Tibetan
་། སེམས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་ཅིང་འཇིགས་པ་སྐྱེས་པས་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་བཙུན་མོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་མོ་མཁྱེན་ལགས་སམ་སླད་རོལ་གྱི་མི་རྣམས་ལས་ཀུན་དུ་སོ་སོར་རྒྱལ་བུ་བཙལ་བ་ལས་ད་དུང་མ་རྙེད་ཅེས་མཆི་བ་ཐོས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་དེས་ཚིག་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་པ་དང་། མྱ་ངན་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་ཏེ། མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་ཆེན་པོ་བདག་གིས་སླད་རོལ་གྱི་མི་རྣམས་ལས་འདི་སྐད་དུ་བདག་གི་བུ་སྡུག་ཐ་ཆུངས་སྟོར་ཅེས་མཆི་བ་ཐོས་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་ཐོས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པར་གྱུར་པས་བརྣངས་བཞིན་དུ་སྨྲེ་ཚིག་འདི་སྐད་དུ་ཀྱི་ཧུད་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེང་ངའི་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟོར་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་མཆི་མ་ཕྱིས་ཏེ། བཙུན་མོ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་འདི་སྐད་དུ་བཞིན་བཟང་མ་ཁྱོད་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །ངས་དེང་ལྷན་ཅིག་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་བུ་སྡུག་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོ་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། སོ་སོར་གྱེས་ཏེ་ ཕྱོགས་ཀུན་དུ་བཙལ་བ་ལས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཉེ་བར་མདུན་དུ་འོངས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་རྒྱལ་བུ་མི་བཞུགས་ཞེས་ཐོས་པས་ཐུགས་ངན་མི་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་བུ་ཐ་ཆུངས་ནི་ད་དུང་མི་གདའ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་ཐོས་པ་དང་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་ནས་འདི་སྐད་དུ་ཀྱི་ཧུད་ངའི་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟོར་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པར་གྱུར་ཏོ། །དང་པོ་བུ་ཡོད་ཚེ་ན་དགའ་བ་ཆུང་། །ཕྱིས་ནི་བུ་སྟོར་ཚེ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། །གལ་ཏེ་ངའི་བུའི་སྲོག་ནི་སླར་ཐོབ་ན། ། ངའི་ལུས་ཤི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཡང་མེད། །བཙུན་མོས་དེ་སྐད་ཐོས་པ་དང་། །དཔེར་ན་མདས་ཕོག་པ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་གྱིས་ཀུན་དུ་དཀྲིས་པར་གྱུར་པས་སྨྲེ་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གི་བུ་གསུམ་འཁོར་དང་བཅས་པར་ནི། །ནགས་ཚལ་དོང་སྟེ་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བ་ལས། །བུ་སྡུག་ཐ་ཆུངས་གཅིག་པུ་མ་འོངས་པས། །ངེས་པར་འབྲལ་བའི་ལྟས་ངན་དངོས་ཡོད་འགྱུར། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་བློན་པོ་འབྲིང་པོ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་འོངས་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་དེ་ལ་བུ་སྡུག་གང་ན་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལས། བློན་པོ་འབྲིང་པོས་དེ་ཡིད་ལ་གཅགས་ཏེ་ངུས་པས་ལྐོག་མ་དང་ལྕེ་ཡང་སྐམས་ནས་ཚིག་འབྱིན་ཅིང་ལན་འདེབས་ཀྱང་མ་ནུས་པ་དང་བཙུན་མོས་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །བུ་ཆུང་ད་ལྟར་གང་ན་མྱུར་དུ་སྨྲོས། །བདག་གི་ལུས་ཀུན་རབ་ཏུ་བསྲེགས་པར་གྱུར། །མྱོས་འཁྲུགས་རྨོངས་པས་ནང་གི་སེམས་ཉིད་སྟོར། ། བདག་གི་བྲང་ནི་དེ་རིང་གས་སྙམ་བྱེད། །དེ་ནས་བློན་པོ་འབྲིང་པོས་རྒྱལ་བུས་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཞིབ་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏེ་ཤེས་པར་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། བཙུན་མོས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་སྨྲེ་ཞིང་མཆི་མས་བརྣངས་བཞིན་དུ་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་མྱུར་ཞིང་རིངས་པར་དོང་སྟེ། འོད་མའི་ཚལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་བཏང་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་རུས་པ་རྣམས་ཀུན་དུ་འཐོར་བ་མཐོང་བ་དང་ཅིག་ཅར་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ། ཤི་བ་དང་འདྲ་བར་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པས་དཔེར་ན་རླུང་དྲག་པོས་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོ་བསྒྱེལ་བཞིན་ དུ་སེམས་རྨོངས་ཤིང་དྲན་པ་སྟོར་བས་ཤེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་ཆུས་ཀུན་དུ་གཏོར་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་རིང་ཞིག་ལོན་ནས་གདོད་དྲན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ལག་པ་བཏེག་སྟེ་འདུག་ནས་སྨྲེ་ཚིག་སྨྲས་པ། ཀྱི་ཧུད་བུ་སྡུག་མཛེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན། ཅིའི་ཕྱིར་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྔར་འོངས་གཙེས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་དུ་བདག་ཤི་ན། །འདི་འདྲའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་མྱོས་ཤིང་བརྒྱལ་བ་ཁད་ཀྱིས་ཞི་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་སྐྲ་ལོང་ལོང་པོར་གྱུར་ཏེ་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བྲང་བརྡུངས་ནས་ཉ་སྐམས་ལ་འགྲེ་བ་བཞིན་དུ་ས་ལ་འགྲེས་ཏེ། བ་བུ་སྟོར་བ་བཞིན་དུ་ངུས་ནས་སྨྲེ་ཚིག་སྨྲས་པ། བདག་གི་བུ་ནི་སུས་གཏུབས་ན། །རུས་པ་ལྷག་མ་ས་ལ་གཏོར། །བདག་གི་བུ་སྡུག་སྟོར་བས་ན། །མྱ་ངན་སྨྲེ་བ་རང་མི་ཐེག ། ཀྱི་ཧུད་བུ་ནི་སུས་བསད་ན། མྱ་ངན་དངོས་པོ་འདི་འདྲ་མྱོང་། །བདག་སྙིང་རྡོ་ནི་མ་ཡིན་ན། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་གས་མ་གྱུར། །བདག་གི་རྨི་ལམ་ནུ་མ་གཉིས། །གཞན་དག་གིས་ནི་བཅད་པ་དང་། །སོ་རྣམས་ལྷུང་བར་མཐོང་བས་ན། །དེང་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་། །ཕུག་རོན་ཕྲུ་གུ་གསུམ་ལས་ནི། །གཅིག་ནི་ཁྲས་ཁྱེར་མཐོང་བས་ན། །དེང་ནི་བུ་སྡུག་སྟོར་གྱུར་པས། །ལྟས་ངན་སྟོན་ལ་མི་བདེན་མེད། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་ཆེན་པོ་དེ་བཙུན་མོ་དང་། བུ་གཉིས་དང་བཅས་པར་བརྩེ་བས་གཏུགས་ཏེ་ངུས་ནས་རྒྱན་ཐམས་ཅད་བཀྲོལ་ཏེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བ
Chinese
心中生起极大的恐惧，于是进入王宫，对妃子说了这样的话：神女啊，您知道吗？听说后来的人们到处寻找王子，但至今没有找到。然后，那位妃子听到这句话，生起极大的悲伤，发出哀嚎，眼含泪水，走到国王面前，对国王禀告道：伟大的神啊，我从后来的人们那里听到这样的话，说我的小儿子丢失了。国王听到这句话，非常害怕，压抑着发出哀叹：唉，痛苦啊！今天我心爱的儿子丢失了。说完擦干眼泪，安慰妃子说：美丽的女子，你不要悲伤。今天我一起出去寻找儿子吧。说完，国王与妃子，以及众多民众一起从城市出来，各自散开， 向四面八方寻找，没过多久，一位大臣来到国王面前，对国王禀告道：神啊，听说王子不在了，请不要难过。小王子现在还没有找到。国王听到这句话，发出哀叹，说道：唉，我心爱的儿子丢失了。最初有儿子的时候，快乐很小；后来儿子丢失的时候，痛苦很大。如果我儿子的性命能够再次获得，我的身体死了也没有什么痛苦。妃子听到这些话，就像被箭射中一样，被悲伤紧紧缠绕，于是说了这样的哀叹：我的三个儿子和随从们，在森林里一起玩耍，唯独小儿子没有回来，必定是分离的恶兆变成了现实。在那之后，一位中等大臣也来到国王面前，国王问那位大臣小儿子在哪里，那位中等大臣想到这些，哭泣着，喉咙和舌头都干了，
English
With great fear arising in his heart, he entered the palace and spoke thus to the queen: "O goddess, do you know? I have heard that people later on were searching everywhere for the prince, but have not yet found him." Then, when that queen heard those words, great sorrow arose, and she wailed. With eyes filled with tears, she went before the king and reported to the king thus: "Great god, I have heard from the people later on that my beloved youngest son is lost." When the king heard those words, he became very frightened and, suppressing his emotions, uttered this lament: "Alas, how painful! Today my beloved son is lost." Having said this, he wiped away his tears and comforted the queen, saying: "Fair-faced one, do not grieve. Today I will go out together with you to search for our son." Having said this, the king, together with the queen and a great multitude of people, went out from the city, and dispersing separately, searched in all directions. Before long, a great minister came near before the king and reported to the king thus: "O god, I have heard that the prince is not here, please do not be distressed. The youngest prince is still not found." When the king heard those words, he wailed and