Chinese
因为不想要痛苦，所以认为心平等是不可能的，这是不合理的。如果一切众生都是一体的，那么一个死亡就等于全部死亡，并且形体不同也是不可能的，这不合理。还有，如果自己的身心是不同的，那么跟随和背离就不确定。即使身体生病和痛苦，心也没有理由去接近和接受。如果没有心，那么中阴身和梦中的身体就必须存在。如果是一体的，那么心动的时候身体也动，心知道境的时候身体也知道，因此会变成明觉。心会变成由微尘组成，因为心中有嗔恨，所以身体也会有，因为心中不愉快，所以身体也会有。身体受伤也会导致受伤等等，这会陷入矛盾。还有，如果心本身是一体的，那么这些不同的分别念是不合理的。如果是二体的，那么每个分别念的数量都会变成一个心。不能说所有前后的分别念都是一体的，否则因果会成熟为不同的，业由天神所造，果由祭祀所食。因为心续不同，所以一定会忘记之前的所有行为、思想和念头。如果说既不是一体，心续也是一体，那么谁来维系前后心之间连接的纽带，那个既多又一的共性呢？如果把心和分别念分成两部分，像火和火星一样，那么它会以什么方式指向什么？还有，一个瞬间有两个识流是矛盾的，所以发射的基础和发射的心是不可能存在的。如果是一体，那么因为没有一个是地基，没有一个是建造者，所以一体是不合理的。还有，如果把亲人的心和喜悦的心，敌人和不悦的心分别视为二，那么无论是一体还是他体都无法成立。因此，经中说：‘诸行界和胜义自性，是一体和他体所分离的自性。无论谁认为是一体和他体，那些都不是如理作意。’还有，如果观察生灭的心，那么之前的那个心已经灭了，未来的还没有生起，现在存在的这三个部分中的哪一个才是真正存在的心呢？如果认为三个部分是一体的，那么太阳也会变成黑暗。如果认为是不同的，因为有三个部分，那也是不合理的，它指向识流。还有，心续是相遇还是不相遇？相遇的部分，之前的部分已经灭了。
English
Because one does not want suffering, it is unreasonable to think that the mind can be equal. If all beings are one, then one death would equal all deaths, and it would be impossible for forms to be different, which is unreasonable. Furthermore, if one's own body and mind are different, then following and turning away would be uncertain. Even if the body is sick and suffering, the mind would have no reason to approach and accept it. If there is no mind, then the intermediate state (bardo) and the dream body must exist. If they are one, then when the mind moves, the body also moves, and when the mind knows an object, the body also knows it, thus becoming clear awareness. The mind would become composed of particles, because there is hatred in the mind, so the body would also have it, and because there is discomfort in the mind, so the body would also have it. If the body is injured, it would lead to injury, and so on, which would fall into contradiction. Furthermore, if the mind itself is one, then these different conceptual thoughts are unreasonable. If they are two, then the number of each conceptual thought would become one mind. One cannot say that all past and future conceptual thoughts are one, otherwise cause and effect would mature differently, karma would be created by the gods, and the fruit would be eaten by sacrifices. Because the mind-streams are different, one would definitely forget all previous actions, thoughts, and ideas. If it is said that they are neither one nor different, and the mind-stream is also one, then who would maintain the connecting link between the past and future minds, that generality that is both many and one? If the mind and conceptual thoughts are divided into two parts, like fire and sparks, then how would it point to what and in what way? Furthermore, it is contradictory to have two streams of consciousness in one moment, so the basis of emission and the emitting mind cannot exist. If they are one, then because there is no foundation and no builder, it is unreasonable for them to be one. Furthermore, if the minds of relatives and joyful minds, enemies and unpleasant minds are considered as two, then neither one nor other can be established. Therefore, the sutra says: 'The realm of formations and the nature of ultimate reality are the nature of being separated from one and other. Whoever thinks of them as one and other, those are not proper ways of thinking.' Furthermore, if one examines the arising and ceasing of the mind, then the previous mind has ceased, and the future has not yet arisen. Which of the three parts of the present moment is the truly existing mind? If one thinks that the three parts are one, then the sun would also become darkness. If one thinks that they are different, because there are three parts, that is also unreasonable, it points to the stream of consciousness. Furthermore, does the continuum meet or not meet? The meeting part, the previous part has ceased.
