Tibetan
སུ་བསྒྲོད་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་དུ་ཁོ་བོ་སྨྲ་སྟེ༔ ཁྱབ་བདག་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཁྱེན་སྟོབས་ཀྱིས༔ གྲངས་མེད་ཞིང་མང་ཐུགས་རྗེའི་ཅིག་ཆར་འཇུག༔ མིག་སྟོང་ཚངས་བཅས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ནར་ཟད༔ ཉི་ཟླ་ཅང་ཤེས་ཡུལ་མིན་རྐང་འཁྱམས་ལྟ༔ དེ་བཞིན་ཨ་ཏི་བླ་མེད་ཕ་དང་མ༔ ཐུབ་པ་རྒྱུད་བཅས་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དང་༔ འདོད་ཆེན་གྲུབ་མཐའི་སྨོན་ལམ་དགེ་བ་ཙམ༔ འདི་དང་མ་འཕྲད་སངས་རྒྱས་ཡོད་རེ་ཀན༔ ཞེས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ངོ་མཚར་བས་ཤུགས་ཕྱག་ཏུ་ཐལ་ལོ༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ རྫོགས་ཆེན་ཆོས་ཉིད་ས་གཅིག་ལ༔ ཡོན་ཏན་རྫོགས་ཚུལ་བཅོ་ལྔ་རྩི༔ཞེས་དང་༔ ཀུན་བྱེད་ལས༔ དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་དོ༔ ས་དང་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་གུད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ ས་དང་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཤིང་བསྒྲོད་དུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ༔ ཞེས་དང་༔ ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་ལས༔ དེ་དག་ས་བཅུའི་རྟེན་ལ་སོགས༔ ངོ་བོ་རང་བྱུང་ཆོས་སྐུར་འདུས༔ གདུལ་བྱའི་རིམ་པས་བཅུར་བསྟན་ཡང་༔ ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད༔ ཅེས་དང་༔ཀུན་བྱེད་ལས༔ མ་བསྒྱུར་མ་སྦྱངས་རིག་པ་ལྷུན་རྫོགས་ས༔ ཞེས་པ་བཞིན་ནོ༔ གཞན་ས་ལམ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྒྱས་པར་ཀུན་གསལ་རང་ཤར་ཀུན་བྱེད་སོགས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་བླ་མའི་རྒྱངས་འབོད་འགྲེལ་དུའང་རྒྱུ་དང་ལམ་དུ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཅིང་༔ མཐར་འབྲས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ས་དྲུག་དང་བཅུ་གཉིས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཉེར་ལྔ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ཤེས་པའི་ཐོག་ཏུ་ཐག་བཅད་དོ༔ འོན་ཀྱང་སྣང་བཞི་དང་རིག་འཛིན་བཞི་ལམ་ལྔ་དགོངས་སྤྱོད་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ནི༔ ལམ་ཆུང་ལས༔ དེ་ཡང་དང་པོ་དང་པོ་དང་༔ སྐལ་མཉམ་གཉིས་པས་རིག་མཆོག་དེ༔ བརྒྱད་པའི་སེམས་དཔར་སྐལ་པ་མཉམ༔ གསུམ་ལ་བཅུ་དང་སྐལ་མཉམ་མོད༔ དགོངས་སྤྱོད་རྒྱ་མཚོས་ཁྱད་པར་འཕགས༔ ཞེས་པ་སྟེ༔ འདིར་ཡང་༔ བིདྱཱ་དྷ་ར་རྣམ་བཞི་དང་༔ སྐལ་པ་མུ་ཚོད་བསྟུན་ནས་གསུངས༔ འོན་ཀྱང་དགོངས་སྤྱོད་གོང་འོག་དཔག༔ དཔེར་ན་ཕྱག་རྒྱའི་རིག་འཛིན་བཞིན༔ ཞེས་པའོ༔ གཉིས་པ་༼ བཞི་པ་དཔྱད། ༽ཞར་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཀྱང་བསྡུས་པར་ཐག་བཅད་པ་ནི༔ དགེ་བ་བཅུ་དང་དུ་བླངས་ནས་མི་དགེ་བཅུ་སྤོངས་བ་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་དང་༔ བྱམས་སོགས་ཚངས་གནས་བཞི་དང་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཚངས་ཐེག་གཉིས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཡང་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་བཤད་དེ༔ ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས༔ ལྷ་ཡི་ཐེག་དང་ཚངས་པའི་ཐེག༔ ཅེས་དང་༔ ལེ་ལག་ལས༔ དགེ་བཅུ་སྤྱོད་ཅིང་མི་དགེ་སྤོངས་བྱེད་པ༔ འདོད་པའི་ལྷ་དང་མི་རུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ༔ ཚད་མེད་བཞི་སྤྱོད་མི་གཡོ་གོམས་བྱེད་པ༔ ཚངས་གནས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ཡང་མི་དགེ་བཅུ་སྤོངས་བ་དགེ་བཅུ་བསྒྲུབ་པ་ཆེད་དུ་བྱ་མི་དགོས་པར་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཆར་དུ་རྫོགས་པ་སྟེ༔ མཉམ་བཞག་གི་དུས་སུ་བྱ་བ་དགུ་སྤྲུགས་སུ་བཏང་བ་དང་༔ རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པས་སོ༔ ཡང་གཞི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཤིང་མི་དགེ་བ་ཀ་ནས་དག་པའི་དགེ་བཅུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྫོགས་ཟིན་ལ༔ སྡིག་བཅུ་ཆེད་དུ་སྤངས་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བ་དང་༔ དགེ་བཅུ་སྤྱོད་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བ་གཉིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ནས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་དང་ཡེ་ནས་ཡོད་པའི་དགེ་བ་དམ་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་སྐད་དུ་བདུད་རྩི་རྒྱ་མཚོ་འཁྱིལ་བའི་རྒྱུད་ལས༔ རིག་པ་མཐའ་གྲོལ་དོན་རྟོགས་ན༔ སྡིག་བཅུ་མ་སྤངས་གྲོལ་བར་གསུངས༔ དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གྲོལ་ཞེ་ན༔ བློ་ཡི་རྟོགས་པས་མ་སྤངས་བས༔ ཐར་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གསུངས༔ ཞེས་དང་༔ དགེ་བཅུ་མ་སྤྱད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་ཚད་མེད་བཞིར་འབར་བས་ཚངས་གནས་བཞི་དང་༔ རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བར་མེད་ཆེན་པོ་ལ་རྩེ་གཅིག་ལས་སུ་རུང་བས་ཉེར་བསྡོག་གི་འདོད་སེམས་ཀྱི་དྲངས་བས་རིམ་པར་རྣམ་རྟོག་འགགས་རིམ་ལས༔ རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་དཔྱོད་པ་ཙམ་གྱི་དྲན་རྩི་རེས་འགའ་བ་མ་བྲལ་བས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་དང་༔ གཉིས་མེད་དགའ་བ་སྡུད་པ་སྟེ་འགྱུར་བའི་མི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་བསམ་གཏན་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་བས་རིམ་པར་མངོན་དུ་གྱུར་བས་དང་༔ ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རྫོགས་པ་སྟེ༔ དེ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དྲི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་པ་དང་༔ ཆོས་ཀུན་སེམས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་དག་པ་དང་༔ སེམས་ཡུལ་མི་དམིགས་སྟོང་ཉིད་དུ་དག་པ༔ སྟོང་ཉིད་ཕྱོགས་བྲལ་སྤྲོས་འདས་སུ་དག་པ་སྟེ་རིམ་པར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས༔ རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས༔ ཅི་ཡང་མེད་པ༔ ཡོད་མིན་མེད་མིན་ནོ༔ ཡང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ནས་ཡན་ལག་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི༔ ཀ་དག་གི་ཆ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་ཀུན་བྲལ་གྱི་གཟུགས་མེད་བཞིར་རང་གྲོལ་བའི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་རིམ་རྟོག་པའི་རྙོགས་མ་ཞི་རིམ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡར་ལྡན་དུ་གྲུབ་པོ༔ གཞ
Chinese
我仅就如何进入（佛道）的差别而说。遍主如来藏以其智慧力，无数佛土同时融入其慈悲中。千眼梵天等的神通也耗尽了，日月等有知觉的众生，如同无处可去的流浪者。同样，无上阿底父与母，以及具足传承的能仁和具足慈悲者，以及大欲成就宗派的祈愿善行，如果不能与此相遇，那就没有成佛的希望了。如是，对成就之边际感到惊奇，故而合掌致敬。在《普明》中说：大圆满法性一地中，功德圆满之相有十五种。以及《普作续》中说：因此，虽然众生不可思议，但智慧的体性只有一个。所谓地与道，并非在他处存在。应当知晓，地与道是不可修习和进入的。以及《功德生起续》中说：彼等十地之所依等，体性自生法身所摄。虽以调伏次第而示现为十地，然真实乃是智慧之体性。以及《普作续》中说：未改造未修习，觉性自然圆满。如是。其他关于地道证悟次第等，如大圆满在《普明》、《自显》、《普作》等中所说，上师的遥呼解释中也主要阐述了因和道，最终在证悟果位佛陀薄伽梵的六地和十二地，以及二十五种果法的基础上，确信一切皆是任运成就之理。然而，四种显现和四种持明，五道，见修行果越来越殊胜的差别是，在《小道》中说：其一，最初的最初，与具缘的第二者，是殊胜的觉性，与第八地的菩萨具缘，第三者与十地具缘，然见修行果以大海而超胜。此亦如是，四种持明者，依缘分而宣说，然见修行果上下衡量，譬如手印持明。第二，略摄世间道而作决断，即受持十善业，断除十不善业，是人天乘；修习慈等四梵住和禅定，是梵天乘。如是，世间一切正道皆摄于二者之中，如《楞伽经》所说。
English
