Tibetan
་ལ་རྨོངས་པ་དོན་ལས་ཞུགས་པས་ན། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལས་ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད་པར་འདོད་པའང་ལྟ་དང་བལྟ་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཙོ་བོར་བཟུང་བས་དགོངས་པར་ངེས་སོ། །ཡང་ཉན་རང་གི་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་རྩོད་ལ་ཆགས་པར་མཛད་པ་ལས་མ་མཐོང་བས། རགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་རྟོགས་བྱས་ཀྱང་རུང་ཙམ། ཕྲ་བ་མ་རྟོགས་པས་མ་རྟོགས་བྱས་པ་ལས། དོན་དུ་རྩོམ་གཞི་དེ་མ་རྟོགས་ན་དེས་བརྩོམས་པ་ལ་གནོད་ཀྱང་མེད་དེ་མ་འཕྲོད་ཙམ་ལས་ཚངས་བར་ཡོད་པས་རྟོགས་ལ། དཔེར་ན་རྩིད་པ་ཡོད་ཀྱང་རེ་ལྡེར་མ་ཚོགས་ཙམ་གྱི་ཆོས་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་ཤེས་སོ། །ཡང་དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་དང་ཐོབ་རྫས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དུ་ཆོས་བདག་ལས་ཀྱང་གདགས་གཞི་མེད་པ་ལ་འཛིན་པ་གཞིག་ཏུ་མེད་པའི་བཏགས་འཛིན་ཞིག་ལ་བློ་ཆགས་པས་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས་ཕྲ་བའི་དངོས་འཛིན་ཡོད་པར་ཐེ་མི་ཚོམ། ཡང་རྡུལ་ཕྲན་དེ་འདྲ་ཡོད་མི་སྲིད་པས་ན་ཆོས་བདག་དོན་གྱིས་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཐེག་ཆེན་ན་འབེབ་ཆུང་ངུ་ཁྲི་ཁར་འདོན་ཀྱང་གང་ཟག་མི་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་ལས་དོན་དུ་གནས་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་བདེན་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་པར་ཡེ་ནས་གནས་པའི་མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོར་བས་ན། སེམས་ཅན་གྱིས་ཡོད་པར་བཟུང་ཡང་དཔྱད་ན་གཅིག་དུ་མར་ཡོད་མི་སྲིད་པས་ན་ཡང་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཐལ་ལོ། །དེ་ཡང་གྲུབ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲན་ཡོད་པར་བཟུང་ཡང་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་གོ་ཆོད་ན། རགས་པ་ཡོད་པར་བཟུང་ཡང་ཡོད་མི་སྲིད་པས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དུ་ཐབས་ཙམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཕགས་ཆོས་སུ་བཀོད་པའང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་སོགས་ལས་ཀྱང་དེ་འབའ་ཞིག་ལས་གཞན་ཁྱད་པར་མེད་ན། སྤྱོད་པའི་སྒོ་མ་གཏོགས་པས་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་རྩོད་པ་ཅི་ལ་མཛད། ཡང་ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབུ་མའི་འཕགས་ཆོས་ཀྱང་ངག་འཁྱལ་ཙམ་ལས་ཀུན་ལ་ཡོད་པས་མཉམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་རིགས་མཉམ་ན། སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་འཛིན་དོན་མེད་པས་དེ་ཡང་བྱེ་མདོ་སོགས་ཀྱི་ཅི་ཡང་མ་ཉེས་བཞིན་དབུ་སེམས་ཀྱི་རིག་པ་ཐམས་ཅད་གལ་འཛུག་འབའ་ཞིག་གི་ཆོས་སྤངས་ནི་སུས་ཀྱང་བསྐྱུར་འཚལ། ནས་དང་འབྲས་ཀྱི་འབྲུ་བཟུང་བ་དང་ཕྱེ་དང་རྩམ་པ་བཟུང་བ་ལ་ཡང་བདག་འཛིན་ཆེ་ཆུང་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ་ཕྲ་བས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ལས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པས་གསུངས་ཏེ་གསང་སྔགས་རྙིང་མ་ཞིག་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་འདི་ལས་འགོང་བར་མི་རིག་པ་ཞིག་ནའང་དེང་སྐབས་བུ་ཚ་ངན་པས་ཕ་ཆུས་བཤིགས་པ་དག་ནི་དམ་ལ་འཁུ་བའི་དམ་དགྲ་བསྒྲལ་ཞིང་དུ་གྱུར་པའོ། །ཧ་ཧ། འདི་རང་ཕྲ་ཞིབ་ཚད་མས་མ་ཡིན་བཞིན། །ཅུང་ཟད་གྱིས་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་བས། །རྒྱ་ཆེར་སྤྱོད་པ་ཙམ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །འགྲོ་བ་བོར་ནས་བཏང་སྙོམས་བཞག་གོ་སྐད། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་གི་བདག་མེད་ཕྱེད་དམ་གཉིས་སོགས་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཀ་དག་ཏུ་ཡར་ལྡན་དུ་འདུས་སོ། །དེ་ཡང་ཀ་དག་གི་རང་བཞིན་ལ་བདག་གཉིས་དང་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པས་སྣང་བ་ལྷར་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་ལ་འདུས་པར་ཐག་བཅད་པ་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལྔ་ཚན་ལྔ་ལ་སོགས་པས་ཡོན་ཏན་རང་བྱུང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཀུན་བྱེད་ལས། ང་ཡི་རང་བཞིན་འདི་ལ་ནི། །སྐུ་འདུས་གསུང་འདུས་དགོངས་པ་འདུས། །ཞེས་དང་། རང་ཤར་ལས། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ། །ཆུ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་བཞིན། །ཐེག་པ་རིམ་དགུར་བསྟན་པ་རྣམས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་པ་དགུ་ལས་མཚན་ཉིད་པས་བདག་མེད་གཅིག་དང་། ཕྱེད་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང་། ཕྱི་བས་ཀྱང་གནས་འགྱུར་འདོད་པས་ད་ལྟ་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང་། ནང་པས་གཞི་དཀྱིལ་ལ་ངེས་པ་ཙམ་ཞིག་མཉམ་ཀྱང་སེམས་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་འབྲས་ཆོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྗེན་ཅེར་དུ་ངོ་སྤྲད་མ་ནུས་པ་དང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་ཆ་ཕྲ་བ་ཡོད་པའི་རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཀློང་གཉིས་དང་གསང་སྐོར་མན་ཆད་ཀྱང་འོད་གསལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། འདིར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བློ་སྐྱོན་ཆ་དང་བཅས་ཀ་ནས་དག་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཚིག་ཕྱིར་ཤོར་བའི་ནེ་ཙོ་དང་འདྲ་བས་ཐེག་པ་གཞན་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཇི་བཞིན་པ་ནི་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། རྩལ་རྫོགས་ལས་ཀྱང་རིམ་རྩོལ་བློ་ཡི་ཐེག་པ་རྣམས། །དཔྱད་ཀྱང་དོན་མེད་ནེ་ཙོ་འདྲ། །བཏང་སྙོམས་ལྟེང་བོའི་མུན་པར་འཁྱམས། །བལྟས་ཀྱང་ཕྱམ་ཆད་ཡལ་བར་འགྱུ
Chinese
由于对（胜义谛）愚昧而从事（名相），因此，认为没有胜过般若波罗蜜多离戏的见解，也是因为没有区分能见和所见，而将法界作为主要，所以才会有这样的想法。还有，声闻缘觉要证悟人无我，这是不行的。如果那样，就没有看到龙树大菩萨等参与辩论。粗大的（事物）证悟为无自性，就算证悟了也可以。因为没有证悟微细的（事物），所以就算没有证悟也可以。实际上，如果不证悟那个造作的基础，那么对那个造作也没有损害，只是不合适而已，因为本来就存在，所以要证悟。比如，就像有毛发，但是没有聚集在毛衣上一样，要知道没有证悟法无我。还有，三时实有和所获得之物等等，实际上对于法无我来说，也是执着于没有安立基础的事物，因为执着于不可破的假立执着，所以也没有证悟无自性，无疑存在微细的实执。还有，像微尘那样的事物不可能存在，所以说实际上证悟了法无我，这就像在大乘中把小小的（教法）放在高高的宝座上，但这只是为了让人们不害怕的方便，实际上并非如此。如果那是真的，那么轮回的一切法实际上都不存在，本来就存在于无边中观之中，因此，众生虽然执着为存在，但如果进行观察，（就会发现）既不是一也不是多，所以也同样会陷入证悟人无我的过失。那也是成立的，即使执着于微尘存在，但如果理解了不可能存在，那么即使执着于粗大的（事物）存在，理解了不可能存在，为什么不行呢？因为仅仅是方便，才将大乘的殊胜法安置于此，从大自在的根本等（论典）来看，也只有这些，没有其他差别。除了行持方面，从见解方面来说，又有什么可争论的呢？还有，因为我没有承诺，所以我才是没有过失的。像这样不可思议的中观殊胜法，也只是空谈而已，因为大家都有，所以是相同的。如果像这样完全脱离承诺的证悟相同，那么执着于刹那和微尘就没有意义，因此，对于毗婆沙和经部等没有任何过失的情况下，（就说）中观和唯识的一切道理都是强加的，这种舍弃佛法的行为，希望谁都不要去做。拿住青稞和大米的种子，以及面粉和糌粑
English
