Tibetan
དས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉག་གཅིག་གིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་། སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་པ། སྐྱེ་བ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་པས། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་བདེན་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ནི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ། ཡང་དག་པ་བདེན་པའི་ཆོས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཡང་དག་པ། བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་རྣམ་པ་འདི་བཅུས་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་དང་། བདེན་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྦྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བདག་དང་། བདག་གིར་བྱ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་སྦྱིན་པ་དེ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བྱ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཟོད་པ་དང་། བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བྱ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། བཟོད་པ་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བྱ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། བརྩོན་འགྲུས་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསམ་གཏན་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བྱ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། བསམ་གཏན་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས
Chinese
དས་པ་叫做，真实的边际就是没有戏论。唯一如来现证真实的边际，戏论寂灭，那即称为涅槃。不生是真，生是假，因此，各个凡夫都沉溺于轮回的泥沼。如来的身是真实且无不真实的，因此称为涅槃。非真实的法由因缘生，真实真谛的法不是由因缘所生。如来的法身也是真实、真谛，因此称之为涅槃。再者，善男子，菩萨摩诃萨以这十种法，能了悟如来应供正遍知们的真实和真谛之理，从而知晓大涅槃。是哪十种呢？即如来对于布施和布施的果报，了知没有我和我所，从而断除了对于布施和布施果报的颠倒分别，这称为涅槃。如来对于戒律和戒律的果报，了知没有我和我所，从而断除了对于戒律和戒律果报的颠倒分别，这称为涅槃。如来对于忍辱和忍辱的果报，了知没有我和我所，从而断除了对于忍辱和忍辱果报的颠倒分别，这称为涅槃。如来对于精进和精进的果报，了知没有我和我所，从而断除了对于精进和精进果报的颠倒分别，这称为涅槃。如来对于禅定和禅定的果报，了知没有我和我所，从而断除了对于禅定和禅定果报的颠倒分别，这称为涅槃。如来对于智慧和智慧的果
English
It is called Dasapa, and the true limit is without elaboration. The only Tathagata manifests the true limit, and the pacification of elaboration is called Nirvana. Non-birth is true, and birth is false. Therefore, individual ordinary people are immersed in the mire of samsara. The body of the Tathagata is true and not untrue, therefore it is called Nirvana. Non-true Dharma arises from conditions, and true Dharma is not produced by conditions. The Dharmakaya of the Tathagata is also true and the very truth, therefore it is called Nirvana. Furthermore, son of the lineage, the Bodhisattva Mahasattva, with these ten dharmas, understands the truth and the true nature of the Tathagatas, the Arhats, the perfectly complete Buddhas, and thus knows the Great Nirvana. What are the ten? That is, the Tathagata, regarding generosity and the fruit of generosity, knows that there is no self and no belonging to self, and thus completely abandons the inverted discriminations regarding generosity and the fruit of generosity, which is called Nirvana. The Tathagata, regarding morality and the fruit of morality, knows that there is no self and no belonging to self, and thus completely abandons the inverted discriminations regarding morality and the fruit of morality, which is called Nirvana. The Tathagata, regarding patience and the fruit of patience, knows that there is no self and no belonging to self, and thus completely abandons the inverted discriminations regarding patience and the fruit of patience, which is called Nirvana. The Tathagata, regarding diligence and the fruit of diligence, knows that there is no self and no belonging to self, and thus completely abandons the inverted discriminations regarding diligence and the fruit of diligence, which is called Nirvana. The Tathagata, regarding meditation and the fruit of meditation, knows that there is no self and no belonging to self, and thus completely abandons the inverted discriminations regarding meditation and the fruit of meditation, which is called Nirvana. The Tathagata, regarding wisdom and the fruit of wisdom,
Tibetan
