Tibetan
་འགྱུར་ཡེ་ཤེས་ལྔར་སྣང་བ། །དེ་ཉིད་དོན་ལ་ངེས་པར་བཞག་པས་ན། །སེམས་ཉིད་གནས་འགྱུར་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཉིད་དེ་ལ་རྫོགས་པས་ན། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་དེ་རྟོགས་ན། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་མ་ནོར་མ་བཅོས་པར། །བདལ་ཁྱབ་ས་ཉིད་ནོན་པས་འདུས་པར་གསུངས། །གནས་སྐབས་དེ་ན་ཡོད་མེད་ལྟ་མཐར་ཐུག །སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དང་། །དེང་རྒྱུན་ཡོད་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གང་འདིར་ཇི་ལྟར་བལྟ། །དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ནམ་མི་སྣང་བ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནམ་སངས་རྒྱས་མིན། །དེ་ལས་གཞན་ན་སངས་རྒྱས་ཡོད་དམ་མེད། །འདི་ལྟར་ཅིར་བཞག་གྲོས་ཀྱིས་ཆོད་པར་བྱ། །འདི་ལྟར་ངེས་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་། །བློ་བུར་ལས་ལམ་མི་དགག་དེ་བཞིན་སྤྱད། །དེས་ན་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་འདུས། །དེ་ལ་བསམ་མེད་དམིགས་མེད་དེར་བཞག་ན། །ཅིར་སྣང་ཅིར་སྲིད་མཚན་མེད་དེ་གཅིག་པ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དེ་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས། །དེ་ཉིད་མ་ཡེངས་པས་ན་མ་བསལ་ཡང་། །རྫོགས་པ་སྤྱིར་ཆིབ་ས་ཉིད་ཡེ་ནས་ནོན། །དེ་ཉིད་ཉམ་དྲོད་ཉམས་སུ་གསལ་ན་ཡང་། །ཆོས་ཀུན་སྒོ་དང་མི་འགལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་ལྡན་གོལ་སའི་སྒོ་བཀག་ནས། །དྲོད་ཆེན་གསུམ་གྱིས་དམ་པའི་དགོངས་པ་མྱོང་། །དེས་ན་ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་ཉམས་རྙེད་པས། །འབྲས་བུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་རང་བཞིན་རྫོགས། །སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་ནམ་མཁའ་ངང་ལ་གཞག །དེས་ན་དྲན་ཅིང་རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །དེ་བཞིན་མ་བཅོས་ཉིད་ཀྱིས་ལ་བཅད་པས། །ངང་གིས་མ་བཅོས་ཡང་གིས་འོད་ གསལ་བ། །གསང་བ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་པར་བསྔགས། །མ་ཡེངས་སྐྱེ་འགག་མེད་ཉིད་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་གསུམ་དོན་དེ་ཡི་སྐབས་ན་རྫོགས། །དེས་ན་ཀུན་གྱི་བཤེས་ཉེན་དགོངས་བརྒྱུད་ནས། །དམ་པའི་དོན་དུ་སེམས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པས་ན། །གང་གིས་འདི་མཐོང་དེ་ཡི་ཞལ་མཐོང་ཡིན། །དེ་མཐོང་ཕན་ཆད་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །དེས་ན་ཀུན་གྱི་བཤེས་ཉེན་ཡིན་པར་གྲགས། །དེ་ལྟའི་དོན་མཐོང་གང་དང་གང་ཞིག་གིས། །ཅི་ལའང་མི་ལྟ་དེ་ལ་ཞེན་པར་བྱ། །དེས་ན་བྱས་ཟིན་བཙལ་མེད་དེར་ངེས་ནས། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་ཅེས་བྱ། །དེས་ནི་ཟིན་ཆགས་བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་བ། །ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་རྫོགས་པར་དམ་བཅའོ། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་མཚན་མ་རྣམ་དག་པ། །ཆོས་ཉིད་མངོན་འགྱུར་ཆེ་ཡོན་རྒྱུན
Chinese
显现为五种智慧的转变， 若能确切安住于此意义， 心性之转变亦即是它。 五种智慧圆满于此， 故五种智慧亦融为一体。 如实证悟心之法性， 本初即是佛陀，无谬无改， 据说，广大遍布之自性，因胜伏而聚集。 彼时，存在与不存在，乃是见解之极致。 心之如是，究竟如何？ 应知当下常有与否。 于如是性中，当如何观？ 彼是显现，抑或不显现？ 若是，是佛陀，抑或非佛陀？ 除此以外，有佛陀，抑或无佛陀？ 如是安立，以智慧决断。 如是确定，纵然如是， 莫否定突发之业道，如是行持。 因此，一切之自性即聚集于此。 于此无思无缘而安住， 无论显现何物，存在何物，无相即唯一。 无生无灭之彼，本初即是佛。 不离彼性，故虽未断除， 然圆满之基，自性本已胜伏。 纵然彼性，暖相清晰显现， 为示教一切法与门不相违故， 具足三摩地，关闭错谬之门， 以三大暖相，体验圣者之意。 因此，因修持而获得三种三摩地， 果报六度波罗蜜，自性圆满。 心性不作修饰，安住于虚空之状态。 因此，无论生起何种忆念与分别， 皆以如是不作修饰之性而阻断， 自然不作修饰，亦即光明。 秘密集会诸尊赞叹如是。 不离散，无生灭，即是三摩地， 三种瑜伽之义，于彼时圆满。 因此，应从一切善知识之意传中， 为了圣者之义，而了知心性。 彼即是金刚萨埵， 谁见此，即见彼之面容。 见彼之后，即是圣者， 因此，被称为一切之善知识。 无论何人，见到如是之义， 莫观其他，应执着于此。 因此，确定已成，无须寻觅， 称为自生智慧，完全清净。 因此，无论生起执着、安乐或痛苦， 皆誓言不积二资粮而圆满。 无分别三摩地，相状完全清净， 法性显现，大功德之流。
