Tibetan
གང་ཉིད་བསྒོས་པ་དེ་ཉིད་དུའོ། །གངས་དྲེག་ལ་སོགས་དེ་དག་ནི། །སོགས་པས་དེ་དག་ཉིད་དུ་སྣང་། །དེ་རྒྱུན་འབྱུང་གང་དེ་དག་ནི། །དེ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་དུའོ། །འོ་མ་ཆུ་དང་ས་བོན་ལས། །དེ་མི་འདྲ་བས་དེ་རྟས་ཡིན། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་རྒྱུན་དེ་ལས། །དེ་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན། །གནས་པ་དེ་དག་གང་ཡིན་པ། །དེར་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་དུའོ། །མྱུར་སྨིན་དུས་སྨིན་དུས་གཉིས་མིན། །ས་བོན་ཆེ་ཆུང་འཕེལ་འགྲིབ་དེའོ། །སྤྲིན་དང་ལིང་ ཐོག་མུན་པ་ཡིས། །རྫས་གང་མི་མཐོང་སྒྲིབ་པ་ལྟར། །དེ་ཡི་རྒྱུན་འཁྲིགས་མུན་པ་ཡིས། །བལྟ་བྱ་དེ་ཉིད་མཐོང་མ་ཡིན། །དང་པོ་གཉིས་དང་ཕྱི་མ་ལ། །གསལ་དང་འགགས་དང་ཐ་དད་སྣང་། །དེ་ཉིད་ཀུན་ལ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། །གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་ལེན། །དེ་ཉིད་རྩལ་ལས་འཇུག་པ་དྲུག །སླར་འཇུག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །ཆར་རྒྱུན་སྨིག་རྒྱུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །མིག་ནད་དབང་གིས་ཡུལ་དག་ལ། །ཐ་དད་མ་ཡིན་ངོ་བོ་ཙམ། །གང་དང་འདི་གཅིག་འདྲེས་པ་ལས། །སྒྱུ་རྩལ་དེ་འབྱེད་དེ་དག་ལེན། །དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་དེ་རྣམས་འབྱེད། །གང་འདིར་སྦྱོར་ཞིང་མི་སྣང་ཡང་། །གང་གི་དབང་གིས་ཐ་དད་སྣང་། །དེ་ལས་དེ་འབྱུང་དེ་ཉིད་ལས། །དེ་བཞིན་དེ་དག་འབྱུང་བའོ། །དྲི་ངའི་དྲི་འབྱུང་གང་གི་དྲི། །གང་མེད་གང་ལ་ཞེན་པ་ནི། །མི་འདྲ་མི་གཅིག་དེ་ཉིད་ལས། །དེ་ཉིད་གཞན་ལ་དེ་རྒྱུན་གཞན། །གང་གི་ངོ་བོ་དེ་གཅིག་ལ། །དེ་ཡང་གནས་དང་སྐབས་ཀྱིས་འགྱུར། །གང་ལ་བག་ཆགས་རྣམ་དག་པ། །དང་བས་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་བཞིན། །གང་གི་རྒྱུན་སངས་ཀུན་ཁྱབ་རྒྱས། །དབུ་མ་རྣམ་དག་དེ་ཉིད་ཅེས། །མུན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ་དག་འཛིན། །མུན་པའང་དེ་ཉིད་དེ་ལ་འབྱུང་། །མུན་པའི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་དང་། །མཚན་ཉིད་ཡན་ལག་རྩ་བ་དང་། །གནས་དང་སྒྲིབ་པ་བྱེ་བྲག་ཆོས། །གང་དུ་གང་གིས་གང་ཕྱིར་གང་། །དེ་དག་ངེས་པར་དབྱེ་བར་བྱའོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་དེ་དག་ནི་གཞི་ཡི་མདོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་མུན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ་ལས་ཀྱི་བསྒྱིངས་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་ཏེ་མུན་པའི་ཆོས་རྣམས་གསུངས་པའོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་མདོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཁམས་དེ་འཛིན་གནས་གཅིག་ཉིད། །དེ་འཛིན་དེ་ཉིད་དེ་ལ་ལྟ། །དེ་འཛིན་དེར་བྱེད་མུན་པ་ཅན། །ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱོགས་མེད་རྣམ་དང་གཅིག །མ་ངེས་སྤྱིར་འགྲོ་གཉིས་མི་དམིགས། །སྣ་ཚོགས་མེད་དེ་བདག་ཉིད་འཛིན། །དྲི་མེད་འཛིན་མེད་གཞན་འདྲ་མེད། །དེ་འཇུག་རྟེན་མེད་ཁྱད་པར་མེད།
Chinese
其性所诠即于彼。 冰雹等彼等诸法， 由等持故现为彼。 彼等恒常生起者， 彼亦即是彼等性。 乳水种子诸法中， 以彼不同故为异。 彼性彼之相续中， 彼亦如是显现也。 安住彼等为何者， 于彼生起即彼性。 速熟时熟非二者， 种子大小增减也。 云雾冰雹黑暗所， 如物不见被遮障。 彼之相续凝黑暗， 当观之彼不能见。 初二及与后法中， 明灭及与异相现。 彼性行于一切故， 一取种种各异相。 彼性力用入六处， 复入亦从彼性生。 如雨相续如阳焰。 眼病力故于诸境， 非异唯是自性尔。 何与此一和合故， 幻术彼分彼等取。 彼性所生彼等分， 于此合集虽不见， 由何力故异相现。 从彼生彼彼性中， 如是彼等生起也。 臭之臭生何者臭， 何无于何而耽著， 非异非一彼性中， 彼性于他彼续异。 何者自性彼为一， 彼亦由处及时变。 于何习气极清净， 如初一切皆明现。 何者相续净普周， 即是清净中观性。 执著黑暗行境者， 黑暗亦即彼性生。 黑暗自性及体性， 与夫特征支分根， 处所遮障差别法， 何处何以何故何， 彼等定应善分别。 楞伽主彼等即是名为基之经，谓于黑暗行境者业之广大等而说黑暗之法也。楞伽主彼所缘之经为何耶？此如是，色界彼执持处唯一性，彼执持彼性于彼观，彼执持彼作黑暗者，执方无方相与一，不定普行二不缘，无有种种彼执持自性，无垢无执无有他相似，彼入无依无有差别。
