Tibetan
།ཀྱཻ་མི་ཡི་བདག་པོ་ཞེས་པ་སྟེ་རིག་པའི་ངེས་པའོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྔོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པའི་སྟོབས་གསུངས་ཏེ། མིའི་འཇིག་རྟེན་འདིར་གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱེད་པ་དག་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐོབ་རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་རེས་འགའ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ན། དཔལ་ལྡན་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་རབ་མཆོག་ཐུབ་པའི་རིགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་སོ། །དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སླར་ཡང་སྔོན་གྱི་གོམས་པ་དེ་ཡིས་ཀུན་དུ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཡངས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཐོབ་སྟེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ན་མི་ཟད་མཆོག་གི་གནས་ སུ་རབ་འགྲོ་ཞེས་པ་ལ་གང་ལ་ཟད་པ་མེད་པ་ནི་མི་ཟད་མཆོག་གི་གནས་སོ། །ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གང་དུ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལྡན་པ་སྟེ་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་མིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སོ། །ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་དང་ལྷ་མིན་རྣམས་དང་ཀླ་ཀློ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་དུས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ངེས་པར་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པའི་དང་ལྷ་མིན་གྱི་དང་འབྱུང་པོའི་འོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དོ། །ལྷ་མིན་གྱི་ནི་བརྟགས་པའི་ཆོས་སོ། །འབྱུང་པོའི་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་ཆད་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་དེ་གོམས་པ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་ལས་དེ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་ལས་ཉིན་མོའི་ཆ་ལ་སངས་རྒྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ། །མཚན་མོའི་ཆ་ལ་ལྷ་མིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཐུན་མཚམས་བཞི་སྤངས་པའི་དུས་སུ་འབྱུང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ། །འདིར་དུས་ཀྱི་ཆ་ནི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉི་མ་ཉིན་མོའི་དུས་སུ་མཚན་མོ་ཕྱེད་དང་མཚན་མོའི་མཐར། ལྷ་མིན་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་མཚན་མོའི་དུས་སུ་ཉི་མ་ཕྱེད་དང་ཉིན་མོ་དག་གི་མཇུ
Chinese
偈曰：人主谓智谛。 今说瑜伽等，谓昔修瑜伽力。若此人间，瑜伽者习智瑜伽，未得瑜伽，心极动摇，若时死者。 富贵人间，胜出能仁种，谓佛及菩萨种，瑜伽谓空及悲无别，清净真如及清净心。 以具彼故，名具瑜伽，非谓瑜伽究竟圆满。复由昔习，执持获得。智瑜伽谓真如瑜伽，广大谓非少分，谓一切种。 得智圆满，往诣无尽胜处，言何处无尽，即无尽胜处。如是分别。 云何如是，谓说云何复有生，谓不具有生，是诸佛胜处。 今说智等，谓佛及非天并边鄙者，智生时。此中决定，瑜伽习有三种，谓佛及非天并有情。 其中佛之瑜伽，谓空性及悲自体。非天之瑜伽，谓分别法。有情之瑜伽有二，谓常性及断性。 如是于瑜伽习喜乐，即彼所依瑜伽者有三种。彼等之中，于日分，佛之瑜伽者智生。于夜分，非天瑜伽者智生。离四时际，有情瑜伽者智生。 此中时分，谓智生，诸胜者日，于日分，夜半及夜尽。非天之月，于夜分，日半及日之尽。
English
Verse: The lord of men is called the truth of wisdom. Now, speaking of yoga and so on, it refers to the power of past yoga practice. If in this human world, yogis practice wisdom yoga, and those who have not attained yoga, with extremely agitated minds, sometimes die. In the rich and noble human world, they surpass the capable ones, meaning the lineage of Buddhas and Bodhisattvas. Yoga means emptiness and compassion are inseparable, pure Suchness and pure mind. Because they possess that, they are called possessors of yoga, not that yoga is ultimately complete. Again, due to past habits, they are held and attained. Wisdom yoga means the yoga of Suchness, vast meaning not a small part, meaning all kinds. Having attained wisdom and completeness, they go to the endless excellent place, saying where is endless, that is the endless excellent place. Thus, distinguish. How is it like that? It is said, how is there rebirth again, meaning not having rebirth, that is the excellent place of all Buddhas. Now, speaking of wisdom and so on, it refers to the time when the wisdom of Buddhas, Asuras, and barbarians arises. Here, it is determined that there are three kinds of yoga practice, namely, that of Buddhas, Asuras, and sentient beings. Among them, the yoga of Buddhas means emptiness and the nature of compassion. The yoga of Asuras means discriminating dharmas. The yoga of sentient beings has two kinds, namely, permanence and cessation. Thus, delighting in the practice of yoga, there are three kinds of yogis who rely on it. Among them, during the day, the wisdom of the yogis of Buddhas arises. During the night, the wisdom of the yogis of Asuras arises. Apart from the four time intervals, the wisdom of the yogis of sentient beings arises. Here, the time division means the arising of wisdom, the sun of the victors, during the day, midnight, and the end of the night. The moon of the Asuras, during the night, midday, and the end of the day.
