Tibetan
ན་དང་བའི་ཆུ་ན་སྣང་། །དེ་ལ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མེད། །དེ་བཞིན་གང་ཡང་བཀོད་མེད་པར། །དེ་ཉིད་མཁའ་ལས་གང་གསལ་བ། །གང་འདིར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་དངོས་མེད་འཛིན་རྟོག་བྲལ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་རང་བཞིན་ནི། །གང་ཞིག་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པ་ན། སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་དང་། །ལོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་དུ། །བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་སྣང་། །དེ་སངས་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ལྟར། །སྟོང་ཉིད་ཅིར་ཡང་མེད་པ་ལ། །སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ཅིར་སྤྱད་ཀྱང་། །སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་ཇི་བཞིན་པས། །བརྟགས་ན་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །སྒྲ་བརྙན་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ནི། །རང་གི་གནས་ལ་སྒྲས་རྐྱེན་པས། །དེ་བཞིན་དེ་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་འབྱུང་། །དེ་ཉིད་ཅི་ཡང་མེད་འབྱུང་ཡིན། །གསང་སྔགས་གསང་བའི་བྱིན་བརླབས་དག །གང་གི་ཆེད་དུ་མེད་འབྱུང་བ། །ཅི་ཡང་མེད་ལ་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །མེད་རྒྱུ་བཏགས་ཆགས་བལྟས་པར་སྣང་། །གང་འདིར་མིག་ཡོར་རང་བཞིན་ནི། །མིག་ནད་ཅན་ལ་རྫས་སྣང་བ། ། འཁྲུལ་པའི་ངོ་ལ་སྣང་བར་ཟད། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད། །སྤྲོས་བྲལ་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ལས། །ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་ཅི་སྣང་བ། །ཆོ་འཕྲུལ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་ཟད། །སྣང་བ་དེ་དག་གང་ཡང་མེད། །ཆུ་དང་ནམ་མཁའ་དང་བ་ལས། །ཆུ་བུར་སྤྲིན་ཚོགས་ཐ་དད་འབྱུང་། །རང་འབྱུང་རང་ཞིའི་རང་བཞིན་པས། །ཆུ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་དག །སྣང་དང་མི་སྣང་ཇི་སྙེད་པ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ལས། །རང་འབྱུང་རང་གི་ཇི་བཞིན་པར། །དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །དྲི་ཟའི་གནས་དེ་ངེས་མེད་པ། །དེ་ཡི་གཟུགས་ནི་གར་བྱུང་བར། །གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་འབྱུང་། །འབྱུང་བ་ཉིད་ན་དེར་མི་བརྟག །ཇི་བཞིན་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད། །གནས་པ་གནས་པ་གར་གནས་པར། །དེ་ཉིད་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་སྣང་། །སྣང་བ་དེ་ལྟར་གནས་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ནི། །མེད་འབྱུང་གཅིག་ལས་དུ་མར་འབྱུང་། །གང་འབྱུང་འཁོར་ལོའི་རྒྱུན་ལྟར་སྣང་། །སྣང་བའི་འབྱུང་རྒྱུན་འཆད་མ་ཡིན། །མི་མཉམ་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཇི་ལྟ་བ་ལྟར་དེ་འབྱུང་བ། །གང་འདིར་འབྱུང་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །དེ་ལ་ཟད་མེད་འཕེལ་བ་མེད། །གང་འདིར་གཟུགས་བརྙན་གང་སྣང་བ། །བཞིན་དང་བཞིན་འབྱུང་དང་བ་ལས། །བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་། །དེ་ཉིད་དེ་གཉིས་ཐ་དད་མིན། །གང་འདིར་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོ་བས། །རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་རྒྱུ། །དེ་བས་དེ་ལ་དེ་གཉིས་མེད། །དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་དེ་ཁོ་ན
Chinese