I speak only of the difference in how to enter (the Buddha's path). The all-pervading Tathagatagarbha, with its power of wisdom, simultaneously merges countless Buddha-fields into its compassion. The神通 (Skt. ṛddhi) of the thousand-eyed Brahma and others is exhausted, and sentient beings with consciousness, like the sun and moon, are like wanderers with nowhere to go. Likewise, the unsurpassed Ati father and mother, and the Muni with lineage and those with compassion, and the aspiration of the Mahā-iccha (Great Desire) accomplishment school, if one does not encounter this, there is no hope of attaining Buddhahood. Thus, marveling at the edge of accomplishment, one respectfully joins their palms. In the *Kunsel* (All-Illuminating) it says: In the single ground of Dzogchen Dharmatā, there are fifteen ways in which qualities are perfected. And in the *Kunjed* (All-Creating) it says: Therefore, although sentient beings are inconceivable, the essence of wisdom is only one. The so-called ground and path do not exist elsewhere. One should know that the ground and path are not to be cultivated or entered. And in the *Yönten Künjung* (Source of All Qualities) it says: Those supports of the ten grounds, etc., are included in the essence of the self-arisen Dharmakāya. Although they are shown as ten grounds according to the order of those to be tamed, the true essence is the nature of wisdom. And in the *Kunjed* it says: Unaltered, uncultivated, awareness is spontaneously perfect. Thus it is. Other than that, regarding the stages of ground, path, and realization, as the Great Perfection is extensively explained in the *Kunsel*, *Rangshar* (Self-Arisen), *Kunjed*, etc., the guru's Distant Calling commentary also mainly explains the cause and path, and ultimately, based on the realization of the six and twelve grounds of the Victorious Buddha Bhagavan, and the twenty-five qualities of the fruit, one is convinced that everything is spontaneously accomplished. However, the difference in the increasing superiority of the four visions, the four Vidyādharas, the five paths, and the view, practice, and result is, as stated in the *Lam Chung* (Short Path): The first, the very first, and the second with shared fortune, is the supreme awareness, sharing fortune with the Bodhisattva of the eighth ground, the third sharing fortune with the tenth ground, but the view, practice, and result are superior by an ocean. This is also the case here, the four Vidyādharas are spoken of according to their respective fortunes, but the view, practice, and result are measured above and below, like the Mudrā Vidyādhara. Secondly, it is decided that the worldly path is also included in brief: Taking up the ten virtues and abandoning the ten non-virtues is the vehicle of gods and humans; cultivating the four Brahmavihāras such as loving-kindness and the Samādhi of the form and formless realms is the vehicle of Brahma. Thus, all the correct worldly paths are included in these two, as stated in the *Lankavatara Sutra*.