English
The transformation appearing as the five wisdoms, If one firmly establishes oneself in this meaning, The transformation of the mind itself is also that. Since the five wisdoms are perfected in it, The five wisdoms are also united into one. If one realizes the nature of mind as it is, From the beginning, it is Buddha, without error or alteration, It is said that the ground of vast expanse is gathered by subduing it. At that time, existence and non-existence are the ultimate view. How is the thusness of mind? One should know whether it is constantly present or not. How should one look at suchness here? Is it appearance or non-appearance? If so, is it Buddha or not Buddha? Other than that, is there Buddha or not? Decide what to establish like this with wisdom. Even if it is determined like this, even if it becomes like that, Do not deny the path of sudden karma, practice it like that. Therefore, the nature of everything is gathered in it. If one abides there without thought or object, Whatever appears, whatever exists, the signless is one. That which is without birth and death is originally Buddha. Because one is not distracted from it, even if it is not eliminated, The ground of perfect totality is originally subdued. Even if that very warmth clearly appears in experience, In order to show that all dharmas do not contradict the gate, With the three samadhis, blocking the gate of straying, Experience the intention of the holy ones with the three great heats. Therefore, by gaining experience of the three samadhis, The result, the six perfections, is perfected in its nature. Leave the mind uncorrected in the state of sky. Therefore, no matter what memories and thoughts arise, By cutting them off with the uncorrected nature of thusness, Naturally uncorrected, the light is clear. The secret assembly praises it as being so. Undistracted, without birth or death, is samadhi, The meaning of the three yogas is perfected at that time. Therefore, from the intention transmission of all good friends, For the sake of the holy meaning, one should know the mind itself. That is Vajrasattva, Whoever sees this sees his face. After seeing that, one is a holy being, Therefore, he is known as the good friend of all. Whoever sees such a meaning, Do not look at anything else, be attached to it. Therefore, having determined that it is done and there is no need to search, It is called self-born wisdom, completely pure. Therefore, whatever attachment, happiness, or suffering arises, One vows to complete it without accumulating the two accumulations. Non-conceptual samadhi, the characteristics are completely pure, The nature of reality manifests, the stream of great qualities.