水中显现倒影。 对其进行考察，实物并不存在。 同样，在没有任何安排的情况下， 那从虚空中显现的光明。 凡在此显现的，即是那光明， 那光明无实，远离执着和分别。 如同梦境的自性， 当某人被睡眠压迫时， 在刹那、片刻、瞬间， 以及年等无数的时间里， 显现经历各种苦乐。 醒来后什么也找不到一样， 在空性中，什么也没有， 无论如何运用行为的差别， 由于对行为不执着，如其本然， 考察时，远离一切所缘。 声响影像生起的自性， 以声音为缘，在自己的处所， 如是这般，声响影像生起。 那本身是无而生起。 秘密真言秘密的加持， 为了什么而无生起呢？ 从什么也没有之中生起一切。 无的显现，被视为因缘和执着。 凡在此，如眼翳的自性， 患有眼疾的人看到事物， 仅仅是在错觉的面上显现。 如同显现，什么也没有。 从离戏的自性空性中， 无论显现何种神变景象， 仅仅是显现为神变本身。 那些显现，什么也没有。 从水、天空和雾气中， 水泡、云朵各异生起。 以自生自灭的自性， 水本身清净为空性本身。 无论显现与不显现有多少， 一切一切都从那本身中， 自生自性如其本然， 确定为清净本身。 乾闼婆的居处是不确定的， 它的形象无论在哪里出现， 城市也同样在那里出现。 在生起本身中，无法在那里考察。 如其本然的如是性， 安住，安住，在哪里安住？ 那本身显现为无量宫殿。 显现是那样，并非真实存在。 如同幻化的自性， 从无生起，从一化为多。 所生起的，显现如轮转的相续。 显现的生起相续不会断绝。 从不平等到平等的自性， 如其所是地那样生起， 凡在此生起相续不断绝， 对此没有穷尽，没有增长。 凡在此显现的影像， 从面容、面容生起和雾气中， 依靠而如是生起影像。 那本身与那两者并非他异。 凡在此，原因和结果各自不同， 原因本身是结果，结果本身是原因。 因此，在那之中没有那两者。 如是性，仅此而已。
English
Reflections appear in clear water. Upon examining them, the actual objects are not there. Likewise, without any arrangement, That which clearly shines from the sky itself. Whatever appears here is that very thing, That very thing is without substance, free from grasping and conceptualization. Like the nature of a dream, When someone is overcome by sleep, In an instant, a moment, a short while, And for countless years and so on, Experiences of various joys and sorrows appear. Just as nothing is found upon awakening, In emptiness, there is nothing at all, However one may employ the distinctions of actions, Since one is not attached to actions, just as it is, Upon examination, it is free from all objects of focus. The nature of the arising of sound and images, With sound as the condition, in its own place, Thus, in that way, sound and images arise. That itself is arising from nothingness. The blessings of secret mantras, For what purpose do they arise from nothingness? From nothing at all, everything arises. The appearance of nothingness is seen as cause and attachment. Whatever here is like the nature of cataracts, Objects appear to someone with an eye disease, They merely appear on the face of delusion. Just as they appear, there is nothing at all. From the nature of emptiness, free from elaboration, Whatever miraculous displays appear, They merely appear as miracles themselves. Those appearances are nothing at all. From water, sky, and mist, Bubbles and clouds arise separately. With the nature of self-arising and self-subsiding, The water itself becomes clear as the sky itself. However many appearances and non-appearances there are, All of them arise from that very thing, Self-arising, self-nature, just as it is, It is certain to be purity itself. The dwelling of a Gandharva is uncertain, Wherever its form appears, The city also appears in the same way. In the arising itself, one cannot examine it there. The suchness of just as it is, Abiding, abiding, where does it abide? That itself appears as an immeasurable great palace. Appearance is like that, it is not truly existent. Like the nature of an illusion, From nothingness, from one, many arise. Whatever arises appears like a continuous wheel. The continuous arising of appearances does not cease. From the nature of inequality to equality, Just as it is, it arises, Whatever arises here does not cease continuously, For that, there is no exhaustion, no increase. Whatever image appears here, From face, facial expressions, and mist, Relying on them, the image arises in that way. That itself and those two are not different. Whatever here, cause and effect are separate, The cause itself is the effect, the effect itself is the cause. Therefore, in that, there are not those two. Suchness itself, that alone.
