Tibetan
་པས་ཀྱང་ལམ་དམ་པ་འདི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བའི་སྒོ་དགུ་ཆད་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ལམ་དམ་པ་འདི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་པའི། །ཤེས་པར་འདོད་པ་གང་དག་གིས། །དམ་པའི་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ཉིད་དམ་པའི་ལམ་ཉིད་དེ། །མཁའ་ལ་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་བཞིན། །ཉམ་ང་ལོག་མེད་དམ་པའི་ལམ། །འདི་ལྟར་ངེས་པའི་ལམ་འདི་ཡང་། །ཀུན་གྱིས་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཚིག་གི་ལམ་གྱིས་ཉེར་མཚོན་ཏེ། །བརྗོད་མེད་ཚིག་གི་ཡུལ་བྲལ་བ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ན། །རང་བཞིན་མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད། །དེ་ལ་མིང་མེད་མིང་བཏགས་རྒྱུས། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཐ་དད་འགྱུར། །དེ་ལས་སྤྱོད་པའི་གཞིར་གྱུར་ཏེ། །བརྗོད་པས་དེ་ཉིད་མཐོང་བྱའི་ཕྱིར། །ཚིག་གི་ལམ་ནི་རྣམ་གྲངས་ལས། །ཚིག་ལམ་སྒོ་མོ་དཔག་མེད་འགྱུར། །དེ་ལས་དམ་པའི་རྗེས་བཅད་པ། །གང་གི་ཐུགས་ལས་བྱུང་བའི་ལུང་། །སྒྲོན་མས་ཉེ་བར་གཏེར་བཙལ་བ། །ཉེ་ལམ་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ནི། །གང་བྱུང་རྗེས་སུ་དེ་འབྲངས་ན། །འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁོར་བར་འགྱུར། །གང་འབྱུང་གཡོ་བ་གང་བཀག་པ། །རྒྱུན་གྱི་འགོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གང་འབྱུང་མེད་པའི་བླུན་པོ་པ། །མུར་འཛིན་མུན་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར། །འདི་ཞེས་གཅིག་ཏུ་གང་བཟུང་བ། །མཚན་མ་རྟོག་པའི་རི་བོ་ཡིན། །སྔ་ཕྱི་མེད་ཅེས་མུ་བཅད་ན། །དེ་མེད་ཆད་པའི་མུ་ཅན་ཡིན། །མ་བཅོས་ཉིད་ལ་ཡུད་ཙམ་ཞིག །ཅིར་གཡོས་སྐྱེ་འགག་འབྱུང་བ་དེ། །དེ་ལས་གང་འབྱུང་གང་འཕེལ་བ། །རྣམ་གྲངས་ལམ་དེ་འཕེལ་འགྱུར་གྱི། །དམ་པའི་ལམ་ཉིད་རྙེད་མ་ཡིན། །དཔེར་ན་འགྲོ་གང་བྱིས་པ་དག །གྲིབ་མ་སྤངས་ནས་རྣམ་དག་ཚོལ། །གང་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བཙལ་ཡང་འགྲིབ་འཕེལ་དག་མི་རྙེད། །དེ་ཉིད་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ། །གང་འདིར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །ཤ་ཐང་བར་ནི་ལམ་ཚོལ་བ། །དོན་མེད་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚིག་ཏུ་གང་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་རྩོད་པ་འདྲ། །ཚིག་ཏུ་སྨན་དང་དཔྱད་བཤད་ཀྱང་། །ནད་པའི་ཚོགས་ལ་མི་སྨན་ནོ། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་མ་གྱུར་ན། །ཚིག་ལམ་དེ་བརྗོད་དེ་མ་ཡིན། །གང་འདིར་གང་སྤངས་གང་ཚོལ་བ། །གཟུགས་སྤངས་ནས་ནི་གྲིབ་ཚོལ་འདྲ། །སེམས་ཉིད་དམ་པའི་ལམ་ཉིད་པས། །མ་རིག་ཡེ་ཤེས་ཐ་དད་མིན། །མི་རྟོག་པ་ནི་ལམ་འདིར་གཅིག །སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་བར་སྣང་བས། །སྣ་ཚོགས་ལམ་འདིར་ གཅིག་པ་ཡིན། །དཔེར་ན་གསེར་གྱི་རྒྱུ་གཅིག་ལས། །དབྱིབས་དང་གཟུགས་ནི་ཐ་དད་པར། །བྱས་པས་དེ་དག་མིང་རེ་གྲགས། །གང་གྲགས་གསེར་གྱི་ངོ་བོར་གཅིག །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཁྱད་པར་གྱིས། །གང་ལྟར་བལྟས་དགུ་དེ་ལྟར་སྣང་། །སྣང་ཡང་དེ་ལས་གཞན་མི་དམིགས། །སྒྲོན་མ་འབར་བའི་རིན་ཆེན་ནི། །ཇི་ལྟར་ངན་ཁུང་སྦས་གྱུར་ཡང་། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་རང་སྣང་བས། །འོད་ནི་མཁའ་ལ་གསལ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཉིད་རིན་ཆེན་སྒྲོན། །ལུས་ངན་འདམ་དུ་བྱིང་གྱུར་ཡང་། །རང་བྱུང་རང་ཞི་རང་སྣང་བས། །མ་བཅོས་རང་བཞིན་ཡོངས་ཀྱིས་གསལ། །སེམས་འདི་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །ཀུན་ཁྱབ་སྟོང་གསལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །བྱུང་ཚོར་གཡོ་འགོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་ངང་གིས་ཞི། །མདོར་ན་ཇི་ལྟར་བརྟགས་བསམས་བཞིན། །འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་སྣང་། །མ་བཅོས་གཡོ་བ་མེད་ཉིད་ལས། །སྣ་ཚོགས་རྒྱུ་འབྱུང་མི་སྐྱོན་ཞིང་། །ཆོ་འཕྲུལ་མི་འགག་ཉམ་ང་མེད། །ཇི་བཞིན་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །བློ་བཞག་མ་ཡེངས་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་ནི་ཚེགས་མེད་དོན་པོ་ཆེ། །དེ་ཉིད་དུས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན། །དེ་ཡི་དོན་ལ་ཇི་སྙེད་གནས། །མཐོང་བས་དེ་ཉིད་དེར་གོམས་ན། །ལམ་རྙེད་ལམ་མཐོང་ཉམ་དྲོད་ནི། །དོན་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་། །གང་མ་ཡིན་ལ་ཟིན་འབྱུང་བ། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །མཚན་མ་རྟོག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ངེས་པའི་བློ་གྲོས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཆོས་ཀུན་འདི་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། །དེ་ལྟར་མ་མཐོང་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེ་མཐོང་དེ་ཡང་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཨེ་མའོ་ཅི་ག་སྙམ་དུ་འབྱུང་། །དེ་ཉིད་མ་མཐོང་གང་སུ་དག །རྩོལ་གྲུབ་དཀའ་བའི་ཚེགས་ཆེན་གྱིས། །དམ་པའི་ལམ་ཚོལ་ལམ་རེ་རིང་། །དེ་ཡི་དོན་འབྱུང་དེ་ཡོད་ཀྱང་། །ལམ་དེ་རྙེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་རྙེད་པ། །དམ་པ་ཉིད་ལས་དམ་པ་ཡིན། །དེ་ནི་རྟེན་བརྙན་མཚུངས་མ་ཡིན། །ཞི་ ལུས་མཐར་འགོག་གཉིས་མཚུངས་མིན། །སློབ་པའི་ས་དང་དེ་མི་མཚུངས། །རྣལ་འབྱོར་སེམས་པ་རྟོག་མཐའ་དང་། །གང་མཚུངས་དེ་འདྲ་དེ་མི་མཚུངས། །དེས་ན་རྣམ་དག་ལམ་ཆེན་ནི། །སེམས་ཀྱི་གསང་འདི་ཡིན་པས་ན། །དགོངས་པ་ཀུན་ལས་འདུས་པ་ཡི། །གསང་བའི་ལམ་འདི་ཤེས་བྱས་པས། །བཙལ་བའི་བྱ་བ་རྒྱུ་མེད་དེ། །ལམ་འདི་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །དཀའ་བ་རྩོལ་བ་གང་མེད་པར། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་གསང་བ་གར་གནས་པ། །དེ་ནི་དབེན་པ་དམ་པ་སྟེ། །དགོན་པ་ཆེ
Chinese
也應當完全了知此殊勝道。想要斷絕九種墮落之門者，也應當完全了知此殊勝道。如是等等無量之，一切一切皆圓滿之，凡欲知者，應知此殊勝道。心性即是殊勝道，如鳥跡於空無痕跡。無有怖畏顛倒之殊勝道，如是此決定之道亦，為令一切皆知曉故，以言辭之道而近似顯明，不可言說、離言辭之境，於彼之自性本然中，自性不造作，本然如是。於彼無名，以名安立故，見與不見轉為各異。從彼轉為行持之基礎，為令以言說而得見彼故，言辭之道乃是名相，言辭道門轉為無量。從彼斷絕殊勝之足跡，何者從其意中生起之聖言，如燈火尋覓寶藏般，趨近菩提之近道乃，若隨逐何者之生起，則將於輪迴之輪中流轉。何者生起，何者止息動搖，即轉為常恆之止息。何者無有生起之愚者，執著於黑暗之道。若執取此為一，即是相狀分別之山。若斷絕前後之邊際，彼即是無有、斷滅之邊際。於不造作之性中，剎那間，如何動搖、生滅之生起，從彼何者生起、何者增長，名相之道彼增長轉變，殊勝之道並非新得。譬如任何行走之孩童，捨棄影子而尋求清淨。從何者生起，即以彼，尋求亦不獲減損增長清淨。彼即是本來如是，於此何處以種種痛苦，乃至身疲力竭而尋求道，乃是無義之魔業。於彼言辭所說者，如於虛空爭論。言辭中之醫藥與診斷，亦不醫治病患之眾。彼若非如是，言辭之道彼說非彼。於此何者捨棄、何者尋求，如捨棄形體而尋求影子。心性即是殊勝道之故，無明與智慧無有差別。不分別乃是此道之唯一，心性種種如虛空，種種道於此乃唯一。譬如黃金之質一，
English
