Tibetan
པོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྣང་བ་ལས་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ངན་པ་གཏན་ནས་མེད་པའི་དག་མཉམ་ཆེན༵་པོའི་ཕྱག་རྒྱས་ཐེབ་པ་ལ་ཡུལ་ཅན་དུ་མའི་རྣམ་པར་རྟོག༵་པ་རབ་ཏུ་ཟད་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྷུན་འབྱམ༵ས་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀློང༵་དུ་རྫོགས་པའི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན༵་པོའི་ཀློང་ར༵བ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ས་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བའམ་འབྱམ༵ས་ཀླས་པས་ངོ་བོ་མངོན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ལྟ་བའོ། །སྣང་གྲགས་ཡོད་ཐོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་འཇུག་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་གསང་བའི་ཀློང་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིར་ཡང་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་འཆར་བའི་ཁྱབ་པ་རང་དག་གི་སྙིང་པོ་འདུས་པའི་ཀློང་གསུང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། སྨྲ་བསམ་ཀུན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཤར་ཡང་དྲན་པ་རང་སྟོང་གི་སྙིང་པོར་བཞུགས་པའི་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་བྱ༵་བྱེད་རྩོལ་བ་དང་བྲལ༵་བའི་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བལྟ་ཡུལ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཇི་བཞིན་དུ་བློ་ཆོས་ཉིད་དུ་འབྱོར་བས་ན་ལྟ་བ་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ཀློང༵་ཆེན་དྲུག་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བསྡུ་ན། ཀློང་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་ངས་སྣང་བ་རང་ཤར་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀློང་དུ་ཡེ་ནས་རང་འདུས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཀློང་ཡེ་ནས་རང་མི་གནས་པ་གཅིག་དུ་འཁྱིལ་བའོ། །ཞེས་དང་། ང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་མཛད་པ་འདི་ལྟར་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེནཔོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟ་བ་ཐོབ་སྟེ། ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེའོ། །རྫོགས་པ་སྤྱི་ཆིངས་ལས། མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་དུ། །མ་ལུས་ཆོས་ཀུན་འདུས་སྟེ་རྒྱལ་པོ་འདྲ། །ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་ཀློང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད། །ཅེས་སོ། །ལྟ་བས་ངོ་བོ་གནས་ལུགས་མ་ནོར་བར་མཐོང་བས་བློ་ལ་བཤད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གིས་འགྱུར་བ་མེད། །ལུང་དང་བླ་མའི་མན་ངག་ལས། །གང་གིས་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། རྩལ་རྫོགས་ལས། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བར་བཤད། །ཞར་ལ་ངེས་ཚིག་ནི་གོ་བ་ལ་བཤད་དེ། དེ་ལས། ལྟ་བའི་ངེས་ཚི
Chinese
从本性完全清净的显现中，六道恶劣有情完全不存在的清净平等大（ཆེན་པོ།）印盖印，以众多对境的分别念完全止息，现证离戏普贤王如来的体性，是法性如是性中任运广大（འབྱམ༵ས་）的见解。 又是，一切坛城圆满于虚空（ཀློང༵་）中，大（ཆེན་པོ།）印的虚空（ཀློང༵་）极（ར༵བ་）不住于一地而盘绕，或广大（འབྱམ༵ས་）无边，现证体性是见解。 显现、声响、存在、所闻的一切中遍布且能入之精要，秘密虚空（ཀློང༵་）身普贤王如来。 从一无所有中显现一切的遍布自清净的精要汇集的虚空（ཀློང༵་）语普贤王如来，以及，于言说思虑一切的方式中显现，然安住于忆念自空的精要中的意普贤王如来。 如是轮涅平等，无作（བྱ༵་）为勤作且离（བྲལ༵་）戏的任运自成大圆满普贤王如来的一个虚空（ཀློང༵་）中盘绕的自性现前之见解。 如此观待之境本来成佛，如实以心契入法性，因此是获得见解。 彼等之理于广大（ཀློང༵་）六大中了知。 归纳而言，虚空（ཀློང་）如大海般，我从显现自生起，一切坛城本来于虚空（ཀློང་）中自性汇集的大印，虚空（ཀློང་）本来不自住于一处而盘绕。 如是说。 我普贤王如来的事业如此发生为三身自性。 以因完全清净故，获得称为佛果智慧大圆满之见解。 如是所说。 大圆满总纲中说： 犹如虚空般平等菩提心之大虚空（ཀློང་）中， 无余诸法皆汇集，如同国王般， 统领一切，不动平等之虚空（ཀློང་）， 自生智慧本来无有迁变。 如是。 以见解不错谬地见到体性实相，故于心中宣说。 越量经中说： 见解之体性见到上， 心之分别以言词， 无有转变。 从教证和上师的窍诀中， 是以任何皆不能指示的。 如是说。 功德圆满中说： 见解之体性宣说为见到。 顺便说，解释是宣说为理解。 彼经中说： 见解的解释
English
From the appearance of the nature of complete purity, the great (ཆེན་པོ།) seal of pure equality in which evil sentient beings of the six realms are completely absent is sealed, and with the complete cessation of the various conceptualizations of many objects, the essence of the unelaborated Samantabhadra is directly realized, which is called the view of the spontaneously vast (འབྱམ༵ས་) expanse in the suchness of dharmata. Furthermore, all mandalas are perfected in the space (ཀློང༵་). The space (ཀློང༵་) of the great (ཆེན་པོ།) seal does not abide extremely (ར༵བ་) in one place, but coils, or is vast (འབྱམ༵ས་) and boundless, and directly realizing the essence is the view. The essence that pervades