English
Its nature, as explained, is in that itself. Hail and so forth, those things, Seem to be those themselves because of sameness. Those that constantly arise, They are also of that nature. From milk, water, and seeds, It is different, therefore it is other. That nature, from its continuum, That also appears in that way. Whatever those that abide are, Arising there is of that nature. Quick ripening and seasonal ripening are not two, It is the size, increase, and decrease of the seed. By clouds, hail, And darkness, Like an object unseen, obscured. By the dense continuum of that darkness, That which is to be seen is not seen. In the first two and the last, Clarity, cessation, and difference appear. Because that nature goes to all, One takes various differences. That nature, from skill, enters the six, Again entering, it also arises from that nature. Like a rain continuum, like a mirage. By the power of eye disease, in those objects, It is not different, only its own nature. Because what and this one are mixed, Illusory arts separate those and take them. Those that arise from that nature separate those, Although gathering here, they are not seen, By whose power do different appearances arise? From that, that arises, from that nature, Likewise, those arise. The smell of stench, the arising of smell, whose smell? What is absent, to what is there attachment? Not different, not one, in that nature, That nature to another, that continuum is different. Whose own nature is one, That also changes by place and time. In whom the habits are completely pure, Like the first, all is clear. Whose continuum is clear, all-pervading, vast, Is called the pure Middle Way nature. Those who hold onto the realm of darkness, Darkness also arises in that nature. The nature and essence of darkness, And the characteristics, branches, roots, Place, obscuration, distinct dharmas, Where, by what, why, what? Those should definitely be well distinguished. Those lords of Lanka are called the Sutra of the Basis, referring to the expansion of actions of those who dwell in the realm of darkness, and speaking of the dharmas of darkness. What is the sutra that focuses on that lord of Lanka? It is like this: The form realm, that which holds it, is of one place. That which holds it, that nature, looks at it. That which holds it, that which makes it, is dark. Holding to a direction, without direction, one with form. Uncertain, generally going, not focusing on two. Without variety, it holds to its own nature. Without stain, without holding, without similarity to others. That enters without support, without difference.