Tibetan
འོ། །དེས་ན་ཇི་སྙེད་པ་ཡི་ཆོས། །ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པས་ན། །གང་ལྟར་ཅི་སྣང་ཅི་བྱུང་ཡང་། །མི་གཡོ་བ་ལས་འབྱུང་སྣང་མེད། །ཟབ་མོ་གསང་བ་དམ་པ་འདི། །མཁའ་ལ་རྟོག་འདྲ་གཏིང་དཔག་དཀའོ། །རྣལ་འབྱོར་མི་ལྡན་གང་རྟོག་པ། །བརྟགས་པས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ནི། །མིག་གི་དབང་པོས་རབ་བརྟགས་ན། །སྙིང་པོ་དེ་གང་མི་རྟོགས་ཀྱི། །འོད་འབར་ཟིལ་གྱིས་མིག་རྫིལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱིས་པ་བློ་ཞན་པས། །སྙིང་པོ་དོན་ལ་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང་། །གསང་བའི་སྙིང་པོ་མི་མཐོང་གི། །བློ་ཞན་བྱིས་པ་ག་ ཆད་རྒྱལ། །དེས་ན་གསང་བ་དམ་པ་འདི། །མཚོན་པས་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །གང་ལ་རྨོངས་པའི་ཚོགས་མཚོན་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་མོ། །བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །བསམ་དང་བྲལ་བས་དེ་བཞིན་གཞག །མི་བརྟག་གཞག་པའི་ཆོས་འདི་གང་། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །བརྗོད་པས་མཚོན་པ་ལས་འདས་པས། །འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་ག་ལ་ཡོད། །མེད་པས་བསྟན་པའི་དམིགས་མི་རྙེད། །མི་དམིགས་ཆོས་ལ་ཚིག་ལམ་མེད། །ཆོས་ཀུན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །ནམ་མཁའི་དབུས་མཐའ་མི་དམིགས་བཞིན། །ཆོས་ཀུན་མཐའ་དབུས་མུ་དང་བྲལ། །ནམ་མཁའ་གང་མིང་རྗོད་བྱེད་པ། །བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་མིང་བརྗོད་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་དེ་ལ་འགག་མི་འགྱུར། །འདི་ལ་མི་རྟོག་གང་བརྗོད་པ། །བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་རྟོག་ཅི་བརྗོད་ཀྱང་། །དེ་ལ་གཉིས་མེད་འགག་མི་འགྱུར། །གང་འདིར་གཉིས་སུ་འདོད་པ་དང་། །དབུས་མཐའ་འབྱེད་པ་ཐམས་ཅད་གོལ། །མཉམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་། །གཉིས་དང་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས། །ཀྱེ་མ་འདི་གཅིག་ཆོས་ཀྱི་སྤུན། །ཐམས་ཅད་དེ་ལས་མེད་བཞིན་དུ། །གཉིས་འདི་ཕན་ཆད་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །ཀུན་ཀྱང་ངེས་པ་འདི་ལྟར་ཞོག །གྲོགས་པོ་དག་དེ་དག་ནི་མེ་ལོང་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པ་དམ་པ་ངེས་པར་བགྲོས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པས་ལང་ཀའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་ལུས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་འཇོག་པར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་མདོ་ཆེན་པོ་ལས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་ལང་ཀའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་དམན་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ལ་གང་དུ་འདིར་མདོ་བཅུ་བཀོད་པའི་དགུ་པ་དྲི་བ་ཡོངས་སུ་དྲིས
Chinese
哦！因此，所有的一切法，以如实性而言都是一。无论如何显现、发生什么，都不会从不动摇的自性中产生。这个深奥的秘密，如同虚空般难以测度。没有瑜伽的人无论如何思索，通过思索也无法理解。例如，太阳的精华，如果用眼睛去仔细观察，将无法理解其精华所在，反而会被其光芒所耀眼。同样，愚笨的孩子无论如何思索其精华之义，也无法见到秘密的精华，只会成为愚笨的孩子。 因此，这个神圣的秘密，虽然不能用言语来完全表达，但为了消除那些迷惑，对于瑜伽士来说，也只能略微提及。这个不可思议的法性，应以离于思虑的方式安住。这个不可思议的法，我没有向孩子们展示。因为它超越了言语的表达，又怎能用“这个”来指示呢？因为无所有，所以无法找到指示的目标。对于不可指示的法，没有言语的途径。一切法都如虚空一般，虚空也没有任何特征。如同虚空的中央和边际无法确定一样，一切法也远离边际、中央和界限。虚空的名字被说出，说出的本身就是事物。即使说出它的名称，虚空也不会因此而改变。对于这个不可思议的法，无论说什么，说出的本身就是分别念。无论如何说分别念，对于它来说，二元对立也不会改变。凡是认为这里有二元对立，以及区分中央和边际的，都是错误的。即使是“平等”这个词，也是从二元和区分中央边际而来。唉！这唯一的法兄弟，虽然一切都源于它，但二元对立从此以后就是分别念。大家都这样确定下来吧！朋友们，要知道，这些都应该像镜子一样去观察，要确定地思考这神圣的意义。如是说后，楞伽的领主等下劣之身的菩萨们，都正确地安住于正定之中。诸佛意趣汇集的大经中，名为“略示”的第六十三品。结束。 之后，楞伽的领主等下劣和殊胜者们，向秘密主询问，在此处所列举的十部经中的第九部经的提问。
