Tibetan
་རྒྱལ་པོ་འདས། །ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཀྱང་། །གང་གཱའི་འགྲམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དེ་ལས་གཞན། །ཡི་གེ་པྲ་ཞེས་རྒྱལ་རིགས་ནི། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་འབྱུང་། །གང་ཞིག་དམངས་རིགས་གྱུར་པ་ནི། །ཡི་གེ་ཧ་ཡིས་ཡོངས་སུ་མཆོད། ། གྲོང་ཁྱེར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བར། །གང་གཱའི་འགྲམ་ལ་ཡང་དག་རྟེན། །སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཡོངས་བསྐུལ་ནས། །རྒྱལ་རིགས་རྒྱལ་པོར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་ལས་བྱས་བྱེད་བཅུག་དང་། །རྗེས་སུ་ཡང་ནི་ཡི་རང་བྱས། །དེ་ཚེ་དུས་ནི་འདས་པ་ན། །གསེར་ཐུབ་ཅེས་བྱའི་སྟོན་པ་འབྱུང་། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །ནོར་ཆེན་ལྡན་པའི་ཚོང་དཔོན་ཡོད། །ཚོང་དཔོན་བུ་ནི་བྱིས་པ་དེ། །བྱིས་པ་དག་གིས་ཡང་དག་བསྐོར། །ས་རྡུལ་དག་ལ་རྩེ་བའི་ཕྱིར། །ལམ་ཆེན་དག་ཏུ་ཞུགས་པར་གྱུར། །རང་ཁྱིམ་མཆོད་རྟེན་མཆོག་མཐོང་ ལ། །ཕ་དང་མ་ནི་མཆོད་བྱེད་པ། །དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བཟུང་བྱས་ནས། །ས་རྡུལ་གྱི་ནི་མཆོད་རྟེན་བྱས། །དེ་ཚེ་མེ་ཏོག་སྨན་མས་ནི། །མཆོད་པ་ཡང་ནི་བྱེད་པར་གྱུར། །སངས་རྒྱས་དད་པའི་དྲན་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་དེ་ལའང་བསྟོད་པ་བྱས། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་བསྐོར་ནས། །དེར་ནི་བྱིས་པ་རྩེ་བར་གྱུར། །སྟོན་པ་གསེར་ཐུབ་རྒྱལ་བ་ཡི། །ཉན་ཐོས་མཆོག་དེ་གཅིག་པུ་ཞིག །སྐྱོན་བྲལ་བདག་ཉིད་གྲོལ་བ་དང་། །ཁམས་གསུམ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བློ། །དེ་ཚེ་དང་པོར་སྐྱོན་བྲལ་བ། །བསོད་སྙོམས་ལ་ནི་རྒྱུ་བར་གྱུར། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ལེགས་མཛེས་པའི། །དེ་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་རབ་ཏུ་ཞུགས། །གང་དུ་ས་སྟེང་བྱིས་པ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ཆགས་བྲལ་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན། །དེར་ནི་བྱིས་པ་དེ་ཀུན་གྱིས། །ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་གྱུར། །འདིར་གཤེགས་དགེ་སློང་འདིར་སྤྱོན་ཅིག །སྟོན་པའི་མཆོད་རྟེན་ཕྱག་བྱོས་མཛོད། །བདག་ཅག་གིས་ནི་འབད་བྱས་ན། །བཟང་པོ་འདི་ལ་མི་གཟིགས་སམ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་བུ་ཁྱེ་འུས། །རྩ་ཡི་ཐག་པ་བླངས་ནས་ནི། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་འདོད་ཆགས་བྲལ། །རྩེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཅིངས་ཁྲིད། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཆགས་བྲལ་བས། །དེར་གནས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་དགོངས། །ས་སྟེང་དག་ཏུ་གཟིགས་པ་ན། །དེ་དག་གིས་ནི་མཆོད་རྟེན་བྱས། །བྱིས་པའི་སྤྱི་བོར་ལག་བྱུགས་ནས། །བློ་ལྡན་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །གང་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་བྱས། །ཐོང་ཤིག་ཁྱེའུ་བདག་ཅག་འདེང་། ། གང་དུ་ས་སྟེང་མཆོད་རྟེན་ནི། །དེར་ཡང་ཐམས་ཅད་འོང་གྱུར་ནས། །དེ་ཚེ་བྱིས་པ
Chinese