and can enter into all appearances, sounds, existences, and things heard is called the secret space (ཀློང༵་) body Samantabhadra. The space (ཀློང༵་) speech Samantabhadra is the essence of the pervading self-purity that gathers from nothing, and the mind Samantabhadra abides in the essence of self-emptiness of memory, even though it appears in the manner of all speech and thought. Such is the view of the nature that manifests in the coiling of samsara and nirvana in the equality of one space (ཀློང༵་) of Samantabhadra, the spontaneously accomplished great perfection that is free (བྲལ༵་) from action (བྱ༵་) and effort. Thus, since the object of view is originally enlightened, the mind joins the dharmata as it is, therefore, it is the attainment of the view. The details of these should be known from the sixth great space (ཀློང༵་). In summary, the space (ཀློང་) is like an ocean. From the self-arising of appearance, all mandalas are originally gathered in the space (ཀློང་), and the great seal, the space (ཀློང་), originally does not abide in itself, but coils in one place. It is said. I, Samantabhadra's activity, thus occurs as the nature of the three kayas. Because the cause is completely pure, the view called the great perfection of the wisdom of the fruit of Buddhahood is attained. As it is said. In the general chapter of Dzogpa, it says: In the great space (ཀློང་) of the mind of enlightenment, which is equal to space, All dharmas are gathered, like a king. The space (ཀློང་) that controls all, is immovable and equal, The self-born wisdom has never changed. So it is. Because the view sees the essence and reality without error, it is explained to the mind. In the Thalgyur, it says: On seeing the essence of the view, The mind's discrimination with words, There is no change. From the scriptures and the guru's instructions, It cannot be indicated by anything. It is said. In Tsal Dzog, it says: The essence of the view is explained to be seen. Incidentally, the definition is explained to be understood. From that: The definition of the view
Tibetan
ག་གོ་བར་བཤད། ཅེས་སོ། །དེ་དག་ནི་ལྟ་བ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཞེས་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཕྱི་ཆོས་ཅན། ནང་ཆོས་ཉིད། གསང་བ་རང་རིག ། ཁོ་ན་དབྱིངས་རིག་བཞིར་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས་ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཞིའོ། །ཞེས་པས་ཕྱི་མ་ནི་ཐོད་རྒལ་གྱི་མངོན་སུམ་ལ་བསྙེགས་པས་སྔ་མ་གསུམ་དུ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཁྲེགས་ཆོད་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ན། དེ་ལ་ཕྱི་ཆོས་ཅན་ལྟ་བའི་ལྟ་བ། ནང་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བའི་ལྟ་བ། གསང་བ་རང་རིག་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་སྟེ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ལོ། །རང་ཤར་ལས། ལྟ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཆོས་ཅན་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་དང་། །རང་རིག་ལྟ་བའི་ལྟ་བར་འདོད། ཅེས་སོ། ། དེ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ། དེ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གཙོ་གང་ཆེ་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་རྩད་བཅད་པ། སེམས་དེ་ཉིད་བརྟགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་མཚངས་བཙལ་བ་དང་། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བླ་མ་གཅིག་གི་རིགས་ཀྱི་བུ་སྒོ་གསུམ་གཙོ་གང་ཆེ་རྟོགས་ཤིག་གསུངས་བ་གཟུ་ལུམ་དུ་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གི་ན་རེ། དེ་ལ་སེམས་གཙོ་ཆེ་བ་ལོས་ཤེས། སེམས་ཀྱིས་མ་བསམ་པར་ལུས་ཀྱིས་བསྒུལ་བསྐྱོད་དང་ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་མི་ནུས་ཟེར་བས་དེ་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་བབ་ཅོལ་དུ་སྨྲ་བ་ཙམ་ཞིག་སྟེ། མ་དག་པའི་དུས་སུ་ལུས་ངག་ལ་མ་ལྟོས་པའི་བསམ་རྒྱ་ཙམ་གྱི་གར་ཡང་མི་སླེབ་ལ། དག་པའི་དུས་སུའང་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལས་གང་གཙོ་ཆེ། ཡང་བར་དོ་ཡིད་ཀྱི་ལུས། རྨི་ལམ་བག་ཆགས་ཀྱི་ལུས། ད་ལྟ་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས། གཟུགས་ཁམས་འོད་གསལ་གྱི་ལུས། སྟོང་རིག་ཏིང་འཛིན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ནམ་ཡང་སེམས་ཡན་གར་བ་ཞིག་མི་སྲིད་པས། དེ་དག་མེད་པའི་སེམས་རྐྱང་བས་གྲུབ་པའི་ལུས་སོགས་ག་ལ་ཡོད། དེ་ཕྱིར་གཙོ་ཆེ་བར་ཅིས་བཞག །འགྲོ་འདུག་བསྒུལ་བསྐྱོད་ལ་སོགས་པར་ལུས། སྨྲ་བརྗོད་ལ་སོགས་པར་ངག །བསམ་དྲན་ལ་སོགས་པར་སེམས་ཡིན་པར་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་འདྲ་སྙམ་ན། དེ་ལ་བཤད་དེ། ཀུན་གཞི་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ལ་བག་ཆགས་བཞག་པས་ལུས་དང་གནས་སུ་སྣང་བ་དང་། ལུས་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བཟུང་པ་ལས། རང་གར་ནི་མགུལ་བསྐྱོད་ཙམ་ཡང་མི་ནུས་པར་སོ་སོར་འབྲལ་ཞིང་རུལ་མྱག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱང་སེམས་ལ་མ་བརྟེན་པར་མི་ནུས་ལ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་སམ་ཡང་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བས་གྲོལ་འཁྲུལ་
Chinese
說了如何理解。如是。那些是見解廣大無邊。是這樣的意思。又，在《現觀莊嚴論》中說：外境有法，內心法性，秘密自證。唯獨法界智慧四者存在，從此才有外、內、密和無上的四種見解。因此，如果以外者趨近於脫噶的現量，以前三者作為一種方式，將且卻置於主導地位，那麼，對此就有外境有法見之見，內心法性見之見，秘密自證見之見，這三種方式。在《自生續》中說：見解被認為有三種。有法見之見，法性見之見，自證見之見。如是。 確立彼之方式。 確立彼之方式有三種：從觀察身語意三者何者為主的角度進行追究；從多種方式觀察心性本身，尋找相似之處；從觀察生處、住處、去處三者，認識三身。其中第一種是：一位上師對種姓之子說：觀察身語意三門何者為主。一些隨意說話的人說：當然是心最重要。如果心不思考，身體就不能活動，語言就不能表達。對此應當進行分析。這只是一種隨意的說法。在不清淨的時候，沒有不依賴身語的思考，什麼也做不了。在清淨的時候，金剛三者中哪個最重要？還有中陰意生身，夢境習氣身，現在血肉之身，色界光明之身，空性智慧禪定之身等等，永遠不可能有心獨立存在。如果沒有這些，單純由心構成的身體等又在哪裡存在呢？因此，怎麼能認為心最重要呢？如果認為行走、活動等是身，說話等是語，思考、記憶等是心，沒有大小之分，對此進行解釋：因為在阿賴耶識心的根本上放置了習氣，所以顯現為身體和處所。所有的身體都被心執著為我，所以自己連動一下都不能，會分離、腐爛。語言的表達也不能不依賴心。此外，成佛或者輪迴，從輪迴中解脫或迷惑
English
It is said how to understand. Thus it is. Those are the views of the vast expanse. That is the meaning. Also, in the Abhisamayalankara it says: External objects are the subject, the inner mind is the dharmata, the secret is self-awareness. Only these four, the realm of reality and wisdom, exist. From this, there are the four views of outer, inner, secret, and unsurpassed. Therefore, if one approaches the direct perception of thögal with the outer, and takes the first three as one way, placing trekchö in a dominant position, then there are the view of the view of external objects, the view of the view of inner dharmata, and the view of the view of secret self-awareness, these three ways. In the Rangshar it says: Views are considered to be of three kinds. The view of the view of the subject, the view of the view of dharmata, and the view of the view of self-awareness. Thus it is. The way to establish that. The way to establish that is threefold: investigating which of body, speech, and mind is the most important; searching for similarities by examining the nature of mind itself in various ways; and recognizing the three kayas by examining the three places of origin, dwelling, and going. The first of these is: A lama said to a son of the lineage: Observe which of the three doors, body, speech, and mind, is the most important. Some who speak carelessly say: Of course, the mind is the most important. Without the mind thinking, the body cannot move and speech cannot express. This should be analyzed. This is just a casual statement. In the impure state, one cannot accomplish anything with thought alone, without relying on body and speech. In the pure state, which of the three vajras is the most important? Also, the intermediate state mind-body, the dream habitual body, the present flesh and blood body, the form realm clear light body, the emptiness-wisdom samadhi body, etc., it is never possible for the mind to exist independently. If these do not exist, where do bodies etc. composed of mind alone exist? Therefore, how can the mind be considered the most important? If one thinks that walking, moving, etc. are body, speaking etc. are speech, and thinking, remembering etc. are mind, and there is no difference in importance, then here is the explanation: Because habits are placed at the root of the alaya mind, they appear as body and place. All bodies are grasped as self by the mind, so they cannot even move on their own, and they separate and decay. Speech cannot be expressed without relying on the mind. Furthermore, becoming a Buddha or being in samsara, liberation or confusion from samsara