་བུ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བྱ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། ཤེས་རབ་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དང་། སེམས་ཅན་མེད་པར་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ། ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གང་སྲེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཚོར་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དོ། །ཚོར་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་ཅིང་ཚོལ་བ་མི་མངའ་བས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བགྲང་ཞིང་དཔག་ཏུ་ཡོད་ལ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་བགྲང་ཞིང་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སྤངས་ཤིང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་དུ་མཛད་དེ། བགྲང་ བ་དང་དཔག་པ་མི་མངའ་བས་དེའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་དང་། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་དེ་འབའ་ཞིག་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མ་ཡིན་གྱིས། གཞན་ཡང་ངོ་མཚར་དུ་བྱ་བ་ཆོས་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་པ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་བ་ནི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་ཞིང་དབེན་པ་ཡིན་ན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་གཉིས་མཉམ་པར་མཁྱེན་པས། འཁོར་བ་ལ་ཡང་མི་གནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མི་བཞུགས་ཤིང་། གང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་སྐྱོ་བ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གླགས་པར་གཟིགས་ཀྱང་འདི་དག་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱའོ། །སྙམ་དུ་མི་དགོངས་མོད་ཀྱི། སྔོན་གྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བའི་མཐུས་སེམས་ཅན་འདི་དག་སོ་སོའི་དབང་པོ་དང་། རང་བཞིན་ཅན་དང་། བསམ་པ་ཅི་ལ་མོས་པ་རྟོག་པ་མི་མངའ་བ
Chinese
因为完全了知儿子没有我和我所，所以完全断除了对该智慧及其果实的颠倒分别，这叫做寂灭。如来完全了知有情和无情，并且对于一切法没有自性，完全断除了颠倒分别，这叫做寂灭。凡是具有贪爱自性者，都会执着于感受。由于执着于感受，将会体验到各种各样的痛苦。如来已经完全断除了我和我所的执着，并且没有寻求，所以这叫做寂灭。一切有为法都可以计数和衡量，而无为法则与一切计数和衡量都分离。佛陀舍弃了有为法，并且证悟了无为法，因为没有计数和衡量，所以这叫做寂灭。如来了知有情和法的自性都是空性的，并且空性之外也没有其他存在，而空性的自性本身就是真实的法身，因此，这被称为寂灭。种姓之子，这十种法被称为寂灭。 此外，种姓之子，如来不入寂灭并非是唯一的稀有之处，还有其他十种值得称奇的法，那是如来们的行境。这十种是什么呢？例如，轮回充满过患，寂灭是寂静和远离的，但如来平等了知轮回和寂灭，因此既不住于轮回，也不安住于寂灭，并且不厌倦利益有情，这就是如来们的行境。如来虽然看到凡夫颠倒行事，并且被各种烦恼所困扰，但却不会想“这些人应该被解脱”，而是凭借往昔的慈悲和善根的力量，对于这些有情的各自根器、自性和喜欢什么想法，都不会去分别思量。
English
Because of fully knowing that a son has no self or what belongs to self, and completely abandoning the inverted conceptualizations about that wisdom and its results, this is called nirvana. The Tathagatas fully know sentient beings and non-sentient beings, and because all phenomena have no nature, and completely abandoning inverted conceptualizations, this is called nirvana. Whoever has the nature of craving is attached to feelings. Because of being attached to feelings, one will experience all kinds of suffering. The Tathagatas have completely cut off the attachment to self and what belongs to self, and have no seeking, so this is called nirvana. All conditioned phenomena can be counted and measured, but unconditioned phenomena are separate from all counting and measuring. The Buddha abandoned conditioned phenomena and realized unconditioned phenomena, and because there is no counting and measuring, therefore, this is called nirvana. The Tathagatas know that the nature of sentient beings and phenomena are all empty, and there is nothing other than emptiness, and the nature of emptiness itself is the true Dharmakaya, therefore, this is called nirvana. Son of good family, these ten dharmas are called nirvana. Furthermore, son of good family, it is not only wonderful that the Tathagata does not enter nirvana, but there are also ten other wonderful dharmas, which are the conduct of the Tathagatas. What are these ten? For example, samsara is full of faults, and nirvana is peaceful and solitary, but the Tathagatas equally know samsara and nirvana, so they neither abide in samsara nor dwell in nirvana, and they are not weary of benefiting sentient beings, this is the conduct of the Tathagatas. Although the Tathagatas see ordinary people acting perversely and being afflicted by various afflictions, they do not think, "These people should be liberated," but by the power of past compassion and roots of virtue, they do not discriminate about the faculties, nature, and what thoughts these sentient beings like.
