Tibetan
་དངོས་མེད་ལས་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་བ་དང་། དེ་ལྟར་བྱུང་ས་མེད་པའི་བྱུང་མཁན་ལ་བལྟས་པས་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཐག་ཆོད་དེ་འཛིན་རྟོག་རང་སར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་ལ་བརྟགས་པས་ཡུལ་མེད་རྟེན་བྲལ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་མྱོང་བ་ནི་ཆོས་སྐུ་རང་བབས་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་ཞལ་མཐུན་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ངེས་པས། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས། ང་ལས་བྱུང་བ་སྐུ་གསུམ་སྟོན་པ་ལ། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཡིན་ཞེས་ཀུན་བསྟན་ཞིང་། །རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་ཀུན་རྩོལ་ཀྱང་། །སྐྱེ་མེད་སྔོན་དུ་ཀུན་གྱི་རྟོགས་པ་མེད། །ཞེས་དང་། ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ང་ནི། །མ་སྐྱེས་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་ལས། །ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་མིང་ཙམ་བྱུང་། །ངེས་པར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཡང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཡོས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་གནས་ས་གནས་མཁན་ལ་བརྟགས་པ་ནི། སེམས་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་རང་གིས་རང་བསླུས་པ་འདི་ཡོད་ན་གནས་པ་ཞིག་ཡོད་དགོས་པས་ན། ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ན་ཡོད་བལྟས་པས། ཕྱི་ན་གནས་དུས་ལུས་རོ་རུ་འགྱུར་བ་དང་། ནང་ནས་ཡོད་ན་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་འཆར་ལུགས་མེད་པ་དང། ཁྱད་པར་རྟེན་ལ་བཟུང་བས་ཟིན་དུ་མི་སྲིད་ན་ཇི་ལྟར། ཁྱད་པར་དུ་ལུས་ཀྱི་སྟོད་དུ་གནས་ན་སྨད་དུ་ཚེར་མ་ཟུག་ཀྱང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ལ། སྨད་དུ་གནས་ན་སྟོད་དང་། གཞོག་གཡས་གཡོན་ཐམས་ཅད་དང་། གཞན་ཡང་རེ་རེ་ནས་བཙལ་བས་ཐམས་ཅད་ནས་ཡོད་པ་འདྲ་ན་ཁྱབ་བྱ་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེའི་གྲངས་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་སེམས་དུ་མར་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་གཅིག་མྱུར་བས་རྒྱུག་པ་ལྟ་ན་གནས་ས་དང་འགྲོ་ལུགས་སོགས་ཡོད་དགོས། ཡང་གནས་ས་ཡོད་ན་གནས་མཁན་ཀྱང་ཡོད་དགོས་པས། དེ་ལ་བྱད་བཞིན་རྣམ་པ་འདི་འདྲར་ངེས་པའི་ཁས་ལེན་མེད་པ་མི་སྲིད་དོ། །ལར་ལུས་ལས་རྒྱུ་ཚུལ་ལམ་ཁྱབ་ཚུལ་ཀྱང་ངེས་དགོས་པ་དང་། ཉིན་སྣང་དང་མཚན་སྣང་གི་ལུས་ལ་གནས་ཚུལ། བར་སྲིད་དང་ཕྱི་མའི་ལུས་ལ་གནས་ཚུལ་སོགས་ལ་དཔྱད་དོ། །གནས་ས་དང་གནས་རྒྱུ་དང་གནས་ལུགས་གང་ཡང་མ་ངེས་པའི་གནས་པར་འདོད་པ་ནི་ནམ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཡོད་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་ང་རང་གི་བསམ་པས་མངོན་དུ་གྱུར་ན་འགྲུབ་སྙམ་པ་ལ། ཕ་རི་གྱི་རི་བོ་དེ་ཆུ་རུ་བསམ་ཤིང་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲོའམ་བལྟའོ། །དེ་སྐད་དུའང་
Chinese
从无实有中无因而生，如是观察无生之生者，则断定其无任何自性，执著分别自然解脱。如是考察生处与生者，现量体验无处无依之大，即是法身自性大圆满之见解于相续中生起。如是无生，虽一切大乘皆共许，然现量直指而认识，唯大圆满之殊胜特点。如《普贤王如来根本续》云：“我所生之三身导师，皆云心性本无生，虽皆勤求无自性之义，然无生先于一切之证悟。”又云：“普贤菩提心我者，从无生离能所执中，法身无生唯名而生。定解法身亦如是，不离于如是之性。” 第二，考察处所与处所之作者：若执著心为有，则必有安住之处，故观察其位于外、内、中间何处。若位于外，则身躯会变成尸体；若位于内，则无法显现于外境；尤其执著于所依，则无法抓住，又如何能安住？特别是，若位于身体上方，则下方被刺扎也不会感到；若位于下方，则上方及左右两边皆然。此外，若逐一寻找，似乎无处不在，则遍布所遍之身体微尘数量的遍布者，是有多个心，还是一个心快速运行？若是快速运行，则必有处所和运行方式等。又，若有处所，则必有处所之作者，对此，若无确定为何种面貌之承认，则不可能。总之，必须确定其在身体中的运行方式或遍布方式，以及其在白昼显现和夜晚显现的身体中的安住方式，还有在中阴和后世身体中的安住方式等。若对处所、安住原因和安住方式皆不确定，却认为其存在，则永远是隐蔽的，没有任何能成立其存在的理由。若认为仅凭我自己的想法显现就能成立，则如同认为仅凭想象和命名就能使法里的山变成水一样，不妨试试看。
English
Arising from non-reality without cause, and thus, by examining the arising agent of that which has no place of arising, it is decided that there is no essence in anything, and grasping and conceptualization are liberated in their own place. Thus, examining the place of arising and the arising agent, the great experience of being without place and without support is the arising of the realization of the great self-existing Dharmakaya in the continuum. Thus, although all the Great Vehicles agree that there is no birth, it is certain that directly pointing out and recognizing it is a special characteristic of the Great Perfection alone. As it is said in the *Kunjed Gyalpo* (All-Creating King): "The three bodies of the teacher that arise from me, all