Tibetan
ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཡི། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ནི་ལྔ་སྣང་ལ། །འདོད་དང་མི་འདོད་ལྔ་ཡུལ་བྱུང་། །ཆགས་པའི་གནས་ནི་ཡིན་ཟེར་ནས། །ཆོས་ཉིད་ལྔ་པོ་སྦྱོང་བར་བྱེད། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་དེ། །བསྐལ་པ་ཡུན་དུ་མི་སྤྱོད་པས། །ཁམས་གསུམ་གནས་སུ་འཁོར་བ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་བྱུང་བ་ཡི། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཡི། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ནི་ལྔ་སྣང་ལ། །འདོད་དང་མི་འདོད་ལྔ་བྱུང་བས། །བྱིན་བརླབས་གནས་ནི་ཡིན་ཟེར་ནས། །ཕྱི་ནང་དག་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ། །ཆོས་ཉིད་ལྔ་པོ་དག་པར་བྱེད། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་དེ། །མི་ཚེ་བདུན་དུ་བྱིན་མི་རློབ། །ཁམས་གསུམ་གནས་སུ་འཁོར་བ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་ཕྱུང་བ་ཡི། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ནི་ལྔ་སྣང་ལས། །འདོད་དང་མི་འདོད་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་རྒྱུ་ཟེར་ནས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བླང་དོར་བྱེད། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་དེ། །རང་གི་རྐྱེན་གྱིས་དོར་མི་བཏུབ། །མི་བཏུབ་དོར་བར་བྱེད་པས་འཁོར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །མངོན་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ནི་ལྔ་སྣང་སྟེ། །འདོད་དང་མི་འདོད་ཡུལ་ལྔ་སྟེ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་ཤེས་བྱས་ནས། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་གདོད་སྒྲུབ་བྱེད། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་པས། །སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཡིན། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤངས་ཕ་རོལ་ན། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་མེད། །འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་མེད། །ཆོས་ཅན་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །ཆོས་ཉིད་བྱ་བ་ཡེ་ནས་མེད། །ཐམས་ཅད་དེ་ བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ལ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཅོས་པས་ནོར། །དེ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡི་མིང་། །བཞིན་ནི་བཅོས་སུ་མེད་པའི་དོན། །ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འཆོས་མ་བྱེད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འཆོས་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སུ་འཆོས་པ། །དེས་ནི་འཁོར་བའི་སྙིང་པོ་བསྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་པའོ།། །།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ང་ཡིན་པ་འདི་བསྟན་ཏོ། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་དམ་པ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད། །ང་ཡི་རང་བཞིན་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། །ང་ནི་སྟོན་
Chinese
于彼唯一者， 法性境乃五显现， 欲与不欲五境生。 执著处乃是， 修习五法性。 自生智慧显现彼， 不用于永劫， 故于三界处轮回。 法性显现者， 于如是性唯一者， 法性境乃五显现， 欲与不欲五生故， 谓加持处乃是， 内外清净作加持， 清净五法性。 自生智慧显现彼， 七世不作加持， 故于三界处轮回。 由菩提心所生者， 法性显现所出者， 于如是性唯一者， 法性境乃五显现， 欲与不欲五生起， 谓高下之因， 于如是性作取舍。 自生智慧显现彼， 不由自之缘而舍弃， 不能舍弃而作舍弃故轮回。 由菩提心所生者， 显现之法性彼， 于如是性唯一者， 法性境乃五显现， 欲与不欲五境乃， 知为身语意已， 于身语意初修成， 于本初是而作修成故， 以修成之性而轮回。 嗟！大心者，是故， 舍弃菩提心彼岸， 自生智慧本初无。 舍弃轮回之彼岸， 无有称为涅槃者。 舍弃有法之彼岸， 无有称为法性者。 一切于 如是性中一。 于如是性一者， 于如是性改造则错谬， 彼乃不谬误之名， 如是乃不可改造之义， 性乃显示自之体性。 勿于如是性作改造， 于如是性作改造者， 于菩提心谁改造者， 彼乃成办轮回之精要。 如是说。 《普贤行愿赞》中显示菩提心自性品第四十竟。 之后，菩提心普贤王如是显示一切法之自性即我。 嗟！具誓心者金刚汝， 如是知我之自性， 我乃示
English
In that one itself, The realm of Dharmata is the appearance of five, Desire and non-desire, the five realms arise. Saying it is the place of attachment, One trains in the five Dharmatas. That appearance of self-arisen wisdom, Because it is not used for eons, One revolves in the three realms. The Dharmata that has manifested, In that Suchness, the one itself, The realm of Dharmata is the appearance of five, Because desire and non-desire, the five arise, Saying it is the place of blessing, One blesses the outer and inner purity, One purifies the five Dharmatas. That appearance of self-arisen wisdom, One does not bless for seven lifetimes, One revolves in the three realms. That which arises from the Bodhicitta, The Dharmata that has been brought forth, From that Suchness, the one itself, The realm of Dharmata is the appearance of five, Desire and non-desire, the five arise, Saying it is the cause of high and low realms, One accepts and rejects in that Suchness. That appearance of self-arisen wisdom, Cannot be abandoned by one's own conditions, Because one abandons what cannot be abandoned, one revolves. That which arises from the Bodhicitta, That Dharmata that has manifested, In that Suchness, the one itself, The realm of Dharmata is the appearance of five, Desire and non-desire, the five realms, Having known them as body, speech, and mind, One initially accomplishes them as body, speech, and mind, Because one accomplishes what is primordially there, One revolves by the very act of accomplishment. O great being, therefore, Beyond abandoning the Bodhicitta, There is no self-arisen wisdom from the beginning. Beyond abandoning Samsara, There is nothing called Nirvana. Beyond abandoning phenomena, There is nothing called Dharmata. Everything is One in Suchness. In that one Suchness, To alter Suchness is a mistake. That is the name of non-mistake. Suchness means unalterable. Nature shows its own characteristic. Do not alter Suchness. Who alters Suchness, Who alters the Bodhicitta, That one accomplishes the essence of Samsara. Thus it was said. The fortieth chapter, showing the nature of Bodhicitta, from the All-Creating King of Bodhicitta, is complete. Then, the All-Creating King of Bodhicitta showed that the nature of all Dharmas is me. O noble being, Vajra, you, Know my nature thus, I am the show