Tibetan
། དུས་གསུམ་དུས་སུ་དེ་འཛིན་མེད། །དེ་འཛིན་དེ་ལ་དེར་འཛིན་པས། །གཟུགས་མིང་གཉིས་ལ་ཆགས་ཁམས་སོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་དེ་ལ་སྣང་བའི་མདོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཁམས་དེ་འཇུག་དེ་འབྲང་གནས། །གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ནི། །དེ་ཉིད་འབྱུང་རྟེན་དེ་མ་ཐག །འདོད་པ་ལྔ་དང་ཆོས་གཉིས་སོ། །བྱེད་པ་ཀུན་དང་རྟག་ཏུ་གཅིག །རིགས་གསུམ་དག་དང་ཕྲད་རིགས་འཛིན། །དེ་འཇུག་ཚོལ་གཅོད་འབེབས་པའོ། །མ་འགགས་གང་དུ་རྒྱུན་ཁྱབ་འཇུག །དུས་གསུམ་སྐབས་གསུམ་འཇུག་མེད་པའོ། །སྣ་ཚོགས་དེ་ཉིད་དེ་ལ་འདེབས། །དེ་ཡང་འཇུག་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལྔ་དང་ཐུན་མོང་དེ་ཁྱད་པར། །ཡུལ་རིག་པ་དང་མཚན་ཉིད་རིག་པ་དང་། དུས་རིག་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་རིག་པ་དང་། ལས་ལ་འཇུག་པ་དང་། གང་གི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་མྱོང་བའོ། །དྲུག་གཉིས་ལྔ་གསུམ་བཅུ་གཉིས་གཅིག །ཐམས་ཅད་དེ་འཇུག་བྱེད་པ་ཡིན། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། གསང་བ་མཆོག་གི་བདག་པོ་དེ། །གསང་བ་མཆོག་གི་དགྱེས་པ་ན། །དགོངས་ཏེ་ཡུལ་འདི་རྒྱ་ཆེར་བཤད། །དང་པོ་རྣམ་རྟོག་བདུན་རྟོག་པ། །མཚན་མ་ཅན་དང་མཚན་མ་ཡིན། །རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ཚོལ་བ། །སོ་སོར་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་ཅན། །དེ་མིན་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་སེམས་གསུམ་སྟེ། །རིགས་བསྐྱེད་རིགས་མིན་གཉི་ག་མིན། །གསུམ་པ་རྨོངས་བྱེད་དཔའ་བྱེད་རྐྱེན། །གང་འདིར་འབྱུང་འགྱུར་དབང་རྟེན་འགྱུར། །དབང་པོ་འབྱུང་འགྱུར་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །དེ་དང་ཆ་མཐུན་འབྱུང་ཆ་མཐུན། །ཉམ་ཆུང་བ་དང་མ་གོམས་དང་། །རྣོ་དང་ཚད་ལས་འདས་པའོ། །བཞི་པ་བླ་འཁྱལ་སྙིང་ཁྲིན་དང་། །གང་མ་སྙོམས་དང་འཇིགས་སྐྲག་དང་། །གནད་དུ་གྱུར་དང་གཞན་གྱིས་བརླམས། །ལྔ་པ་ནད་འཇུག་ཉམ་ཆུང་བ། །ངལ་དང་དྲགས་དང་འཐིབས་པ་དང་། །གཏད་དང་གོམས་དང་གཞན་རྐྱེན་འགྱུར། །ལྔ་གཉིས་དང་པོ་ཕྱིར་བྱུང་བ། །རྟས་དང་གང་འདིར་སངས་པ་དང་། །གང་ དེ་བློང་བས་ཀུན་དཀྲིས་ཟད། །གཟའ་གཏད་རྐྱེན་གྱིས་དེ་འཇོམས་དང་། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་བའོ། །ཐང་གཅིག་འགགས་དང་དེ་སངས་པ། །དེ་ཡང་དེར་འཇུག་དེ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་གཉིས་བྱེད་ལ་འཇུག་པ། །འདིའོ་སྙམ་དུ་སྔོན་འགྲོ་དང་། །བདུན་པ་སྐྱེད་དང་འབད་རྩོལ་སྦྱོར། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་གཡོ་བར་བྱེད། །གསུམ་པ་ཆགས་དང་བྲལ་བྱེད་པ། །ཆགས་པ་ཡུལ་གནས་ལས་སྐྱོ་ཞིང་། །གཞན་གྱིས་བྲལ་དང་བར་གཅོད་དང་། །ཡང་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བྱེད། །བཞི་པ་ཆགས་པས་ཉམས་གྱུར་པ། །རྨོངས
Chinese
三世之时无有彼执，彼执于彼执着故，于色名二者生贪欲。楞伽主，彼所显现之经为何？如是，欲界彼入彼随处，是第三者，彼等即，彼即生之所依，彼无间，五欲与二法。所作一切与常一，三族与合族执持，彼入寻断施与。无碍何处恒遍入，三时三际无有入。种种彼即施于彼，彼亦入者有二种，五者与共同者彼差别。境识与体性识，时识与，刹那之流识，及入业，与何之果完全受用。六二五三十二一，一切彼入是作者。楞伽主如是，秘密胜者彼，秘密胜者喜悦时，思惟此境广说。第一分别七分别，有相与无相，自之性入寻者，各别思惟与烦恼者，彼非为分别。第二近心有三，族生非族生二者皆非。第三愚痴作者勇作者缘，何者此处生变自在依变，自在者生变与识之，彼与分合生分合，衰弱者与未习者与，锐利与过度者。第四魂不守舍心烦乱与，何未调适与怖畏与，成要与为他所惑。第五病入衰弱，疲劳与剧烈与昏暗与，投入与习惯与他缘变。五二初者向外生，因与何处醒觉与，何 彼为愚痴所缠缚，星曜投入缘令彼消灭与，他之缘令变也。一时间断与彼醒觉，彼亦彼入彼即是。第二二作者入，此耶思念为前行。第七生与努力勤奋合，一切诸要素摇动。第三贪欲与分离作者，贪着厌倦于境处，他人分离与间隔绝，以正作意而作。第四贪欲所衰损，愚痴
