་ཆེན་ལ༔ རྟོག་དཔྱོད་རྩིས་གདབ་མེད་པའི་དོན༔ རྩིས་གདབ་མེད་ལ་མདོ་སྡེས་བསྒྲིབས༔ རྟོག་དཔྱོད་རྩིས་གདབ་བྱེད་པ་ནི༔ མདོ་སྡེ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད༔ རྟོག་དཔྱོད་འཁྲུལ་བ་རྩད་ནས་མ་ཆོད་པས༔ རྟོག་ཆེན་གཏི་མུག་དག་ཏུ་འཁྲུལ༔ ཀྲི་ཡ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་འདོད་པས༔ དག་པ་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་པས༔ ཆོས་ཉིད་དག་པ་འཛིན་པ་སྟེ༔ གཟུང་འཛིན་དག་གི་ཡུལ་ལ་གནས༔ གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་དོན༔ གཟུང་འཛིན་མེད་ལ་ཀྲི་ཡས་བསྒྲིབ༔ རྫོགས་ཆེན་གཟུང་འཛིན་བྱེད་པ་ནི༔ ཀྲི་ཡ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད༔ གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་རྩད་མ་ཆོད་པས༔ རྫོགས་ཆེན་ཀྲི་ཡ་དག་ཏུ་འཁྲུལ༔ ཨུ་པ་ཡ་ཡི་ལྟ་བ་ནི༔ ཀྲི་ཡ་སྤྱོད་ལ་ཡོ་ག་བསྒྲུབ༔ ལྟ་སྤྱོད་འབྲེལ་བའི་དོན་མེད་པས༔ ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་སྙིང་པོ་ནི༔ ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས༔ གཉིས་སུ་མེད་པ་ཨུ་པ་ཡ་ཡིས་བསྒྲིབ༔ རྫོགས་ཆེན་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ནི༔ ཨུ་པ་ཡ་རུ་གོལ་བར་བཤད༔ གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མ་ཤེས་པར༔ རྫོགས་ཆེན་ཡ་བྲལ་དག་ཏུ་འཁྲུལ༔ ཡོ་ག་སྟུག་པོ་བཀོད་འདོད་པས༔ མཚན་མ་ཡོད་མེད་སྒོར་ཞུགས་ནས༔ ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་གཙོར་བྱེད་པ༔ དབྱེ་བསལ་མེད་ལ་འཇུག་མ་ནུས༔ ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་སྙིང་པོ་ནི༔ དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས༔ དབྱེ་བསལ་མེད་ལ་ཡོ་གས་བསྒྲིབ༔ རྫོགས་ཆེན་དབྱེ་བསལ་བྱེད་པ་ནི༔ ཡོ་ག་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད༔ དབྱེ་བསལ་མེད་པར་མ་གོ་བས༔ རྫོགས་ཆེན་གཉིས་སྣང་དག་ཏུ་འཁྲུལ༔ མ་ཧཱ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འདོད་པས༔ ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་ནས༔ རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ༔ བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞི་སྒྲུབ་པར་བྱེད༔ ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་སྙིང་པོ་ནི༔ རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས༔ རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབ༔ རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི༔ མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད༔ ལུས་ངག་འཁྲུལ་བ་མ་ཞིག་པས༔ རྫོགས་ཆེན་བྱ་བཙལ་དག་ཏུ་འཁྲུལ༔ ཨ་ནུ་དབྱེ་མེད་དུ་འདོད་པས༔ དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས༔ རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་སུ་བལྟ༔ འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ༔ ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་སྙིང་པོ་ནི༔ རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས༔ རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས༔ རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བལྟ་ན༔ ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད༔ རྒྱུ་འབྲས་འཁྲུལ་རྩ་མ་ཆོད་པས༔ རྫོགས་ཆེན་བྱ་བཙལ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་༔ ཞེས་དང་༔ སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ལས༔ ཐེག་པའི་རིམ་པའི་གོལ་ས་རྣམས༔ རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་ན་གོལ་མི་སྲིད༔ ཅེས་སོ༔ ཁྱད་པར་དུ་ལྟ་བའི་གོལ་ས་དང་༔ ནོར་ས༔ ཤོར་ས་གསུམ་ལས༔ དང་པོ་ལྟ་བའི་གོལ་ས་ནི༔ ཆོས་སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་ཞེན་པའམ༔ ཀ་དག་ཉག་གཅིག་གི་དབྱིངས་སུ་གཏོད་པས་གཞི་སྟོང་ཉིད་དུ་བལྟས་པས་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་སྟེ༔ བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིག་ལས༔ དབུ་མ་སེམས་ཉིད་དངོས་མེད་ལ༔ གཏན་ཚིག་གིས་དཔྱད་སྟོང་པར་མཐོང་༔ ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གོལ༔ ཞེས་སོ༔ ནོར་ས་དང་ཤོར་ས་ནི་ལྟ་བའི་མ་གཞི་རིག་པ་ཅོག་བཞག་རང་གནས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གནས་པའི་དོན་མ་ཤེས་པར༔ ཆོས་ཅན་སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པའི་བདེ་བ༔ སྟོང་པ་གསལ་བ་སོགས་མཚན་ཉིད་པས་ལྟོས་དགག་གི་ཆ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དུ་འདྲ་བས་གཅིག་པར་བཟུང་ཞིང་མཚན་ཉིད་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་ནོར་ནས་ངས་ལྟ་བ་རྟོགས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་རློམ་པ་དོན་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཉམ་བཞག་ཀྱང་༔ གཤིས༵་ཤོར༵་སྟོང༵་ལྟ༵འི་གཟེབ༵ས་བམ་སྟོང༵་ཉིད༵་གཤིས༵་ལ༵་ཤོར༵་བ༵་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས༔ ཅོག་བཞག་རང་གྲོལ་མ་ཤེས་པར༔ ལྟ་བ་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་པ༔ ནལ་བུ་རྒྱལ་པོར་བརྫུས་པ་འདྲ༔ ཞེས་དང༔ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀློང་དྲུག་གི་རྒྱུད་ལས༔ ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་དཔྱོད་དང་༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་ལྟ་བ་གཉིས༔ ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ནས་འདྲ་གཉིས་པ༔ འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ༔ ཞེས་སོ༔ གཞན་ཡང་རིག་པ་ཀ་དག་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་སྟོང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་མ་ཤེས་པར་གོ་ཡུལ་གྱི་ལྷན་པ་འདེབས་པ་ནི་སྟོང༵་ཉིད༵་རྒྱས༵་འདེབ༵ས་སུ༵་ཤོར༵་བ༵འོ༔ འདི་ནི་ཐ༵་སྙད༵་ཚིག༵་ལ༵་ཞེ༵ན་པ༵ས་གཟེབ༵་ཡིན་ཏེ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས༔ ཆོས་ཀུན་རོ་གཅིག་མ་ཤེས་པས༔ ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་བདེན་འ
Chinese
那是为了那个目的而广说的，在《宝性光明金刚橛续》中，无表象普贤王如来说：如果证悟就没有错谬和遮障，如果没有证悟，就会显现错谬和遮障。获得决定的六种乘，是（导致）大圆满错谬之处，宣说大圆满获得决定的遮障。经部和克里亚以及，邬波和瑜伽以及，玛哈阿努瑜伽六者，是大圆满的错谬和遮障。经部菩提萨埵是，想要普光地，以二谛的分别观察，对法性空性进行辨别。阿底空性大乐，是没有分别观察计度的意义。对于没有计度，经部进行遮蔽。进行分别观察计度，在经部中说是错谬。由于没有从根本上断除分别观察的错谬，所以在广大的愚痴中迷惑。克里亚想要金刚持，进入清净三种门，执着法性清净，安住在能取所取的境上。对于没有能取所取错谬的意义，对于没有能取所取，克里亚进行遮蔽。大圆满进行能取所取，在克里亚中说是错谬。由于没有断除能取所取的错谬之根，所以大圆满在克里亚中迷惑。邬波瑜伽的见解是，克里亚的行为和瑜伽的修持，由于没有见行关联的意义，阿底瑜伽的精髓是，见行二者是菩提心，将无二的邬波瑜伽进行遮蔽。大圆满认为有二，在邬波瑜伽中说是错谬。由于不了解无二的智慧，所以大圆满在分离中迷惑。瑜伽想要密集布置，进入有相无相之门后，主要修持四手印，不能进入没有差别的（境界）。阿底瑜伽的精髓是，没有差别的菩提心，对于没有差别，瑜伽进行遮蔽。大圆满进行差别，在瑜伽中说是错谬。由于没有理解没有差别，所以大圆满在二相中迷惑。玛哈想要金刚持，进入三种等持之门后，在自续清净的坛城中，进行四种次第修持。阿底瑜伽的精髓是，超越勤作修持的菩提心，对于超越勤作修持，玛哈进行遮蔽。大圆满进行勤作修持，在玛哈
English
