Tibetan
ས་ནང་བ་རྣམས་ཀྱི་དག་མཉམ་གྱི་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོའི་ཉམས་དང་བསྟུན་པས་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དང་༔ བྱ་རྩོལ་ཐོག་འགེལ་གྱི་མཐའ་ལ་གནས་པས་ཅུང་ཟད་འཛོལ་བས་ན་རྩོལ་མེད་རང་བཞག་གི་དགོངས་ཀློང་ཆེན་པོ་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ༔ འཁོར་བ་དོང་སྤྲུགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ རྩོལ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཡིན་ཀྱང་༔ ཆོས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ༔ བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་མངའ་བས༔ མ་བརྩལ་བཞག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ༔ འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྐུ་མངའ་བས༔ བྱ་བཙལ་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་སྐུ༔ སྣ་ཚོགས་དག་པའི་སྐུ་མངའ་བས༔ མ་བཀག་བཞག་ན་རང་བྱུང་སྐུ༔ ཞེས་སོ༔ ཆོས་ཉིད་བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་པས་གནད་དུ་ཟིན་པའོ༔ དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་དུ་མཚོན་པར་བརྡའ༔ དམ་ཚིག །ཏིང་འཛིན༔ རང་བཞིན་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ལས༔ འདི་ཕྱི་མ་སྟེ་ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི༔ རི་བོ་བརྩེགས་པར༔ གདོད་ནས་ཀུན་སྣང་ཡེ་ཤེས་འདི༔ སུས་ཀྱང་མ་བྱས་རང་བྱུང་སྟེ༔ ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྩ་བ་ནི༔ རང་ལས་བྱུང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས༔ ཞེས་དང་༔ རང་ཤར་ལས༔ སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི༔ ཀ་དག་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ༔ ཞེས་དང་༔ ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ལས༔ རང་བཞིན་གྲུབ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ནི༔ སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན༔ རིག་པ་དཀྱིལ་ལ་ཡེ་ཤེས་འཁོར༔ ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་གོ༔ ཞེས་པ་སྟེ༔ དེ་སླད་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རྩལ་དང་རོལ་པས་འགགས་བསྡམ་ནས་ཐག་བཅད་དེ་ངང་ལས་མི་གཡོ་བར་འདུས་ཏེ༔ གཞི་དཀྱིལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ༔ ལམ་དཀྱིལ་མི་གཡོ་མཉམ་བཞག་གི་མི་བསྒོམ་ལ་མ་ཡེངས་པས༔ རླུང་སེམས་མཐའ་དག་གི་དག་པ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའོ༔ འཕགས་ཆོས་ནི་འདྲ་བ་དང་དངོས་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་ནོར་བུ་ཐོབ་ཏུ་རེ་ནས་རང་ལ་ཡོད་པར་གསོལ་བ་མི་འདེབས་ཤིང་བསྒོམ་པ་དང་མི་འདྲ་བའོ༔ དབང་ནི་རྣམ་པས་བཞི་སོགས་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་བསྡུ་ན་རང་བཞིན་གཞི་ལ་རྫོགས་ཚུལ་ནི་རང་བྱུང་གི་རིག་པ་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་༔ ལམ་རྣལ་འབྱོར་བས་ཉམས་སུ་བླངས་བས་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་བས་དངོས་ནུས་ཆོམ་པ་དང་༔ གཞན་ཡང་དགོངས་བརྡའ་སྙན་ཁུང་རིམ་པས་བབས་པ་དང་༔ དབང་གི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ནི༔
Chinese
那些内在者们，由于与纯净平等的甚深见行相应，即使享用五肉五甘露等，也安住于究竟的实相之义，以及行为努力的边际，稍微有些错谬，因此不超出无勤任运的广大见地，这是最殊胜的。在《轮回顿除大续》中说：虽说勤作是痛苦之法，但不应安住于法。拥有大乐之身，不勤作安住即是金刚身。拥有不变之身，无所作为即是智慧身。拥有种种清净之身，不加遮止安住即是自生身。如是说。法性超越勤作，故为要点。坛城象征外内密三种，即誓言、三摩地、自性成就之坛城三种。此为后者，即法报化三身之坛城圆满。如《积山》中所说：本来具足普现之智慧，无人造作自然生，乃是生出一切之根本，从自性中生出故坛城圆满。又如《自显》中所说：一切佛之坛城，乃是大清净之坛城。又如《明点普明》中所说：自性成就之坛城，是三身佛陀之坛城，觉性于坛城中，智慧轮转，是法身之体性的决定语。如是，因此一切坛城皆是法身智慧的体性、力量和游舞，不被阻碍、收摄而决断，不离本然安住。于基地坛城，身语意之轮，于道坛城，不于不动的等持中修习，不散乱，风心一切清净，是果坛城任运大成。殊胜之法是相似和真实道路的差别，因此不应期望获得如意宝而向自身已有的祈祷和修习，这是不一样的。灌顶，从种类上来说有四种等很多，如果归纳起来，自性圆满于基位，即自生的觉性掌管轮涅一切，以及道瑜伽士通过修持达到究竟的力量，从而显现，这是真实的威力。此外，还有通过意传、耳传次第降临，以及灌顶的实物等，经典中如是宣说。