Tibetan
་མི་འཆད། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་བྱང་ཚོགས་ཆེན་རྫོགས་པས་ན། །གང་གི་ཕྱོགས་རྣམས་མཐུན་པར་ས་རྣམས་ནོན། །འདི་ནི་ཀུན་འདུས་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ཡིན། །གང་དག་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་གང་ལྟར་དེ་ཡི་དོན་མཐོང་ལྟར། །གང་དག་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བས། །གདོད་ནས་ཞེན་པའི་མུན་པ་སངས་དཀའོ། །ས་དང་ས་ཡི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེས་པ། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་གཉིས་མེད་གསལ་དུས་ན། །དམ་པའི་དགོངས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ངེས་པའོ། །སྟོང་དང་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅི། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་བྱ་བཙལ་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡེ་གནས་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིར་སྣང་ཅིར་སྲིད་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་དུ་སྣང་། །དེ་ཉིད་མ་བཀག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚུལ། །གོང་འོག་ལ་སོགས་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་པོ་དག །མཐོང་དང་མ་མཐོང་རེ་རྩོལ་རྐྱེན་ཙམ་གྱིས། །རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་གསལ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པར་ཟད། །དེ་ལ་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་བཞིན་དུ། །མི་མཉམ་མཉམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་། །ཇི་བཞིན་ཉིད་འདི་མ་ཡིན་ གང་ཡང་མེད། །དེ་ཉིད་དེ་ལ་ཚོགས་རྫོགས་ཐབས་ཤེས་འབྲེལ། །ངེས་ན་དམ་པ་འདུས་པའི་དགོངས་པ་རྣམས། །དོན་དམ་མ་བཅོས་སེམས་ཉིད་དེ་ལ་འདུས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་བྱས་རང་བྱུང་བས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །འདི་ལྟར་ངེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལ། །བགྲོད་པའི་གནས་དང་ལྟ་བའི་གཟུགས་མེད་པས། །མཚན་མ་ཀུན་མཁྱེན་སྐྱོན་ཡོན་ཡང་ཡེ་མེད། །ཐེག་ཆེན་གཉིས་རྫོགས་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་བཅད་ཅིང་། །བླ་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླས་པའོ། །དེས་ན་མཐའ་དབུང་འབྱེད་བ་ཆ་ཕྲ་བ། །མཐའ་དབུང་འབྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཀུན་གཅིག་སྟེ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་དོན་དུ་ཀུན་འདུས་གསུངས། །རྒྱུར་འདོད་ལས་སོགས་ཕྱི་ནང་ཡུལ་དག་ལ། །དགའ་བའི་མཚན་མ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དང་། །གང་དག་སྤྱོད་པས་ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་འདུས། །མཐའ་གཉིས་ངང་གིས་གསལ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་། །ལ་བཅད་མཐོང་བས་གུད་ན་ཡོད་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པར་འདོད་ན་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན། །དེས་ན་བསམ་གཏན་སོ་སོ་ཅི་སྣང་ཡང་། །བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་སྣང་ཡིན། །དམ་པ་དམན་པ་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུའི་ཚུལ། །རང་བཞིན་སྐྱེ་འགག་མེད་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དེར་ནི་ཀུན་འདུས་ཀུན་ལ་མཐོང་བ་མེད། །ཅི་ཡང་མི་སྣང་བ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་འདོད། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་བཏུབ་མ་ཡིན། །མ
Chinese
不阐述。 二障净除，大会圆满故， 其之诸方，和合镇诸地。 此乃总集甚深之意行， 非是任何一切之行境。 谁以何如，如彼见其义， 谁等迷乱者，未曾得见故， 故于本初执着之暗难醒。 所谓地与地有差别者， 见与未见，二无显现时， 圣者之意，定能任运成。 空与无生，自性有何别？ 有无常断，作为寻觅等， 一切任运成，本然即存在。 因与果报，显现为何，存在为何， 法性如是显现为真如之庄严， 彼性不遮止，全然圆满之相。 上下等等，过患与功德二者， 见与未见，唯是期望勤作缘， 说因果各自显现者， 一切皆是真如一味尔。 于彼本初无有聚散般， 不平等，平等之行境，显现为何， 如是之性，此非任何也。 彼性于彼，资粮圆满，方便智慧相关联， 若定，圣者聚集之意趣诸， 胜义无作，心性融入于彼。 心之自性，非作任运生， 所谓三摩地，远离一切所缘。 如是决定之菩提心于彼， 无有可行之处，及所见之形相， 无相，一切智，过患功德亦本无。 二大乘圆满，断除一切怀疑， 无上大圆满中而念诵。 是故边中分别细微分， 边中分别即是一切一， 于殊胜之义，说为总集。 于视为因之业等内外境， 安住于欢喜之相仅此而已， 何等行持，诸法融入心， 说二边自然显现者， 以少许间隔见而有无也。 若谓存在，则成大过失， 是故无论显现何种禅定， 皆是孩童行境，显现为迷乱。 圣者庸者，如幻如阳焰之相， 自性无生灭故，如虚空般， 于彼总集，无人得见。 任何皆不显现，认为无过失， 彼乃迷乱故，不可取。