国王去世了。 从东方的各个地方， 直到恒河的岸边。 除了波罗奈斯之外， 字母“ᱯྲ”的王族， 在那时会产生国王。 凡是成为平民的， 都用字母“ཧ”来崇拜。 在名为“喜悦”的城市里， 真正地依靠着恒河的岸边。 被前世的业力完全驱使， 王族将会成为国王。 亲自做了那些事，也让他人做， 之后也随喜赞同。 当那个时代过去时， 名为“金寂”的导师将会出现。 在波罗奈斯城里， 有一位拥有巨大财富的商人。 商人的儿子，那个孩子， 被孩子们完全围绕着。 为了在泥土中玩耍， 走上了宽阔的道路。 看到自己家的殊胜佛塔， 父母正在做供养， 他把那件事记在心里， 用泥土做了佛塔。 那时，卖花草的女人， 也在做供养。 以对佛的信仰的忆念， 也对佛陀做了赞颂。 被孩子们完全围绕着， 孩子们在那里玩耍。 导师金寂胜者的， 最殊胜的声闻弟子，独自一人， 无垢的自性，解脱者， 从三界中解脱的智慧。 那时，最初的无垢者， 为了乞食而行走。 在那美丽的波罗奈斯， 那时进入了城市。 在哪个泥土上孩子们， 那时无染者走向那个方向。 在那里，所有的孩子们， 都完全地围绕着他。 请到这里来，比丘，请到这里来！ 请礼拜导师的佛塔！ 我们努力做了， 您没有看到这个美好的吗？ 然后，商人的儿子，那个孩子， 拿起草绳， 以大神通的无欲者， 用玩耍的方式绑着他牵走。 以大神通的无欲者， 如实地观察着那里的人们。 当他看到泥土上， 那些人做了佛塔。 用手抚摸着孩子的头顶， 对那个有智慧的人这样说： 你在哪里做了佛塔？ 放开吧，孩子，我们抬着。 在哪里，泥土上的佛塔， 所有的人都到那里来， 那时，孩子
English
The king passed away. From all directions of the east, Until the end of the Ganges' shore. Other than Varanasi, The royal lineage with the letter "pra", At that time, a king will arise. Whoever becomes a commoner, Will worship with the letter "ha". In the city called "Joyful", Truly relying on the Ganges' shore. Being completely driven by past karma, The royal lineage will become a king. He himself did those things, and also made others do them, Afterwards, he also rejoiced and agreed. When that era has passed, A teacher called "Golden Solitude" will appear. In the city of Varanasi, There is a merchant with great wealth. The merchant's son, that child, Is completely surrounded by children. For the sake of playing in the dirt, He entered the wide roads. Seeing the supreme stupa of his own home, His parents are making offerings, He kept that in mind, And made a stupa out of dirt. At that time, the woman selling flowers and herbs, Was also making offerings. With the memory of faith in the Buddha, He also praised the Buddha. Being completely surrounded by children, The children were playing there. The teacher, the Victorious Golden Solitude's, The most supreme Shravaka disciple, alone, The stainless self-nature, the liberated one, The wisdom liberated from the three realms. At that time, the first stainless one, Was walking for alms. In that beautiful Varanasi, At that time, he entered the city. Where there are children on the dirt, At that time, the desireless one went in that direction. There, all the children, Completely surrounded him. Please come here, Bhikshu, please come here! Please prostrate to the teacher's stupa! We have tried hard, Don't you see this beautiful one? Then, the merchant's son, that child, Picked up a grass rope, With the great miraculous desireless one, He tied him up in a playful manner and led him away. With the great miraculous desireless one, He truly observed the people there. When he saw on the dirt, Those people had made a stupa. Stroking the child's head with his hand, He said this to that wise one: Where did you make the stupa? Let go, child, we will carry it. Where is the stupa on the dirt, All the people came there, At that time, the child
Tibetan