English
Those inner ones, because they accord with the profound experience of pure equality, even those who enjoy the five meats and five nectars, etc., abide in the ultimate meaning of reality, and the edge of engaging in effort, with slight errors, therefore, not exceeding the great expanse of effortless self-abiding, this is the most supreme. In the Great Tantra of Uprooting Samsara, it says: 'Although effort is the Dharma of suffering, one should not abide in the Dharma.' Possessing the body of great bliss, if one abides without effort, it is the Vajra body. Possessing the immutable body, if there is no seeking, it is the Wisdom body. Possessing the body of manifold purity, if one abides without restraint, it is the Self-born body. Thus it is said. The nature of Dharma transcends effort, therefore it is essential. The mandala symbolizes the three outer, inner, and secret aspects, namely vows, samadhi, and the three self-accomplished mandalas. This is the latter, that is, the complete mandala of the three bodies of Dharma, Enjoyment, and Emanation. As it is said in 'Stacked Mountains': 'This primordial, all-appearing wisdom, is self-born, not made by anyone. It is the root from which all things arise; because it arises from itself, the mandala is complete.' And as it is said in 'Self-Arisen': 'The mandala of all Buddhas is the great primordial purity mandala.' And as it is said in 'Bindu Kunsel': 'The self-accomplished mandala is the mandala of the Victorious Ones of the three bodies. Awareness in the center is the wheel of wisdom; it is the definitive word of the essence of the Dharmakaya.' Thus, therefore, all mandalas are the essence, power, and play of the Dharmakaya's wisdom, without obstruction or contraction, and are decisively settled, abiding without moving from their natural state. In the base mandala, the wheel of body, speech, and mind; in the path mandala, without meditating on the immovable equipoise, without distraction, the purification of all winds and minds is the spontaneously accomplished great perfection of the fruit mandala. The supreme Dharma is the difference between similarity and the actual path, therefore, one should not hope to obtain a wish-fulfilling jewel and pray to what one already possesses, and meditation is not the same. Empowerment, in terms of types, there are many, such as four, but if summarized, the way of self-nature being complete in the base is that the self-born awareness governs all of samsara and nirvana, and the power of the path yogi, having experienced it through practice, reaches its limit, and thus manifests, this is the actual power. Furthermore, there is the gradual descent through mind transmission and ear transmission, and the actual objects of empowerment, etc., as spoken of in the tantras.