said: "Alas, my beloved son is lost!" When there was a son at first, the joy was small; later, when the son was lost, the suffering was great. If my son's life could be regained, even if my body dies, there would be no suffering. When the queen heard those words, she was completely enveloped by sorrow, as if struck by an arrow, and so she spoke this lament: "My three sons and their attendants, were digging in the forest and playing together, but the beloved youngest son alone has not returned, surely the evil omen of separation has become a reality." After that, a middle minister also came near before the king, and the king asked that minister where the beloved son was. That middle minister, thinking of this, wept, and his throat and tongue dried up,
Chinese
不能回答，王后这样问道： “小儿子现在在哪里，快说！ 我的身体都像被烧焦了一样。 因迷乱昏聩，失去了内在的心。 我的胸膛，今天好像要裂开一样。” 之后，中等大臣详细地向国王禀告了王子布施身体的所有事情，国王和王后听到这些话后，悲痛哭泣，泪流满面，急忙赶往王子布施身体的地方，到达光明的园林，菩萨布施身体的地方，看到所有的骨头都散落各处，顿时倒在地上，像死去一样昏厥过去，就像大风吹倒大树一样，心智昏迷，失去记忆，什么都不知道了。 之后，大大臣等人用水到处洒，国王和王后过了很久才恢复了知觉。 然后，抬起手来坐着，说道悲伤的话语： “唉！可爱的儿子，拥有美丽的容貌。 为什么死亡的痛苦提前到来折磨你？ 如果我死在你的面前， 怎么会看到这样的痛苦呢？” 之后，王后昏厥渐渐平息，头发散乱，双手捶胸，像晒干的鱼一样在地上翻滚，像失去孩子一样哭泣，说道悲伤的话语： “我的儿子是谁砍断的？ 残余的骨头散落在地上。 我失去了可爱的儿子， 悲伤的哭喊自己无法承受。 唉！我的儿子是谁杀害的？ 承受如此悲伤的事情。 我的心如果不是石头， 为什么没有裂开呢？ 我的梦中，两个乳房， 被其他人砍断， 牙齿掉落，我看到了， 今天承受巨大的痛苦。 三只鸽子雏鸟中， 看到一只被老鹰抓走， 今天失去了可爱的儿子， 不祥之兆的预示没有虚假。 ”之后，大王子充满爱怜地拥抱了王后和两个孩子，哭泣着，解下所有的装饰品，与众多的人们一起，菩萨
English
Unable to answer, the queen asked: "Little son, where are you now, tell me quickly! My whole body feels like it's been burned. Due to confusion and bewilderment, I've lost my inner mind. My chest, it feels like it's about to crack open today." After that, the middle minister reported in detail to the king all the things about the prince giving away his body. The king and queen, upon hearing these words, grieved and wept, their eyes filled with tears, and hurried to the place where the prince had given away his body. Arriving at the Garden of Light, the place where the Bodhisattva had given away his body, they saw all the bones scattered everywhere and immediately fell to the ground, fainting as if dead. Just as a strong wind fells a great tree, their minds were confused, their memories lost, and they knew nothing at all. After that, the great minister and others sprinkled water everywhere, and after a long time, the king and queen finally regained consciousness. Then, raising their hands, they sat up and spoke words of sorrow: "Alas! Beloved son, possessing a beautiful countenance. Why did the suffering of death come early to torment you? If I had died before you, how could I have seen such suffering?" After that, the queen's fainting gradually subsided, her hair disheveled, she beat her chest with both hands and rolled on the ground like a dried fish, weeping like one who has lost a child, and spoke words of sorrow: "Who cut off my son? The remaining bones are scattered on the ground. Because I have lost my beloved son, I cannot bear the grief and lamentation myself. Alas! Who killed my son? Experiencing such a sorrowful event. If my heart were not stone, why has it not cracked? In my dream, two breasts, were cut off by others, and I saw my teeth falling out, today I endure great suffering. Of the three pigeon chicks, seeing one carried away by a hawk, today I have lost my beloved son, the omens of ill fortune are not false." After that, the great prince lovingly embraced the queen and the two children, weeping, removed all his ornaments, and together with a multitude of people, the Bodhisattva