That is extensively explained for that purpose. In the tantra of "Precious Clear Light Razor," the unspoken Samantabhadra said: If realized, there is no error or obscuration, but if not realized, errors and obscurations appear as delusions. The six vehicles of attaining certainty are the places of error in the Great Perfection. The obscurations of attaining certainty in Dzogchen are explained. Sutra, Kriya, Upa, Yoga, and Maha Anu Yoga, these six are the errors and obscurations of the Great Perfection. The Bodhisattva of Sutra desires the land of universal light, and through the discriminating analysis of the two truths, distinguishes the emptiness of Dharmata. In Ati, emptiness is great bliss, the meaning of which is without discriminating analysis or calculation. Sutra obscures that which is without calculation. To engage in discriminating analysis and calculation is said to be an error in the Sutras. Because the root of the delusion of discriminating analysis is not severed, one is deluded into great ignorance. Kriya desires Vajradhara, and entering the door of the three purifications, grasps the purity of Dharmata, abiding in the realm of grasping and being grasped. The meaning of being without the delusion of grasping and being grasped is obscured by Kriya. To engage in grasping and being grasped in Dzogchen is said to be an error in Kriya. Because the root of the delusion of grasping and being grasped is not severed, Dzogchen is deluded into Kriya. The view of Upa Yoga is to practice Kriya and cultivate Yoga. Because there is no meaning of the connection between view and practice, the essence of Ati Yoga is that view and practice are both Bodhicitta. Upa Yoga obscures that which is non-dual. To consider duality in Dzogchen is said to be an error in Upa Yoga. Because the non-dual wisdom is not understood, Dzogchen is deluded into separation. Yoga desires to arrange densely, and entering the door of signs and non-signs, mainly practices the four mudras, unable to enter the realm of non-differentiation. The essence of Ati Yoga is the Bodhicitta of non-differentiation. Yoga obscures that which is non-differentiation. To engage in differentiation in Dzogchen is said to be an error in Yoga. Because non-differentiation is not understood, Dzogchen is deluded into dualistic appearances. Maha desires Vajradhara, and entering the door of the three samadhis, in the mandala of self-existing purity, practices the four stages of approach and accomplishment. The essence of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends effort and accomplishment. Maha obscures that which transcends effort and accomplishment. To engage in effort and accomplishment in Dzogchen is Maha
Chinese
说是在阿努瑜伽中迷失。身语的错乱没有消除，因此在佐钦的勤作中迷失。因为认为阿努瑜伽是无别的，所以进入法界和智慧之门，将因视为清净的法界，将果视为智慧的坛城本尊。阿底瑜伽的精髓是超越因果的菩提心。阿努瑜伽遮蔽了超越因果。如果佐钦观待因果二者，那说是迷失在阿努瑜伽中。因为没有断除因果错乱的根本，所以在佐钦的勤作中迷失。如是说。在《离戏义明》中说：如果见到各乘的次第的错处，就不会有错谬。如是说。特别是见解的错处、错谬和失误这三者中，第一，见解的错处是：对普遍适用于一切法的空性执着，或者专注于原始清净的法界，因此将基视为空性，从而迷失于四句生灭。在《甘露精滴》中说：以理证分析中观自性为空无，迷失于一无所有的生灭。如是说。错谬和失误是没有理解见解的基础，即觉性当下安住自性，安住于离戏之义，而将普遍适用于一切法的乐、空明等相，误认为与从见解的角度而言，与离戏相似的，执为一体，并且错谬于名相宗的宗义，自以为证悟了见解，实际上是专注于总相的禅定，也是“自性迷失于空见之障，空性迷失于自性”之说，并非是正确的。在《珍宝聚》中说：没有理解当下安住，自性解脱，却自认为证悟了见解，如同侏儒假扮国王。如是说。在《普贤六界续》中说：各乘的意念和现量见二者，从见解的角度而言相似，相似啊相似，真是错谬啊。如是说。此外，没有理解觉性原始清净空性是胜义谛，一切法皆是显空无别的真如法性，而以概念分别来修补，这是“空性增益而迷失”。这是被名言词句所障蔽。在《珍宝聚》中说：没有理解诸法一味，对名言词句执为真
