Tibetan
དང་། །ཞེས་དང་། རྩ་ལྟུང་བསྡུས་པ་ལས། མིང་སོགས་བྲལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །དེར་རྟོག་པ་ནི་བཅུ་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། ཨེ་མ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ནི། །གཏན་ཚིགས་རིག་པས་ཕིག་མི་འགྱུར། །ཞེས་རྩལ་རྫོགས་ལས་གསུངས། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། ཁོང་ནས་གབ་སྦས་དོན་འབྱིན་པ། །སྟོན་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ལ་གནས། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས། ལུང་ལྡན་ངེས་པའི་གདམས་ངག་གིས། །རང་སེམས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་ནི། །བསྟན་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས། །མ་བསྟན་བར་དུ་ཤེས་མི་སྲིད། །ཅེས་དང་། བདེ་བ་འཁོར་ལོ་ལས། དེ་བཞིན་ལུང་ལྡན་བླ་མ་ཡི། །མན་ངག་ཆོས་སྐུ་མ་བསྟན་ན། །ཐབས་དང་གཡོ་སྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །བཀའ་རྐུན་སྐྱོན་གྱི་ཆོས་བཙལ་ཀྱང་། །རང་སེམས་མི་རྟོགས་ངན་སོང་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། གང་ལ་བླ་མའི་དྲིན་ཡོད་པ། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་མཆོག་རྙེད་འགྱུར། །གཞན་དུ་བྱས་པས་ཡུན་རིང་དུ། །རྣམ་པར་རྨོངས་པས་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཚུལ་འདི་རྣམས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་མཁས་རློམས་དེ་ལས་བླུན་པོ་དད་བརྟན་ཞིག་གི་དགའ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཡང་ན་བླུན་པོ་དད་པ་བརྟན། །དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་དངོས་གྲུབ་ཉེ། །ཞེས་སོ། །མཁས་པས་ཀྱང་མི་རྟོགས་ན་བླུན་པོ་དག་གི་ཁ་སྐད་ཉོས་པས་གྲོལ་བ་ལྟ་ཅི་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་བླ་མ་དམ་པ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲད་པས་ངེས་པར་རྟོགས་ཤིང་བྱིན་རླབས་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་ནས་མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ནི་ངོ་སྤྲད་པའི་དགོས་པའོ། །རིམ་ལྔ་ལས། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཕན་པའི་ལུང་ཐོབ་ན། །གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ཡང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྙིང་ཐིག་གི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གདམ་ངག་ལ་ཐུག་གོ །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ངོ་སྤྲད་པ་དངོས་ལ། དབང་གི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ཤན་འབྱེད་ཀྱི་འཕྱོང་གིས། ཐབས་ཀྱིས་རྗེན་ཅེར་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ལ། བརྡ་རྟགས་དོན་གྱི་དབང་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ངོ་སྤྲད་པ། སྤྲོས་དང་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་དབང་བཞི་བསྐུར་བས། དཔེར་ན་སྒྲོན་མེས་མུན་པ་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས་མུན་ཁང་གི་བུམ་པ་གསལ་བ་ལྟར། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་བསལ་སྟོབས་ལས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཀློང་གསལ་ལས། དཔེར་ན་མུན་ནག་རྫས་སྟོར་ལ། །ལག་ནོམ་བཙལ
Chinese
又说，在《根本堕释》中说：“对于名相等舍弃的诸法，于彼作意乃是第十。”又说，《功德圆满》中说：“唉玛，佛陀的密意，不能被理性的辩论所动摇。”《幻化经》中说：“从心中隐秘处显现意义，导师金刚的心中住。”又说，《虚空广阔》中说：“以具足传承的决定性窍诀，自心精髓法身，如果指示，则当下知晓，未指示之前，不可能知晓。”又说，《安乐轮》中说：“如是具足传承的上师，若未指示窍诀法身，即使以各种方便和欺骗，寻找盗法的过失之法，也不能证悟自心，堕入恶趣。”又说，《证悟智慧》中说：“谁具有上师的恩德，他的彼即能获得殊胜，否则，长久以来，以迷惑而烦恼。”又，其他非常之多，相比于轻视这些道理的自诩聪明者，不如愚笨但具坚定信心者更令人欢喜，经中说：“或者愚笨但信心坚定，对此修持的成就近。”如是。如果聪明人也不能证悟，那么愚笨者购买口头禅，怎么能解脱，甚至也不会证悟。因此，依靠真正的上师，通过指示而必定证悟，加持融入相续，从而成就共同和殊胜的成就，这就是指示的必要。在《五次第》中说：“以具恩上师的加持，获得利益的教言，即使认为不会解脱，也会解脱。”如同《心髓经》中所说：“法身在于窍诀。”如是。第二，关于实际的指示，通过灌顶的加持，通过辨别的摇动，通过方便而赤裸裸地指示，共有三种。第一种是，具有金刚意义的上师，对于具有相的弟子，通过具有表号、象征、意义的灌顶之门进行指示，授予有戏论、无戏论、极无戏论的四种灌顶。譬如，灯能消除黑暗的力量，能照亮黑暗房间里的瓶子一样，通过上师的加持，消除障碍的力量，从而使自性的智慧显现，如《海阔天空》中所说：“譬如黑暗中遗失物品，用手摸索
English
And, in the Root Downfall Summary, it says, "For dharmas devoid of names and so forth, to conceptualize them is the tenth." And, "Ema, the Buddha's intention cannot be swayed by logical reasoning," as stated in Accomplishing Excellence. In Illusion, it says, "Bringing forth meaning from hidden depths resides in the mind of the teacher, Vajra." And, in Vast Expanse of Sky, it says, "With the definitive instructions of lineage, the essence of one's own mind, the Dharmakaya, if shown, is known immediately; without being shown, it is impossible to know." And, in the Wheel of Bliss, it says, "Likewise, if the lineage-holding lama does not show the instruction of Dharmakaya, even if one seeks the Dharma of faults