Also, one should fully understand this supreme path. Those who wish to cut off the nine gates of downfall should also fully understand this supreme path. Such as these, immeasurable, all, all completely perfect, whoever wishes to know, should know this supreme path. Mind itself is the supreme path, like birds' paths in the sky, without trace. The supreme path, without fear or reversal, this certain path as such, in order for all to know, is approximated by the path of words. The inexpressible, beyond the realm of words, in its own nature, the unconditioned nature, is as it is. In that which is nameless, by the cause of naming, seeing and not seeing become different. From that, it becomes the basis of practice, in order to see it through expression, the path of words is nomenclature, the door of the path of words becomes immeasurable. From that, the traces of the supreme are cut off, the words of scripture that arise from whose mind, like searching for treasure with a lamp, the near path of supreme enlightenment is, if one follows what arises, one will revolve in the wheel of samsara. Whatever arises, whatever stops and wavers, becomes the cessation of continuity. The fool who has no arising, clings to the path of darkness. Whatever is grasped as this one, is the mountain of conceptual signs. If one cuts off the boundaries of before and after, that is the boundary of non-existence and annihilation. In the unconditioned nature, for a moment, how does the arising of arising and ceasing stir? From that, whatever arises, whatever increases, that path of nomenclature increases and changes, the supreme path is not newly found. For example, any child who walks, abandons the shadow and seeks purity. From whatever it arises, by that itself, even if sought, decrease, increase, and purity are not found. That itself is originally as it is, in whatever place here, with various sufferings, even to exhaustion, seeking the path, is the meaningless work of demons. Whatever is spoken in words, is like arguing in the sky. Even if medicine and diagnosis are explained in words, they do not cure the assembly of patients. If that itself does not become as it is, that path of words speaks of what it is not. Whatever is abandoned here, whatever is sought, is like abandoning form and seeking shadow. Since mind itself is the supreme path, ignorance and wisdom are not different. Non-discrimination is the one path here, mind itself is various like space, the various paths here are one. For example, from one substance of gold,
Chinese
形状和颜色是各不相同的，因此它们各有自己的名称。无论叫什么，其本质都是黄金。同样，心的自性，因看见和看不见的差别，无论怎么看，都呈现出那样的景象。虽然显现，但除此之外没有别的。点燃的珍宝灯，无论如何隐藏在恶劣的孔洞中，它的自性自然显现，光芒在空中清晰可见。同样，心性是珍宝灯，即使沉入恶劣的身体泥潭中，自生自灭，自然显现，未被改造的自性完全显现。这个心就像天空一样，遍布一切，空明澄澈，产生各种各样的现象。产生的感觉、动摇和停止，所有这些，都是自性产生，自然平息。总而言之，无论如何观察思考，都会随着变化，一切都显现出其本质。在未被改造、没有动摇的自性中，各种各样的因缘产生，没有过失，寂静。神变不会停止，没有恐惧。就像天空的自性一样，只是将心安住，不要散乱。这是毫不费力的大义。这正是过去、现在、未来所有佛陀产生的本质。它的意义存在于任何地方。通过看见它，习惯于它，获得道路，看见道路，体验温暖，意义自然会显现。执着于非真之物，菩提胜妙将会显现。对于名相概念的法，将会产生确定的智慧。一切法都是如此，没有看见这一点真是太奇怪了。看见这一点，那也是太奇怪了。哎玛喔，心中会这样想。没有看见这一点，谁会需要，通过努力奋斗的巨大辛劳，寻找神圣的道路，道路是多么遥远啊。它的意义显现，它确实存在，但那条道路也无法找到。获得圣者之路，从圣者本身而来才是圣者。那不是依靠影像的比喻。寂静 身体的终结和阻碍并不相同。与学习的阶段也不相同。瑜伽士的心与概念的终点，相同与否，那是不相同的。因此，清净的大道，因为这是心的秘密，从所有的见解中汇集，通过了解这个秘密的道路，寻找的行为毫无意义。通过看见这条道路，不需要任何困难和努力，一切的一切都将成就。心的秘密存在于何处？那就是神圣的寂静之处，伟大的寂静地。