English
It is said to be lost in Anu Yoga. Because the delusion of body and speech has not been eliminated, one is deluded in the diligent actions of Dzogchen. Because Anu Yoga is considered to be undifferentiated, one enters the door of the Dharmadhatu and wisdom, viewing the cause as the pure Dharmadhatu, and the result as the mandala deity of wisdom. The essence of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends cause and effect. Anu Yoga obscures that which transcends cause and effect. If Dzogchen views both cause and effect, it is said to be lost in Anu Yoga. Because the root of delusion regarding cause and effect has not been severed, one is deluded in the diligent actions of Dzogchen. Thus it is said. In "The Meaning of Non-elaboration Made Clear," it says: If one sees the errors in the sequence of vehicles, there will be no possibility of error. Thus it is said. In particular, among the three: errors of view, mistakes, and losses, the first, the error of view, is: clinging to emptiness, which is universally applicable to all phenomena, or focusing on the expanse of primordial purity alone, thereby viewing the ground as emptiness, and thus being lost in the four extremes of arising and ceasing. In "Nectar Essence Drop," it says: Analyzing Madhyamaka's self-nature as non-existent with reasoning, seeing it as empty, one is lost in the extreme of nothingness. Thus it is said. Mistakes and losses are when one does not understand the basis of view, which is awareness itself, abiding in its own state, abiding in the meaning of non-elaboration, and mistakes the bliss, emptiness, clarity, etc., that are universally applicable to all phenomena, for being the same as that which is similar to non-elaboration from the perspective of view, clinging to them as one, and being mistaken about the tenets of the nominalist school, presuming that one has realized the view, but in reality, the samadhi that focuses on the generalities is also said to be "self-nature lost in the obscuration of the view of emptiness, emptiness lost in self-nature," which is not correct. In "Heap of Jewels," it says: Without understanding the present abiding, self-liberation, claiming to have realized the view is like a dwarf pretending to be a king. Thus it is said. In the "Kuntuzangpo Long Drug Tantra," it says: The mental conceptions and manifest views of all vehicles, the two that are similar from the perspective of view, similar, similar, how mistaken! Thus it is said. Furthermore, not understanding that awareness, primordial purity, emptiness is the ultimate truth, that all phenomena are the Dharmata of inseparable appearance and emptiness, abiding in the nature of reality, but patching it up with conceptual distinctions, this is "emptiness being augmented and lost." This is obscured by clinging to nominal terms and words. In "Heap of Jewels," it says: Not understanding that all dharmas are of one taste, clinging to nominal terms and words as true.