English
Oh! Therefore, all phenomena, in their suchness, are one. No matter what appears or arises, it does not originate from the unwavering nature. This profound secret is like the sky, difficult to fathom. Whoever lacks yoga, no matter how they contemplate, will not understand through contemplation. For example, the essence of the sun, if examined closely with the eyes, will not reveal its essence, but will dazzle the eyes with its blazing light. Similarly, foolish children, no matter how they contemplate the meaning of the essence, will not see the secret essence, but will only remain foolish children. Therefore, this sacred secret, although it cannot be fully expressed in words, is only mentioned slightly to yogis in order to dispel the confusion of those who are deluded. This inconceivable nature of reality should be maintained in a way that is free from thought. This inconceivable dharma, I have not shown to children. Because it transcends verbal expression, how can it be indicated with "this"? Because there is nothing, the object of indication cannot be found. For the un-indicatable dharma, there is no path of words. All dharmas are like the sky, and the sky has no characteristics. Just as the center and edge of the sky cannot be determined, all dharmas are free from edge, center, and limit. The name of the sky is spoken, and the speaking itself is the thing. Even if its name is spoken, the sky does not change. Whatever is said about this inconceivable dharma, the saying itself is conceptual thought. No matter how conceptual thought is spoken, duality does not change for it. Whoever thinks there is duality here, and distinguishes between center and edge, is mistaken. Even the term "equality" comes from duality and distinguishing between center and edge. Alas! This one dharma brother, although everything originates from it, duality is henceforth conceptual thought. Let everyone be certain of this! Friends, know that these should be examined like a mirror, and the sacred meaning should be contemplated with certainty. Having said this, the lords of Lanka and other bodhisattvas of inferior bodies were correctly established in samadhi. The sixty-third chapter, called "Brief Indication," from the Great Sutra that Gathers the Intentions of All Buddhas. End. Then, the lords of Lanka and other inferior and superior beings asked the Lord of Secrets about the ninth of the ten sutras listed here.