Since one engages in (nominalism) due to ignorance of (ultimate truth), it is thought that there is no view superior to the transcendence of elaboration in the Perfection of Wisdom. This is because one does not distinguish between the seer and the seen, and takes the realm of phenomena as primary, so this is definitely the intention. Furthermore, it is not permissible to establish that Hearers and Solitary Realizers realize the absence of self of phenomena. If that were the case, it would not have been seen that the great Nagarjuna and others engaged in debates. It is acceptable to have realized the absence of inherent existence of gross (objects). Since one has not realized the subtle (objects), it is acceptable not to have realized them. In reality, if one does not realize the basis of fabrication, then there is no harm to that fabrication, it is merely unsuitable. Because it exists primordially, one should realize it. For example, just as there is hair, but it is not gathered into a hair shirt, one should know that the absence of self of phenomena is not realized. Furthermore, those things such as the existence of substances in the three times and the objects obtained, in reality, with respect to the absence of self of phenomena, are also clinging to things that have no basis for imputation. Because one is attached to an indestructible imputation, one has not realized the absence of inherent existence, and there is no doubt that there is subtle clinging to reality. Furthermore, since such atoms cannot exist, it is said that the absence of self of phenomena is actually realized. This is like placing a small (teaching) on a high throne in the Great Vehicle, but it is merely a skillful means to make people unafraid, and it is not actually the case. If that were true, then all the phenomena of samsara would actually not exist, and would primordially exist in the boundless Middle Way. Therefore, even though sentient beings cling to existence, if one examines it, it is neither one nor many, so it would also be subject to the fault of realizing the absence of self of persons. That is also established. Even if one clings to the existence of atoms, if one understands that they cannot exist, then even if one clings to the existence of gross (objects), why would it not be the case that they cannot exist? The reason for arranging the superior Dharma of the Great Vehicle as a mere expedient is that, from the root texts of the Great Self and others, there is only that, and there is no other difference. Apart from the aspect of practice, what is there to argue about from the perspective of view? Furthermore, because I have no commitments, I am without fault. Such inconceivable superior Dharma of the Middle Way is merely empty talk, because everyone has it, so it is the same. If such realization of complete freedom from commitments is the same, then there is no point in clinging to moments and atoms. Therefore, even though there is no fault in the Vaibhashika and Sautrantika, all the tenets of the Middle Way and Mind-Only are merely imposed, and one should abandon this abandonment of the Dharma. Taking hold of seeds of barley and rice, and flour and tsampa.