English
Not expounding. Since the two obscurations are purified and the great assembly is complete, Its directions harmonize and suppress all lands. This is the profound intention and conduct of the All-Gathering, Which is not the sphere of activity for just anyone. Whoever sees its meaning as it is, While those who are deluded do not see it, It is difficult to awaken from the darkness of attachment from the beginning. Saying that there are differences between one ground and another, When seeing and not seeing are both clear and without duality, The intention of the holy ones will surely be spontaneously accomplished. What is the difference between emptiness and unborn nature? Existence and non-existence, permanence and annihilation, actions and searches, and so on, Are all spontaneously accomplished and primordially present. Whatever appears and exists as cause and effect, Appears as an ornament of the suchness of dharmata. That very nature, without obstruction, is the way of complete perfection. Above and below, and so on, both faults and virtues, Seeing and not seeing, are merely due to hope, effort, and conditions. Even saying that cause and effect are separately clear, All are exhausted into the oneness of suchness. In that, although there is no gathering or scattering from the beginning, Whatever appears as the sphere of activity of unequal and equal, This suchness is nothing other. In that very nature, the accumulation of merit, the connection of skillful means and wisdom, If certain, the intentions of the assembled holy ones, The ultimate, unfabricated nature of mind is absorbed into that. Since the nature of mind is unmade and self-arisen, So-called samadhi is free from all objects of focus. In that mind of enlightenment, which is determined in this way, There is no place to go, and no form to see, No characteristics, no omniscience, and no faults or virtues whatsoever. The two great vehicles are complete, cutting off all doubts, And repeated in the unsurpassable Great Perfection. Therefore, the smallest part that separates the extremes and the middle, The separation of extremes and the middle is all one, For the sake of the supreme meaning, it is said to be the All-Gathering. In the external and internal objects, such as actions, that are considered causes, Abiding only as a sign of joy, And whatever practices cause all phenomena to be absorbed into the mind, Even saying that the two extremes are naturally clear, Existence and non-existence are separate by seeing with a slight interval. If you assert that it exists, it is a great fault, Therefore, whatever individual meditations may appear, Are the sphere of activity of children, appearing as delusion. The holy and the ordinary are like illusions and mirages, Since their nature is without arising or ceasing, like the sky, In that All-Gathering, no one sees anything. Considering that nothing appears is without fault, That is delusion, so it is not acceptable.