Tibetan
ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ལས༔ དབང་གི་ངེས་ཚིག་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་མཛད་ཅིང་དབང་བསྒྱུར་བས་ནའོ་གསུངས༔ ཡང་༔ དབང་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན༔ གཞི་ལ་རྫོགས་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་༔ རིམ་པས་བབས་ལུགས་བསྟན་པ་དང་༔ དབང་གི་དངོས་པོས་བསྟན་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ ཕྲེང་བ་ལས༔ རིག་པའི་རྩལ་དབང་གཞིར་གནས་པས༔ རྫས་ནི་མི་དགོས་དབང་བསྐུར་རྫོགས༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པ༔ ཐུགས་རྗེ་རང་བྱུང་བ༔ ཡེ་གནས་ཆེན་པོའི་དཔའ་བོ་འབྲུ་ལྔ་སྟེ་ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ དེ་སྐད་དུ་ཉི་ཟླའི་སྙིང་པོ་ལས༔ བྱ་རྩོལ་ཞེ་འདོད་དབང་བསྐུར་མ་བྱས་པར༔ སྙིང་པོ་ཀློང་ཡངས་ཆོས་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ནི༔ སྔོན་ཐོག་སྤྱི་ཕུད་ལྷ་ཆེན་ཀ་དག་བཞུགས༔བུམ་སོགས་རྫས་ཀྱི་དབང་རྣམས་མ་བསྐུར་བར༔ རང་དབང་རང་གིས་ཐོབ་པའི་དབང་གི་མཆོག༔ དངོས་མེད་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ངོ་མཚར་ཆེ༔ ཐོག་མའི་སོ་མ་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་ནས༔ ཞེ་འདོད་དབང་བསྐུར་མ་བྱས་ཆོས་སྐུ་ཐོབ༔ ཞེས་སོ༔ དམ་ཚིག་ལ་བསྲུང་དུ་ཡོད་མེད་ལས་ཁྱད་པར་བ་བསྲུང་མེད་མཉམ་བཞག་དུ་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་དམ་ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ༔ ཐེག་བརྒྱད་བཅོས་མའི་དམ་ཚིག་བསྲུང་བྲལ་ལས་འདས་པའི་མེད་པ༔ སྒོ་གསུམ་ཡན་པ་བསྒྱུར་བཀོད་མི་གནས་པར་ཆམ་གདལ་བའི་ཕྱལ་བ༔ རང་རིག་གཅིག་པ་སྤྲོས་འདས་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱས་མ་ཐེབས་པ་མེད་པའི་ཡེ་བསྲུང་གཅིག་པའི་དམ་ཚིག༔ བྱར་མེད་མི་སྲུང་ཡེ་གྲོལ་དུ་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ༔ གཞན་གྱི་དམ་ཚིག་བསྲུང་ཞིང་རྩོལ་བས་འཆར་བ་ལ༔ འདིར་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་འདའ་ཉམས་བྲལ་བའི་གདེང་གིས་འགྲོ་བས་ཡར་ལྡན་དུ་རྣམ་པར་དག་སྟེ༔ དེ་ཉིད་ལས༔ ཐེག་བརྒྱད་བཅོས་མའི་དམ་ཚིག་གྲངས༔ མི་བསྲུང་བས་ན་མེད་ཅེས་བྱ༔ རང་གི་སྒོ་གསུམ་ཡངས་བས་ན༔ ཕྱལ་བ་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན༔ བསྲུང་དུ་མེད་པའི་དམ་ཚིག་ལ༔ འདའ་མི་སྲིད་པའི་བསྲུང་ཐབས་ནི༔ རང་རིག་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་བས༔ གཅིག་པུ་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན༔ བྱ་བཙལ་མེད་པར་ཡེ་བསྲུང་བས༔ ལྷུན་གྲུབ་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན༔ ཞེས་སོ༔ སྒྲུབ་པ་ལ་ཐུན་མཆོག་གཉིས་ལས༔ འདིར་གཉིས་ཀ་ངོ་བོ་དང་རང་རྩལ་གྱི་ཚུལ་དུ་གྲུབ་པོ༔ སྒྲུབ་ཚུལ་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ༔ བླ་མས་ངོ་སྤྲད་དེ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕེབ་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསྙེན་པ༔ ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཉེ་བསྙེན༔ ལམ་དེ་གདེངས་སུ་ཐོབ་པས་རང་གྲོལ་ཚད་དུ་ཕེབ་པ་བསྒྲུབ་པ༔ ལམ་འབྲས་མཐར་ཕྱིན་སྒྲིབ་པ་ཆེ
Chinese
《明点普照》中说：灌顶的定义是，因为对轮回和涅槃的一切法都拥有自在和支配权。又说：灌顶有三种：显示基位圆满之理，显示次第降临之理，以及显示灌顶之实物。又，《鬘论》中说：因为明觉之力量自在安住于基位，所以不需要实物，灌顶即圆满。如是，不是从自身之外获得，而是自生之慈悲，是本初大雄五部，是所有河流圆满之决断。如是，《日月精华》中说：不作勤作希求之灌顶，精华广阔法性坛城中，原始本初总集大自在，本来清净而安住。未灌瓶等实物之灌顶，自得自在自证之灌顶，无实而得成就甚稀奇，通达初始索玛精华义，不作希求灌顶得法身。如是。从守护誓言的有无来说，其差别在于主要显示无守之等住，是誓言之王。超越八乘造作誓言的守护与不守护，是无有。三门之上不改造不驻留，是坦然开阔之自在。自明唯一离戏大印未触及，是无有之本护唯一誓言。无作无守本解脱而安住，是任运成就。对于守护和勤作他人誓言而显现者，此处从本初任运成就、无迁变之确信而行，故于向上解脱中完全清净。彼经中说：八乘造作之誓言数，因不守护故名为无有。自之三门宽广故，名之为坦然开阔。对于无有守护之誓言，无有迁变之守护方法是，自明智慧唯一故，名为唯一。无有勤作而本护故，名之为任运成就。如是。修持中有共同和殊胜两种，此处二者以本体和自力之方式成就。修持之方式是近修等四支：上师指示后，自明之智慧确定而体验是近修，安住于修道是近近修，此道获得确信而证得自解脱之量是修，道果究竟净除