Chinese
即使是微小的东西，也会有大小的执着，因为它是微细的。特别是，即使在圆满大法的续部中，也说因为没有证悟，只要是宁玛派的密法，就没有任何无知能超越它，但现在恶劣的子孙摧毁了父亲的家业，变成了违背誓言、诛杀誓言敌人的地方。哈哈。这本身不是微细的衡量标准。 稍微做一点也不合适，因为没有看到。 只是广泛地使用，那就是佛陀的。 抛弃了众生，说是放在一边不管了。 第二，那些人证悟了部分或二分的无我等，所有的智慧都聚集在圆满大法的原始清净中。也就是说，原始清净的自性远离了二取和戏论之网，金刚乘认为显现为本性的坛城自然成就，所有这些都决定聚集于此，即自然成就的大智慧五种五蕴等，以功德自然圆满大圆满而显现。如是说，在《普贤根本续》中说：我的自性之中，身聚集，语聚集，意聚集。又如《自生续》中说：譬如在大海之中，一切小河都汇集一样，所说的九乘次第，都在圆满大圆满之中。第二，像这样的九乘中，名相者对一分无我和一半，以及世俗谛的本尊坛城清净感到迷惑，外道也想改变处所，所以对现在安住于身和智慧的坛城感到迷惑，内道虽然在基坛上稍微相同，但无法赤裸裸地介绍与心分离的佛果法自然成就的自性，并且对具有微细二谛执着的圆满大圆满心部和密部以下，也对光明现前的意义感到迷惑。在此，要知道所有这些的智慧缺陷，连同从一开始就清净的，像鹦鹉一样从口中说出离戏论的词语，在其他乘中没有完全圆满的究竟意义。在《功德藏》中也说：次第勤奋的智慧乘，即使研究也像无意义的鹦鹉，在舍弃的昏暗中徘徊，即使观看也会突然消失。
English
Even small things have large and small attachments, because they are subtle. In particular, even in the tantras of Dzogchen, it is said that because of non-realization, as long as it is a Nyingma secret mantra, there is no ignorance that can surpass it, but now the evil descendants have destroyed the father's inheritance and turned it into a place for breaking vows and killing vow-enemies. Ha ha. This itself is not a subtle measure. It is not appropriate to do a little, because it is not seen. Just using it extensively, that is the Buddha's. Having abandoned beings, it is said to be put aside. Secondly, those who realize partial or dual non-self, etc., all wisdom gathers in the primordial purity of Dzogchen. That is, the nature of primordial purity is free from the two graspers and the net of elaboration, and the Vajrayana considers the appearance as the deity, the spontaneously accomplished mandala of nature, and it is decided that all of these gather here, that is, the great wisdom of spontaneous accomplishment, such as the five aggregates of five, etc., manifestly showing the qualities as naturally arising Dzogchen. As it is said, in the Kunje Gyalpo Tantra, it is said: In this nature of mine, body gathers, speech gathers, mind gathers. Also, as it is said in the Rangshar Tantra: Just as in the great ocean, all the small rivers gather, the nine vehicles that are taught, are in Dzogchen itself. Secondly, among such nine vehicles, the characteristic ones are confused about one non-self and half, and the purity of the mandala of the conventional deity, and the outsiders also want to change places, so they are confused about now abiding in the mandala of body and wisdom, although the insiders are slightly the same on the base mandala, they cannot nakedly introduce the self-nature of the spontaneously accomplished Buddha-fruit dharma that is separate from the mind, and even the Dzogchen Semslong two and the secret cycle below, which have subtle two-truth attachments, are also confused about the meaning of manifest luminosity. Here, know that the defects of all these minds, together with the words of abandoning elaboration from the beginning, like a parrot that speaks out words, do not have the ultimate meaning of complete perfection in other vehicles. It is also said in the Tsal Dzog: The vehicles of gradual effort and wisdom, even if studied, are like meaningless parrots, wandering in the darkness of abandonment, even if viewed, they will suddenly disappear.