་དང་ལྷན་ཅིག །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཕྱག་བྱས། །བསོད་སྙོམས་དོན་དུ་ཅི་འདོད་པར། །དཔའ་བོ་དེ་ནི་ཕྱིར་ཡང་ཆས། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་བྱིས་པ་ཡིས། །ཆོས་གོས་མཐའ་ནས་བཟུང་ནས་ནི། །དགེ་སློང་དེ་ནི་བཟུང་ཁྱེར་བ། །བཤོས་གསོལ་བྱ་བའི་ཆེད་དུའོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གཙོ་བོ་དེས། །བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དེ་མཐོང་ནས། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཆགས་བྲལ་བའི། །ཆོས་གོས་མཐའ་ལ་འཛིན་བྱེད་ལ། །འཇིགས་ཤིང་བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང་། །ང་ཡི་ ཁྱིམ་དུ་མཆོག་ཀྱང་གཤེགས། །མྱུར་དུ་རྐང་གཉིས་ལ་བཏུད་དེ། །བྱིས་པ་ཡིས་ནི་འཛིན་པ་བཏང་། །བུ་དེ་ཡིས་ཀྱང་བཟུང་བྱས་ལ། །འབད་པ་ཡིས་ནི་བཟོད་གསོལ་བྱས། །སྐྱེ་བོའི་མཆོག་གྱུར་ཕན་འདོད་པ། །དེ་ཡི་ལྷུང་བཟེད་བླངས་ནས་ནི། །སཱ་ལུའི་ཚོད་མ་བཟའ་བ་ཡིས། ། ལྷུང་བཟེད་དག་ནི་བཀང་བྱས་ནས། །བུ་ལ་བོས་ནས་སྨྲས་པ་ནི། །ཡང་དག་ལོང་ལ་འདི་ལ་བྱིན། །དེ་ནས་བྱིས་པ་ཤེས་ལྡན་པས། །འབད་པས་ལག་གཉིས་བཀྲུས་ནས་ནི། །ལྷུང་བཟེད་གང་བ་བླངས་ནས་སུ། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལ་ནི་ཕུལ། །ཕུལ་ནས་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ནི། །རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་ཀྱང་བྱས། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བས་བླངས་ནས་ནི། །གཙུག་ལག་ཁང་སོང་ཟས་ལ་སྤྱད། །བདེ་བར་རིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དེ་ཚེ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་གྱུར། །དེ་ལས་བྱིས་པ་གཞན་ཞིག་ནི། །ཕྲག་དོག་སེམས་སུ་གྱུར་ནས་ནི། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ལ་རབ་དད་ནས། །བསྟན་པ་ལ་ནི་དེ་མི་མཆོད། །ཁྲོ་བའི་སེམས་ནི་ཁོ་ན་ཡིས། །འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ་ཉིན་ཞག་གཞན། །བཟའ་བཅའ་བ་རྣམ་མང་པོ། །ཁྱེར་ནས་དེ་ལ་རབ་ཏུ་བྱིན། །ཁྱོད་ལ་བྱིན་པའི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས། །དགེ་བ་ཅུང་ཟད་གང་ཡོད་པ། །ཚོང་དཔོན་བུ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་། །ས་སྟེང་བདག་ནི་དམ་པར་ཤོག །དེ་ནས་མུ་སྟེགས་དེ་ཀུན་དང་། །དེ་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་རྣམས། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་ནི། །ཐ་དད་པར་ནི་འཐབ་མོའང་བྱས། །བྱིས་པ་ཁྱེད་ཅག་ཡོང་མི་ཤེས། །ཅི་ཕྱིར་མགོ་རེག་གམ་དུ་འགྲོ། །འདི་དག་བདག་ལའང་གནས་མེད་ན། །གཞན་དག་གང་དུ་མྱ་ངན་ཟློ། །བྱིས་པ་དེ་ཡི་སེམས་ཅན་ལ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཞེ་སྡང་སྐྱེས། །སྟོན་པས་ཉེ་བར་བསྔགས་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་ཟམ་པ་གྲགས་པ་དང་། །ས་སྟེང་ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་མཆོག །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་བཤིག ། ཚོང་དཔོན་མཆོག་གི་བུ་དེ་ལ། །ཀུན་ནས་འཁྲུག་པའི་སེམས་ཀྱང་བྱས། །མགོ་རེག་འདི་ལ་བྱིན་པ་ཡི། །སྦྱིན་པའི་འགྲོ་བ་གང་དུ་འགྲོ། །ངན་འགྲོའི་འགྲོ་བས་ཟིན་སེམས་ལ། །རྣམ་པར་གནོ
Chinese