teach that the nature of mind is unborn, and although all strive for the meaning of no self-nature, there is no realization of the unborn prior to all." And: "The All-Creating Bodhicitta, I, from the unborn, free from grasping and clinging, the Dharmakaya, unborn, arises only in name. Certainly, that Dharmakaya also does not move from suchness." Second, examining the place and the maker of the place: If one holds that there is mind, and thus deceives oneself, then there must be a place where it abides. Therefore, looking at where it is, whether outside, inside, or in between, if it abides outside, then the body will turn into a corpse. If it is inside, then there is no way for it to appear to external objects. Especially, if it is held as a support, how can it be grasped? In particular, if it abides in the upper part of the body, then one will not feel it even if a thorn pricks the lower part. If it abides in the lower part, then the upper part, and all the left and right sides. Furthermore, if one searches one by one, and it seems to be everywhere, then are there as many minds as there are atoms of the body that are to be pervaded, or does one mind run quickly? If it runs quickly, then there must be a place and a way of running, etc. Also, if there is a place, then there must also be a maker of the place. It is impossible not to have a definite acceptance of what kind of appearance it has. In general, one must also determine how it runs or pervades the body, and how it abides in the body during the day and night, and how it abides in the body during the intermediate state and the future life. If one does not determine the place, the cause of abiding, and the way of abiding, but thinks that it abides, then it will always be hidden, and there will be no reason to establish its existence. If one thinks that it can be established if it appears in one's own mind, then just as one thinks and names the mountain of Phari as water, try to see if it goes.
Tibetan
ཁྱུང་ཆེན་ལས། གཞི་ནས་འདོད་པ་མི་སྲིད་སེམས་འདི་ལ། །རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་གཞི་མེད་སུ་ལ་སྲིད། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་རྟེན་བྲལ་ལྟར། །ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་བག་ཆགས་རྟེན་མི་སྲིད། །ཅེས་པས་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་གཞིག་པས་གནས་པའི་རྟེན་མེད་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་པའི་དོན་ལ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །གནས་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་གནས། །གནས་པ་ཉིད་ནས་གནས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པས་ལོངས་སྐུ་རང་བབས་ཀྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་ལ་བརྟགས་པ་ནི། སེམས་འགགས་ནས་མེད་པར་གྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ། ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ཡོད་མེད་ཕྱོགས་ཆ་ཡུལ་དང་སེམས་གང་ལ་ཐིམ་པ་སོགས་བརྟགས་པས། གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཐག་ཆོད་པས་སྤྲུལ་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བའོ། །གསང་བ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། འགྲོ་འོང་ཉིད་ན་འགྲོ་འོང་མེད། །ཅེས་དང་། རྩ་ཤེས་ལས། འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཞེས་དང་། རང་ཤར་ལས། སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་རང་བྱུང་སྐྱེ་བ་མེད། །གནས་དང་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་རང་བྱུང་ཆེན་པོ་ནི། །འཛིན་ཆགས་མེད་པས་རང་བྱུང་ཆེན་པོ་སྟེ། །སེམས་མེད་རིག་པའི་ངང་དུ་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཀྱི་རྩད་བཅད་ཡེ་ཤེས་ཀློང་། །མ་རིག་ཕུག་དེད་ལུ་གུ་རྒྱུད། །ཅེས་པ་ལྟར་བསྟན་པའོ། །བདུད་རྩི་རྒྱ་མཚོ་འཁྱིལ་བ་ལས། །དགྲ་དེའི་རྩ་བ་ང་བདག་ཆོད་པས་འཆིའོ། །ཞེས་དང་། དགྲ་བོ་ང་བདག་འདུག་པ་ལ། །རང་བྱུང་ངང་དྭངས་ཤན་པ་ཡི། །ཤེས་རབ་རལ་གྲིས་སྐེ་བཅད་དེ། །རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའི་སྙིང་བཏོན་ནས། །མ་རིག་ང་བདག་སྲོག་བཅད་པས། །སྐྱེ་ཤི་རྩད་ཆོད་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་གཟུང་འཛིན་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་རྟོགས་སུ་ཟིན་པར་ཐག་བཅད་དོ། །དེང་སང་སེམས་ཚོལ་བ་འདི་རྙིང་མ་བླུན་པོ་ང་མེད་པའི་ལུགས་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་དག་ནི་ངེས་པར་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཁ་འཛིན་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྨན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཞེས་སོགས་དང་། གོང་མའི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས། སེམས་ནི་དབྱིབས་མེད་པ