English
Shape and form are different, so they have their own names. Whatever it's called, its essence is gold. Likewise, the nature of mind, due to the difference between seeing and not seeing, however it is viewed, it appears that way. Although it appears, there is nothing else besides it. The precious lamp that is lit, no matter how it is hidden in a bad hole, its nature naturally appears, and the light becomes clear in the sky. Likewise, the nature of mind is a precious lamp, even if it sinks into the mud of a bad body, self-born, self-pacified, naturally appearing, the unmodified nature is completely clear. This mind is like the sky, pervading everything, empty and clear, producing all kinds of phenomena. The feelings that arise, the shaking and stopping, all of these arise from nature and naturally subside. In short, however one observes and thinks, everything appears in its essence as it changes. In the unmodified, unwavering nature, various causes arise, without fault, peaceful. Miraculous powers do not cease, there is no fear. Just like the nature of the sky, just settle the mind and do not be distracted. This is the effortless great meaning. This is the essence of all Buddhas arising in the past, present, and future. Its meaning exists everywhere. By seeing it, getting used to it, obtaining the path, seeing the path, experiencing warmth, the meaning will naturally appear. Clinging to what is not true, the supreme Bodhi will appear. For the phenomena of names and concepts, definite wisdom will arise. All phenomena are like this, it is very strange not to see this. Seeing this, that is also very strange. Emaho, one will think like this in their heart. Not seeing this, who would need, through the great labor of striving and struggling, to seek the sacred path, how distant the path is. Its meaning appears, it does exist, but that path also cannot be found. Obtaining the path of the holy ones, from the holy ones themselves is the holy one. That is not the same as relying on the metaphor of images. Peace The end of the body and obstruction are not the same. It is also not the same as the stage of learning. The yogi's mind and the end of concepts, whether they are the same or not, that is not the same. Therefore, the pure great path, because this is the secret of the mind, gathered from all views, by understanding this secret path, the act of searching is meaningless. By seeing this path, without any difficulty or effort, everything, everything will be accomplished. Where does the secret of the mind reside? That is the sacred solitary place, the great solitary place.