，一起。伟大的圣者向他致敬。为了化缘，那位勇士又出去了。然后，商人家的孩子，抓住袈裟的边缘，把那位比丘带走了，为了供养食物。然后，那位主要的商人，看到了那个小男孩，抓住具有大神通、无欲的比丘的袈裟边缘，感到恐惧，毛骨悚然，说道：‘至尊也光临我的家了！’他赶紧跪倒在比丘的双脚前，孩子放开了抓住袈裟的手。那个孩子也抓住了（比丘的脚），努力地请求宽恕。他从那位众生中最殊胜、想要利益众生的人手中接过了钵，用沙律的蔬菜食物，把钵装满，然后呼唤孩子说：‘快来，把这个给（比丘）。’然后，那个聪明的孩子，努力地洗净双手，接过装满食物的钵，献给了无欲的比丘。献上之后，立即向比丘的双脚致敬。无欲的比丘接过钵，去了寺庙食用。以安乐的觉知之心，那时他成为了无欲之人。从那以后，另一个孩子，心中产生了嫉妒，非常信仰外道，因此不供养佛法。仅仅以愤怒的心，在另一个日子里，带着各种各样的食物，大量地给予无欲的比丘。‘我供养给您的化缘，无论有多少功德，愿我因此比那位商人的儿子，更成为地上的主人！’然后，所有的外道，以及那时婆罗门的妻子们，然后所有的人聚集在一起，互相争斗。‘孩子们，你们不知道来，为什么要去拜访那些秃头？’‘如果这些人连我的地方都没有，那么其他人到哪里去排遣悲伤呢？’那个孩子对众生产生了那样的憎恨。世尊所赞叹的，著名的佛法之桥，以及地上的寺庙和殊胜的佛塔，都被外道摧毁了。他们也对那位殊胜的商人之子，产生了各种各样的愤怒之心。‘供养给这个秃头的布施，会到哪里去呢？’被恶趣所占据的心，完全地恼怒。
English
, together. The great saint paid homage to him. In order to beg for alms, that hero went out again. Then, the merchant's child, grabbing the edge of the robe, took that monk away, for the purpose of offering food. Then, that main merchant, seeing that little boy, grabbing the edge of the robe of the monk who had great magical powers and was without desire, felt fear and his hair stood on end, and said: 'The supreme one has also come to my house!' He quickly knelt down at the feet of the monk, and the child released his grip on the robe. That child also grabbed (the monk's feet), and earnestly begged for forgiveness. He took the bowl from the hands of that most excellent being who wanted to benefit beings, and filled the bowl with sālu vegetable food, and then called to the child, saying: 'Come quickly, give this to (the monk).' Then, that intelligent child, diligently washed his hands, took the bowl filled with food, and offered it to the monk without desire. After offering it, he immediately paid homage to the monk's feet. The monk without desire took the bowl, went to the temple and ate. With a mind of peaceful awareness, at that time he became without desire. From then on, another child, with a mind of jealousy, had great faith in the heretics, and therefore did not make offerings to the Dharma. With only a mind of anger, on another day, taking various kinds of food, gave abundantly to the monk without desire. 'Whatever merit there is from the alms I give to you, may I therefore become the lord of the earth, even more than that merchant's son!' Then, all the heretics, and at that time the wives of the Brahmins, then all the people gathered together and fought with each other. 'Children, you don't know to come, why do you go to visit those bald heads?' 'If these people don't even have a place for me, then where do others go to dispel sorrow?' That child developed such hatred towards beings. The bridge of Dharma, praised by the Buddha, and the temples and supreme stupas on the earth, were destroyed by the heretics. They also developed all kinds of angry thoughts towards that excellent merchant's son. 'Where will the giving of alms to this bald head go?' The mind seized by the path of evil, was completely annoyed.