Tibetan
ག་ཏུའོ། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་མ་བརྗོད་པ་ཉིད་ལས་ཐུན་མཚམས་སྤངས་པའི་དུས་སུའོ། །འདིར་མཚན་མོ་ཕྱེད་དམ། སྔ་དྲོའི་ཐུན་མཚམས་ལ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉི་མ་ཕྱེད་དམ་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་ཐུན་མཚམས་ལ་ལྷ་མིན་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཐུན་བཞིའི་ཐུན་མཚམས་ལ་འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་ཉིན་མོའི་ཆ་ལ་རྟག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པར་གནས་ཤིང་མཚན་མོའི་ཆ་ལ་ཆད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པར་གནས་སོ། །སངས་རྒྱས་པ་དང་ལྷ་མིན་འདི་དག་གི་གྲངས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཆོས་དང་འགལ་བ་རྣམས་ཉམས་ནི་ལྷ་མིན་རྣམས་ཀྱིར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ནི་ཉིན་མོའི་ སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའོ། །རྣམ་ཉམས་ཡེ་ཤེས་ནི་མཚན་མོའི་སྣང་བ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་བ་དང་འཚོ་བ་ཅུང་ཟད་མཐོང་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཆོས་བསྟེན་པ་ལས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཉམས་དག་ལ་ཚིག་ནི་ལེགས་སྦྱར་ཐ་མལ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་འགྱུར་བ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་ངག་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཉམས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མལ་གྱི་ངག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྟོན་པར་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་གཅིག་གི་སྐད་གཅིག་གི་སྐད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞི་བའི་ལས་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ལྷ་མིན་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤ་བཟའ་བའི་སླད་དུ་དུད་འགྲོའི་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དྲག་པོའི་ལས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་པོའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་གནས་སུ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ལས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ལྷ་མིན་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ས་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ལས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ས་ལ་རྣམ་པར་འདྲེས་པའི་ལས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ངེས་པའོ། །ད་ནི་ཉི་མ་གུང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་པ་དང་ལྷ་མིན་དག་གི་ཟ་བའི་དུས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཉིན་ཞག་སོ་སོ་ལ་ཉི་མ་གུང་ནས་བརྩམས་ནས་མཚན་མོ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མོའི་དུས་སོ། །མཚན་མོ་ཕྱེད་ནས་བརྩམས་ནས་ཉི་མ་གུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མཚན་མོའི་དུས་སོ། །ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་དུས་དེ་ལས་རང་རང་གི་དུས་ཀྱི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ནི་གྲངས་བཞིན
Chinese
何处？从众生未被言说之时，即脱离时段之时。此处半夜或清晨时段，诸佛之智慧将更加安住。正午或日落之时段，阿修罗之智慧将更加安住。其他四个时段之间，众生之，即白天部分常恒之智慧更加安住，夜晚部分断灭之智慧更加安住。如诸佛与阿修罗之数量，将成为诸佛之真实智慧。与之相悖之法则衰败，则成为阿修罗之法则。真实智慧如白昼之显现般，能见一切。衰败之智慧如夜晚之显现般，能稍微见到众生之死亡与生存。如何知晓？因此而说，从修持佛法而来。此处真实智慧与衰败智慧，其词语皆能转变为优美之梵语与庸常之语，即真实智慧生起者，能善巧运用一切语音声之自性。衰败智慧生起者，则转变为庸常之语，由宣说者们一个地方之语言，一个语言之差别所致。诸佛之智慧，是对一切众生具有慈悲之自性，宣说寂静之事业。阿修罗之智慧，是为了吃肉而对畜生造成损害，宣说猛烈之事业者。三有之境中，诸佛之智慧，是宣说士夫自身之事业。阿修罗之智慧，是在地上宣说庸常之事业。众生之智慧，是在地上宣说混杂之事业。是宣说智慧之决定。现在从“日正当午”等开始，宣说了诸佛与阿修罗等进食之时。此处每日每夜，从日正当午开始到半夜之间为白昼之时。从半夜开始到日正当午结束为夜晚之时。白昼与夜晚之时中，各自时间之后一半，是数量。
English
Where? From the time when beings are not spoken of, that is, the time when periods are abandoned. Here, at midnight or the time of early morning, the wisdom of the Buddhas will especially abide. At the time of noon or sunset, the wisdom of the Asuras will especially abide. Otherwise, between the four periods, the beings', that is, in the daytime part, the constant wisdom especially abides, and in the nighttime part, the annihilating wisdom especially abides. Like the number of these Buddhas and Asuras, it will become the true wisdom of the Buddhas. Those who are contrary to its Dharma will decline, and will become the Asuras'. True wisdom is like the appearance of daytime, seeing everything. Decayed wisdom is like the appearance of night, slightly seeing the death and life of sentient beings. How do you know? Therefore it is said, it comes from practicing the Dharma. Here, true wisdom and decayed wisdom, their words can be transformed into beautiful Sanskrit and ordinary language, that is, those who have arisen with true wisdom can skillfully use the nature of all speech sounds. Those who have arisen with decayed wisdom, then transform into ordinary language, caused by the difference of one place's language, one language, by the speakers. The wisdom of the Buddhas is to have the nature of compassion for all sentient beings, proclaiming peaceful actions. The wisdom of the Asuras is to harm animals for the sake of eating meat, proclaiming fierce actions. In the realm of the three existences, the wisdom of the Buddhas is to proclaim the actions of the individual himself. The wisdom of the Asuras is to proclaim ordinary actions on the earth. The wisdom of beings is to proclaim mixed actions on the earth. It is the determination to proclaim wisdom. Now, starting from "noon," etc., the time of eating of the Buddhas and Asuras, etc., is proclaimed. Here, each day and night, from noon to midnight is the time of day. From midnight to the end of noon is the time of night. In the time of day and night, the latter half of each time is the number.