English
In the three times, there is no grasping of that. Because of grasping that, there is attachment to form and name. Lord of Lanka, what is the sutra that appears to him? Like this: The desire realm enters that, that follows the place. It is the third one, those are, that itself is the basis of arising, that immediately, five desires and two dharmas. All actions are always one with the three families and hold the meeting family. That enters, seeks, cuts, and bestows. Unobstructed, wherever it constantly pervades and enters. The three times and three occasions have no entry. Various things are bestowed upon that itself. That also has two kinds of entry: the five and the common are different. Object consciousness and characteristic consciousness, time consciousness and, the momentary stream consciousness, and entering into action, and fully experiencing the fruit of what. Six, two, five, three, twelve, one, all that enters is the doer. Lord of Lanka, like this: The lord of the secret supreme, when the secret supreme is pleased, contemplating this realm, he extensively explained. First, seven kinds of discrimination: with characteristics and without characteristics, entering and seeking by one's own nature, separately discriminating and with afflictions, that is not discrimination. Second, there are three kinds of close mind: family-born, non-family-born, and neither. Third, the cause of delusion, the cause of courage, whatever arises here, changes, depends, changes. The senses, arising, changing, and consciousness, that and similar, arising similar, the weak and the unaccustomed, the sharp and the excessive. Fourth, being absent-minded, having a troubled heart, whatever is unbalanced, fear, becoming essential, and being deceived by others. Fifth, disease enters, weakening, fatigue, intensity, darkness, commitment, habit, and change due to other causes. Five, two, the first arises outward, cause and wherever awakening, whatever That is completely entangled by delusion, the planets and commitment cause that to be destroyed, and change due to other causes. One moment of cessation and that awakening, that also enters there, that itself is. Second, entering into the two doers, thinking "this is it" as a preliminary. Seventh, generating and combining effort and exertion, all the elements cause movement. Third, attachment and separation, attachment is weary of the place of objects, separation and interruption by others, doing by proper attention. Fourth, diminished by attachment, delusion.