Chinese
乘中说，天乘和梵天乘。以及，支分中说，行持十善并断除不善，是转生欲天和人的因；行持四无量，习惯于不动摇，是转生梵天等处的因。也就是说，断除十不善，成办十善，不需要特意去做，而是在止观二者中圆满。在止观的时候，放下九种事务，在后得的时候，修学普贤行。而且，基自身的体性没有被过患沾染，不善从一开始就是清净的，十善任运成就已经圆满。不需要特意断除十恶而解脱，以及不需要行持十善而解脱，这二者是通达法性之义后，基没有成立和本来就有的殊胜善。如是《甘露海环绕续》中说，如果智慧穷尽，通达意义，十恶不需断，也能解脱。那又是如何解脱的呢？以智慧的证悟，不需断除，就能获得大解脱。又说，不需行持十善，也能获得菩提。同样，通达空性的智慧之光，以四无量而燃烧，是四梵住；以及以自性的无间大禅定，一心一意地可以胜任，以近取的贪欲所牵引，次第地从分别念止息的次第中，与寻思二者和仅是寻思的忆念偶尔不分离，是明了而不分别，以及无二的欢喜聚集，也就是转变的不安乐全部清净的禅定，本来圆满，瑜伽士次第显现，以及作为俱生智慧的所依而圆满。同样，一切法如无垢虚空般清净，一切法心性离戏论而清净，心不缘境空性中清净，空性离边戏论灭尽中清净，次第是虚空无边，识无边，一无所有，非有非无。又从任运成就的方面来说，是支分圆满的四禅定，从本来清净的方面来说，是断除一切增益的四无色定中自解脱的见解显现，次第地分别念的垢染平息，以二次第也向上增进。
English
In the vehicle, it is said, 'The vehicle of gods and the vehicle of Brahma.' And in the branch, it is said, 'Practicing the ten virtues and abandoning non-virtue is the cause of being born as desire gods and humans; practicing the four immeasurables, becoming accustomed to being unmoving, is the cause of being born in the Brahma realms, etc.' That is, abandoning the ten non-virtues and accomplishing the ten virtues does not need to be done intentionally, but is perfected in both quiescence and subsequent attainment. During quiescence, the nine activities are abandoned, and during subsequent attainment, one trains in the conduct of Samantabhadra. Moreover, the essence of the ground itself is not tainted by faults, and the ten virtues, which are pure from the beginning and free from non-virtue, are spontaneously accomplished and already perfected. Liberation without intentionally abandoning the ten evils, and liberation without needing to practice the ten virtues, these two are the supreme virtues that are primordially present and the ground is not established after realizing the meaning of reality. As it is said in the tantra 'The Ambrosial Ocean Encircling,' 'If wisdom is exhausted and the meaning is realized, the ten evils do not need to be abandoned for liberation.' How is it liberated? 'Through the realization of wisdom, without abandoning, great liberation is attained.' And it is said, 'Without practicing the ten virtues, enlightenment is attained.' Similarly, the power of the wisdom that realizes emptiness, blazing with the four immeasurables, is the four Brahma abodes; and because one is capable of single-pointedness in the great uninterrupted meditation of self-nature, drawn by the desire-mind of near-attainment, in the sequence of the cessation of conceptual thoughts, being inseparable from the two, investigation and analysis, and the memory of mere analysis occasionally, is clear and non-conceptual, and the gathering of non-dual bliss, that is, all the changing discomforts, the meditation that is completely purified, is primordially perfected, and the yogi gradually manifests it, and it is perfected as the basis of co-emergent wisdom. Similarly, all phenomena are pure like immaculate space, all phenomena are pure in the mind-essence free from elaboration, the mind is pure in emptiness without objectifying, emptiness is pure in the exhaustion of elaboration free from extremes, sequentially, space is infinite, consciousness is infinite, nothing exists, neither exists nor does not exist. Also, from the aspect of spontaneous accomplishment, there are the four meditations with complete branches, and from the aspect of primordial purity, the view of self-liberation in the four formless absorptions that are free from all imputation manifests, and gradually the defilements of conceptual thought subside, and even with the two stages, it is accomplished as upward rising. Furthermore,