Tibetan
ས་ཟིན་པས་ད་ལྟ་བའང་འགགས་པར་ཐལ། ད་ལྟའི་སྐད་ཅིག་དང་འཕྲད་ཆ་དེ་མ་འགགས་པས་ད་ལྟ་ཡོད་པར་གྱུར་ནས་མ་འོངས་བའང་ད་ལྟའི་འདི་དང་འཕྲད་དགོས་པའི་ད་ལྟ་ཡོད་ལ། ད་ལྟར་བའང་འདས་མ་འོངས་གཉིས་སུ་ཕུང་གསུམ་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས་རིལ་པོ་གཅིག་བདེན། བསྐལ་མང་སྐད་ཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་ན་དེ་འདྲ་རྣམ་བཞག་ཆགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་མཁན་དང་བློ་ལྡན་སུས་སྨྲ་ཞིང་འདོད་དེ་མི་སྲིད་དོ། ། ལྔ་བ་ནི། ཡང་རྟག་མི་རྟག་ལ་བརྟགས་པས་སེམས་མེད་ན་རྟག་པར་འགྱུར་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་མི་འཐད། ཡོད་ན་རྣམ་རྟོག་ཤར་ཙམ་འཐད་ཀྱང་མི་རྟག་པར་ཐལ། མི་རྟག་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཆུད་ཟ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འགགས་པས་ཕྱི་མ་རྒྱུ་མེད་དུ་སྐྱེ་བས་ཕུར་བུ་བ་ལ་ཉེ་བས་གང་ཡང་མི་འཐད། ཡང་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀྱི་བར་ནས་ཕུང་གསུམ་མགོ་ཉེས་ཞིག་གི་སྲིད་མིན་དེ་འདོད་པ་ངོ་ཚ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ན་བག་གཟོན་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བ་དང་། ཡོད་རྒྱུ་དང་ཡོད་ཚུལ་མེད་པའི་ཡོད་པ་ནི་ནམ་ཡང་མ་ངེས་པས་སུས་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་གང་ཞིག །མེད་ན་རབ་འབྱམས་པས་སྣང་བ་འདི་ལྟར་ཅིས་ཕྱིར་སྣང་བརྟགས་པས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་རྨི་སེམས་ལྟ་བུར་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། རྨི་ལམ་དང་ནི་དེ་མཐོང་ཉིད། །གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ནི། །ཐུབ་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་པ་དེ་ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་དུ་སེམས་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ནི་གནས་ལུགས་བདེན་པ་བོར་ནས། སྣང་ལུགས་རྫུན་པས་རང་མགོ་བསྐོར་བས་སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུས་རང་བཅིང་བ་ལྟར་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཐར་པའི་བདུད་ལས་སུ་ཤེས་སོ། ། གསུམ་པ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ་ལས་། དང་པོ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་ལ་བརྟགས་པ་ནི། དྲན་རིག་དུ་ཤར་བ་འདི་སྐྱེ་དུས་སམ། ཕྱི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་དུས་ན། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལས་བྱུང་ངམ། རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་ངམ། སེམས་རང་ལས་རང་བྱུང་བརྟགས་པས་ཡུལ་ཚུལ་པ་དུམ་བུར་གཏུབ་པས་རྟེན་གཞི་བྱུང་ས་དང་བྲལ་བ་ཐག་ཆོད་པས་གཟུང་རྟོག་རང་སར་གྲོལ། སེམས་ལ་བྱུང་བའི་སེམས་དང་བྱུང་རྒྱུའི་སེམས་གཉིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་ཐོག་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐག་ཆོད། སྔ་མ་འགགས་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་བྱེད་ན་ཞིག་པ
Chinese
因为已经穷尽，所以现在也应停止。因为现在的刹那和相遇之处没有停止，所以现在存在，未来也必须和现在的这个相遇，所以现在存在。现在的也认为过去和未来二者是三蕴生起的前后所有刹那，所以整体一个为真。因为多劫变为刹那，所以谁会说和承认成立如此安立的宗派家和有智慧者，这是不可能的。第五，又如果考察常与无常，如果没有心，则会变成常，但各种各样的分别念不合理。如果有，则仅仅生起分别念是合理的，但应成无常。如果无常，则因果会浪费，而且因为前一刹那已灭，后一刹那无因而生，所以接近顺世外道，因此什么都不合理。又如果想要在常与无常二者之间，有三蕴开头犯错的可能性，那是不知道羞耻的丑态，因为已经变成了被轻蔑的对象，所以脱离了承认，而且没有存在之因和存在方式的存在，是永远无法确定的，所以谁会知道什么样的能立之相呢？如果没有，那么遍计者为什么会显现如此景象呢？考察后，一切都像梦和梦心一样，虽然显现为二，但实际上不是二。慈氏怙主（弥勒菩萨）说：“梦和彼之所见，如不以二之方式见，诸法不以二存在，能仁以一刹那证。”这才是正确的实相。然而，即使这些在胜义谛上成立，但在世俗谛上认为有心，这是舍弃了实相真理，以虚假的显现方式欺骗自己，像虫子用自己的口水束缚自己一样，要知道执着于事物是解脱的魔障。第三，从生处、住处、去处三者考察，从而认识三身，其中有三。第一，考察生处、生者，即：在忆念觉性中显现的这个，在产生时，或者在外境显现时，是从地水火风等外境产生，还是从自己的身体产生，或者考察心从自身产生，因为将外境法切成碎片，所以确定了依靠的基础和生处分离，因此能取所执在自身解脱。在心中产生的“心”和将要产生的“心”二者，在一个刹那上没有成立，所以确定了没有产生。如果前一刹那灭亡，作为直接因