English
In the "All-Illuminating Bindu," it is said: The definition of empowerment is that it possesses mastery and dominion over all phenomena of samsara and nirvana. Furthermore, it is taught that there are three aspects of empowerment: showing the way of completion in the ground, showing the way of descent in stages, and showing the empowerment through actual objects. Also, from the "Garland": Because the power of awareness dwells in the ground, there is no need for substances; the empowerment is complete. Thus, it is not obtained from other than oneself, but is self-arisen compassion, the five heroic ones of the great primordial state, the complete determination of all rivers. As it is said in the "Essence of Sun and Moon": Without the empowerment of effort and desire, in the vast expanse of the essence, the mandala of dharmata, the great primordial, all-encompassing, supreme deity, pure from the beginning, dwells. Without bestowing empowerments of vase and other substances, the supreme empowerment of self-mastery and self-attainment, obtaining accomplishment without substance is most wondrous. Having realized the meaning of the initial Soma essence, without the empowerment of desire, one obtains the dharmakaya. Thus it is. Regarding the difference between having and not having vows to protect, the main point is to show the equality of non-protection, which is the king of vows. Transcending the protection and non-protection of the artificial vows of the eight vehicles, it is non-existent. Above the three doors, without transformation or dwelling, it is the openness of complete freedom. The self-awareness, the single, great, non-conceptual seal, untouched by anything, is the single, primordially protected vow. Abiding in the non-doing, non-protecting, primordial liberation, it is spontaneously accomplished. For those who protect and strive for the vows of others, here, one proceeds with the confidence of primordial, spontaneously accomplished, unchanging nature, thus being completely purified in upward liberation. From that very text: The number of artificial vows of the eight vehicles, because they are not protected, are called non-existent. Because one's own three doors are vast, it is named openness. For the vow that cannot be protected, the method of protection that cannot be transgressed is that self-awareness and wisdom are one, therefore it is shown as one. Because it is primordially protected without effort, it is named spontaneously accomplished. Thus it is. In practice, there are two types: common and supreme. Here, both are accomplished in the manner of essence and self-power. The method of practice is the four branches of approach and accomplishment: the lama introduces it, and then the self-awareness of wisdom is established and experienced, which is the approach; dwelling in the practice of the path is the near approach; gaining confidence in that path and attaining the measure of self-liberation is the accomplishment; the path and fruit are perfected, and obscurations are