Tibetan
ར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་མའི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་ཕན་འདོགས་ཤིང་། སྟོན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པས། ཕན་གདགས་སོ་སྙམ་དུ་མི་དགོངས་མོད་ཀྱི། སྔོན་གྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བའི་མཐུས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ལ་ཕྱི་མའི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་ཆོས་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་ འདབ་ཏུ་གཤེགས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། རྗེའུ་རིགས་དང་། དམངས་རིགས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱིམ་དུ་བསོད་སྙོམས་བླང་ངོ་སྙམ་དུ་མི་དགོངས་མོད་ཀྱི། སྔོན་གྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གོམས་པའི་མཐུས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ཤིང་ཕན་པའི་དོན་མཛད་པ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་སྦྲེབས་པ་དང་སྐྱེམས་པ་ཡང་མི་མངའ། བཤང་གཅི་དང་། སྐུ་ཉམ་ཆུང་བ་ཡང་མི་མངའ་བར་བསོད་སྙོམས་ལེན་པར་སྣང་ཡང་། དེ་ལ་གསོལ་བ་ཡང་མེད། དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་མངའ་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། བསོད་སྙོམས་གསོལ་བར་ཡང་སྣང་བ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་དབང་པོ་རབ་དང་། འབྲིང་དང་། ཐ་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་དུ་མི་དགོངས་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོའི་དབང་པོ་དང་སྣོད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་རྟོག་པ་མི་མངའ་བར་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅིང་། དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི། གུས་པ་མེད་པ་རྟག་ཏུ་ཚིག་རྩུབ་པོས་ངན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་པས། འདི་དག་དང་། ལྷན་ཅིག་མི་སྨྲའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ང་ལ་རྟག་ཏུ་གུས་པར་བྱེད་པ། བསྟོད་ཅིང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་པས། འདི་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དགོངས་ཏེ། བྱམས་པ་དང་། ཐུགས་རྗེས་མཉམ་པར་དགོངས་ཤིང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་བྱམས་སྡང་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། འདོད་པ་དང་། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས
Chinese
如是任运成就之理，无有后际而利益，此乃如来之行持。如来为众生广说十二部经，然不作是念：我当利益。然以昔日之悲心与善根力，为众生无有后际地广弘佛法，此乃如来之行持。如来于村落、城市、聚落之处行进，不作是念：我当于国王、大臣、婆罗门、刹帝利、吠舍、首陀罗等之家中行乞。然以昔日身语意之行持串习力，任运成就而行乞，并作利益之事，此乃如来之行持。如来之身无有疲惫与困乏，虽现示无有大小便及身体衰弱而行乞，然于彼无有祈求，亦无有彼之分别念，然为利益众生之故，亦显现行乞，此乃如来之行持任运成就。如是如来不作是念：我当为众生开示此等众生之上、中、下根器之法。然诸佛薄伽梵无有分别念而了知各自之根器与根性如何，并为彼等宣说佛法，此乃如来之行持。如来不作是念：此等众生不恭敬，恒时以粗语恶骂，我不与此等交谈。此等众生恒时恭敬我，赞叹且悦意而语，我当与此等交谈。如来不作是念，以慈悲平等而作意，无有二取，此乃如来之行持。 诸佛薄伽梵无有贪嗔、我慢、欲望、悭吝等烦恼，然如来
English
Thus, by the principle of spontaneous accomplishment, benefiting without end, this is the conduct of the Tathagatas. The Tathagatas extensively teach the twelve branches of scripture to sentient beings, but do not think, "I will benefit them." However, through the power of past compassion and virtuous roots, extensively teaching the Dharma to these sentient beings without end, this is the conduct of the Tathagatas. The Tathagatas go to villages, cities, and settlements, but do not think, "I will beg for alms in the homes of kings, ministers, Brahmins, Kshatriyas, Vaishyas, Shudras, etc." However, through the power of habituation to the conduct of body, speech, and mind in the past, spontaneously accomplishing the act of begging for alms and doing beneficial deeds, this is the conduct of the Tathagatas. The body of the Tathagata has no fatigue or exhaustion. Although it appears that they beg for alms without excrement, urine, or physical weakness, they have no request for it, nor do they have any conceptualization of it. However, for the sake of benefiting sentient beings, they also appear to beg for alms. This is the conduct of the Tathagatas, spontaneously accomplished. Thus, the Tathagatas do not think, "I will teach the Dharma to these sentient beings according to their superior, middling, and inferior faculties." However, the Buddhas, the Bhagavat, without conceptualization, know perfectly well what the faculties and dispositions of each individual are, and teach them the Dharma. This is the conduct of the Tathagatas. The Tathagatas do not think, "These sentient beings are disrespectful and always speak harshly and abusively, I will not speak with them. These sentient beings are always respectful to me, praising and speaking pleasantly, I will speak with them." The Tathagatas do not think in this way, but contemplate with equal love and compassion, without duality. This is the conduct of the Tathagatas. The Buddhas, the Bhagavat, have no afflictions such as attachment, hatred, pride, desire, or miserliness, but the Tathagatas