Chinese
《大鹏经》中说：从根本上说，这种欲望是不可能存在于心中的。没有基础的业习气，对谁来说是可能的呢？就像虚空中的花朵，没有出生的处所，没有所依赖的，同样，身体中没有心的处所，业习气也不可能有所依赖。这样，通过将身体分解为不可分割的微尘，就能看到没有处所可以依赖。这段话的意思是，《幻化经》中说：唉玛吙！奇妙稀有的法啊！是所有圆满佛陀的秘密。一切从无处而生，从存在本身中不存在。就这样。像这样，通过证悟无处可住之理，就能显现任运自成的报身之意。第三，考察去处和去者。如果认为心已经停止，不复存在，那么考察内外之间的三者，存在与不存在，方向部分，处所和心融入何处等等。因为确定了在任何地方都没有成立，所以显现了化身任运成就之意。《秘密幻化经》中说：在去来之中没有去来。还有，《中观根本慧论》中说：没有来就没有去。还有，《自生经》中说：佛陀的意是自生，没有生。没有处所和去来的自生大者，因为没有执着，所以是自生大者。请在无心的觉性状态中了解。这些也如《宝鬘论》中所说：心的根源是智慧的虚空，无明的尽头是连绵不断。这样教导。在《甘露汇聚海》中说：那个敌人的根源，因为断除了我执而死。还有，当敌人我执存在时，以自生清净屠夫的智慧之剑斩断头颅，用金刚铁钩取出心脏，因为断除了无明我执的生命，所以生死的根源断绝，融入法界。像这样确定之后，因为证悟了能取所取无处可住，所以断定已经证悟了大中观的见解。现在，寻找心这种说法，说这是宁玛派愚蠢的无我之法，这些寻找一切智智佛的过失的人，要知道他们必定是执着于我见。为什么呢？因为一切智智在《宝积经》中说：光护，什么是超越世间的良药？就是完全寻找心的精进。等等。与上师的论典相符，慈氏所请问的经中说：心是没有形状的
English
From the Khungchen: From the ground up, desire is impossible in this mind. For whom is it possible to have karmic imprints without a basis? Like a flower in the sky, without a place to be born, without support, similarly, there is no place for the mind in the body, and it is impossible for karmic imprints to have support. Thus, by breaking down the body into indivisible particles, one sees that there is no support to dwell on. The meaning of this is: From the Magical Illusion: Emaho! Wonderful and amazing Dharma! The secret of all perfect Buddhas. Everything dwells from the absence of dwelling. From the very nature of dwelling, there is no dwelling. So it is. Thus, by realizing the way of non-dwelling, the intention of the spontaneously present Sambhogakaya is manifested. Third, examining the place of going and the one who goes: If one thinks that the mind has ceased and no longer exists, then examine the three between the outer and inner, existence and non-existence, directional parts, where the place and mind dissolve, etc. Because it is determined that it is not established anywhere, the intention of the Nirmanakaya, spontaneously accomplished, is manifested. From the Secret Magical Illusion: In the very going and coming, there is no going and coming. And from the Root Wisdom: There is no coming, there is no going. And from Rangshar: The Buddha's intention is self-born, without birth. The great self-born one, without place or going and coming, is the great self-born one because there is no grasping. Know this in the state of mindlessness and awareness. These are also taught as in the Garland: The root of the mind is the expanse of wisdom, the end of ignorance is the continuous stream. In The Ambrosia Gathering Ocean it says: The root of that enemy dies by cutting off the ego. And: When the enemy ego is present, with the wisdom sword of the self-born clear butcher, cut off the head, take out the heart with a vajra hook, and because the life of the ignorant ego is cut off, the root of birth and death is severed and dissolves into the sphere. Thus, having determined it in this way, because one realizes that the apprehended and the apprehender have no place to dwell, it is decided that one has realized the view of the Great Madhyamaka. Nowadays, those who say that searching for the mind is the foolish non-self doctrine of the Nyingma, those who seek faults in the all-knowing Buddha, should be recognized as definitely holding onto the view of self. Why? Because the All-Knowing One says in the Heap of Jewels: Light Protector, what is the medicine that transcends the world? It is the diligence of completely searching for the mind. And so on. In accordance with the texts of the superiors, in the Sutra Requested by Maitreya: The mind is formless.