by stealing teachings through various means and deceptions, one will not realize one's own mind and will fall into the lower realms." And, in Accomplishing Wisdom, it says, "Whoever has the kindness of the lama, for them, that very thing will become the supreme attainment; otherwise, for a long time, they will be confused and afflicted." Furthermore, there are so many others that it is better to rejoice in a foolish but steadfastly faithful person than in a self-proclaimed wise person who disparages these methods. The tantra says, "Or, a fool with steadfast faith, for them, the accomplishment of practice is near." So it is. If even the wise do not realize it, how could liberation come from buying the words of fools, or even realization? Therefore, by relying on a genuine and holy lama, and through their introduction, one will surely realize it, and by receiving blessings into one's being, one will accomplish both supreme and common attainments. This is the purpose of introduction. In the Five Stages, it says, "If one receives beneficial instructions through the kindness of the lama, even if one thinks one will not be liberated, one will be liberated." As it says in the Heart Essence Tantra, "The Dharmakaya is reached through instructions." So it is. Secondly, regarding the actual introduction, there are three: introducing through the blessing of empowerment, through the shaking of discernment, and through the naked introduction by means of skillful methods. The first is when a teacher who possesses the meaning of Vajra introduces to a student who possesses the qualities, through the door of empowerment that possesses signs, symbols, and meaning, bestowing the four empowerments of elaboration, non-elaboration, and utterly non-elaboration. For example, just as a lamp dispels darkness and illuminates a vase in a dark room, through the power of the lama's blessing, the obscurations are dispelled, and the wisdom of one's own nature becomes manifest. As it says in Ocean of Clear Space, "For example, when losing an object in the dark, groping with one's hands\
Tibetan
་བས་རྙེད་པར་དཀའ། །སྣང་གསལ་སྒྲོན་མེ་ལ་བརྟེན་ནས། །བཙལ་བས་རྙེད་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་རིག་མུན་ནག་དུ། །ཆོས་ཉིན་ནོར་བུ་སྟོར་བ་སྟེ། །ཐ་སྙད་ཚིག་གིས་རྙེད་པར་དཀའ། །མ་ནོར་བླ་མའི་ཞལ་དྲིན་གྱིས། །རིན་ཆེན་བརྡ་ཡིས་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། དབང་ནི་བརྡའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །རང་རིག་གསལ་བས་རང་ངོ་སྤྲད། །ཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་འཕྱོང་གིས་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། ཤན་འབྱེད་ཚུལ་མང་དུ་ཡོད་དེ་འདིར་ནི། སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱེད་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཕྱེད་ཚུལ་དངོས་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། དང་པོ་ནི། ལར་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་ཕྱེད་ན་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་འཁྲུལ་འཁོར་ལས་མི་ཐར་པས། རྩལ་རྫོགས་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེད་ན། །སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས། །སྐྱོན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དག་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཁྱད་མ་ཕྱེ་ནས་སེམས་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་སྟེགས་བཅས་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བས་ན་གསལ་བའི་ཆ་དང་མི་རྟོག་པའི་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་འཁྲུལ་རྐྱེན་དུ་སོང་བས་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་སྒྲིབ་གཞི་མ་འབྱེད་པ་ལགས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞི་འདི་ཤེས་པར་གལ་ཆེའོ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འདོད་དེ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཇི་སྐད་དུ་ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས། སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་དེ། །མོ་གཤམ་བུ་དང་གཉེན་བྱེད་འདྲ། །དཔེར་ན་སོལ་བ་ནག་པོ་ལ། །ཕྱི་དོར་བྱས་པས་དཀར་པོ་མིན། །སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་དེ། །ར་གན་གསེར་དུ་བརྫུ་བ་བཞིན། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་ནི། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ་སྟེ་གསུམ་གྱིས་སྤྱིར་བསྟན་པ་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་རྟོག་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཅན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། རིག་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བར་མཁས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ཡུལ་ལ་སེམས་པས་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་སེམས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ཡེ་ནས་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དགོངས་འདུས་ལས། ལང་ཀའི་བདག་པོ། ཡེ་ཤེས་ནི་གཞན་ནས་མ་བྱུང་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞན་ནས་བྱུང་ན་གློ་བུར་བ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ
Chinese
难以寻获。 依靠显明灯火， 寻觅则毫无疑问能够寻获。 同样，在无明黑暗中， 遗失了正法如白昼的宝珠， 难以用言语文字寻获。 依靠无误上师的恩德， 将能以珍贵的象征寻获。 如是说。胜义空中： 灌顶依赖象征， 自明觉性以自性相认。 如是说。 第二，以区分的智慧来认识。区分的方法有很多，此处分为：总说和别说两种。 第一，有必须区分的理由和实际区分的方法两种。第一，总的来说，如果不能区分心和智慧，就无法从心的迷乱境中解脱。如《功德藏》所说： 如果不能区分心和智慧， 显现境的根本无法断除， 即使是无过失的法性也难以证悟。 如是说。 智慧的清净显现是身，智慧是涅槃。如果不能区分这两者，而在心上建立基、道、果，就无法超越轮回。因为光明的部分和不思议的部分的一些成为了错乱的因缘，如果认为这两者是一体的，那就是没有区分遮蔽和遮蔽的基础。了解轮回和涅槃的基础非常重要。如《自生》所说： 心上不希求果， 因为有觉性的智慧。 如是说。 又如《了义总集》所说： 认为心是佛， 就像寡妇与儿子结婚一样。 例如黑色的煤炭， 即使丢掉外面也不会变白。 认为心是佛， 就像用锌冒充黄金一样。 如是说。 第二，从体性、词义、分类三个方面进行总的阐述。心的体性是能取所取的分别，三界中的分别念，具有我执的根本。智慧的体性是光明、如来藏，远离能取所取。如《心之明镜》所说： 觉性要精通于远离能取所取。 如是说。心的词义是心缘于境，是分别和不分别的心。智慧的词义是本来就安住于基础上的觉性。如《意总集》所说： 楞伽的主人，智慧不是从他处产生的，如果从他处产生就是暂时的，所谓的智慧不应该是那样的。
English
Difficult to find. Depending on the bright lamp, There is no doubt that searching will find it. Likewise, in the darkness of ignorance, The Dharma, like a daytime jewel, is lost, Difficult to find with words and terms. Through the kindness of the unerring lama, It will be found through precious symbols. Thus it is said. In the ultimate space: Empowerment depends on symbols, Self-aware clarity recognizes itself. Thus it is said. Second, recognizing through the wisdom of differentiation. There are many ways to differentiate, here there are two: general explanation and specific explanation. First, there are two aspects: the reason for needing to differentiate and the actual method of differentiation. First, in general, if mind and wisdom are not differentiated, one cannot escape from the confused realm of mind. As stated in "Essence Accomplishment": If mind and wisdom are not differentiated, The root of the appearing realm cannot be severed, Even flawless Dharma nature is difficult to realize. Thus it is said. The pure appearance of wisdom is the Body, wisdom is Nirvana. If these two are not differentiated, and the base, path, and fruit are established on the mind, one cannot transcend samsara. Because some aspects of clarity and non-conceptuality become causes of confusion, if one considers these two to be one, it is not differentiating obscurations and the basis of obscurations. It is very important to understand the basis of samsara and nirvana. As stated in "Self-Arisen": Do not desire fruit on the mind, Because there is awareness of wisdom. Thus it is said. Furthermore, as stated in "Definitive Meaning Compilation": Thinking that the mind is Buddha, Is like a widow marrying her son. For example, black coal, Even if the outside is discarded, it will not become white. Thinking that the mind is Buddha, Is like using zinc to imitate gold. Thus it is said. Second, the general explanation is given in three aspects: essence, definition, and classification. The essence of mind is the conceptualization of grasper and grasped, the conceptual thoughts of the three realms, having the root of self-grasping. The essence of wisdom is luminosity, the Tathagatagarbha, free from grasper and grasped. As stated in "Mirror of the Heart": Awareness must be skilled in being free from grasper and grasped. Thus it is said. The definition of mind is that mind is focused on objects, it is conceptual and non-conceptual mind. The definition of wisdom is that it is the awareness that has always been abiding on the basis. As stated in "Intent Compilation": Lord of Lanka, wisdom does not arise from elsewhere, if it arises from elsewhere it is temporary, the so-called wisdom should not be like that.