English
Since it is exhausted, the present should also cease. Because the present moment and the meeting point have not ceased, the present exists, and the future must also meet with this present, so the present exists. The present also considers the past and future as the three aggregates arising in all the moments before and after, so the whole is considered as one truth. Because many kalpas turn into a moment, who would speak and accept such a proponent and wise person who establishes such a system? It is impossible. Fifth, if we examine permanence and impermanence, if there is no mind, it would become permanent, but various kinds of conceptual thoughts are not reasonable. If there is, it is reasonable for conceptual thoughts to arise, but it would become impermanent. If it is impermanent, the cause and effect would be wasted, and because the previous moment has ceased, the next moment arises without a cause, so it is close to the Charvakas, so nothing is reasonable. Also, if you want to have the possibility of the three aggregates making a mistake between permanence and impermanence, that is a shameless demeanor, because it has become an object of contempt, so it is separated from acceptance, and the existence without the cause of existence and the way of existence is never certain, so who would know what is the sign of proof? If there is not, then why do the Tirthikas appear like this? After examining, everything appears as dreams and dream minds, although they appear as two, but in reality they are not two. Lord Maitreya said: "Dreams and what is seen, like not seeing in the manner of two, phenomena do not exist in two, the Able One realizes in one moment." This is the correct reality. However, even if these are established in the ultimate truth, thinking that there is mind in the conventional truth is abandoning the truth of reality, deceiving oneself with false appearances, like a worm binding itself with its own saliva, know that clinging to things is the demon of liberation. Third, examining the three places of origin, dwelling, and going, thereby recognizing the three bodies, among which there are three. First, examining the place of origin and the one who originates, that is: when this that appears in memory and awareness arises, or when it appears in the external environment, does it arise from external environments such as earth, water, fire, and wind, or does it arise from one's own body, or examining the mind arising from itself, because cutting the external environment dharma into pieces, it is determined that the basis of reliance and the place of origin are separated, therefore the grasped and the grasper are liberated in themselves. The "mind" that arises in the mind and the "mind" that will arise, the two are not established in one moment, so it is determined that there is no arising. If the previous moment ceases, as the immediate cause